Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Альбина, сондай-ақ Альбина немесе Ақ Құдай деп те аталады, ол таң шағы мен Ұлыбританияның құрылуымен байланысты қадірлі құдай (болжам бойынша этрус). Ол алғаш рет «Des Grantz Geanz» аңгло-нормандық поэмасында еске алынады.
Albina, also known as Albine or The White Goddess, is a goddess (possibly Etruscan) associated with the dawn and the founding of Great Britain. She is first mentioned in the Anglo Norman poem Des Grantz Geanz.
Британияның құрылуы
Альбина туралы алғашқы айтылым 13 ғасырдың соңы немесе 14 ғасырдың басында жазылған «Des Grantz Geanz» англо-нормандық поэмасында кездеседі, және ол 1333 жылдан кешірек емес деп шамаланады. Поэманың қысқартылған түрі «Брут хроникасының» кіріспесі ретінде қосылған. Поэмада Альбина грек патшасының 30 қызының үлкені болып табылады. Қыздар некеге бағынудан наразы болып, күйеулерін өлтіруге сөз байласады, бірақ ең кішісі олар әрекет етуге үлкермес бұрын құпияны ашады. Әкесі олардың жоспарларын білген соң, 29 тәубесіз әйел Грекиядан қуғынға ұшырап, Альбинаның атымен Альбион деп аталатын адам тұрмайтын аралға келеді. Олар инкубтардың құрбаны болып, алыптардың ұрпағын дүниеге келтіреді. Осы алыптар Джеффри Монмуттың «Британия патшаларының тарихында» Брут Британияға келгенде кездесетін жандар ретінде танылады. Поэманың тағы бір нұсқасында Альбина мен оның қарындастары Сирия патшасы Диодикидің қыздары болып суреттелген. Бұл нұсқада құпия алдын ала ашылмайды және әйелдер күйеулерін өлтіргеннен кейін қуғынға ұшырайды. Альбинаның Британияны құруы туралы мәлімет Холиншедтің хроникаларында, сондай-ақ Джон Милтонның «Британия тарихында» айтылып, жоққа шығарылады. Холиншедтің хроникалары осы оқиғаның бастауын Неннийге жатқызады, бірақ Милтон Неннийдің еңбектерінде Альбина туралы ешқандай айтылым жоқ екенін атап көрсетеді. Роберт Грейвстің «Ақ құдай» кітабы бұл пікірді қолдап, Альбинаны Альбионды атаған елу қарындастың бірі ретінде сипаттайды, осы аңызды Неннийге жатқызады. Ұлыбританияның алғашқы аты Альбионның Довердің ақ құмды жартастарынан шабыттанғаны айтылады, ол латын тіліндегі albus сөзінен, яғни «ақ» немесе «жарық» мағынасын білдіреді.
The first mention of Albina is in the Anglo Norman poem Des Grantz Geanz, which dates to the late 13th or early 14th century, and has been tentatively dated no later than 1333. An abridged form of the poem was appended as a prologue to the Brut Chronicle. In the poem, Albina is the eldest of 30 daughters of a Greek king. The daughters resent the subjugation of marriage and conspire to murder their husbands, but the youngest confesses to the conspiracy before they can act. When their father learns of their plot, the twenty nine unrepentant sisters are exiled from Greece and arrive at an uninhabited island, which they name Albion after Albina. There, they are seduced by incubi and give birth to a race of giants. These giants are identified as the ones that Brutus encounters when he arrives at Britain in Geoffrey of Monmouth's Historia Regum Britanniae. An alternate version of the poem has Albina and her sisters as daughters of King Diodicias of Syria. In this version, the conspiracy is not revealed in advance and the sisters are exiled after successfully killing their husbands. The account of Britain's founding by Albina is referenced and dismissed in the Holinshed's Chronicles, as well as in John Milton's History of Britain. The Holinshed's Chronicles attribute the story's origin to Nennius, but Milton notes that no mention of Albina is found in Nennius's body of work. Robert Graves' book The White Goddess picks up on this claim and describes Albina as of one of fifty sisters (see Danaïdes) who named Albion, ascribing the legend to Nennius. It is thought that the original name for Great Britain, Albion, was inspired by the White Cliffs of Dover, derived from the Latin albus, meaning "white" or "bright".
Этрусктердің шығу тегі
Альбина туралы Чарльз Годфри Лиландтың 1892 жылғы "Этруск римдіктерінің халық дәстүріндегі қалдықтары" атты фольклор жинағында еске алынған. Лиландтың сөзіне қарағанда, Альбина – этрустардың жарық және бақытсыз махаббаттағылардың құдайы. Альбина туралы ақпараттар жергілікті, көбінесе сауатсыз шаруалардан ауызша жиналған, олардың кейбіреулері сиқыршы немесе стрега деп есептелген. Альбина, болжам бойынша, Альпану және Аврора сияқты басқа да құдайлардың бірігуінен пайда болған, ол әдемі ұшатын әйел (немесе пери) ретінде сипатталады және жарықпен байланысты. Лиландтың айтқан Альбинасы "Ақ Құдай" кітабындағы бейнемен шамалы ғана байланысты болуы мүмкін.
Albina is mentioned in Charles Godfrey Leland's 1892 collection of folklore Etruscan Roman Remains in Popular Tradition. According to Leland, Albina was an Etruscan goddess of light and ill fated lovers. The accounts of Albina were obtained by word of mouth from local and often illiterate peasants, some of whom were considered witches or Strega. Possibly a combination of other deities such as Alpanu and Aurora, Albina is described as a beautiful flying woman (or fairy) and associated with light. The Albina referenced by Leland is likely only loosely related to the figure described in The White Goddess.