Кіріспе

Ангоше аралы – Мозамбиктегі осы атпен аталатын ауданда орналасқан шағын арал. Арал Млули өзенінің сағасында жатыр; өзен теңізге үлкен шығанақтың ең оңтүстік нүктесінде құяды, ал шығанақта көптеген төменгі, батпақты аралдар бар. Осы аралдардың бірінде ежелгі Ангоше исламдық елді мекені орналасқан, сондықтан арал Ангоше аралы деп аталады. Теңіз жағасындағы аралдың негізгі табыс көзі – құлдарды заңсыз тасымалдау болды, бұл Ньяпахо руының аристократиялық топтарын байытты. Португалдықтар бұл аралды 1913 жылға дейін жаулап алмады, бұл сұлтанның, әсіресе Ибрагим Юсуфтың батыл қарсылығының арқасы болды. Оның жүрегі жұмсақ туысы, 30 мың сарбазды басқарған қолбасшы билікті өз қолына алып, 1890 жылға дейін португалдықтарға қарсы табандылық танытты. Одан кейін соңғы сұлтан Фарлах португалдықтарға қарсы соғысты қайта бастады, бірақ 1910 жылы шайқаста тұтқынға алынып, Шығыс Тиморға жер аударылды, онда түрмеде қайтыс болды. Кішкентай арал циклонға бейім; әсіресе Худа циклоны жақсы есте қалады, сондықтан тұрақты түрде қоныстану мүмкін емес. Ангоше Мозамбикте кашу және креветканың ең ірі өндірушісі болып табылады.

Тарих

Ангоше алғаш рет 1506 жылы португал құжатында еске алынған. Бұрынғы британдық консул Лайонс МакЛеод 1860 жылы Ангоше сұлтандығының тарихын қысқаша жарияласа, Эдуардо до Куто Лупи 1907 жылы «Ангоше» атты зерттемесінде оны кеңінен сипаттады. Лупидің сөзіне сүйенсек, Ангоше, Мозамбик және Квелимане аралдары 1498 жылы Васко да Гама келгенге дейін Килвадан қашқан босқындар тобымен құрылған. Босқындардың екі жетекшісі – Мұса мен Хасани Мозамбик пен Квелиманеге қоныстанды және әр жерде мұсылман қауымдастықтарын тапты. Хасани Мозамбикке сапармен барғанда қайтыс болып, Мафамале аралында (Ангоше өзенінің сағасында) жерленді. Мұса қабірді зиярат еткен соң, Ангошенің Квелиманеден жақсырақ орын екеніне көз жеткізіп, Хасанидің ұлы Хосаны Ангоше сұлтаны етіп тағайындады. (Толығырақ ақпарат алу үшін Ангоше сұлтандығына қараңыз.) Сұлтан Хасанидің қабірі кем дегенде 19 ғасырға дейін қастерлі орын болып сақталды. 1518 жылғы Дуарте Барбозаның баяндамасы сияқты басқа да дереккөздер Ангоше тілі мен әдет-ғұрыптарының Мозамбик тілі мен әдет-ғұрыптарымен ұқсас екенін көрсетеді. Дуарте де Лемос 1508 жылы Ангоше мен Мозамбик арасындағы тығыз сауда байланысының әлі де сақталғанын атап өтті.