Кіріспе
"Дариен II" босқындар кемесі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Алия Бет босқындарын Хайфаға жеткізген соңғы кеме болды. Бұрын маяқ күтуші кеме болған ол 1941 жылдың басында Қара теңізден Палестинаға қарай сапарлаған.
Darien II was the last ship to bring Aliya Bet refugees to Haifa during World War II. A former lighthouse tender, she sailed from the Black Sea to Palestine in early 1941.
Ерте мансап
Кеме 1892 жылы Глазгодағы Fairfield Shipbuilding and Engineering Company компаниясымен Солтүстік маяктар басқармасы үшін салынды және Stromness портына негізделген Pole Star атты көмекші кеме ретінде қызмет етті. 1931 жылы ол Orphir деп қайта аталды, содан кейін сол атпен құтқару кемесіне айналдыру үшін Глазгодағы Уильям Маршаллға сатылды. 1933 жылы ол Глазгодағы Джеймс М. Стюартқа сатылды. 1935 жылы ол RMS Lusitania кемесінің құлауын анықтау үшін пайдаланылды. 1939 жылы ол Грекияның Пирей қаласындағы P. Svolakis & Co. компаниясына сатылып, Sophia S деп аталды және Колон қаласында (Панама) тіркелді.
Алия Бет
1940 жылы мамыр айында кеме Моше Агами мен Шмария Замеретке Пирейде 40 000 долларға сатылды. АҚШ азаматы болған Замерет тіркелген иесі еді. Екеуі де «Мосад ЛеАлия Бет» ұйымының мүшелері болды, ол «Хагананың» Еуропадан Британдық Палестинаға еврейлердің заңсыз көші-қонын ұйымдастырған бөлімшесі еді. 1941 жылдың 15 наурызында кеме Стамбулдан жол тартты. Ұлыбританиялықтар оны тоқтатып алмады, сондықтан босқындарды жағалауға түсіруге мүмкіндік болған еді. Бірақ кеме 19 наурызда тікелей Хайфаға жетіп, босқындар ұсталды. 1945 жылы кеме Соғыс көлігі министрлігінің бақылауында болды және «Уилсон Лайны» басқарды. 1948 жылы Көлік министрлігі кемені Шығыс Жерорта теңізінде жұмыс істеу үшін иелерінен сатып алды. 1950 жылы ол Порт-Саидке қойылды, итальяндық кеме құлатушыларға сатылды және 1951 жылы Специяға құлатуға жеткізілді.
She operated under the control of the Ministry of War Transport, and was managed by the Wilson Line in 1945, and was purchased from her owners by the Ministry of Transport in 1948 to operate in the Eastern Mediterranean. She was eventually laid up at Port Said in 1950, sold to Italian ship breakers, and arrived at Spezia for breaking up in 1951.