Кіріспе
Үлкен аю шоқжұлдызындағы планеталық тұмандық.
| атауы = Messier 97, Құс тұмандығы
| сурет = Noao m97.tif
| түсіндірме = Owl Nebula Messier 97
| түрі = Планеталық
| эпоха = J2000.0
| ra =
| көлемі = 3′.4 × 3′.3
| шоқжұлдыз = Үлкен аю
| радиус (жарық жылдары) = Осылайша, нысан Messier 97 деп аталып, 1781 жылдың 24 наурызында оның каталогына енгізілді. Үлкен аюдағы тұмандық, Бета жұлдызының жанында: М. Мешайн хабарлағандай, оны көру қиын, әсіресе микрометрлік сымдарды жарықтандырғанда: оның жарығы әлсіз, жұлдызсыз. М. Мешайн оны алғаш рет 1781 жылдың 16 ақпанында көрді, және оның берген координаталары осылай болды. Бұл тұмандықтың жанында ол тағы бір тұмандық көрген, [Messier 108] оның орны әлі анықталмаған, сондай-ақ үшінші тұмандық Ұлы аюдың Гамма жұлдызының жанында [Messier 109] орналасқан. (диаметрі 2′). 1844 жылы адмирал Уильям Х. Смит бұл нысанды планеталық тұмандық деп жіктеді. Уильям Парсонс, Росс графының үшіншісі, 1848 жылы Ирландияда тұмандықты байқағанда, оның қолмен салған суреті құсқоректің басына ұқсады. Оның жазбаларында нысан "Орталық аймақта бір-бірінен едәуір қашықта орналасқан екі жұлдыз, әр спиральді құрылымның айналасында қараңғы көлеңке, жұлдыздар тартылыс орталықтары сияқты көрінеді. Жұлдыздар жарқырап тұр, шешіледі" деп сипатталған. Содан бері ол Құсқоректік тұмандық деп аталады және тұмандықтың құрылымын зерттеуге мүмкіндік берді.
Planetary nebula
| name = Messier 97, Owl Nebula
| image = Noao m97. tif
| caption = Owl Nebula Messier 97
| type = Planetary
| epoch = J2000.0
| ra =
| size v = 3′.4 × 3′.3
| constellation = Ursa Major
| radius ly = Thus, the object was named Messier 97, and included in his catalog on March 24, 1781. Nebula in the great Bear, near Beta: It is difficult to see, reports M. Méchain, especially when one illuminates the micrometer wires: its light is faint, without a star. M. Méchain saw it the first time on Feb 16, 1781, & the position is that given by him. Near this nebula he has seen another one, [the position of] which has not yet been determined [Messier 108], and also a third which is near Gamma of the Great Bear [Messier 109]. (diam. 2′). In 1844, Admiral William H. Smyth classified the object as a planetary nebula. When William Parsons, 3rd Earl of Rosse, observed the nebula in Ireland in 1848, his hand drawn illustration resembled an owl's head. In his notes, the object was described as "Two stars considerably apart in the central region, dark penumbra round each spiral arrangement, with stars as apparent centres of attraction. Stars sparkling in it; resolvable." It has been known as the Owl Nebula ever since. and the mapping of the nebula's structure.
Байқау
Құс тұмандылығын қалың көзбен көру мүмкін емес, бірақ өте жақсы жағдайда кішкентай телескоппен немесе 20х80 бинокльмен оның әлсіз бейнесін байқауға болады. Тұмандылықтың құс көзіне ұқсас ерекше белгілерін анықтау үшін кемінде 10 дюймдік линзасы бар телескоп қажет. Түнгі аспанда тұмандылықты табу үшін, Үлкен Аю шоқжұлдызының ыдысының оңтүстік-батыс бұрышына назар салыңыз, ол Бета Үлкен Аю жұлдызымен белгіленген. Одан M97, Бета Үлкен Аюға қарама-қарсы Үлкен Аю ыдысының екінші төменгі бұрышындағы Гамма Үлкен Аю жұлдызына қарай оңтүстік-шығысқа қарай 2,5 градустан сәл артық қашықтықта орналасқан. M97 және Альфа Үлкен Аю жұлдызы бірге Поляриске жол көрсетеді.