Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық суретші (1809–1871)
American artist (1809–1871)
София Амелия Хоторн (Пибоди; 21 қыркүйек 1809 – 26 ақпан 1871) – американдық суретші және иллюстратор, сонымен қатар жазушы Натаниел Хоторннің әйелі. Ол өзінің күнделіктері мен түрлі мақалаларын да жариялаған.
Sophia Amelia Hawthorne ( Peabody; September 21, 1809 – February 26, 1871) was an American painter and illustrator as well as the wife of author Nathaniel Hawthorne. She also published her journals and various articles.
Ерте өмір
София Амелия Пибоди 1809 жылдың 21 қыркүйегінде Массачусетс штатындағы Салем қаласында дүниеге келді және екі тәтесінің құрметіне осылай аталыпты. Пибодидің әкесі – стоматолог Натаниел Пибоди, ал анасы – беделді унитарий Элизабет Палмер болған. Оның үш інісі болды; ал әпкелері – Элизабет Палмер Пибоди және Мэри Тайлер Пибоди Манн, кейіннен Хорас Манннің әйелі. Оның әпкесі Елизавета Софияны география, ғылым, әдебиет, сондай-ақ Америка және Еуропа тарихы бойынша оқытты; ол ақырында латын, француз, грек және еврей тілдерін оқуға үйренді, сонымен қатар неміс тілін де біраз меңгерді. Софияның денсаулығы нәресте кезінен күмәнді болды және ол жиі ауырып, жатаққа түсетін. Мүмкін, себебі – тіс дәрігері әкесі тіс шығарғандағы ауыруды басу үшін сынап қосылған емді қолданған. Дәрігерлер Софияда ешқандай анықталған ауру жоқ екенін айтқаннан кейін, ол "тынығу терапиясын" таңдады. 1833 жылдың 4 желтоқсанында ол қарындасы Мэримен бірге Кубаға сапар шекті.
Sophia Amelia Peabody was born September 21, 1809, in Salem, Massachusetts, and named after two of her aunts. Peabody's father was the dentist Nathaniel Peabody, while her mother was the strong Unitarian Elizabeth Palmer. She had three brothers; her sisters were Elizabeth Palmer Peabody and Mary Tyler Peabody Mann, later Horace Mann's wife. Her sister Elizabeth educated Sophia, focusing on geography, science, literature and both American and European history; eventually, she learned to read in Latin, French, Greek and Hebrew; she knew some German, as well. Sophia's health had been questionable since infancy, and she was an occasional invalid. One possible cause was a fashionable treatment her dentist father prescribed for her teething pains that included mercury. When doctors pronounced Sophia had no discernible illness, she sought the "rest therapy". She left for Cuba on December 4, 1833, with her sister Mary.
Сүйісу
София Натаниел Хоторнмен алғаш рет әпкесі Элизабет арқылы танысты. Бір күні автор қонаққа келгенде, Элизабеттің айтуынша, "Ол Лорд Байроннан да әдемі!" депті. Ол Софияны төменге түсіп, онымен танысуға шақырғанда, София күліп: "Егер ол бір рет келсе, қайтадан келеді", - деді. Хоторн София Пибодиден шабыттанған суретші кейіпкері – Элис Вейн енгізілген "Эдвард Рэндольфтің портреті" атты әңгімені жазды. София бастапқыда некеге тұруға қарсы болған, себебінің бірі – денсаулығы еді. Олар 1839 жылғы Жаңа жылға дейін құпия түрде никелесті. София 1840 жылы Хоторнға никелерінің бірінші жылдығына орай екі суретін сыйға берді. "Хоторн осы суреттерді соншалықты құрметтегендіктен, жалғыз қалғанда оларды көру үшін перделердің артына жасырып қойған".
Sophia first met Nathaniel Hawthorne through her sister, Elizabeth. When the author came to visit once, Elizabeth is said to have reported, "He is handsomer than Lord Byron!" When she urged Sophia to come downstairs to meet him, she laughed and said, "If he has come once he will come again". After meeting her, Nathaniel wrote the tale "Edward Randolph’s Portrait", which included an artist character inspired by Sophia Peabody named Alice Vane. Sophia had originally objected to marriage, partly because of her health. They became secretly engaged by New Year's Day, 1839. Sophia gave two of her paintings to Hawthorne in 1840 on the first anniversary of their engagement. "Hawthorne valued the paintings so much that he hid them behind curtains to enjoy when he was alone".
Кейінгі өмір, өлім, жерлеу және қайта жерлеу
Күйеуі қайтыс болғаннан кейін София баспагер Джеймс Филдске кітап сатудан түскен авторлық жарнаны жеткілікті төлемегені үшін сотқа берумен қорқытты. Филдс өзінің жақында қайтыс болған бизнес-серіктесі Уильям Тикнорды "ең жоғары авторлық құқық төлеміне" уәде бергені үшін кінәлады, бірақ жазбаша келісімшарт болмаған. Екеуі келісімге келді, себебі Софияның айтуынша, ол "ақшадан гөрі бейбітшілікті" артық көрді. 1871 жылдың ақпанында Софияға "тифтік пневмония" диагнозы қойылды. Ол тыныс алуда қиындыққа тап болды және 26 ақпанда қайтыс болғанға дейін қыздарының күтімінде болды. Ол 4 наурызда Лондондағы Кенсал Грин зиратында жерленді. Уна Джулианға анасының қабірінің "шығысқа қарайтын күнге толы төбеде" екенін жазды. Бізде ақ мәрмәрден бас және табан тасы болды, олардың арасында гүлдерге арналған орын бар еді, ал Роза мен мен Америкадан әкелген желекті отырғыздық, сондай-ақ әкесінің қабірінен алған жалбызды отырғыздық. Жазуы: "Натаниел Хоторнның әйелі София". Уна 1877 жылдың қыркүйегінде 33 жасында қайтыс болды және анасының қасына Кенсал Гринде жерленді.
After her husband's death, Sophia threatened to sue publisher James T. Fields for not paying enough in royalties from book sales. Fields blamed his recently deceased business partner William Ticknor for promising "to pay the highest rate of copyright it ever paid" but that no written contract existed. The two agreed to a compromise as, Sophia said, she preferred "peace to pence". Sophia became ill in February 1871, diagnosed with "typhoid pneumonia". She had difficulty breathing and was cared for by her daughters before dying on February 26. She was buried in Kensal Green Cemetery in London on March 4. Una wrote to Julian that their mother's grave was "on a sunny hillside looking towards the east We had a head and footstone of white marble, with a place for flowers between, and Rose and I planted some ivy there that I had brought from America, and a periwinkle from papa's grave. The inscription is—Sophia, wife of Nathaniel Hawthorne." Una died in September 1877 at the age of 33 and was buried alongside her mother in Kensal Green.