Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испан композиторы
Spanish composer
Алонсо Лобо (25 ақпан 1555 жыл (крещение алған) – 5 сәуір 1617 жыл) – Испанияның кеш Ренессанс дәуірінің композиторы. Томас Луис де Викториядай мәшһүр болмаса да, ол сол кезде өте жоғары бағаланған, ал Виктория оны өзімен тең деп есептеген.
Alonso Lobo (February 25, 1555 (baptised) – April 5, 1617) was a Spanish composer of the late Renaissance. Although not as famous as Tomás Luis de Victoria, he was highly regarded at the time, and Victoria himself considered him to be his equal.
Өмірбаян
Лобо Осунада дүниеге келді, Севилья соборында хор ұлы болғаннан кейін, Осуна университетінде білім алып, 1591 жылға дейін Осунадағы шіркеуде канон қызметін атқарды. Сол жылы Севилья соборы оны Франсиско Геррероның көмекшісі етіп тағайындады, ал кейін Герреро демалыста болған кезде капелла маэстросы болды. 1593 жылы Толедо соборы оны капелла маэстросы ретінде жұмысқа алды; ол 1604 жылға дейін онда қызмет етті, содан кейін Севильяға оралды, онда қайтыс болды. Лобоның музыкасы Палестринаның тегіс контрапункт техникасын Викторияның күңгірт және терең сезімімен үйлестіреді. Оның кейбір шығармаларында 1600 жылдар шамасында Италияда кең таралған полихоралық техникалар қолданылады, бірақ Лобо ешқашан екі хордан артық пайдаланған жоқ (Венеция мектебінің хор музыкасы көбінесе одан да көп хорды қолданды – Габриелилер көбінесе Сан-Марко базиликасындағы хор галереяларының санына сай хорлар үшін шығармалар жазды). Лобо өзінің туған Испаниясының шекарасынан тыс жерлерде де зор ықпалға ие болды: Португалияда және тіпті Мексикаға дейін, келесі жүз жыл немесе одан да көп уақыт бойы ол ең ұлы испан композиторларының бірі саналды. Оның туындыларына мессалар мен мотеттер, үш құмарлық туралы шығарма, ағым, псалмдар мен гимндер, сондай-ақ 12 дауысқа арналған Miserere (кейіннен жоғалып кеткен) кіреді. Оның ең танымал шығармасы – Versa est in luctum, ол 1598 жылы II Филипп қайтыс болған кезде жазылған. Лобоның бүгінгі күнге дейін жеткен зайырлы немесе аспаптық музыкасы туралы мәлімет жоқ.
Lobo was born in Osuna, and after being a choirboy at the cathedral in Seville, he received a degree at the University of Osuna, and took a position as a canon at a church in Osuna sometime before 1591. In that year, the Seville Cathedral appointed him as assistant to Francisco Guerrero, and he later became maestro de capilla during Guerrero's leave of absence. In 1593, Toledo Cathedral hired him as maestro de capilla; he remained there until 1604, when he returned to Seville, where he died. Lobo's music combines the smooth contrapuntal technique of Palestrina with the sombre intensity of Victoria. Some of his music also uses polychoral techniques, which were common in Italy around 1600, though Lobo never used more than two choirs (contemporary choral music of the Venetian school often used many more — the Gabrielis often wrote for as many choirs as there were choir lofts at St Mark's Basilica). Lobo was influential far beyond the borders of his native Spain: in Portugal, and as far away as Mexico, for the next hundred years or more he was considered to be one of the finest Spanish composers. His works include masses and motets, three Passion settings, Lamentations, psalms and hymns, as well as a Miserere for 12 voices (which has since become lost). His best known work, Versa est in luctum, was written on the death of Philip II in 1598. No secular or instrumental music by Lobo is known to survive today.