Кіріспе

Үстелдік роликтік ойын

Vampire: The Requiem – White Wolf, Inc. компаниясы Chronicles of Darkness әлемі үшін шығарған, Vampire: The Masquerade желісінің ізбасары. Бұл бұрынғы басылымдардың жалғасы емес, толығымен жаңа ойын болғанымен, ескі ойынның көптеген элементтерін, соның ішінде кейбір кландар мен олардың қабілеттерін пайдаланады. Бірінші басылымда оны қолдану үшін World of Darkness негізгі ережелер кітабы қажет болды және ол 2004 жылдың тамызында бірге жарияланды. 2013 жылдың желтоқсанында Blood and Smoke: The Strix Chronicle қосымшасы шықты, бұл әлемдік жағдайды қосып, ойынның кейбір аспектілерін жаңа World of Darkness негізгі ережелеріне сәйкес ету үшін маңызды өзгерістер енгізді. GenCon 2014-те Blood and Smoke Vampire: The Requiem, Second Edition болып қайта аталды, жаңа мұқабасы, көрсеткіштері және 2014 жылдың қарашасында шамалы өзгерістер енгізілді. Бұл шығарылым екі түрінде де жеке ойын ретінде ойнауға мүмкіндік берді, басқа кітаптарға сілтеме жасамай-ақ.

Тарих

Vampire: The Requiem 2004 жылғы 21 тамызда White Wolf Publishing баспасынан, бір уақытта жарық көрген The World of Darkness кітабына қосымша ретінде шығарылды, ол ойыншыларға вампирлер рөлінде ойнау үшін қағидалар ұсынды. Бұл баспагердің маңызды жобасы болды және өз кезегінде, оған қосымша материалдардың жекелеген сериясы жасалды; алғашқыда бұл серияны Джастин Ахилли дамытты, ал 2004 жылдың қараша айында оның орнына Уилл Хиндмарч келді.

Өмірбаян

Ойын қазіргі заманғы Жерде өтеді, онда вампирлер адамдардың білмейтін күрделі қоғамдар құрады. Вампирлер – адамның қанын сорып алып, содан кейін денесіне өзінің вампирлік қанынан бірнеше тамшы құйғанда туатын тірі емес адамдар. Ортақ физикалық қабілеттер мен ерекшеліктерді мұра еткен вампирлер өздерін "кландарға" біріктіреді, бірақ діни, саяси немесе философиялық ұстанымдар бойынша "келісімдерге" де қосылады. Бұл топтар мақсаттары мен көзқарастары тұрғысынан мүлдем өзгеше, және олар адамдардан өмірлерінің бар екенін жасыруға келіседі, бірақ көбінесе қақтығысқа түседі. Вампирлер көбінесе ірі қалаларда мекендейді, онда олар жеңіл жем таба алады және көзге түспейді. Вампирлер қан ұрлау үшін адамдарды өлтіруге міндетті емес; адамдар вампирлер олардан қан сорғанда есінен шығып, сол сәтті есіне алмайды, ал вампирлер тістеген жерін тілдерімен жалап, іздерін жоя алады. Вампирлер ұрланған қанды – олар "вита" деп атайды – дене күшін арттыру, жараларды жазып, қабілеттерін пайдалану үшін қолданады, сонымен қатар ол олардың әр түнде оянуына қажетті отын. Егер вампирде қан болмаса, ол ояна алмайды.

Кландар мен келісімдер

Алдыңғы ойындағыдай, Киндредтер бес кланның біріне енгізіледі, осы арқылы олардың вампирге айналу метаморфозы жүзеге асырылады. Әр клан вампирлік архетиптердің кең ауқымын қамтиды:

Даевалар вампирлерді құмарлық пен аштықты біріктіретін, тамақтануды сезімдік ләззатпен теңестіретін, Жузеф Шеридан Ле Фанудың Кармилла сияқты, әуесқой, құмарлыққа берілген, жыныстық шектеулерді бұзатын жыртқыштар ретінде бейнелейді. Гангрелдер вампирлерді жыртқыш, жабайы демон ретінде көрсетеді. Тамақ тізбегінің жоғарғы деңгейінде орналасқан, адамдарды тамақтан өзгеше қарамайтын, олар вампиризмді қарапайым жыртқыштық ретінде бейнелейді және әдетте жыртқыштармен байланысты негізгі инстинкт, бақытсыздық пен еркіндік идеяларын тудырады. Мехеттер – құпия, құпиялы оккультистер, білім мен ақпаратқа құмар, көлеңкеде жасырынып, басқаларды алыстан манипуляциялайды. Носферату вампирлері – аңызға толы, жиренішті, бірақ тартымды, бөтен және қорқынышты монстрлар (мысалы, олардың атымен аталатын фильмдегі граф Орлок сияқты). Вентру – билік пен үстемдікке құмар патшалық вампирлер, өздерін «түннің иелері» деп санайды, олар вампиризмді Брам Стокердің Дракуласы сияқты, ес-ақылды жоғалтатын биліктің метафорасы ретінде көрсетеді. Бұл кландардың ішінде қандық желілер деп аталатын көптеген кіші кландар бар. Сонымен қатар, көптеген саяси немесе діни фракциялар бар, олар Келісімдер деп аталады. Олардың ішінде:

Карфиандық қозғалыс Киндредтер үшін ең жақсы үкімет формасын табуға ұмтылады, тәжірибелерін демократия, фашизм және т.б. сияқты өлімдік жүйелерге негіздейді. Бұл – көшбасшыларын сайлайтын жалғыз Келісім және ең жаңа ірі Келісім. «Көкше шеңбері» – вампирлік мәдениеттегі құдайсыздық пен неопагандық культтар мен діндердің жиынтығы. Invictus (сонымен қатар «Бірінші қабат» деп те аталады) – ескі тәртіпті білдіретін және ескі дворяндық ретінде әрекет ететін вампирлер ордені, олар материалдық пайда мен билікке де қызығушылық танытады, сондықтан қала саясаты мен бизнеске белсенді қатысады. Lancea et Sanctum өздерінің негізін қалаушысы ретінде римдік жүзбасы Лонгинды айтады және олар Киндредтердің (вампирлер өздері қолданатын сөз) Құдайдың құдіретті жоспарында рөлі бар екеніне сенеді: ең соңғы жыртқыштар, лайық еместерге Құдайдың азабын төгіп, адалдарды сынап көру. Ordo Dracul вампирлік жағдайды түсінуге, оны жақсартуға және ақырында оның шектерінен асып түсуге бағытталған. «Байланыссыз» – бұл кез келген келісімге мүше емес вампирлерді білдіретін жалпы термин.

Құдіреті, қабілеті және әлсіздігі

Вампирдің қан қуаты жасымен бірге тұрақты түрде артады, бірақ тәжірибе ұпайларын жұмсау арқылы немесе басқа вампирдің жанын жұту (диаблерия) арқылы да арттырылуы мүмкін. Қуаты артық вампир көбірек қан жинақтап, күштірек табиғаттан тыс қабілеттерге қол жеткізе алады. Дегенмен, оның тамақтану қажеттілігі де күшейе түседі: ең әлсіз вампирлер жануарлардың қанымен күн көре алады, ал ең күштілері тек басқа вампирлердің қанымен ғана тірі қалады. Бұл қажеттілікті қанағаттандыра алмайтын қуатты вампирлер көбінесе ұзақ ұйқыға кетеді, бұл өздерінің шешімімен немесе аштықтан болады; қандай жағдайда болса да, ғасырлар олардың қанын әлсіретіп, қайтадан адамдармен қоректенуге мүмкіндік береді. Киндред түрлі табиғаттан тыс қабілеттерді, яғни Дисиплиналарды пайдалана алады, олар адамдық емес жылдамдық, күш немесе харизма сияқты қасиеттерін, сондай-ақ зиянкестер мен жыртқыштарды бақылау сияқты вампирлік ерекшеліктерін көрсетеді. Бұл олардың қарғысына байланысты ерекше қабілеттер, олар тірі қанмен "қоректенеді", сияқты олардың өлмескей денелері де солай.

Кемшіліктері

Көптеген көркем әдебиеттерден айырмашылығы, "Реквиемдегі" вампирлер айқышқа шегеленген, сарымсақ немесе киелі судан жалпыға бірдей жиреніп кетпейді және олар шақырусыз кез келген жеке меншікке кіре алады. Жүрекке қадалған қазық оларды тек уақытша жансыздандырады. От, күн сәулесі және табиғаттан тыс жаратылыстардың тырнақтары мен тістері қорқынышты жарақаттар келтіреді, оларды жазылуы үшін көп уақыт пен қан қажет. Күндіз көптеген вампирлер ұйықтайды; олардың денелері (күнге немесе басқа да зиянға ұшырамаса) бұзыла бастамайды, бірақ оларды қабірден шығарылғаннан айыру мүмкін емес. Әр вампирдің "Ие" деп аталатын жекелігінің бір бөлігі бар, ол тек ашқанда тамақтану үшін және ашуланғанда өлтіру үшін ғана өмір сүреді. Вампир қорқынышқа, жарақатқа, аштыққа немесе қорлауға ұшыраса, ол "Қызу" деп аталатын бақытсыздыққа түседі, сол кезде Ие басып алады. Вампирлер Иені өлімнен кейінгі естеліктері мен мінез-құлқы арқылы бақылайды, бұл бірлесіп вампирдің Адамдығы деп аталады. Оны сақтау үшін белсенді түрде жұмыс істемесе, вампирдің Адамдығы төмендейді: адамдармен тамақтану қажеттілігі вампирді жасаған қатыгездігіне үйренуге итермелейді, ал ғасырлар бойы өмір сүру оларды адамдық сезімдерден суытады. Иеге өздерін жоғалту қаупінен басқа, Қауымдастардың Адамдығын сақтау үшін басқа да себептері бар: Адамдығы төмен вампирлер күн сәулесіне ұшырағанда ауыр зардап шегеді, ұзақ ұйқыға кетеді және олардың әлемнен алшақ көзқарасы адамдармен қарым-қатынас жасауды қиындатады.

Қабылдау

"Вампир: Реквием" сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. "Вампир: Реквием" 2005 жылы "Ең үздік қосымша" номинациясы бойынша Алтын Энни сыйлығын және "Ең үздік ішкі безендіру өнері" номинациясы бойынша Күміс Энни сыйлығын жеңіп алды.

Басқа медиа

New Line Cinema 2004 жылы «Вампир: Реквием» фильмінің құқықтарын сатып алды, бірақ осы күнге дейін бірде-бір сценарий жарық көрген жоқ. White Wolf «Вампир: Реквием» әлемі үшін екі үстел ойынын шығарды: «Prince of the City» 2004 жылдың қазанында, ал «Dark Influences» 2006 жылдың қазанында жарық көрді. 2004 жылы Грег Столзе мен Люсьен Соулбан жазған «Вампир: Реквием» кітап трилогиясы жарыққа шықты. 2004 жылы White Wolf роман жазу конкурсын өткізді, ал 2005 жылы көркем әдебиеттік бағытын тоқтатуға аздай уақыт қалғанда осы конкурс өткізілді. Жеңімпаздардың бірі – Дэвид Нюренбергтің «Сайлент-нжиф» романы 2012 жылдың желтоқсан айында жарық көрді.