Альфа Ромео 33: Тарихы және ерекшеліктері

Кіріспе

Италиялық автомобиль өндіруші Alfa Romeo компаниясы шығарған шағын отбасылық автомобиль.

Сонымен қатар, осы атаумен шыққан басқа да модельдер бар. 33 Alfa Romeo тарихында ерекше орынға ие, себебі осы автомобильдердің шамамен 1 миллионы өндірілді. 11 жылдық өмірлік циклі ішінде 33 моделі 1986 жылы жеңіл жаңартудан өтті және 1989 жылы маңызды рестайлингке ұшырады. 33 моделі 1994 жылы өндірістен алынып, оның орнына Alfa Romeo 145 және 146 модельдері келді. Олар сол боксерлік қозғалтқыштарды пайдаланды, бірақ Fiat Tipo негізінде жасалған жаңа платформада құрастырылды.

Бірінші серия (1983-1986 жж.)

Алғашында Alfa 33 (Type 905) деп аталған 5 есікті хэтчбек 1983 жылы шығарылды, ал келесі жылы хэтчбектің төрт дөңгелекті нұсқасымен бірге универсал нұсқасы (алғашқыда Giardinetta, кейін Sportwagon) ұсынылды. Хэтчбектің стилін Ermanno Cressoni Centro Stile Alfa Romeo-да жасады, ал универсалдың дизайнын Pininfarina жасады. 33 өзінің икемді басқаруымен және қуатты боксерлік қозғалтқыштарымен танымал болды, бірақ сонымен қатар сенімсіз электроникасымен және тотқа бейімділігімен де (сол кезде итальяндық автомобильдерде жиі кездесетін шағым) белгілі болды. Басқа да мәселе – тежегіш жүйесі және артқан сырғасыз салмағы. Alfasud-тың ішкі алдыңғы дискілі тежегіштері (құтыға орнатылған) дөңгелектердегі стандартты сыртқы дискілерге (дөңгелек орталықтарына орнатылған) ауыстырылды. Sud-тың төрт дөңгелекті дискілі тежегіш жүйесінің артқы дискілері барабандармен алмастырылды. Автомобиль компания үшін көптеген инновацияларды ұсынды, соның ішінде реттелетін рульмен бірге жоғары-төмен жылжитын приборлар панелі. Ұлыбританиядағы шарада автомобильдің әдемі дизайны көрсетілді. Оның аэродинамикалық кедеріс коэффициенті 0.36 құрады. Бастапқыда екі модель қол жетімді болды: 33 1.3 және 33 1.5 Quadrifoglio Oro. Екі қозғалтқыш та SOHC боксерлік типтес, екі камералы карбюратормен жабдықталған, Alfasud-тан алынған және 5 жылдамдықты беріліс қорабымен жұптасқан: 1350 см³ 6000 айналымда және 1490 см³ 5800 айналымда қуат беретін. Alfasud-тан айырмашылығы, бесінші беріліс үдемелі болды және ең жоғары жылдамдық төртінші берілісте қол жеткізілді. Автомобиль күміс түсті радиатор торымен, екі түсті бояуымен (қоңыр лентамен бөлінген металл бояудың жоғарғы бөлігі және қоңыр төменгі бөлігі мен бамперлер) және сыртқы ашық түсті бұрылыс сигналының линзаларымен ерекшеленді. Ішкі жабдықта беж түсті Texalfa былғары/матасы, ағаштан жасалған руль және ауыстырғыш тұтқасы болды. Стандартты жабдыққа қола түсті шыны, фара жуғыштары, жолаушы жақтағы көріспе айнасы және сапар компьютері кірді. 1983 жылғы Франкфурт автосалонында 33 1.5 4x4 төрт дөңгелекті нұсқасы таныстырылды және желтоқсан айында сатылымға шығарылды. Оны Туриндегі Груглиаскода Pininfarina құрастырды. Giardinetta маусым айында 4x4 нұсқасында сатылымға шықты, ал жыл соңында қарашада Турин автосалонында көрсетілген алдыңғы дөңгелекті нұсқасы қосылды. 1984 жылдың маусым айында Quadrifoglio топтамасының тағы бір ең жоғары деңгейдегі моделі – спорттық 1.5 Quadrifoglio Verde (Ұлыбританияда Green Cloverleaf) сатылымға шығарылды. Ол 1490 см³ боксерлік қозғалтқышпен жабдықталған, Sprint 1.5 QV купесіндегідей екі екі камералы карбюратормен жабдықталған; Alfa Romeo ең жоғары жылдамдығы шамамен 190 км/сағатқа жететінін мәлімдеді. Кабинада қара және сұр матадан жасалған спорттық орындықтар, былғарымен қапталған руль және вольтметр мен май қысымын өлшеуге арналған қосымша приборлар орнатылған. 1984 жылдың қазан айында 1985 моделінің жаңартылған ассортименті ұсынылды, кейін 60-шы Турин автосалонында көрсетілді. 1.3 базалық моделінен басқа барлық модельдер Quadrifoglio Verde-дегідей цилиндрге бір камералы екі карбюраторлық жүйеге жаңартылды. Бұл 33 1.3 S моделін дүниеге келтірді, ол 5500 айналымда 74 а.к. қуаттыққа ие болды, стандартты модельден 10 а.к. артық. 1.5 және Quadrifoglio Oro модельдері де қуаттылығы артты. Көптеген модельдердің жабдықтарына ұсақ өзгерістер енгізілді, сондай-ақ жақында ұсынылған 1.5 QV моделіне бүйірлік юбкалар мен Quadrifoglio Oro-да қара радиатор торы қосылды. 1.3 S және алдыңғы дөңгелекті Giardinetta модельдерінің пайда болуымен, 1985 жылғы модельдер қатарына жеті модель кірді: 1.3, 1.3 S, 1.5 Quadrifoglio Oro, 1.5 Quadrifoglio Verde, 1.5 4x4, 1.5 Giardinetta және 1.5 Giardinetta 4x4.

Initially known as the Alfa 33 (Type 905), the 5 door hatchback was launched in 1983 and a station wagon version (initially badged Giardinetta, later badged Sportwagon) was introduced the following year at the same time as a four wheel drive version of the hatchback. The hatchback was styled by Ermanno Cressoni at the Centro Stile Alfa Romeo, while the station wagon was designed by Pininfarina. The 33 became renowned for its nimble handling and powerful boxer engines, but also became equally well known for its unreliable electronics and tendencies to rust (a frequent complaint on Italian cars in general at the time). Another issue was its braking and increased unsprung weight—the Alfasud's inboard front disc brakes (mounted on the gearbox) had been moved to the more common outboard discs (mounted on the wheel hubs). The rear discs of the Sud's four wheel disc arrangement had also been replaced with drums. The car featured numerous innovations for the company, including an instrument binnacle that moved up and down with the adjustable steering wheel. The UK launch promoted the sleek design. It had a drag coefficient of 0.36. At launch two models were available, 33 1.3 and 33 1.5 Quadrifoglio Oro. Both engines were SOHC boxers fed by a twin choke carburettor, carried over from the Alfasud along with its 5 speed gearbox: a 1,350 cc developing at 6,000 rpm, and a 1,490 cc developing at 5,800 rpm. Unlike on the Alfasud, fifth gear acted like an overdrive gear and top speed was reached in fourth. was distinguished by a silver grille, two tone paintwork (metallic paint upper body separated by a brown tape from the dark brown lower body and bumpers) and clear front turn indicator lenses outside; by beige Texalfa leatherette/cloth interior, a woodtone steering wheel and shifter knob inside. Standard equipment included bronze tinted glass, headlight wipers, passenger side wing mirror and a trip computer. A four wheel drive variant, the 33 1.5 4x4, was introduced in at the 1983 Frankfurt Motor Show and put on sale in December. It was assembled by Pininfarina in Grugliasco, Turin. The Giardinetta went on sale in 4x4 guise in June and was joined later in the year by a front wheel drive model, shown at the Turin Motor Show in November. Another Quadrifoglio top of the range model, this time the sporting 1.5 Quadrifoglio Verde (Green Cloverleaf in the UK), was put on sale in June 1984. It was powered by a version of the 1,490 cc boxer, equipped with double twin choke carburettors like on the Sprint 1.5 QV coupé; Alfa Romeo claimed a top speed of over In the cabin there were sport seats in black and grey cloth, a leather covered steering wheel and additional gauges for voltmeter and oil pressure. October 1984 saw the introduction of the updated model year 1985 range, later displayed at the 60th Turin Motor Show. All models save for the base 1.3 were upgraded to one choke per cylinder twin carburettor setups—as on the Quadrifoglio Verde. This gave birth to a sportier 1.3 litre model, the 33 1.3 S, which put out at 5,500 rpm, or 10 PS more than the standard; the 1.5 on the estates and Quadrifoglio Oro now had Minor changes were made to the equipment of most models but the recently introduced 1.5 QV, such as the adoption of side skirts and a black grille on the Quadrifoglio Oro. With the arrival of the 1.3 S and front wheel drive Giardinetta, for 1985 the lineup included seven models: 1.3, 1.3 S, 1.5 Quadrifoglio Oro, 1.5 Quadrifoglio Verde, 1.5 4x4, 1.5 Giardinetta and 1.5 Giardinetta 4x4.

Гибридтік нұсқаның прототипі

33 1.5 Sport Wagon машинасы Alfa Romeo компаниясы гибридті көлік құралын жасау мүмкіндігін сынау үшін таңдалды. Стандартты 1.5 боксерлік қозғалтқыш үш фазалы асинхронды электр қозғалтқышымен (16 а.к.) үйлестірілді. Электр қозғалтқышы беріліс қорабына тісті белбеу арқылы жалғастырылды, соның арқасында автомобиль электр қозғалтқышымен ғана, бензинді қозғалтқышпен ғана немесе екеуінің біріктірілген күшімен қозғала алды. Гибридті автомобиль электр қуатымен ғана 5 км қашықтыққа дейін, 60 км/сағ жылдамдықпен жүре алды. Көліктің корпусына енгізілген өзгерістер минималды болды, ал машинаның салмағы 150 кг-ға артты (110 кг батареялар, 20 кг қозғалтқыш және 10 кг қуат электроникасы). Барлығы 3 машина жасалды.