Кіріспе

Никольское (Нико́льское) — Ресейдің Камчатка өлкесінің Алеут ауданының әкімшілік орталығы, Беринг аралында, Командор аралдары тізбегінде орналасқан. Халық саны: Бұл ауданның жалғыз мекенді жері.

Тарих

Ол 1826 жылы Алеут аралдарындағы Атка аралынан келген алеут (Унаган) қоныс салушылармен құрылды, оларды ресейлік тері саудагерлері осы жерге әкелді. Олар қаншалықты болса да, кит аулау және мүйізді балықтарды гарпун мен найзамен аулау сияқты дәстүрлі кәсіптермен айналысса да, негізгі жұмыстарын терілі жануарларды, әсіресе теңіз суыры мен теңіз түлкілерін аулаумен айналыстырды.

Демография

Қазіргі уақытта халық шамамен теңдей ресейліктер мен алеуттар арасында бөлінген, бірақ олардың араласуы кең таралған.

Экономика

Қазіргі экономика негізінен балық аулауға, әсіресе, лосось шабатын уылдырық жинауға, саңырауқұлақтар жинауға, мемлекеттік қызметтер мен субсидияларға негізделген. Арал тұрғындары өте бай жануарлар дүниесіне толы ортада өмір сүрсе де, аралдың ішкі жағының көбі табиғи қорық болып табылатындықтан, осы ресурстарды пайдалануда қатты шектеулерге тап болады. Кеңес Одағының тарағаннан кейінгі жылдары балық, арктикалық түлкі, бұғы (аралға әкелінген) және көшпенді су құстарының заңсыз аң аулауы кеңінен таралды, бірақ қатаң қорғау шараларының арқасында теңіз жануарларының аулануы дерлік тоқтатылды.

Көлік

Никольское ауылына Никольское әуежайы қызмет көрсетеді.

Климат

Қамшаттақ өлкесінің қалған бөлігі сияқты, Никольскоеде де субарктикалық климат (Dfc) басым, бірақ мұхиттың әсерінен температура ішкі Сібірге қарағанда әлдеқайда төмендемейді, қыстар Петропавловск-Камчатскийге қарағанда шамамен төрт градусқа жұмсақ. Оңтүстік-батыс Алясканың субполярлық мұхиттық климатына шығысқа қарай өтуі анық байқалады, әсіресе күн сәулесінің өте аз болуында – күніне орташа шамамен 2,8 сағат, бұл Алеуттық төмен қысым белдемі мен Оясио ағынының батыс жағынан тұрақты тұманды болуына байланысты. Ең жоғары және ең төмен температуралар тіркелген, соңғысы 1938 жылдың 30 маусымында болған.

Дін

Никольскоедегі алғашқы шіркеу қасиетті Николай мен Сибірді жарыққа шығарған Иркутск қаласының Инокентий қасиеттілеріне арналған. Оны 1799 жылы Ресей-Америка компаниясы салған. Екінші ғимарат 1890 жылдары салынды, ал Қазан революциясынан кейін жабылды. Кейін ол жергілікті клуб, содан кейін жатақхана ретінде пайдаланылды. Ғимарат 1983 жылы өртеніп кетті. Жаңа шіркеу ауылдың орталығында, цунамиге бейім емес жерге салынды. Ол Петропавл-Камчатскийде салынды, бөлшектелді, аралға тасылды және 2012 жылдың қыркүйегінде қайта құрастырылды.