Италияның Абруццо аймағындағы Валле Сан Джованни ауылы

Кіріспе

Valle San Giovanni – Италияның орталық бөлігіндегі Абруццо аймағындағы Терамо провинциясында орналасқан шағын ауыл. Бұл Терамо қаласының бір бөлігі.

География

Бұл ауылдың халқы шамамен 350 адамды құрайды және Терамодан шамамен алты миль қашықтықта жатыр. Адриатика теңізі мен Гран-Сассо шамамен 25 км қашықтықта. Ол Тордино аңғарында, Лете және Фиумичелло шағын өзендері Тордино өзеніне құятын жерге жақын орналасқан. Басты алаңнан, Ларго-делла-Киезадан, Виа-дель-Казале басталады. Сан-Джованни аңғарының тұрғындары өздерін "Валлароли" деп атайды. Сан-Джованни аңғарына жақын орналасқан ауылдар – Фрондарола, Траваццано және Валь Сопрана.

Тарих

Кейбір дереккөздерге сәйкес, қала өзінің атын "Ди Валле" тегінен шыққан күшті Термо әулетінен алған. Басқалары бұл атаудың ежелгі монастырға, Сан-Джованни-ин-Пергуллисқа (Перголалар арасындағы Әулие Жан), көптеген жүзімдіктермен қоршалған орналасқандығымен байланысты екенін айтады. Валле Сан-Джованни тарихы жылдар бойы екі көршілес қауымдастықпен тығыз байланысты болды: "Де Фрунто" әулетінің феодалдық иелігі Фрунти және Терамо, олармен берік өзара одақ болды. Бір кезде Терамо Фрунтиді қысқа мерзімге аннексиялады, бұл оның тұрғындарының феодалдық тәуелділіктен және дәстүрлерден арылуға бағытталған күш-жігерін жаңартты. 1338 жылы қала тұрғындары Терамодан тәуелсіздіктерін жариялады, осылайша өздерінің автономиялық азаматтық құқықтарын қайта бекітті. Бұл жағдай 1457 жылға дейін сақталды, содан кейін Фрунти Монторио-аль-Вомано графтығының құрамына кірді. 1668 жылы Фрунти граф Кресценцио Де Кресцентистің иелігіне өтті. 18 ғасырдың басында Фрунти көршілес Валле Сан-Джованнимен бірікті, ол сол кезде Сан-Джованни-ин-Пергуллистің шіркеулері мен жүзімдіктерін аннексиялап, қой шаруашылығының тоқтау орны ретінде дами бастады. Абруццодан Пулья және Лациоға қойлардың үлкен көші-қоны, транзуманца деп белгілі болды. Валле Сан-Джованни Сан-Квирико деп аталатын дәл осындай жолдың үстінде орналасқан. 16-17 ғасырларда Валле Сан-Джованни айналасындағы ормандық жерлерді бақылау үшін күрес нәтижесінде туған қарақшылардың бірнеше шайқастарына куә болды. Осы қарақшылардың кем дегенде біреуі жергілікті тұрғындар еді. Осы күрес ортасында Сан-Джованни-ин-Пергулис, Валле Сан-Джованнидің шетіндегі монастырь, тез және қайта келмейтін құлдырауға ұшырады. 1561 жылы Папа Павел IV осы иеліктерді, сондай-ақ ескі монастырьдың қалдықтарын Монторио-аль-Воманоның коллегиялық шіркеуіне берді, олар қалпына келтіріледі деп есептелді. Шіркеу мүлікті қалпына келтірмеді, ол бұзыла берді. 1775 жылы Монторио-аль-Вомано шіркеу басшылары Сан-Джованни-ин-Пергулисті және оған байланысты барлық діни функцияларды Валле Сан-Джованнидің басты шіркеуі, Мадонна делла Невеге берді. Соңғысы Валле Сан-Джованнидің орталығында орналасқан және өзінің атын, Мадонна делла Неве (Қарды Ана), жазғы қар жауған жерде шіркеу салынуы керек деген аңызға байланысты алған. Мадонна делла Неве 1458 жылға дейін салынған фрескаларымен танымал. Әр жылдың тамыз айының бірінші демалыс күні өткізілетін діни фестиваль оның құрылуын еске алады. 1603 жылы маркиз Балтассаре Караччоло сол кезде туындаған қарсыластықты тоқтату үшін үш қарақшыны аттырды. 1682 жылы екі қарақшылар тобы Валле Сан-Джованнидің айналасындағы жерді бақылау үшін шайқасты. Олардың бірі алты күнге созылды және Терамодан әскерлер шақырылғанда ғана аяқталды. Бір жылдан кейін, 1683 жылы, қала Дон Альфонсо ди Виллапарте тарапынан тоналып, дерлік толығымен қиратылды, ол жылдар бойы елді қорқытып келген әйгілі қарақшы Сантуччо Ди Фрошияны ұстауға тырысты. 1799 жылы Валле Сан-Джованниден келген әскерлер тобы, қарақшы Винченцо Роллидің басшылығымен, француз оккупациялық күштеріне қарсы батырлықпен шайқасты. 1809 жылы француз Наполеон әскерлері, Неаполь Королдығының билігінде он жыл бойы билік ететін, Фрунти, Валле Пиола, Абетемоццо, Боргоново және Поджио Раттьеридің бұрынғы феодалдық мемлекеттерін қамтитын кең коммуналдық аумақтың орталығы ретінде Валле Сан-Джованниді таңдады. 19 ғасырдың бірінші жартысында қаланың жанында көмір кен орындары табылып, қазылып алынды. 20 ғасырдың басынан бастап Валле Сан-Джованнидің көптеген азаматтары жұмыс іздеп АҚШ-тың Нью-Джерси штатына, Канаданың Монреаль қаласына және басқа да жерлерге эмиграциялады. Бұл шағын ауылдың кедейлеуіне және оның халқының азаюына әкелді. 1868 жылы Кортино қаласы (коммуна) әкімшілік тұрғыдан құрылды және Валле Сан-Джованни Монторио-аль-Воманоның құзырына өтті. 1929 жылы Валле Сан-Джованни Монторио-аль-Воманодан бөлініп, Терамоның маңындағы қалашыққа (frazione) айналды. Жергілікті дереккөздер мен тарихтарға сәйкес, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Валле Сан-Джованнидің үстінде орналасқан үңгірлер итальян партизандары үшін паналау орны ретінде қызмет етті.

According to some sources the town takes its name from a powerful Teramo family with the last name "Di Valle". Others claim that the name derives from its proximity to an ancient monastery, San Giovanni in Pergullis (Saint John amongst the Pergolae), a location surrounded by many vineyards. Over the years, the history of Valle San Giovanni has been closely linked with two neighboring communities, Frunti, a feudal holding of the "De Frunto" family, and Teramo, with which there was an enduring reciprocal alliance. At one point Teramo briefly annexed Frunti leading to renewed efforts by it inhabitants to break these feudal ties and traditions. In 1338 the townspeople declared their independence from Teramo, thereby reaffirming their autonomous civil liberties. This arrangement lasted until 1457 when Frunti became part of the county Montorio al Vomano. In 1668 Frunti passed into the hands of the Count Crescenzio De Crescentiis. In the beginning of the 18th century Frunti became aligned with neighboring Valle San Giovanni, which at that time was becoming increasingly developed due to having annexed the surrounding church and vineyards of San Giovanni in Pergulis and to serving as a sheep herding way station. This great migration of sheep from Abruzzo to Puglia and Lazio was known as the transumanza. Valle San Giovanni sits on one such trail known as the San Quirico. In the 16th and 17th centuries, Valle San Giovanni witnessed a number of brigand skirmishes, these arising from struggles over control of the surrounding forest areas. At least a few of these brigands were local townsfolk. In the midst of these ongoing struggles, San Giovanni in Pergulis, the monastery on the outskirts of Valle San Giovanni, had a rapid and irreversible decline. In 1561 Pope Paul IV deeded these holdings, along with the remains of the old convent, to the collegiate church of Montorio al Vomano, with the understanding that they would be restored. The church did not restore the properties, which continued to deteriorate. In 1775 the church authorities of Montorio al Vomano ceded San Giovanni in Pergulis and all of its associated religious functions, to the main church of Valle San Giovanni, Madonna della Neve. The latter sits in the center of Valle San Giovanni, and takes its name, Madonna della Neve (Our Lady of Snow), from a legend in which a church was to be erected on the spot where a summer snowfall was to occur. Madonna della Neve is known for its frescoes dating to 1458. A religious festival held the first weekend in August of each year serves to commemorate its founding. In 1603 the Marquis Baltassarre Caracciolo had three brigands executed in an effort to put an end to the ongoing rivalries arising at that time. In 1682, two groups of brigands fought for control of the land surrounding Valle San Giovanni. One such battle lasted six days and came to an end only when soldiers from Teramo were summoned to put an end to the conflict. A year later in 1683, the town was sacked and almost completely destroyed by Don Alfonso di Villaparte in an attempt to capture the famous brigand, Santuccio Di Froscia, who for years had been terrorizing the countryside. In 1799 a group of soldiers from Valle San Giovanni, under the leadership of the brigand leader, Vincenzo Rolli, fought valiantly against the French occupying forces. In 1809 the French Napoleonic forces, who would rule for ten years under the Kingdom of Naples, chose Valle San Giovanni as the center of vast communal territory which included the ex feudal states of Frunti, Valle Piola, Abetemozzo, Borgonovo e Poggio Rattieri. In the first half of the 19th century, coal deposits were discovered and mined very near the town. From the early 20th century onward, many of the citizens of Valle San Giovanni emigrated to New Jersey in the United States; Montreal, Quebec, Canada; and elsewhere in search of work. This served to further impoverish the small village and greatly reduced its population. In 1868 the town (comune) of Cortino was administratively established and Valle San Giovanni came under the jurisdiction of Montorio al Vomano. In 1929 Valle San Giovanni separated from Montorio al Vomano and became a suburb (frazione) of Teramo. According to local sources and histories, during the Second World War the grottoes located immediately above Valle San Giovanni served as places of refuge for the Italian partisans then battling the German forces.

Белгілі тума және резиденттер

Сантина "Мама Мария" Ди Марко, американдық ресторатор, Mama Maria Ristorante Italiano-ның иесі және жергілікті Филадельфия телеарнасының ас дайындау шоуының жүргізушісі. Джузеппе Бракаленте (сонымен қатар Джузеппе Бракале; сонымен қатар Джо Фирпо), әлемдік бокс чемпионы. Джузеппе Ди Баттиста, Fiducie Canadienne Italienne негізін қалаушы және президенті; Bank of America-дан кейін, бұл батыс жарты шарда итальяндықтар құрған ең ірі қаржы мекемесі.