Еуропалық әлеуметтік харта: құқықтар мен бостандықтар туралы келісім
European Social Charter
Еуропалық әлеуметтік хартасы – 1961 ж. қабылданған Кеңес Еуропасының келісімі. Адамның әлеуметтік және экономикалық құқықтарын, еңбек, білім, денсаулық сақтауды қорғайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1961 жылғы Еуропа Кеңесі шарты
1961 Council of Europe treaty
Еуропалық әлеуметтік харта – Еуропа Кеңесінің 18 қазан 1961 жылы қол қоюға ашылған және Батыс Германия ратификациялаған 13 елдің біріншісі болғаннан кейін 26 ақпан 1965 жылы күшіне енген шарт. 1991 жылға қарай 20 мемлекет оны ратификациялаған.
The European Social Charter is a Council of Europe treaty which was opened for signature on 18 October 1961 and initially became effective on 26 February 1965, after West Germany had become the fifth of the 13 signing nations to ratify it. By 1991, 20 nations had ratified it.
Мазмұны
Хартия негізінен азаматтық және саяси құқықтарды қорғауға бағытталған Еуропалық адам құқықтары конвенциясын қолдау және қорғалатын негізгі құқықтардың ауқымын әлеуметтік және экономикалық құқықтарды қамту арқылы кеңейту мақсатында құрылған. Хартия сонымен қатар, күнделікті өмірдегі барлық адамдарға қатысты оң құқықтар мен бостандықтарды кепілдейді. Хартияда қарастырылған негізгі құқықтар: тұрғын үй, денсаулық сақтау, білім беру, еңбек құқықтары, толық жұмыспен қамту, жұмыс уақытын қысқарту, тең жұмысқа тең төлеу, ата-аналық демалыс, әлеуметтік қамсыздандыру, кедейлік пен әлеуметтік оқшауланудан әлеуметтік және құқықтық қорғау, адамдардың еркін қозғалысы, кемсітушілікке жол бермеу, сондай-ақ еңбекші мигранттар мен мүмкіндігі шектеулі адамдардың құқықтары. Хартияға қатысушы мемлекеттер Хартияның шарттарының бір бөлігі туралы (1961 жылғы Хартия немесе 1996 жылғы жаңартылған Хартия болсын) жыл сайын есептер ұсынып, оларды заң жүзінде және іс жүзінде қалай іске асыратындарын көрсетуге міндетті.
The Charter was established to support the European Convention on Human Rights which is principally for civil and political rights, and to broaden the scope of protected fundamental rights to include social and economic rights. The Charter also guarantees positive rights and freedoms which concern all individuals in their daily existence. The basic rights set out in the Charter are as follows: housing, health, education, labour rights, full employment, reduction of working hours equal pay for equal work, parental leave, social security, social and legal protection from poverty and social exclusion, free movement of persons and non discrimination, also the rights of migrant workers and that of the persons with disabilities. States Parties to the Charter must submit annual reports on a part of the provisions of the Charter (be it the 1961 Charter or the 1996 Revised Charter), showing how they implement them in law and in practice.
1996 жылғы қайта қарау
1996 жылы Жарғы қайта қарастырылды. Қайта қарастырылған Жарғы 1999 жылы күшіне енді және 1961 жылғы бастапқы шартты біртіндеп алмастырып жатыр. Жарғы адам құқықтары мен бостандықтарын белгілейді және қатысушы мемлекеттердің оларды құрметтеуін қамтамасыз ететін бақылау механизмін орнатады. 21-бап ақпарат алу және кеңесу құқығын құрайды. 22-бап "жұмыс жағдайларын және жұмыс ортасын анықтау мен жақсартуға қатысу құқығын" немесе компанияның немесе кәсіпорынның директорлар кеңесі мен жұмыс кеңестерінде өкілдік арқылы бірлесіп шешу құқығын белгілейді.
The Charter was revised in 1996. The Revised Charter came into force in 1999 and is gradually replacing the initial 1961 treaty. The Charter sets out human rights and freedoms and establishes a supervisory mechanism guaranteeing their respect by the States parties. Article 21 creates the right to information and consultation. Article 22 creates the "right to take part in the determination and improvement of the working conditions and working environment", or codetermination through representation on company or enterprise board of directors and work councils.
Әлеуметтік құқықтар жөніндегі Еуропалық комитет
Еуропалық әлеуметтік құқық комитеті (ЕӘҚК) – Хартияға қатысушы мемлекеттердің оны сақтауын қадағалауға жауапты орган. ЕӘҚК құрамына Еуропа Кеңесінің Министрлер комитеті алты жылға сайлайтын, бір рет мерзімі ұзартылатын 15 тәуелсіз мүше кіреді. 1995 жылғы қосымша хаттама, ол 1998 жылы күшіне еніп, ұжымдық шағымдар жүйесін қарастырады, Хартияның бұзылуы туралы шағымдар ЕӘҚК-ға берілуі мүмкін. Белгілі бір ұйымдар ЕӘҚК-ға шағымдануға құқылы (Еуропа Кеңесінде қатысу мәртебесіне ие үкіметтік емес ұйымдардан құралған, ҮЕҰ-лардың арнайы тізімі құрылған). ЕӘҚК шағымды қарастырып, формальді талаптар орындалған жағдайда, оны қабылдауға болатынын жариялайды. Осыған байланысты, қатысушы мемлекет жазбаша түрде жауап бере алады, ал тараптардың бірі процедура бойынша тыңдау өткізуді сұрауы мүмкін. Ақырында, Комитет мәселенің мәні бойынша шешім қабылдайды.
The European Committee of Social Rights (ECSR) is the body responsible for monitoring compliance in the States party to the Charter. The ECSR is composed of 15 independent members who are elected by the Council of Europe's Committee of Ministers for a period of six years, renewable once. Under the 1995 Additional Protocol providing for a system of Collective Complaints which came into force in 1998, complaints of violations of the Charter may be lodged with the ECSR. Certain organisations are entitled to lodge complaints with the ECSR (a special list of NGOs has been established, made up of NGOs enjoying participatory status with the Council of Europe). The ECSR examines the complaint and, if the formal requirements have been met, declares it admissible. The State Party may then respond in writing, and a hearing may be requested by either party to the procedure. Finally, the Committee comes to a decision on the merits.