Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Білімі – негізгі капиталы бар жұмысшы. Білімді жұмысшылар – негізгі капиталы білім болатын жұмысшылар. Мысалға, АКТ мамандары, дәрігерлер, фармацевттер, сәулетшілер, инженерлер, ғалымдар, дизайнды дамытушылар, мемлекеттік есепшілер, заңгерлер, редакторлар және "тамақ табу үшін ойлау" міндеті бар ғалымдар жатады.
Worker whose main capital is knowledge
Knowledge workers are workers whose main capital is knowledge. Examples include ICT Professionals, physicians, pharmacists, architects, engineers, scientists, design thinkers, public accountants, lawyers, editors, and academics, whose job is to "think for a living".
Анықтама
Білімді жұмысты басқа жұмыс түрлерінен оның конвергентті және дивергентті ойлауды біріктіретін «дәстүрлі емес» проблемаларды шешуге баса назар аударуымен ерекшелеуге болады. Бірақ білімді жұмысқа қатысты көптеген зерттеулер мен әдебиеттерге қарамастан, терминнің нақты анықтамасы жоқ. Mosco және McKercher (2007) осы мәселе бойынша әртүрлі көзқарастарды келтіреді. Олар ең алдымен білімді жұмыстың ең тар және анықталған анықтамасын, мысалы, Флориданың оған деген көзқарасын, атап айтқанда, «жаңа білімдік өнімді жасау үшін немесе қолданыстағы өнімге айқын құндылық қосу үшін символдарды тікелей өңдеу», бұл білімді жұмыстың анықтамасын негізінен шығармашылық жұмыспен шектейді. Олар білімді жұмысының осы көзқарасын ақпаратты өңдеу және таратуды қамтитын әлдеқайда кең көзқараспен салыстырып, ақпаратты өңдеу және таратуда рөл атқаратын жұмыскерлер шығармашылық элементке міндетті түрде үлес қоспаса да, осы салаға нақты құндылық қосады деп дәлелдейді. Үшіншіден, білімді жұмыстың анықтамасын қарастыруға болады, ол «білімдік өнімдерді өндіру және тарату тізбегіне қатысқан барлық жұмыскерлерді» қамтиды, бұл білімді жұмыскерлерді өте кең және жан-жақты жіктеуге мүмкіндік береді. Осылайша, «білімді жұмысшы» термині мағынасында өте кең болуы мүмкін екенін мойындау керек және ол әрқашан кімге қатысты екендігі нақты емес. Білімді жұмысшылар уақытының бір бөлігін ақпаратты іздеуге жұмсайды. Олар әртүрлі бөлімдерде және уақыт белдеулерінде немесе үй кеңселер мен әуежай залдары сияқты шалғай жерлерде жұмыс істейді. Кәсіпорындардың ақпараттық технологияға тәуелділігі артуымен білімді жұмыскерлер жұмыс істеуі керек салалардың саны күрт өсті. Оларды кейде «алтын жағалар» деп атайды, себебі олардың жоғары жалақылары және өз жұмысының процесін бақылаудағы салыстырмалы тәуелсіздігі бар, бірақ қазіргі зерттеулер олар тұрақты жұмыскерлерден айырмашылығы, жұмыс істейтін ұйымдардан тозуға және өте тығыз нормативтік бақылауға бейім екенін көрсетеді. Білімді жұмысшыларды басқару қиын міндет болуы мүмкін. Білімді жұмысшылардың көпшілігі белгілі бір деңгейдегі дербестікті ұнатады және қадағалауды немесе басқаруды ұнатпайды. Білімді жұмысшыларды басқаратын адамдар көбінесе өзі де білімді жұмысшылар болады немесе бұрын болған. Жобаларды білімді жұмысшыға тапсырудың алдында мұқият қарастыру керек, өйткені олардың қызығушылығы мен мақсаттары аяқталған жобаның сапасына әсер етеді. Білімді жұмысшылар жеке тұлға ретінде қарастырылуы тиіс. Loo (2017) екі сектордың білімді жұмыскерлерінің эмпирикалық нәтижелерін пайдалана отырып – жарнама және IT бағдарламалық қамтамасыз ету салалары, сондай-ақ үш дамыған елден – Англия, Жапония және Сингапур – жоғарыда көрсетілген жалпы білімді жұмыскерлеріне қарағанда білімді жұмыскерлерінің нақты бір түрін зерттеді. Талданған эмпирикалық деректердің нәтижелері жұмыскерлердің шығармашылықты, қабілеттерді, таланттарды, дағдыларды және білімді өнімдер мен қызметтерді өндіруге бағытталған комбинациясын қолданатын білім экономикасындағы жұмыс түрінің күрделі суретін ұсынады. Бұл зерттеу (Loo, 2017) шығармашылық білімді жұмыстың анықтамасын төрт нақты рөлден анықтады: жарнамалық және IT бағдарламаларында копирайтинг, шығармашылық режиссерлік, бағдарламалық қамтамасыз ету және жүйелік бағдарламаларды басқару. Әр шығармашылық қолданбаның қолданылу тәсілі шығармашылық жұмыскерлердің рөлдеріне байланысты. Бұл жұмыс түріне дағдылардың күрделі комбинациясы немесе «жаратылысты біліммен жұмыс (CKW) қабілеттері» жатады. «Жаратылысты білім жұмыскерлері білім экономикасындағы өз функцияларын/ рөлдерін орындау үшін шығармашылық қосымшалардың комбинациясын қолданады, соның ішінде алдын ала елестету, проблеманы шешу, проблеманы іздеу және идеялар мен эстетикалық сезімділік туғызу» (Loo, 2017, 138). Эстетикалық сезімталдықты мысал ретінде алайық, шығармашылық директор үшін бұл камера линзасы арқылы қозғалмайтын немесе қозғалмайтын визуалды бейнелер, ал бағдарламалық жасақтама жасаушы үшін бұл бағдарламалық жасақтаманың жазылған инновациялық техникалық тәжірибесі. Басқа салаға байланысты шығармашылық қосымшаларға жарнама саласындағы эмоционалдық байланыс және IT бағдарламалық жасақтама секторындағы сөздік күш пен сезімталдық жатады. «Жалпы губка», «әлеуметтік хамелеон» және «заман рухымен үйлесімді» сияқты терминдер анықталды, оларды шығармашылық білім жұмыскерлері жарнама жасау кезінде әлеуетті аудиториясымен эмоционалдық байланыс орнату үшін қолданды. IT бағдарламалық жасақтама перспективасынан шығармашылық білім жұмыскерлері бизнес ақыл-ойының деңгейін анықтау үшін «сезімталдық» шығармашылық қосымшасын қолданды және түрлі тараптардан бағдарламалық жасақтама жұмыскері алатын ақпаратты өлшеу ретінде. Шығармашылық жұмыскерлерге қабілеттер мен бейімділіктер де қажет. Жұмысына құмарлық сезіну зерттелген екі сектордағы рөлдерге тән еді және копирайтерлер үшін бұл құмарлық көңілділік, ләззат және рөлді орындау кезіндегі бақытпен, сондай-ақ өнімге қатысты адалдық, сенімділік және тиісті мәтінді табудағы шыдамдылық сияқты қасиеттермен байланысты болды. Басқа рөлдер сияқты, бағдарламалық жасақтама жасаудағы шығармашылық жұмыскерге басқа салалардан келген адамдармен тиімді қарым-қатынас жасау үшін командалық жұмыс және жеке қарым-қатынас дағдылары қажет. Шығармашылық режиссерлік және жүйелік бағдарламаларды басқарудың басқарушылық рөлдеріне қатысты, қолданыстағы жұмысқа көзқарас жасау, көндіру, стратегия құру, орындау және берілген міндеттің (мысалы, науқан немесе бағдарламалық жасақтама) аяқталуына жоспарлау қажетті қабілеттер болып табылады (Loo, 2017). Осы қабілеттер мен қабілеттерді байланыстыратын ынтымақтастық жұмыс тәсілдері бар, оларды осы зерттеудің нәтижелері анықтады. Жұмыс тәсілдерінің екі режимі жеке жұмыстан ынтымақтастыққа дейін ауыстырылды, мұнда жұмыскер нақты қызметке байланысты екеуін де немесе олардың біреуін орындай алады. Осы екі жұмыс режимі арасында жүру қабілеті және тиісті шығармашылық қолданба осы стильдегі жұмыстың күрделілігінің бір бөлігі болып табылады. Шығармашылық жұмыскерлерге сондай-ақ білімнің әртүрлі формаларын түсіну қажет (Loo, 2017). Бұл гуманитарлық ғылымдарға (мысалы, әдебиет) және кескіндеме және музыка сияқты шығармашылық өнерге (мысалы, халық және классикалық түрлері) қатысты пәндерге байланысты. Шығармашылық білім жұмыскерлеріне математика және компьютер ғылымдары (мысалы, бағдарламалық жасақтама жасау) және физика ғылымдары (мысалы, физика) сияқты техникалық білімдер де қажет, бірақ екі секторда да айырмашылықтар бар. IT бағдарламалық жасақтама секторында бағдарламалаушылар үшін бағдарламалық тілдердің техникалық білімі ерекше маңызды, зерттеулерде анықталғандай. Алайда, бағдарлама менеджері үшін техникалық білім деңгейі төмен болуы мүмкін, өйткені командамен және тестермен байланыс үшін тиісті бағдарламалық тіл туралы білім жеткілікті. Шығармашылық директордың техникалық білімі технологияның мүмкіндіктерін (мысалы, графика және типография) түсінумен ғана байланысты, осылайша техникалық шеберлікті пайдалануға болады. Техникалық мамандар содан кейін шығармашылық директортың көзқарасын орындайды. Жоғарыда аталған пәндік білімнің түрлері нақты форматтарда көрінуі мүмкін, оларды оқыту институттарындағы формалды бағдарламалардан үйренуге болады, мысалы, жоғары білім беру және кәсіби институттар, сондай-ақ презентация, қарым-қатынас және командалық жұмысқа қатысты басқа да дағдылар мен қабілеттер. Зерттеулерде анықталғандай, бұл пәндік емес білім де болды, ол нақты емес, бірақ жасырын сипатта болды. Сұрауға қатысушылар өтікен жұмыстарынан және өмірлік тәжірибелерінен алған жасырын тәжірибелері туралы айтты, оларды шығармашылық білімді жұмысын орындау үшін пайдаланды. Бұл білім формасы команда ретінде (жарнамалық науқан немесе бағдарламалық жасақтама) бірлесіп пайдаланылды. Бұл ынтымақтастық тәсіл, әсіресе шығармашылық режиссерлік және бағдарламалық жасақтама сияқты рөлдерде...
Knowledge work can be differentiated from other forms of work by its emphasis on "non routine" problem solving that requires a combination of convergent and divergent thinking. But despite the amount of research and literature on knowledge work, there is no succinct definition of the term. Mosco and McKercher (2007) outline various viewpoints on the matter. They first point to the most narrow and defined definition of knowledge work, such as Florida's view of it as specifically, "the direct manipulation of symbols to create an original knowledge product, or to add obvious value to an existing one", which limits the definition of knowledge work to mainly creative work. They then contrast this view of knowledge work with the notably broader view which includes the handling and distribution of information, arguing that workers who play a role in the handling and distribution of information add real value to the field, despite not necessarily contributing a creative element. Thirdly, one might consider a definition of knowledge work which includes, "all workers involved in the chain of producing and distributing knowledge products", which allows for a very broad and inclusive categorization of knowledge workers. It should thus be acknowledged that the term "knowledge worker" can be quite broad in its meaning, and is not always definitive in who it refers to. Knowledge workers spend a portion of their time searching for information. They are also often displaced from their bosses, working in various departments and time zones or from remote sites such as home offices and airport lounges. As businesses increase their dependence on information technology, the number of fields in which knowledge workers must operate has expanded dramatically. Even though they sometimes are called "gold collars", because of their high salaries, as well as because of their relative independence in controlling the process of their own work, current research shows that they are also more prone to burnout and very close normative control from organizations they work for, unlike regular workers. Managing knowledge workers can be a difficult task. Most knowledge workers prefer some level of autonomy, and do not like being overseen or managed. Those who manage knowledge workers are often knowledge workers themselves, or have been in the past. Projects must be carefully considered before assigning to a knowledge worker, as their interest and goals will affect the quality of the completed project. Knowledge workers must be treated as individuals. Loo ( 2017) using empirical findings from knowledge workers of two sectors – advertising and IT software sectors – and from three developed countries – England, Japan and Singapore – investigated a specific type of knowledge workers – the creative knowledge workers as opposed to the generic ones as indicated above. The findings from the analysed empirical data offer a complex picture of this type of work in the knowledge economy where workers use a combination of creativity, abilities, talents, skills, and knowledge towards the eventual production of products and services. This investigation (Loo, 2017) identified a definition of creative knowledge work from four specific roles of copywriting, creative directing, software programming, and systems programme managing in advertising and IT software. The manner in which each of the creative applications is applied is dependent on the role(s) of the creative workers. This type of work includes a complex combination of skill sets or 'creative knowledge work (ckw) capacities'. "Creative knowledge workers use a combination of creative applications to perform their functions/roles in the knowledge economy including anticipatory imagination, problem solving, problem seeking, and generating ideas and aesthetic sensibilities" (Loo, 2017, p. 138). Taking aesthetic sensibility as an example, for a creative director, it is a visual imagery whether still or moving via a camera lens and for a software programmer, it is the innovative technical expertise in which the software is written. Other sector related creative applications include an emotional connection in the advertising sector and the power of expression and sensitivity in the IT software sector. Terms such as 'general sponge', 'social chameleon', and 'in tune with the zeitgeist' were identified which the creative knowledge workers used to identify emotionally with their potential audience in ad making. From the IT software perspective, creative knowledge workers used a 'sensitivity' creative application to ascertain business intelligence and as a measurement of information, the software worker might obtain from various parties (Loo, 2017). Creative workers also require abilities and aptitudes. Passion for one's job was generic to the roles investigated in the two sectors and for copywriters, this passion was identified with fun, enjoyment, and happiness in carrying out the role alongside attributes such as honesty (regarding the product), confidence, and patience in finding the appropriate copy. As with the other roles, a creative worker in software programming requires team working and interpersonal skills in order to communicate effectively with those from other disciplinary backgrounds and training. As regards the managerial roles of creative directing and systems programme managing, the abilities to create a vision for the job in hand, to convince, strategize, execute, and plan towards the eventual completion of the given task (such as a campaign or a software) are necessary capacities (Loo, 2017). Linking these abilities and capacities are collaborative ways of working, which the findings from this study have identified. The two modes of working ranged from individual to collaborative where a worker might be doing either or both depending on the specific activity. The abilities to traverse between these two work modes alongside the relevant creative application are part of the complexity of this style of working. Creative workers also require an understanding of various forms of knowledge (Loo, 2017). These are related to disciplines such as those from the humanities (e. g., literature), and the creative arts such as painting and music (e. g., popular and classical varieties). Creative knowledge workers also require technical related knowledge such as mathematics and computer sciences (e. g., software engineering) and physical sciences (e. g., physics) though there are distinctions in the two sectors. In the IT software sector, technical knowledge of software languages is especially significant for programmers as ascertained in the findings. However, the degree of technical expertise may be less for a programme manager, as only knowledge of the relevant software language is necessary to understand the issues for communicating with the team of developers and testers. The technical know how for a creative director relates only to the understanding of the possibilities of technologies (such as graphics and typography) in order to capitalise on the technical wizardry. The technical specialists are then required to execute the creative director's vision. The above types of disciplinary knowledge may appear in explicit formats, which can be learnt from formal programmes at teaching institutions such as higher education and professional institutions alongside other skills and abilities relating to presentation, communication, and team working. As ascertained in the findings, there was other non disciplinary knowledge, which was not explicit but tacit in nature. Interviewees mentioned tacit experiences from their past work and life experiences, which they used to draw upon in performing their creative knowledge work. This form of knowledge was harnessed collectively as a team (of an advertising campaign or a software programme). This collaborative approach to working, especially with roles such as creative directing and software programme managing, requires tacit knowledge of the strengths and weaknesses and the needs and wants of the related team members (knowledge of psychology). This form of working may occur within the organisation, as a stand alone group for a specific project in the organisation, or as a sub contracted team outside the organisation. Within this role, creative knowledge workers may perform their activities individually and/or collectively as part of their contribution to the project. The findings also brought out some characteristics of collaborative working such as the varieties of stakeholders such as sub contracted groups, and the indirect relationships between clients, workers (of an ad agency), and consumers (Loo, 2017).
Тарих
"Білім жұмысы" термині Питер Друкердің "Болашақтың көрнекі белгілері" (1959) еңбегінде пайда болды. Друкер кейін 1966 жылы "Тиімді басшы" кітабында "білім қызметкері" терминін енгізді. Кейін 1999 жылы ол "21-ғасырдағы ең құнды актив, бизнес болсын, коммерциялық емес болсын, оның білім қызметкерлері мен олардың өнімділігі болады" деп ұсынды. Пол Альфред Вайс (1960) "білім организмдер сияқты өседі, деректер ассимиляцияланатын тағам ретінде қызмет етеді, жай ғана сақталмайды" деді. Поппер (1963) білімнің үнемі өсіп, дамып отыру қажеттілігінің әрдайым артатынын, ол жасырын (Поланьи, 1976) немесе ашық болатынын айтты. Тоффлер (1990) білім экономикасы дәуірінде білімді жұмыспен айналысатындар (әсіресе ғылыми-зерттеу және тәжірибелік-конструкторлық жұмыстармен айналысатын ғалымдар мен инженерлер) өз білімдерін құру, өңдеу және жетілдіру үшін белгілі бір жүйеге ие болуы керек екенін байқады. Кейбір жағдайларда олар өз әріптестерінің білімін басқаруға да қажеттілік туындайды. Нонака (1991) білімді инновацияның отыны ретінде сипаттады, бірақ көптеген менеджерлердің білімді қалай қолдануға болатынын түсінбейтіндігіне алаңдады. Компаниялар машиналарға қарағанда тірі организмдерге көбірек ұқсайды, деп түсіндірді ол, ал көпшілігі білімді корпоративтік машинаға статикалық енгізу ретінде қарастырады. Нонака білімді жаңаруға және өзгеріске ұшырауға болатын нәрсе ретінде қарастырды және білім қызметкерлері осы өзгерістердің қозғаушы күші болды. Оның пікірінше, білімді дамытатын компаниялар ең алдымен инновациялық міндеттерге бағытталуы керек. Бұл 1990-шы жылдары білімді жұмыспен айналысатындарды стандартты құралдармен және процестермен қолдау үшін дамыған білімді басқарудың жаңа тәжірибесінің, яғни "KM" негізін қалады. Савидж (1995) білімге бағытталғандықты адамның әлеуметтік-экономикалық дамуының үшінші толқыны деп сипаттайды. Бірінші толқын – ауыл шаруашылығы дәуірі, онда байлық жер иелігімен анықталды. Екінші толқын – өнеркәсіп дәуірінде байлық капиталға, яғни зауыттарға иелік етуге негізделді. Білім дәуірінде байлық білімді иеленуге және сол білімді тауарлар мен қызметтерді жасау немесе жақсарту үшін пайдалану қабілетіне негізделген. Өнімді жақсартуға шығындарды азайту, беріктік, пайдалануға жарамдылық, уақтылы жеткізу және қауіпсіздік кіреді. Деректерді пайдалану арқылы білім дәуірінде жұмыс істейтін халықтың 2%-ы ауыл шаруашылығында, 10%-ы өнеркәсіпте жұмыс істейді, ал қалғаны білім қызметкерлері болады.
The term 'knowledge work' appeared in The Landmarks of Tomorrow (1959) by Peter Drucker. Drucker later coined the term 'knowledge worker' in The Effective Executive in 1966. Later, in 1999, he suggested that "the most valuable asset of a 21st century institution, whether business or non business, will be its knowledge workers and their productivity." Paul Alfred Weiss (1960) said that "knowledge grows like organisms, with data serving as food to be assimilated rather than merely stored". Popper (1963) stated there is always an increasing need for knowledge to grow and progress continually, whether tacit (Polanyi, 1976) or explicit. Toffler (1990) observed that typical knowledge workers (especially R&D scientists and engineers) in the age of knowledge economy must have some system at their disposal to create, process and enhance their own knowledge. In some cases they would also need to manage the knowledge of their co workers. Nonaka (1991) described knowledge as the fuel for innovation, but was concerned that many managers failed to understand how knowledge could be leveraged. Companies are more like living organisms than machines, he argued, and most viewed knowledge as a static input to the corporate machine. Nonaka advocated a view of knowledge as renewable and changing, and that knowledge workers were the agents for that change. Knowledge creating companies, he believed, should be focused primarily on the task of innovation. This laid the foundation for the new practice of knowledge management, or "KM", which evolved in the 1990s to support knowledge workers with standard tools and processes. Savage (1995) describes a knowledge focus as the third wave of human socio economic development. The first wave was the Agricultural Age with wealth defined as ownership of land. In the second wave, the Industrial Age, wealth was based on ownership of Capital, i. e. factories. In the Knowledge Age, wealth is based upon the ownership of knowledge and the ability to use that knowledge to create or improve goods and services. Product improvements include cost, durability, suitability, timeliness of delivery, and security. Using data, in the Knowledge Age, 2% of the working population will work on the land, 10% will work in Industry and the rest will be knowledge workers.
21-ғасырдағы білім беру жұмысы
Davenport (2005) білім жұмысының өркендеуі бұрыннан-ақ болжалған екенін айтады. Tapscott (2006) білім қызметкерлері мен инновация арасындағы берік байланысты көрсетеді, бірақ өзара әрекеттесудің қарқыны мен жолдары одан да жетілді. Ол интернеттегі әлеуметтік медиа құралдарын сипаттайды, олар қазір ынтымақтастықтың күшті формаларын қамтамасыз етеді. Білім қызметкерлері ұйымдық және компаниялық шекараларды кесіп, білімді өзара бөліседі, сарапшылық желілерін құрайды. Олардың кейбіреулері жалпы қолдануға ашық. Ол авторлық құқық және интеллектуалдық меншік заңдарының нарықта күдік тудыруына алаңдаса да, бизнес өмір сүру үшін ынтымақтастыққа қатысуы керек деп санайды. Ол мәселелерді шешу үшін мемлекеттік (үкіметтік) және жеке (коммерциялық) командалардың одағын көрсетеді, ашық кодты Linux операциялық жүйесі мен Адам геномы жобасын білімнің еркін алмасуының және коммерциялық құндылықты іске асырудың мысалдары ретінде келтіреді. Palmer (2014) білім қызметкерлерінің өнімділігі мен жұмыс үлгілерін зерттеді. Бұл зерттеудің бір бөлігі білім қызметкерінің күнін қалай өткізетінін талдауды қамтиды. Ол тиімді және нәтижелі білім жұмысының құрылымдалмаған процестерді оңай басқаруға және стандартты емес, жекелеген процедураларды жасауға байланысты екенін атап өтеді. "Біз 21-шы ғасырдың бизнес-моделіне көшкенде, білім қызметкерлерін коммуникация мен ақпарат алмасуды қамтамасыз ететін құралдармен және инфрақұрылыммен жабдықтауға баса назар қоюымыз керек, мысалы, желілер, электрондық пошта, контентті басқару және, ең бастысы, әлеуметтік медиа." Palmer адаптивті іс-шараларды басқарудың (динамикалық немесе кеңейтілген іс-шараларды басқару деп те аталады) пайда болуын көрсетеді, бұл бизнес тәжірибесін ИТ жүйелерін жобалауға бейімдеуден бастап, жұмыстың қалай орындалатындығын көрсететін жүйелерді құруға дейін парадигмалық өзгерісті білдіреді. Интернет арқылы жүзеге асырылатын ақпараттық транзакциялар мен өзара әрекеттесулердің жылдам жаһандық кеңеюіне байланысты осы қызметті атқара алатын жұмыс күшіне деген сұраныс артып келеді. Қазір Солтүстік Америкада білім қызметкерлерінің саны басқа барлық жұмысшылардан кем дегенде төрт есе көп деп есептеледі. Білім қызметкерлерінің рөлдері жоғары білімді талап ететін мамандықтармен көп ортақ, бірақ бүгінгі байланысты жұмыс ортасында білім жұмысының кең ауқымы барлық жұмысшылардың осы дағдыларды белгілі бір деңгейде меңгеруін қажет етеді. Осы мақсатта мемлекеттік білім беру және колледж жүйелері студенттердің 21-шы ғасырда өнімді білім қызметкерлері болуы үшін қажетті дағдыларды алуын қамтамасыз ету үшін өмір бойы білім алуға көбірек назар аударуда. Қазіргі жұмыс күшіне қосылып жатқан білім қызметкерлерінің көп бөлігі Х ұрпақтың өкілдері. Бұл жаңа білім қызметкерлері өмір бойы жұмыс істеуден гөрі өмір бойы білім алуды бағалайды.
Davenport (2005) says that the rise of knowledge work has actually been foreseen for years. Tapscott (2006) sees a strong, on going linkage between knowledge workers and innovation, but the pace and manner of interaction have become more advanced. He describes social media tools on the internet that now drive more powerful forms of collaboration. Knowledge workers engage in peer to peer knowledge sharing across organizational and company boundaries, forming networks of expertise. Some of these are open to the public. While he echoes concern over copyright and intellectual property law being challenged in the marketplace, he feels strongly that businesses must engage in collaboration to survive. He sees on going alliance of public (government) and private (commercial) teams to solve problems, referencing the open source Linux operating system along with the Human Genome Project as examples where knowledge is being freely exchanged, with commercial value being realized. Palmer (2014) researched knowledge worker productivity and work patterns. Part of this research has involved the analysis of how an average knowledge worker spends their day. He notes that effective and efficient knowledge work relies on the smooth navigation of unstructured processes and the elaboration of custom and one off procedures. "As we move to the 21st century business model, the focus must be on equipping knowledge workers with tools and infrastructure that enable communication and information sharing, such as networking, e mail, content management and increasingly, social media." Palmer points to the emergence of Adaptive Case Management (also known as Dynamic or Advanced case management) representing the paradigm shift triggered by the appearance from adapting business practices to the design of IT systems, to building systems that reflect how work is actually performed. Due to the rapid global expansion of information based transactions and interactions being conducted via the Internet, there has been an ever increasing demand for a workforce that is capable of performing these activities. Knowledge Workers are now estimated to outnumber all other workers in North America by at least a four to one margin. While knowledge worker roles overlap heavily with professions that require college degrees, the comprehensive nature of knowledge work in today's connected workplace requires virtually all workers to obtain these skills at some level. To that end, the public education and community college systems have become increasingly focused on lifelong learning to ensure students receive skills necessary to be productive knowledge workers in the 21st century. Many of the knowledge workers currently entering the workforce are from the generation X demographic. These new knowledge workers value lifelong learning over lifelong employment.