Қорей қылышпен күресу өнері

Кіріспе

Кеомдо (хангыль=검도) – корейдің қазіргі заманғы жекпе-жек өнері. Ол жапон жекпе-жегінің кендо түрінен туындаған және онымен аталас. Атауы дұрыс болғанымен, Kǒmdo, Kumdo және Geomdo деп те жазылады. Жекпе-жек өнері ретінде Кумдо Жапониядан енгізілгеннен бері корей мәдениеті мен қоғамында қабылданды, сондықтан «кеомдо» термині соңғы кезде корей семсерлерін пайдаланатын басқа корей жекпе-жек өнерлерінің жалпы атауына айналды. Демек, кеомдо кендоға ұқсас спорттық және жарыстық қылышпен күресу түріне, немесе Хайдун Гумдо, Ханкумдо сияқты корей қылышпен күресудің басқа да әскери формаларына қолданылуы мүмкін. Жапон кендосына байланысты болғанымен, корей кеомдосында меншіктеу және мәдени сіңіру салдарынан шағын айырмашылықтар бар. Мұндай айырмашылықтарға корей тіліндегі терминологияны қолдану, төрешілер үшін қызыл емес, көк туларды пайдалану және формаға енгізілген шағын өзгерістер жатады.

Жабдық

Кеомдода қолданылатын қорғаныш жабдықтары жапон тілінде хогу (호구) богу деп аталады және 6 элементтен тұрады. (КӨРСЕТІЛМЕГЕН.) Мёң су гон (면수건, "tenugui" жапон тілінде): терді сіңіру және бәсекелестердің көруіне кедергі келтірмеу үшін қап астына киілетін мақта сүлгі. Оны "Дуконг" деп те атайды, бірақ қытай анықтамасымен шатастырмау керек. А.) Хомёң (호면, жапон тілінде "мен"): бетті қорғау үшін сым торлы қап. Б.) Кап (갑, жапон тілінде "до"): кеуде қорғағышы.

Protective equipment used in keomdo is called Hogu(호구) bōgu in Japanese and consists of 6 elements. NOT SHOWN.) Myŏn soo goon (면수건, "tenugui" in Japanese): cotton scarf worn under the helmet to absorb perspiration and prevent interference in the competitors' vision. It can also be called a "Dougong" but not to be mixed up with the Chinese definition. A.) Homyeoun (호면, "men" in Japanese): Helmet including a wire grill to protect the face. B.) Kap (갑, "dō" in Japanese): Chest protector

D.) Kapsang (갑상, "tare" in Japanese): Canvas and leather skirt worn around the waist to protect the hip and groin area

C,E.) Howan (호완, "kote" in Japanese):(pair) formed mitts with cuffs used to protect the hand and wrist area. As with any modern contact sport, the use of a mouthguard (K.'eep bohodae') is strongly encouraged. In addition the individual will use a bamboo sword or Juk To with which to strike or thrust at his opponent while fending off attacks. 1.) Pommel: Though identified as a part of the sword it is not accepted as a point of contact in regulation play. 2.) Ko dûng i: (코등이, "tsuba" in Japanese) w/ rubber retaining washer: the hilt or guard of the sword is intended to offer some protection to the hands, but is more commonly used as a point of contact in close quarters contest. 3.) Kalnal: (칼날) blade of the sword is only suggested as that side of the Juk To opposite the Duengjul (lit. "back cord")and the two thirds portion of the Juk To forward of the guard. 4.) Duengjul: A yellow string that stretches form the guard to the tip of the sword and signifies the spine of the sword. 5.) Joonghyuk: is the leather band marking the proximal limit of the recognized striking area of the sword. 6.) Sunnhyuk: is the leather cap representing the tip of the sword. Use of thrusts in competition is infrequent but are recognized when contact is made solely with this part of the sword. A.) Byounghyuk: Represents the handle of the sword

B.) C.) Ta dol bu: The area between the sunnhyuk and the joonghyuk representing the first third of the sword blade. In competition, a strike is counted only when the point of contact is solely with this area of the sword. A standard Juk Do meant for adults measures 120 cm (47 Inches), with those meant for males weighing a minimum of 510 grams and those meant for females weighing at least 420 grams. Traditionally made of 4 bamboo strips and bound with leather, advances in technology have produced Juk Do made of high impact plastics and carbon fibres; however, only Juk Do made of bamboo are allowed in competition. Proportionately smaller items are available for child competitors. Lastly, a keomdo practitioner will use a mok keom (lit. wooden sword). Though used historically for competition, the potential for injury including the likelihood of death has caused this item to be relegated to highly structured individual and paired form work as a substitute for using steel swords.

Д.) Капсаң (갑상, жапон тілінде "таре"): жамбас және шатты қорғау үшін белге тағатын мата және былғары белдік. С, Е.) Хован (호완, жапон тілінде "коте"): (жұп) қол және білезік аймағын қорғауға арналған қолғаптар. Кез келген заманауи контактілік спорт түріндегідей, ауыз қорғағышын (K.'eep bohodae') қолдану ұсынылады. Сонымен қатар, қарсыласына шабуыл жасау кезінде соққы беру немесе ұру үшін бамбук қылышы немесе Жук То қолданылады. 1.) Поммель: Қылыштың бөлігі ретінде танылғанымен, ресми ойында байланыс нүктесі ретінде қабылданбайды. 2.) Ко дуң и: (코등이, жапон тілінде "цуба") резеңкеден жасалған сақтағыш: қылыштың сақшысы немесе тұтқасы қолға қорғаныс ұсынуға арналған, бірақ жақын арадағы бәсекеде байланыс нүктесі ретінде жиі қолданылады. 3.) Калнал: (칼날) қылыштың жиегі тек Жук Тоның Дуэнджулге (лит. "арқалық бау") қарсы жағы ретінде және сақшыдан алға қарайғы қылыштың үштен екі бөлігі ретінде қарастырылады. 4.) Дуэнджул: қылыш сақшысынан ұшына дейін созылатын сары бау, қылыштың омыртқасын көрсетеді. 5.) Жонхюк: қылыштың соққы беруге арналған аймағының шегін белгілейтін былғары бау. 6.) Сунхюк: қылыштың ұшын бейнелейтін былғары қапшақ. Жарыста ұру сирек кездеседі, бірақ тек осы бөлігімен байланыс жасалған жағдайда ғана есептеледі. А.) Бёнхюк: қылыштың тұтқасын көрсетеді.

В.) С.) Та дол бу: Сунхюк пен жонхюк арасындағы аймақ, қылыштың үштен бір бөлігін құрайды. Жарыста соққы тек осы аймаққа тиген жағдайда ғана есептеледі. Ересектерге арналған стандартты Жук Доның ұзындығы 120 см (47 дюйм), еркектерге арналған салмағы кемінде 510 грамм, ал әйелдерге арналған салмағы кемінде 420 грамм. Дәстүр бойынша 4 бамбук жолағынан жасалып, былғарымен байланған, бірақ технологияның дамуымен жоғары соққыға төзімді пластиктер мен көміртек талшықтарынан жасалған Жук Долар да қолданылады. Дегенмен, жарыста тек бамбуктан жасалған Жук Доға ғана рұқсат етіледі. Балалар үшін кішірек өлшемдегі нұсқалар да бар. Соңында, кеомдомен айналысатын адам мок кеомды (ағаш қылыш) қолданады. Бұл қылыш тарихи түрде жарыстарда қолданылған, бірақ жарақат алу қаупі, тіпті өлімге әкелуі мүмкін болғандықтан, қазір тек жеке және жұптық жаттығуларда, болат қылыштардың орнына қолданылады.

Киім-кешек

Кеомдомен айналысатын адамдар tobok (도복, 道服; "жолға арналған киім") немесе кендомен айналысатын адамдар киетін киімге ұқсас форма киеді, көбінесе ашық көк түсті болады. Көптеген кеомдошылар Паджи ( 바지; жаттығу шалбары) киеді, жапондық хакама сияқты кең етікті, бірақ кошиитасыз, ал тобықтары корейлік ханбок немесе дәстүрлі киімдегідей бекітілмейді. Тығыз мақтадан тоқылған қос қабатты жакет (К. Оtdori; 옷도리) киіледі және дәстүрлі түрде белдікпен (К. Maettiôp; 매띠업) байланады, бірақ жапондық дәстүрлерге ұқсас зығыр белдіктердің орнына велькро жабылулары қолданыла бастады. Белбеу (К. Dhee; 띠), әдетте адамның дәрежесін немесе мәртебесін көрсетеді. Ұлттық турнирлерде Корея ұлттық құрамасы көбінесе ақ кейкоги киеді, ал хакамаларында қара жиектері мен жолақтары болады, бұл кендошылардың толығымен ашық көк түсті киімдерінен өзгеше. Салыста, жаттығу кезіндегі киім талаптары мектептің немесе ұстаздың құндылықтарына сәйкес, азырақ ресми болуы мүмкін. Осылайша, ақ және/немесе қара шалбар мен жакеттен тұратын, белбеумен байланатын, кең таралған жекпе-жек өнерінің формасы жиі кездеседі. Соңғы кезде осы өнердің корейлік екенін мойындауға бағытталған үрдіс күшейді, сондықтан форма шалбарының тобықтары корейлік ханбок сияқты байланады. Бұрын баулармен байланса, қазір велькро жабылулары қолданылады.

Деңгейлер/рейтингтер

Кеомдомен айналысушылар ең төменгі 10-шы дәрежеден бастап, білім мен дағдыларын арттырып, 1-ші дәрежеге жетеді. Дәрежелерді көтеру талаптары мектепке немесе ұйымға байланысты өзгеше болуы мүмкін, бірақ жалпы алғанда, осы дәрежелердің мақсаты – жаттығушыға дене шынықтыру, дене қозғалысы, стратегия және жарыс негіздерін сіңіру. Дәрежелерден кейін жаттығушылар "мастер" немесе "дан" деп аталатын жоғары дәрежелер арқылы өсуге мүмкіндік алады, бастапқысы 1-ші дан дәрежесінен басталады. Дәрежелер сияқты, талапкерлер қажетті емтихандарды тапсырып және жарыстағы өнерлерін көрсету арқылы жоғары дан дәрежелеріне көтеріле алады, олардың екеуі де мектеп пен ұйымның кадрлары тарапынан мұқият бақыланып, бағаланады.

Оқыту

Тренинг мектептен мектепке және ұйымнан ұйымға әр түрлі болғанымен, барлық кеомдо топтарында кейбір жалпы үлгілер байқалады. Кореялық тәжірибе бойынша, студенттер мен мұғалімдер арасындағы барлық өзара әрекеттесулер құрмет пен мәртебеге қатысты неоконфуциандық сезімталдықпен қатаң реттеледі. Осылайша, оқушылар мен мұғалімдер мектепке кіргенде және шыққанда, жаттығу алаңына кіргенде және шыққанда, маңызды оқиғалардан бұрын және кейін (мысалы, жарыс, жаттығу, нұсқау) және сабақтың басында да, соңында да бір-біріне иіліп сәлемдеседі. Шамамен бір сағаттан бір жарым сағатқа дейін созылатын әдеттегі сабақты төрт бөлікке бөлуге болады. Бірінші бөлік – қысқа созылатын және аэробтық жаттығуларға бағытталған жылыну кезеңі. Екінші бөлікте бамбук қылыш (к. Жук То) қолданылып, жаттығулар мен нысананы соғу тәжірибесі жасалады. Үшінші бөлікте қорғаныш киім киіліп, спаррингке қатысылады. Балама ретінде, сабақтың үшінші бөлігі жеке (к. Хён) немесе жұптық (к. Бон) формаларды жаттығу үшін пайдаланылуы мүмкін. Көп жағдайда, барлық сабақтар салқындату жаттығуымен аяқталады. Кеомдомен айналысатындардың қолданатын формаларына Бонгук Геомбеоп (본국검법, 本國劍法), Жосон Саэбоп (조선세법, 朝鮮勢法) және он бон немесе кендо но ката (검도의본, 劍道形) кіреді. Бірінші екі форма – Бонгук Геомбеоп және Жосон Саэбоп, корей кендошылары ғана жаттығуын жасап, жапондықтар қолданбайды. Корея Кёмдо Ассоциациясы және оның шетелдегі филиалдары жүргізетін дәрежелік сынақтарда осы формаларды меңгеру талап етіледі. Кеомдода қолданылатын бондар екі түрлі болуы мүмкін: кеондодан бастау алған 10 катаның стандартты жиынтығы және/немесе корей қылыш өнерінен (к. Геом Биоп) шыққан 15 жекпе-жек жиынтығы. Көбінесе, екі жиынтық та жапондық ерекше әдет – сонькё иісіз орындалады және түпнұсқа жапон тіліндегі атаулар мен терминологияның орнына корей тіліндегі атаулар мен терминология қолданылады. Жосон Саэбоп және Бонгук Геомбеоп кумдоның бұрынғы дәуірлердегі корей қылыш өнерімен байланысын қамтамасыз етеді, ал бон және жалпы жаттығу мен спарринг стилі қазіргі кумдоға жапондық ықпалды көрсетеді. Соңғы кезде, кейбір кумдо доджанг немесе мектептерде кухапдо формалары да оқытылады, бұл жапондық Яидоның корей нұсқасы – бір мезгілде қылышты сығуға және кесуге бағытталған өнер.

Though training varies from school to school and from organization to organization some general patterns are witnessed across all keomdo groups. As a Korean practice, all interactions between and among students and teachers is closely governed by Neo Confucian sensitivity to respect and position. In this way students and teachers regularly bow to one another when entering and leaving the school, entering and leaving the workout area, before and after a notable event (IE competition; drill; instruction) and both at the beginning and ending of class. A typical class of about an hour to an hour and a half can be divided into quarters. The first quarter is a warm up period which focuses on a brief period of stretching and some aerobic activities. The second quarter involves the use of a bamboo sword (K. Juk To) for drills and striking targets. The third quarter involves donning protective armor and participating in sparring. Alternately, the third portion of the class may be used to practice standardized individual (K. Hyung) or paired (K. Bon) form work. Though not standard, almost all classes conclude with a cool down activity. Forms practiced by keomdo practitioners include the Bonguk Geombeop (본국검법, 本國劍法), Joseon Saebeop (조선세법, 朝鮮勢法) and the ten bon or kendo no kata (검도의본, 劍道形), forms standardized by the FIK. The first two forms, the Bonguk Geombeop and Joeson Saebop are unique in that they are practiced by Korean kendoists and are not practiced by Japanese practitioners. Proficiency with these forms is required for rank promotion tests conducted by the Korea Keomdo Association, the de facto governing body for Korean keomdo, and its overseas affiliates. The bon practiced in keomdo may be of two types: a standard set of 10 Kata originating from keondo and/or a set of 15 engagements originating in Korean swordsmanship (K. Geom Beop). Commonly, either set is performed without sonkyo bow, a unique Japanese gesture, and using Korean names and terminology in place of the original Japanese. Joseon Saebeop and Bonguk Geombeop serve as kumdo's practical historical link to Korean swordsmanship from previous eras, while bon and overall training and sparring style reflect Japanese influences on modern kumdo. Recently, A few kumdo dojang or schools also incorporate kuhapdo forms, the Korean variant for Japanese Iaido an art focused on simultaneously drawing and cutting in their curriculum.

Жарыс

Корея әр үш жылда бір рет өткізілетін Дүниежүзілік кендо чемпионатына (WKC) команда жібереді және бұрынғы WKC-лерде күшті бәсекелес болды. 2006 жылдың 8-10 желтоқсанында Тайпейде (Тайван) өткен 13-ші Дүниежүзілік кендо чемпионатында Корея АҚШ-ты жеңіп, ерлер командалық чемпионатында тұңғыш рет жеңіске жетті, WKC тарихында Жапониядан басқа титул жеңген алғашқы ел болды. АҚШ бұған дейін жартылай финалда жапондық команданы жолдан шығарған еді. Жарыста кендо мен кумдоның басты айырмашылығы стильде болып табылады. Кумдомен шұғылданатындар көбінесе жылдам, шабуылды және тиімді ұсақ қозғалыстармен соққы беруге, соның арқасында шайқас даласында қолдануға ыңғайлы шабуылдар жасауға баса назар аударады. Ал кендомен шұғылданушылар, әдетте, бір соққының қателеспеуіне үлкен мән береді, шешуші шабуыл жасау үшін ашық орынды және дұрыс уақытты асықпай күтеді. Соңғы жылдары кендо және кумдо өкілдерінің бірлескен оқулары мен жарыстар арқасында бұл ерекшелік біршама нашарлаған, себебі екі стильдің де жекелеген жақтастары өзіне қолайлы ойын стилін таңдайды. Кездесулер әр уақытта екі адам арасында өтеді, олардың әрқайсысы дене бронясын киіп, бамбук қылыштарды қолданады. Арена әдетте 9-11 метрлік қабырғалары бар төртбұрыш немесе тіктөртбұрыш болып келеді, оның айналасында 1,5 метрлік қосымша кеңістік қалдырылады және оны төреші мен екі көмекші төреші басқарады. Кездесу кезінде – бес минуттық кезең, мүмкін болса үш минуттық қосымша уақытпен – бәсекелестер белгіленген шабуылмен немесе ұстап тұрумен қарсыласын соққыға жығу арқылы ұпай жинауы мүмкін. Бұл тәсіл сабақта сирек оқытылады және кейде жергілікті жарыстарда көрініс берсе де, халықаралық жарыстарда қаруын жоюға және одан кейін лақтыруға немесе буынды бұрауға рұқсат етілмейді. Шабуылдың сипаты мен сапасы, сондай-ақ бәсекелестердің жалпы мінез-құлқына қатысты шешімдер төрешілер арқылы қабылданады және олардың көпшілігінің келісімімен бекітілуі керек. Көшкенде стильдік айырмашылықтар (кумдо төрешілері кендода қолданылатын қызыл және ақ тулардың орнына көк және ақ туларды қолданады) осы ережелерді ұлттық және халықаралық жарыстарда Кумдо және кендо ұйымдары екеуі де сақтайды.

Korea sends a team to the World Kendo Championships or WKC held every three years and have been strong competitors in the past WKCs. During the 13th World Kendo Championships held in Taipei, Taiwan from December 8–10, 2006, Korea defeated the United States to win the men's team championship for the first time, the first country other than Japan to win a title at the WKCs. The United States had earlier eliminated the Japanese team during the semi finals. In competition, the main differences between kendo and kumdo are stylistic. Kumdo practitioners generally favor a dynamic style of play, focusing on using fast, aggressive, and effective small motion strikes to create openings for attacks more in line with battlefield use. Kendo practitioners however, general focus on the perfect single strike, waiting patiently for an opening and the correct timing to land a decisive attack. In recent years, with frequent contact between kendo and kumdo stylists through cross training and competition, this distinction has somewhat blurred, as individual practitioners of either kendo and kumdo have preferred styles of play. Engagements are conducted between two individuals at a time, each wearing body armor and using bamboo swords. The court is typically a square or rectangle 9 to 11 meters on a side surrounded by an additional margin of 1.5 meters and is presided over by a referee and two corner referees. During the engagement — a five minute period with the possibility of a three minute extension — competitors may accrue points by striking their opponent with a prescribed attack or thrust. Though infrequently studied in the classroom and sometimes seen in local competitions, the use of disarms followed by a throw or joint lock is not allowed in international competition. Judgments regarding the nature or quality of an attack, as well as general comportment of the competitors, are signaled by the referees and require a majority agreement to make a determination. With minor stylistic differences (kumdo judges use blue and white flags instead of the red and white flags found in kendo) these rules are followed by both Kumdo and kendo organizations in both national and international play.

Ұйымдар

Dae Han Kum Sa қауымдастығы (대한검사회), Dae Han Kumdohoe (Корея Кумдо қауымдастығы, 대한검도회) 1948 жылдың 20 мамырында құрылды. Ол кезде СУХ Чонг Хак, КИМ Йонг Даль, ХО Ик Йонг, ЧУН Тхэ Мин, ЛИ Чонг Ку, ДО Хо Мун, КАНГ Нак Вон, ПАК Чонг Кью және КИМ Йонг Бэ сияқты 100-ге жуық шебер Чандок сарайының аумағында бас қосып, Техан Кумса қауымдастығын құрды. 1953 жылы Чонг Хак СУХ Корея мен Жапонияның кендошыларымен бірлесіп Корея Кумдо қауымдастығын құрды. Кейін Сюх Америка Құрама Штаттарының Айова штатындағы Беттендорф қаласына көшіп, сол жерде Дүниежүзілік кумдо қауымдастығын құрды. Корея Кумдо қауымдастығы (KKA) – Кореядағы кумдо ұйымы, оның ауқымы мен ықпалы арқасында бұл өнерді бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен насихаттайды. Олар таратып жүрген Даэхан Кумдо (大韓劍道) өнері Жапониядағы кендодан дерлік еш айырмайды, бірақ корей мәдениетінің және әдістемесінің ерекшеліктерін көрсететін өзгерістер енгізілген. Корейлер осы өнерді кумдо деп атайды. KKA корей халқы көп шоғырланған елдерде кумдо дожангтары мен мектептері бар филиалдар құрды. FIK-тің көптеген мүшелерінен, соның ішінде Жапониядан айырмашылығы, олар кумдо/кендоның дзюдо және таэквондо сияқты Олимпиада спортының түріне айналуын қалайды. Дүниежүзілік кумдо қауымдастығы (WKA) 2001 жыл шамасында он үш шағын, бәсекелес кумдо ұйымдарының бірігуі нәтижесінде құрылды. Олар KKA-ны сынап, FIK-тан бұрын кумдоны Олимпиада ойындарына енгізу арқылы FIK-қа қарсылас болуға тырысады. Жабдықтар, формалар, ережелер және бағалау жүйесі негізінен бірдей, бірақ корейлік тәжірибе көбінесе күштірек, ал жапондық тәжірибе көбінесе жеңіл болады. Сондықтан WKA формат пен бағалау жүйесін өзгертуді жақтап, қоршау сияқты электрлік бағалауды қолдануды ұсынады. Кореядан тыс жерлерде, әсіресе Солтүстік Америка мен Еуропада, көптеген кумдо дожангтары немесе "жаттығу залдары" бар. Олардың көпшілігі өз еліндегі жергілікті FIK филиалына емес, KKA сияқты кумдо ұйымдарының шетелдегі филиалдарына қосылуды жөн көреді. Мысалы, АҚШ-тағы кумдо дожангтарының көпшілігі АҚШ-тағы FIK филиалы – All United States Kendo Federation (AUSKF) бірлестігіне қатысудың орнына KKA-ның шетелдегі филиалымен байланыс орнатуды таңдайды. Алайда, KKA FIK филиалы болғандықтан, олар берген дәрежелер басқа филиалдар, соның ішінде AUSKF тарапынан мойындалады және қабылданады. Кореядан тыс жерде кумдомен айналысатын спортшылар кендо турнирлеріне де қатысады, бірақ олардың көпшілігі кумдо ұйымы ұйымдастырған турнирлерде ғана өнер көрсетеді. Мысалы, жыл сайын жазда АҚШ-тағы кумдо мектептері арасында өткізілетін және KKA-ның шетелдегі филиалы демеушілік ететін Бонг Рим Ги Кумдо турнирі.

The Dae Han Kum Sa Association (대한검사회), predecessor to the Dae Han Kumdohoe (The Korea Kumdo Association, 대한검도회) was organized on May 20, 1948. At that time, some 100 masters, including SUH Chong Hac, KIM Yong Dal, HO Ik Yong, CHUNG Tae Min, LEE Chung Ku, DO Ho Mun, KANG Nak won, PAK Chong kyu and KIM Yong bae met on the grounds of the Changdok Palace and formed the Taehan Kumsa Association. In 1953, the Korean Kumdo Association was founded by Chong Hac SUH in cooperation with kendo practitioners both in Korea and Japan. Later, Suh would relocate to Bettendorf, Iowa in the United States and establish the World Kumdo Association from that location. Korea Kumdo Association (KKA) the organization for kumdo in Korea due to its size and its influence through their heavy promotion of the art in the media. The art promoted by them, Daehan Kumdo (大韓劍道), is virtually identical to kendo as practiced in Japan, with noted changes to reflect Korean cultural influences and methodology, and is the kumdo which Koreans normally refer to. The KKA has established overseas branches in other countries which have substantial Korean populations and have kumdo dojangs or schools. Unlike most of the FIK affiliates, including Japan, they wish to see kumdo/kendo become an Olympic sport as with Judo and Taekwondo. The World Kumdo Association (WKA) Founded around 2001 as a merger of thirteen smaller, rival kumdo organizations, they are critical of the KKA and seek to become a rival to the FIK by having kumdo included in the Olympic games with them as the recognized governing body ahead of the FIK. Equipment, Forms, regulations and scoring are essentially the same, though Korean practice tends to be somewhat more heavy handed, while Japanese practice tends to be somewhat lighter. As a result, the WKA are proponents of changes to the format and scoring system, advocating the use of electric scoring as with fencing. There are also a number of kumdo dojang, or "training halls" outside Korea, primarily where there are large Korean emigre populations as in North America and Europe. Many of these dojangs choose to be affiliated with overseas branches of kumdo organizations like the KKA rather than the local FIK affiliate for that country. For example, many of the kumdo dojangs in the United States choose to affiliate with an overseas branch of the KKA instead of seeking association with the All United States Kendo Federation (AUSKF), the FIK affiliate for the US. However, because the KKA is a FIK affiliate, rankings awarded by them, are honored and accepted by the other affiliates including the AUSKF. While kumdo practitioners outside Korea will also compete in kendo tournaments, many choose to compete only at tournaments sponsored by a kumdo organization. One example is the annual Bong Rim Gi Kumdo tournament held each summer among kumdo schools in the United States and sponsored by an overseas branch of the KKA.