Кіріспе
Heinz G. Konsalik, шын аты Heinz Günther (28 мамыр 1921 – 2 қазан 1999) – неміс романисі. «Консалик» – анасының бойжеткен кездегі тегі. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол соғыс тілшісі болды, бұл оның романдары үшін көптеген өмірлік тәжірибелерді сыйлады. Оның көптеген кітаптары соғыс тақырыбын қамтиды және неміс солдаттары мен олардың отбасыларының басынан өткен оқиғалардың адамдық жағын көрсетеді, мысалы, «Das geschenkte Gesicht» («Маска менің азабым / Өзгерген бет») романы неміс солдатының қарсыпехоталық минаға шанасымен түсіп, бетін жойғаннан кейін қалпына келуі мен бұл жағдайдың үйдегі әйелімен қарым-қатынасына қалай әсер еткенін суреттейді. Роман соғыстағы Германияның позициясын бағаламайды, тек қиын жағдайға түскен адамдардың, неміс әскери заңына бағынып, жасауға мәжбүр болған істерін көрсетеді. «Сталинградтағы доктор» («Der Arzt von Stalingrad») оған үлкен даңқ әкелді және 1958 жылы фильмге түсірілді. Оның 155 романының 83 миллион данасы сатылып, ол соғыстан кейінгі кезеңдегі ең танымал неміс романисі атанды, ал көптеген шығармалары кітап клубтары арқылы аударылып, сатылды. Ол Кельн қаласына жерленген.
Heinz G. Konsalik, pseudonym of Heinz Günther (28 May 1921 – 2 October 1999) was a German novelist. Konsalik was his mother's maiden name. During the Second World War he was a war correspondent, which provided many experiences for his novels. Many of his books deal with war and showed the German human side of things as experienced by their soldiers and families at home, for instance Das geschenkte Gesicht (Mask My Agony / The Changed Face) which deals with a German soldier's recovery after his sledge ran over an anti personnel mine and destroyed his face, and how this affected his relationship with his wife at home. It places no judgment on the German position in the war and simply deals with human beings in often desperate situations, doing what they were forced to do under German military law. Der Arzt von Stalingrad (The Naked Earth / The Doctor of Stalingrad) made him famous and was adapted as a movie in 1958. Some 83 million copies sold of his 155 novels made him the most popular German novelist of the postwar era and many of his novels were translated and sold through book clubs. He is buried in Cologne.
Нацистік дәуірдегі өмір және еңбек
Гюнтер 16 жасында Кельн қаласы газеттеріне мақалалар жазды. 1938 жылы ол өзінің "алғашқы қолданысқа жарамды өлеңі" деп есептеген өлеңін жариялады. 1939 жылдың 31 тамызында ол жоғары сынып оқушысы ретінде "Дер Гюзе" ("Тілші") атты батырлық трагедиясын аяқтады. Содан кейін ол 11-аймақ, Орта Рейн аңғарындағы Гитлер жастарының қатарына қосылды. 1939 жылдың желтоқсан айында ол нацистік құпия полициясы – гестапода жұмыс істей бастады. 1940 жылдың наурыз айында аяқтаған келесі драмасы "Гутенберг" деп аталды. Сол жылы Гюнтер нацистік жазушылар одағына, Рейхсчерфтумскамерге мүшелікке түсуге өтініш білдірді, бірақ әдеби еңбектерінің шектеулі көлеміне байланысты бастапқыда қабылданбады. Бірақ кейіннен талаптарға сай келген соң, әдеби туындыларын тұрақты түрде жариялауға қажетті палата мүшелігін алды. Кейін ол Ресейдегі соғыс жылдарындағы өмірін "қорқынышты мектеп" деп сипаттады.