Кіріспе

Австриялық философ (1864–1937)

Натан Бирнбаум (; псевдонимдері: "Матиас Ашер", "Др. Н. Бирнер", "Матиас Палме", "Антон Скарт", "Теодор Шварц" және "Пантархей"; 16 мамыр 1864 – 2 сәуір 1937) – австриялық жазушы және журналист, еврей ойшылы және ұлтшыл. Оның өмірі үш негізгі кезеңге бөлінді, олар оның ойлау эволюциясын көрсетеді: сионистік кезең (шамамен 1883 – шамамен 1900); еврей мәдени автономиясы кезеңі (шамамен 1900 – шамамен 1914), оның ішінде идиш тілін қолдау; және діни кезең (шамамен 1914–1937), онда ол православие иудаизміне қайтып, белсенді түрде сионизмге қарсы шықты. Ол Роза Корнгутқа (1869–1934) үйленді және олардың үш ұлы болды: Соломон (Саломо) (1891–1989), Менахим (1893–1944) және Уриэль (1894–1956).

Ерте өмір

Бірнбаум Венада Шығыс Еуропалық еврей отбасында дүниеге келді, оның тамырлары Австрияның Галисия және Венгрияға дейін жетеді. Оның әкесі, саудагер Менахем Мендель Бирнбаум, Галицияның Ропшицтен (қазіргі Польша) шыққан, ал анасы Мириам Бирнбаум (қыздығы Селенфрунд), Карпат Русінде (қазіргі Украина) әйгілі раввиндер әулетінен туған, бала кезінде Галицияның Тарнов қаласына көшіп келді, сол жерде олар танысып, үйленді. 1882 жылдан 1886 жылға дейін Бирнбаум Вена университетінде заң, философия және Жақын Шығыс тануын оқыды.

Сионизм

1883 жылы 19 жасында ол Венада алғашқы еврей (ционист) студенттік бірлестігі – «Кадимахты» құрды, бұл Теодор Герцльдің сионисттік қозғалыстың жетекші өкілі болуынан көп бұрын болған оқиға. Оқушы кезінде ол «Selbstemanzipation!» журналын құрып, жариялады, оның көп бөлігінің авторы өзі Бірнбаум болды. Онда ол «ционистік», «ционист», «сионизм» (1890) және «саяси сионизм» (1892) терминдерін енгізді. Бірнбаум Бірінші сионисттік конгресте (1897) белгілі рөл атқарды, онда ол Сионисттік ұйымның Бас хатшысы болып сайланды. Ол ционизмнің мәдени, саяси емес жағының маңызды өкілдерінің бірі болды. Алайда, ол конгрестен кейін көп ұзамай Сионисттік ұйымнан шығып кетті. Ол Диаспорадағы яһудилерге деген кері көзқарасына және сионисттік идеалдардың партиялық машинаға айналуына наразы болды. Оның келесі қадамы – яһудилердің мәдени автономиясын, немесе Голус ұлтшылдығын жақтау болды, ол әсіресе Шығыс Еуропаның яһудилеріне назар аударды. Ол яһудилердің империяның басқа халықтарымен тең дәрежедегі халық ретінде танылуын, ал идиштің олардың ресми тілі ретінде қабылдануын қолдады. Ол (Шығыс Галициядағы Бучач қаласында) еврейлердің атынан (жергілікті украиндардың қолдауымен) Австрия парламентіне кандидат ретінде түсті. Ол дауыстардың көпшілігін алғанымен, жергілікті поляк фракциясының сайлау процесіне жасаған сыбайлас жемқорлығы оның сайлануына кедергі келтірді. Ол 1908 жылдың 30 тамызы мен 3 қыркүйегі аралығында Черновицте өткен идиш тілі жөніндегі конференцияның бас ұйымдастырушысы болды. Бұл – тарихында алғаш рет өткізілген идиш тілі конференциясы еді. Конференцияда ол ауыр сырқаттанған әріптесі және идиш тілінің белсендісі Шолем Алейхемнің орнын басты.

Шамамен 1912 жылдан бастап Бірнбаум православие дініне қызығушылық таныта бастады және шамамен 1916 жылы толыққанды дінге адал православиелік яһудиге айналды. Ол, әсіресе, Шығыс Еуропадағы яһудилер мен идиш тілін қорғаушы ретінде әрекет етуді жалғастырды. 1919 жылдан 1922 жылға дейін ол кең таралған және ықпалды православиелік яһуди ұйымы «Агудас Исраэльдің» Бас хатшысы болды. Ол «Олим» (ивритше «Көтерілушілер») қоғамын құрды, бұл қоғам яһуди халқының рухани өрлеуіне бағытталған нақты іс-қимыл бағдарламасын жүзеге асыруға арналған.