Кіріспе
Римдік тарихшы Олимпиодор Фибский (; шамамен 380 жылы туған, өркендеген кезеңі 412–425 жж.) - V ғасырдың басындағы римдік тарихшы, ақын, философ және дипломат. Ол грек тілінде жазылған жиырма екі томдық "Тарих" еңбегін жазды, оны император Феодосий II-ге арнады. Бұл еңбек 407 және 425 жылдар аралығындағы Батыс Рим империясындағы оқиғаларды егжей-тегжейлі баяндайды. Ол христиан сарайында өркендеген және кейінгі тарихшыларға, соның ішінде діни тарих жазушыларға әсер еткен тұлға.
Olympiodorus of Thebes (; born c. 380, fl. c. 412–425 AD) was a Roman historian, poet, philosopher and diplomat of the early fifth century. He produced a History in twenty two volumes, written in Greek, dedicated to the Emperor Theodosius II, detailing events in the Western Roman Empire between 407 and 425.
who flourished in a Christian court, and whose work influenced several subsequent historians, including writers of ecclesiastical history.
Өмір
Олимпиодор 365 және 380 жылдар аралығында Рим провинциясы Тебайдтегі Фивада (қазіргі Люксор, Египет) құриялық отбасында дүниеге келген. Бұл, мүмкін, императордың таңдауын қамтамасыз ету үшін бәсекелес үміткерлер арасындағы дауды шешу мақсатында жасалған. Немесе вестготтардың шапқындарынан кейін классикалық мәтіндерді көшірудің ресми бағдарламасын қолдау үшін. Ол мұндай ойға келуге бірнеше себеп бар: 407 жылдан бергі оқиғаларды егжей-тегжейлі білуі; Италия жағалауларын аралап көргені; Рим қалалық мұрағаттарында сақталған фактілер мен статистиканы келтіргені; Римнің керемет сұлулығына және оның аристократиясының байлығына таң қалғаны. Римге сапарында байлардың үйлерін сипаттағанда, оның өзі жазған болжамдағы бір гексаметр кездеседі, онда ипподромдар, фонтандар, киелі орындар және қаланың басқа да көптеген белгілері бар: «Бір үй – қала; қалада он мың қала бар». Ал тарихтың барлық кезеңі Хонорийдің жетінші консулдығынан бастап Валентиан III билікке келгенге дейінгі уақытты қамтиды. Плацидия мен гот Атаулфтың некесі қаңтар айында, ал оның Констанций III-ке үйленуі Хонорийдің он бірінші және Констанцийдің екінші консулдығында болғандығы айтылады. Олимпиодор римдік лауазымдардың әрқайсысын грек тіліне аударған, бұл ерекше тәжірибе еді: грек тарихшылары ресми лауазымдарды аудармай, мүлдем қалдырып кететін. Томпсон Олимпиодордың стильдік ерекшеліктерін атап өтеді: латын тілінен алынған сөздер, сленг (халықтық грек тілі). Ол ақын Пейсандерді еске алады, ол аргонавттар мен Эмона қаласының негізін қалау арасындағы байланысты қамтамасыз еткен. Филостургийдің еңбегі мен Зосимнің тиісті үзінділері арасындағы тілдік ұқсастықтар Олимпиодорды олардың ортақ көзі ретінде көрсетеді. Болдуиндер екі автордың фрагменттері арасындағы байланысты көрсететін мәліметтер тізімін ұсынады. Ол Онориусты Аларикке жеңіліп қалғаны үшін кінәлайды, өйткені ол оның «ақылға қонымды талаптарына» бойын бұрған жоқ немесе оның қаупін тиімді түрде жолға қоймаған. Олимпиодор шығыс империясының батыс империясын қолдауын жақтады, император Аркадий мен Стилихон арасындағы ертедегі қақтығыстардың зиянды салдарына назар салды. Гиллетт оның еңбегін «Теодосий әулеті тұсында Рим империясының бірлігіне сенімнің күшін көрсететін ескерткіш» деп сипаттайды. Гиллетт Константинопольдің Солтүстік Африкада вандалдардың агрессиясына қарсы Равеннаны қолдау үшін жұмсаған уақыты мен ресурстарын атап өтеді және Олимпиодордың еңбегі пікірталасқа «уақылы үлес қосты» деп санайды. Соңында Гиллетт тарихтың ұрпақтарға арналған оқиғалардың жазбасы немесе діни талас емес, мемлекеттік істердің шынайы бағасы екенін мәлімдейді.
"One house is a town; a city has ten thousand towns", and the whole history covers the period from the seventh consulship of Honorius to the accession of Valentinian III. We are told that the marriage of Placidia and the Goth Ataulf occurred in the month of January, and her marriage to Constantius III was in the eleventh consulship of Honorius and the second of Constantius. Olympiodorus transliterated every Roman title into Greek, an unusual practice: Greek historians avoided transliteration, often by leaving out the officials' titles altogether. Thompson points out that Olympiodorus’ idiosyncracies of style: the Latinisms, slang (vernacular Greek), He mentions the poet Peisander, whom he credits with providing the connection between the Argonauts and the founding of Emona. There are linguistic similarities between the work of Philosturgius and the relevant passages of Zosimus that suggest Olympiodorus as a common source. The Baldwins offer a list of details suggesting a connection between the respective fragments of the two authors, He blamed Honorius for failing to win over Alaric, either by acceding to what he considered his "reasonable demands", or dealing successfully with his threat. Olympiodorus advocated support for the western empire by the East, highlighting the detrimental effects of earlier conflicts between the emperor Arcadius and Stilicho. Gillett describes his work as “a monument to the vitality of the belief in the unity of the Roman Empire under the Theodosian dynasty”. Gillett notes the commitment of time and resources expended by Constantinople to support Ravenna in the face of the aggressive Vandal presence in north Africa, and suggests that Olympiodorus’ work provided a "timely contribution" to the debate. In the end, Gillett asserts that the history, rather than a record of events for posterity, or a religious polemic, was a realistic assessment of affairs of state.