Джеффри Григсон: Ақын, жазушы және табиғатты зерттеушінің өмірі мен шығармалары
Geoffrey Grigson
Жо́ффри Гри́гсон (1905-1985) – британ ақыны, жазушы, сыншы, табиғатты зерттеуші. «New Verse» журналының редакторы, өлеңдер жинақтары мен әртүрлі антологиялар авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Геoffrey Edward Harvey Grigson (2 наурыз 1905 – 25 қараша 1985) – британдық ақын, жазушы, сыншы және табиғатты зерттеуші.
English poet, writer, critic and naturalist (1905–1985)
1930 жылдары ол ықпалды «Жаңа өлең» журналының редакторы болды, содан кейін өзінің 13 өлеңдер жинағын шығарды, сондай-ақ көптеген антологияларды жинақтады. Оның көптеген жарияланған еңбектері өнер, саяхат және ауыл шаруашылығы сияқты тақырыптарды қамтыды. Григсон 1936 жылы Нью-Бёрлингтон галереясында өткен Лондон халықаралық сюрреалистік көрмесіне қатысты, ал 1946 жылы Заманауи өнер институтын құрды. Григсонның «Күміс үстіндегі шың» атты автобиографиясы 1950 жылы жарық көрді. Ол әртүрлі уақытта оқыту, журналистика және радиохабар таратумен айналысты. Өте кескілескен, көптеген әдеби қарсыластары болды.
Geoffrey Edward Harvey Grigson (2 March 1905 – 25 November 1985) was a British poet, writer, editor, critic, exhibition curator, anthologist and naturalist. In the 1930s he was editor of the influential magazine New Verse, and went on to produce 13 collections of his own poetry, as well as compiling numerous anthologies, among many published works on subjects including art, travel and the countryside. Grigson exhibited in the London International Surrealist Exhibition at New Burlington Galleries in 1936, and in 1946 co founded the Institute of Contemporary Arts. Grigson's autobiography The Crest on the Silver was published in 1950. At various times he was involved in teaching, journalism and broadcasting. Fiercely combative, he made many literary enemies.
Өмір және жұмыс
Григсон Корнуоллдағы Луеге жақын орналасқан Пелинт ауылында дүниеге келді. Оның балалық шағы Корнуоллдың ауылдық жерінде өткені оның поэзиясы мен жазуына зор әсер етті. Бала кезінде табиғат нысандарына (өсімдіктер, сүйектер және тастар) деген құштарлығы Полперродағы отбасылық достарының үйінде оянды, олар суретшілер және әуесқой табиғат зерттеушілері болатын. Ол Сент-Джон мектебінде (Leatherhead) және Оксфордтың Сент-Эдмунд колледжінде білім алды. 1930 жылдары ол алғаш рет ақын ретінде көзге түсті, содан кейін 1933 жылдан 1939 жылға дейін ықпалды «New Verse» поэзия журналының редакторы болды. «New Verse» журналында Луи МакНейс, Стивен Спендер, Дилан Томас, В. Х. Ауден, Пол Элуард және өзі Григсонның туындыларымен қатар, мүсінші Альберто Джакометтидің (Дэвид Гаскойн аударған) нақты поэзиясы және Григсонның ағасы Уилфрид Григсон Халби тілінен транскрипциялаған Бастар штатының Джагдалпур Тахсил ауданының тайпалық ауылдарының халық поэзиясы жарияланды. Осы кезеңде Григсон өзінің кейбір өлеңдерін Мартин Болдеро деген псевдониммен жариялады. «New Verse» журналының алғашқы 30 санында жарияланған өлеңдер жинағы 1939 жылы «Faber & Faber» баспасында қатты мұқабамен шықты, ал 1942 жылы қайта басылды; екінші басылымда біріншісі «соғыс жарияланған күні шықты» делінген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Григсон Вуд-Нортон қаласындағы (Ворстершир, Эвешемге жақын) ВВС Мониторинг қызметінің редакциялық бөлімінде және Бристольдегі ВВС баяндамаларын дайындаушысы болып жұмыс істеді.
Grigson was born at the vicarage in Pelynt, a village near Looe in Cornwall. His childhood in rural Cornwall had a significant influence on his poetry and writing. As a boy, his love of objects of nature (plants, bones and stones) was sparked at the house of family friends at Polperro who were painters and amateur naturalists. He was educated at St John's School, Leatherhead, and at St Edmund Hall, Oxford. He first came to prominence in the 1930s as a poet, then as editor from 1933 to 1939 of the influential poetry magazine New Verse. Among important works by many influential poets — notably Louis MacNeice, Stephen Spender, Dylan Thomas, W. H. Auden, Paul Éluard and Grigson himself — New Verse featured concrete poetry by the sculptor Alberto Giacometti (translated by David Gascoyne) and folk poetry from tribal villages of the Jagdalpür Tahsil district of Bastar State, Chhattisgarh, transcribed from the Halbi language by Grigson's brother Wilfrid Grigson. During this period, Grigson published some of his own poetry under the pseudonym Martin Boldero. An anthology of poems that appeared in the first 30 issues of New Verse was published in hardback by Faber & Faber in 1939, and re published in 1942; the second edition states that the first "came out on the day war was declared". During World War II, Grigson worked in the editorial department of the BBC Monitoring Service at Wood Norton near Evesham, Worcestershire, and as a talks producer for the BBC at Bristol.
Көркемөнер мұрағаты
1946 жылы Григсон Роланд Пенроуз, Герберт Рид, Питер Уотсон және Питер Грегоримен бірге Лондондағы Қазіргі заманғы өнер институтының (ICA) құрылуына бастама жасағандардың бірі болды. 1951 жылы Григсон Британдық Кеңестің коллекциясынан алынған суреттер мен акварельдерден тұратын көрмені ұйымдастырды, ол үш онжылдық бойы әлемнің 57 өнер галереясы мен мұражайында көрсетілді. Көрмеде Джон Крэкстон, Барбара Хепворт, Август Джон, Уиндэм Льюис, Генри Мур, Пол Нэш, Бен Николсон, Джон Пайпер және Грэм Сазерлендтің туындылары бар 100-ден астам жұмыс қойылды.
In 1946, Grigson was one of the founders of the Institute of Contemporary Arts (ICA) in London, together with Roland Penrose, Herbert Read, Peter Watson and Peter Gregory. In 1951, Grigson curated an exhibition of drawings and watercolours drawn from the British Council Collection, which for three decades toured worldwide to 57 art galleries and museums. The exhibition consisted of more than 100 works, including those of John Craxton, Barbara Hepworth, Augustus John, Wyndham Lewis, Henry Moore, Paul Nash, Ben Nicholson, John Piper, and Graham Sutherland.
Өнер сыншысы және жазушы
Григсон белгілі сыншы, рецензент (әсіресе «New York Review of Books» үшін) және көптеген поэзия антологияларын құрастырушы болды. Ол 13 өлең жинағын жариялады және ағылшыл елді мекендері, ботаника, саяхат және әсіресе өнер тақырыбында көптеген еңбектер жазды, оның ішінде Уайндхэм Льюис, Генри Мур және ең бастысы, Сэмюэл Палмер туралы кітаптар бар. 1951 жылы ол «Уильям Коллинз» баспасынан шыққан, Ұлыбритания фестивалімен бірге өткен 13 томдық «Британия туралы» аймақтық нұсқаулықтар сериясының бас редакторы болды. 1956 жылғы Венгрия төңкерісін басудан кейін Стивен Спендердің ұсынысымен Григсон Венгриядағы диссиденттерді көру үшін виза сұраған британдық жазушылар мен суретшілер тобына қосылды. Визалар берілген жоқ.
Grigson was a noted critic, reviewer (for the New York Review of Books in particular), and compiler of numerous poetry anthologies. He published 13 collections of poetry, and wrote on a variety of subjects, including the English countryside, botany, travel, and especially art –– with books on Wyndham Lewis, Henry Moore, and most notably, Samuel Palmer. In 1951, he was General Editor of the 13 volume About Britain series of regional guidebooks published by William Collins to coincide with the Festival of Britain. After the repression of the Hungarian Revolution of 1956, at the initiative of Stephen Spender, Grigson joined a group of British writers and artists who applied for visas to visit dissidents in Hungary. The visas were refused.
Сэмюэл Палмердің қорғаушысы және зерттеушісі
Григсонның "Сэмуэль Палмер: Көрнекі жылдар" (1947) атты еңбегі, суретшінің ерте өміріне әсер еткен факторлар мен тәжірибелерін көркем тілмен баяндайтын поэтикалық тарихнама, 68 фотосуретпен толықталған, Англияның ең ұлы романтик суретшілерінің бірінің ерте туындыларын кең аудиторияға таныстырды. Григсонның одан кейінгі "Самуэль Палмердің Көріністің аңғары" (1960) кітабы суретшінің өзінің жазбаларынан құрылған таңдаулы жинақ пен қосымша 48 суреттен тұрды. Екі кітапта да бұрын жарияланбаған суреттер, сызбалар мен эскиздер орын алды. Олар Григсонды Палмердің қадірленген "Шорехам кезеңі" бойынша бірінші сарапшы ретінде бекітті және соғыстан кейінгі дүрбелең мен өнеркәсіптік революция дәуірінде табиғаттың молшылығын, Кент аймағының көркем суреттерін бейнелейтін Палмердің жас, құштарлыққа толы, фантастикалық туындыларына деген қызығушылықты жандандыруға көмектесті. Атап айтарлығы, бұл кітаптар атақты өнер жалғаншысы Том Китингтің назарын тартып, ол 1960 және 70-жылдары жасаған Палмердің жалған туындыларын жасау үшін олардың суреттерін үлгі ретінде пайдаланды. Палмердің туғанына 200 жыл толуына орай Британ мұражайы мен Метрополитен өнер мұражайында өткізілген көрменің каталогында (2005) Ашмолеан мұражайының кураторы Колин Харрисон суретшінің қайта жаңғыруы туралы эссесінде Григсонның 1947 жылғы кітабын Палмердің ерте туындыларының канонын қалыптастырғаны үшін жоғары бағалады. 1984 жылы ол Channel 4 телеарнасының "Book Four" бағдарламасында Гермиона Лимен сұхбаттасты. Григсонның өмірінің соңғы жылдарында Уилтширде (Англия) және Францияның Лоир-ет-Шер департаментіндегі Троо атты үңгірдегі ауылда тұрды, ол оның поэзиясында да көрінеді. Ол 1985 жылы Уилтширдегі Брод Таун қаласында қайтыс болды және Христос шіркеуінің зиратына жерленді.
Grigson's Samuel Palmer: The Visionary Years (1947), an aptly poetic chronicle of the artist's early life influences and experiences, which contained 68 photo illustrations, introduced to a broad audience the early works of one of England's greatest Romantic painters. Grigson's follow up, Samuel Palmer's Valley of Vision (1960), included a selection of the artist's own writings and an additional 48 plates. Both books featured a number of previously unpublished paintings, drawings, and sketches. They established Grigson as the foremost authority on Palmer's revered 'Shoreham Period', and helped trigger a surge of interest in Palmer's youthful, ecstatic, fantastical depictions (during a time of post war riots and Industrial Revolution) of Nature's abundance, in an idyllic Kentish countryside. Controversially, these books also caught the attention of famous art forger Tom Keating, who used their illustrations as models for a series of Palmer fakes that he did in the 1960s and '70s. In the catalogue for a major retrospective held by the British Museum and The Metropolitan Museum of Art on the bicentenary of Palmer's birth (2005), Colin Harrison, curator at the Ashmolean Museum, in his essay on the artist's rediscovery, credited Grigson's 1947 book with effectively establishing a canon of Palmer's early work. In 1984, he was interviewed by Hermione Lee in an edition of Channel 4's Book Four. Grigson in his later life lived partly in Wiltshire, England, and partly in a cave house in Trôo, a troglodyte village in the Loir et Cher département in France, which features in his poetry. He died in 1985 in Broad Town, Wiltshire, where he is buried in the churchyard of Christ Church.
Отбасы
1905 жылы туған Григсон Норфолк аймағының дін қызметкері, пастор Уильям Шукфорт Григсонның (1845–1930) жеті ұлының ең кішісі болды. Ол Корнуолл аймағындағы Пелинт шіркеуінің викарийі қызметін атқарып, қоныстанған. Анасы – Мэри Биатрис Болдеро, ол да дін қызметкерінің қызы. Пелинт шіркеуінің зиратындағы әкесінің тас қабір тақтасындағы жазуды Эрик Гилл 1931 жылы жасаған. Григсонның алты бауырының бесеуі Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қаза тапты, олардың ішінде Джон Григсон да болды. Бұл 20 ғасырдың соғыстарында британдық отбасылар арасындағы ең жоғары қаза болу көрсеткішінің бірі еді. Григсонның аман қалған бауыры Уилфрид Григсон 1948 жылы Пакистанда, бөліс кезінен кейінгі қызметкер ретінде жұмыс істеп жүргенде әуе апатында қаза тапты.
Born in 1905, Grigson was the youngest of seven sons of Canon William Shuckforth Grigson (1845–1930), a Norfolk clergyman who had settled in Cornwall as vicar of Pelynt, and Mary Beatrice Boldero, herself the daughter of a clergyman. The inscription on his father's slate headstone in Pelynt Churchyard is the work of Eric Gill, 1931. Five of Grigson's six brothers died serving in the First and Second World Wars, among them John Grigson. This was one of the highest rates of mortality suffered by any British family during the conflicts of the 20th century. Grigson's surviving brother, Wilfrid Grigson, was killed in an air crash in 1948 while serving as a post Partition official in Pakistan.
Құрметтер мен мұра
Григсон 1971 жылы "Сүйектер мен тастардың ашылуы" атты өлеңдер жинағы үшін Дафф Купер сыйлығымен марапатталды. Р. М. Хили (Кембридж: Rampant Lions Press) құрастырған "Григсонның 80 жасы" атты құрмет көрсетулер жинағы 1985 жылы, оның қайтыс болған жылы жарық көрді. 2017 жылы Британ мұражайы J. M. W. Тернердің қайтыс болғаннан кейінгі ғасырдағы британдық пейзаждардың маңызды көрмесін ұсынды. Көрменің атауы 1949 жылғы ақын және сыншы Джеффри Григсонның "Ақылдың орындары" атты эсселер жинағынан алынған, және осы арқылы "әрбір пейзаж суреті оның авторының санасы мен қиялының құрылысы екендігі мойындалады".
Grigson was awarded the Duff Cooper Prize for his 1971 volume of poetry Discoveries of Bones and Stones. A collection of tributes entitled Grigson at Eighty, compiled by R. M. Healey (Cambridge: Rampant Lions Press), was published in 1985, the year of his death. In 2017, the British Museum presented a major exhibition of British landscape paintings from the century following the death of J. M. W. Turner. The exhibition title was "borrowed from the poet and critic Geoffrey Grigson's 1949 collection of essays Places of the Mind", and, in doing so, "acknowledges how every landscape drawing is a construct of the mind and imagination of its creator".