Эозинофильдік гранулематозбен полиангиит: көріністері мен емдеуі
Eosinophilic granulomatosis with polyangiitis
Эозинофилиялық гранулематоз: симптомдары, сатылары (астма, аллергия, өкпе зақымдануы). Бұрынғы атауы – Чург-Стросс синдромы. Қауіпсіздік туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ол әдетте үш кезеңнен тұрады. Алғашқы (продромальды) кезең тыныс жолдарының қабынуымен сипатталады; дерлік барлық науқаста астма және/немесе аллергиялық ринит кездеседі. Екінші кезеңде эозинофильдердің (гипереозинофилия) саны қалыптан тыс жоғары болады, бұл тіндерге, ең көп кездесетіні – өкпе мен ас қорыту жолына зақым келтіреді. Бұрын ол «Чург–Страусс синдромы» деп аталатын, алғаш 1951 жылы синдром туралы жариялаған Якоб Чург пен Лотте Штраусс есімдерімен байланыстырылған. Кейбір науқастарда асқазан-ішек жолының зардап шегуі және жүрек аурулары сияқты ауыр немесе өмірге қауіпті асқынулар дамуы мүмкін, ал кейбіреулерінде тері зақымдары мен мұрын полиптері сияқты жеңіл белгілер байқалады. Сондықтан EGPA жағдайының көрінісі мен барысы бойынша өте өзгергіш деп есептеледі, бұл жүйелік кортикостероидтық емдеуді қажет етуі мүмкін. EGPA-да эозинофильдердің жалпы лейкоциттер құрамындағы қалыпты 5% көрсеткіші 60%-ға дейін өсе алады, ал эозинофильдердің осы жергілікті жиналуы қабыну кезінде иммундық жауаптарды бастау және күшейту арқылы аллергиялық кезеңде сипатталған астманың патогенезіне қатысады. Гипереозинофилияның белгілері денеде зардап шеккен бөлікке байланысты, бірақ көбінесе өкпе мен ас қорыту жолына әсер етеді. Жергілікті және жүйелік симптомдар кеңіректе таралып, васкулиттен туындаған жаңа симптомдармен күшейеді. Ауыр асқынулар пайда болуы мүмкін. Ауыр жағдайларда, әсіресе іш қуысы артерияларында қан ұюы қалыптасуы мүмкін, содан кейін инфаркт және жасушалардың өлімі немесе баяу атрофия дамиды. Көптеген науқастарда ішкі ағысы ауыр болады; көбінесе бұл перитонит және/немесе асқазан-ішек жолының ойық жаралары мен перфорацияларынан туындайды, бірақ кейде акалькулоздық холецистит немесе гранулематозды аппендициттен де болуы мүмкін. Васкулиттік кезеңнің ең қауіпті асқынуы – жүрек ауруы, ол EGPA-мен ауырған науқастардың шамамен жартысының өліміне себеп болады. Жүрек ауруларына байланысты өлім-жітімнің ең көп кездесетін себебі – эозинофильдердің жоғары деңгейінен туындаған жүрек бұлшық етінің қабынуы, бірақ кейбір жағдайларда жүрекке қан жеткізетін артериялардың қабынуы немесе перикардтың тампонадасы салдарынан өлімге әкеледі. Бүйрекке байланысты асқынулар сирек кездеседі. Бүйректегі асқынулардың бірі – гломерулонефрит, ол бүйректің қанды сүзгілеу қабілетін бұзып, қалдықтардың қан ағынында жиналуына әкеледі.
It usually manifests in three stages. The early (prodromal) stage is marked by airway inflammation; almost all patients experience asthma and/or allergic rhinitis. The second stage is characterized by abnormally high numbers of eosinophils (hypereosinophilia), which causes tissue damage, most commonly to the lungs and the digestive tract. Prior to this it was known as "Churg–Strauss syndrome", named after Jacob Churg and Lotte Strauss, who first published about the syndrome in 1951 using the term allergic granulomatosis to describe it. whereas some patients may develop severe or life threatening complications such as gastrointestinal involvement and heart disease, some patients are only mildly affected, e. g. with skin lesions and nasal polyps. EGPA is consequently considered a highly variable condition in terms of its presentation and its course. which may require systemic corticosteroid treatment. A normal 5% eosinophil composition in total leukocyte count can be elevated to 60% in EGPA, and this local accumulation of eosinophil is involved in the pathogenesis of asthma described in the allergic stage by initiating and maintaining immune responses in inflammation. The symptoms of hypereosinophilia depend on which part of the body is affected, but most often it affects the lungs and digestive tract. Local and systemic symptoms become more widespread and are compounded by new symptoms from the vasculitis. Severe complications may arise. Blood clots may develop within the damaged arteries in severe cases, particularly in arteries of the abdominal region, which is followed by infarction and cell death, or slow atrophy. Many patients experience severe abdominal complaints; these are most often due to peritonitis and/or ulcerations and perforations of the gastrointestinal tract, but occasionally due to acalculous cholecystitis or granulomatous appendicitis. The most serious complication of the vasculitic stage is heart disease, which is the cause of nearly one half of all deaths in patients with EGPA. Among heart disease related deaths, the most usual cause is inflammation of the heart muscle caused by the high level of eosinophils, although some are deaths due to inflammation of the arteries that supply blood to the heart or pericardial tamponade. Kidney complications have been reported as being less common. Complications in the kidneys can include glomerulonephritis, which prevents the kidneys' ability to filter the blood, ultimately causing wastes to build up in the bloodstream.
Суреттеу
Өкпелердің КТ-сында орта және төменгі аймақтарда перифериялық паренхималық көмескілену (өкпе консолидациясы немесе «сүзгіш шыныс» көмескілігі) басым үлгіні құрайды. Қалтааралық септалардың қалыңдауы (екіншілік өкпе жаңқаларын бөліп тұратын септалар) жүрек жеткіліксіздігі салдарынан туындаған өкпе ісінуіне байланысты болуы мүмкін.
On CT scan of the lungs, peripheral parenchymal opacification (pulmonary consolidation or ground glass opacity) in the middle and lower zones is the predominant pattern. Interlobular septal thickening (septa separating the secondary pulmonary lobules can be due to pulmonary odema secondary to heart failure.
Емдеу
Полиангиитпен қатар жүретін эозинофильді грануломатозды емдеуге глюкокортикоидтар (мысалы, преднизолон) және басқа иммунодепрессанттар (мысалы, азатиоприн және циклофосфамид) кіреді. Көп жағдайда, ауруды дәрілік терапия арқылы химиялық ремиссияға енгізу мүмкін, бірақ бұл ауру созылмалы және өмір бойы сақталады. 2007 жылы жасалған жүйелі шолу барлық науқастарды жоғары дозалы стероидтармен емдеу қажет екенін көрсетті, бірақ бес факторлық көрсеткіші бір немесе одан жоғары науқастарға циклофосфамидпен импульстік терапияны бастау керек, он екі импульс алты импульске қарағанда аз рецидивтерге алып келеді. Ремиссияны азатиоприн немесе метотрексат сияқты аз токсинді препараттармен сақтауға болады. 2017 жылдың 12 желтоқсанында FDA полиангиитпен қатар жүретін эозинофильді грануломатозды емдеуге арналған алғашқы дәрілік терапия – меполизумабты бекітті. Меполизумаб қабылдаған науқастарда симптомдарында "қолданысқа жарайтын жақсару" байқалды. Меполизумабпен қатар, бірқатар жаңа мақсатты биотерапиялар – соның ішінде анти-IgE моноклоналды антиденесі омализумаб, интерферон α арқылы иммуномодуляция және ритуксимабпен B-жасушалар терапиясы – болашақта EGPA науқастары үшін жекелендірілген емдеу схемаларына әкелуі мүмкін. 2020 жылы жүргізілген EGPA емдеуін қарау кортикостероидтармен емдеу сәтсіз болған жағдайда, мақсатты биотерапияны EGPA басқару жоспарларына енгізуді ұсынады.
Treatment for eosinophilic granulomatosis with polyangiitis includes glucocorticoids (such as prednisolone) and other immunosuppressive drugs (such as azathioprine and cyclophosphamide). In many cases, the disease can be put into a type of chemical remission through drug therapy, but the disease is chronic and lifelong. A systematic review conducted in 2007 indicated all patients should be treated with high dose steroids, but in patients with a five factor score of one or higher, cyclophosphamide pulse therapy should be commenced, with 12 pulses leading to fewer relapses than six. Remission can be maintained with a less toxic drug, such as azathioprine or methotrexate. On 12 December 2017, the FDA approved mepolizumab, the first drug therapy specifically indicated for the treatment of eosinophilic granulomatosis with polyangiitis. Patients taking mepolizumab experienced a "significant improvement" in their symptoms. In addition to mepolizumab, a number of emerging targeted biotherapies—including the anti IgE monoclonal antibody omalizumab, immunomodulation with Interferon α, and B cell therapy with rituximab—may lead to increasingly personalized treatment regimens for future EGPA patients. A review of EGPA treatments conducted in 2020 proposes integrating targeted biotherapies into EGPA management plans following failure of treatment with corticosteroids.
Тарих
Полиангиитпен эозинофильді гранулематозды алғаш рет патологтар Джейкоб Чург (1910–2005) және Лотте Штраус (1913–1985) 1951 жылы Нью-Йорктегі Синай тауы ауруханасында сипаттады, оны сипаттау үшін «аллергиялық гранулематоз» термині қолданылды. Олар «гиперэозинофилия, жүрек жеткіліксіздігі, бүйрек зақымдануы және шеттік нейропатия белгілері, әртүрлі органдар жүйесіндегі тамырлардың зақымдануынан туындайтын» 13 науқаста бұрын «periarteritis nodosa» деп диагноз қойылған некротизациялық васкулитті, гиперэозинофилиямен және ауыр астмамен бірге баяндады. Чург және Штраус өздерінің науқастарын астмасы жоқ басқа «periarteritis nodosa» науқастарынан ерекшеленетін үш белгіні атап өтті: некротизациялық васкулит, тіндік эозинофилия және қантамырлардың сыртындағы гранулома. Уаттың жағдайы ерекше болды, себебі ол негізінен асқазан-ішек жолына әсер етті, ал өкпелері көбінесе зақымдалмады; осы ерекше көрініс дұрыс диагнозды кешіктіруге себеп болды. Оның емделуіне 5 метрлік (15 фут) некротизацияланған жіңішке ішектің (шамамен 75%) алынып тасталуы қажет болды, ол оны өмір бойына шектеулі диетада ұстауға мәжбүр етті. Диджей және автор Чарли Гиллеттке 2006 жылы EGPA диагнозы қойылды; ол төрт жылдан кейін қайтыс болды. 2014 жылы командалық жарыста қола медаль жеңіп алған жапондық шаңғымен секіруші Таку Такеучи осы аурумен ауырады және ауруханадан шыққаннан кейін бір ай ішінде Сочи Олимпиадасына қатысты. Жаңа Зеландиялық журналист және тележүргізуші Тони Стритке 2015 жылы бұл жағдай диагноз қойылды. Стрит бірнеше жыл бойы денсаулық мәселелерімен күресіп келеді, соның ішінде төрт ай бұрын өт қабын алып тастады. Америкалық кәсіби баскетболшы Вилли Науллс 2018 жылдың 22 қарашасында Калифорния штатының Лагуна Нигель қаласында EGPA салдарынан туындаған тыныс жеткіліксіздігінен қайтыс болды, ол осы аурумен сегіз жыл бойы күрескен. Канадалық стендап комигі Кенди Пальматер 2021 жылдың 25 желтоқсанында EGPA диагнозы қойылғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Филиппин актрисасы Крис Акино, Филиппиннің бұрынғы президенті Бениньо Акино III-нің қарындасы, 2022 жылдың 16 мамырында оған EGPA диагнозы қойылғанын мәлімдеді.
Eosinophilic granulomatosis with polyangiitis was first described by pathologists Jacob Churg (1910–2005) and Lotte Strauss (1913–1985) at Mount Sinai Hospital in New York City in 1951, using the term "allergic granulomatosis" to describe it. They reported "fever hypereosinophilia, symptoms of cardiac failure, renal damage, and peripheral neuropathy, resulting from vascular embarrassment in various systems of organs" in a series of 13 patients with necrotizing vasculitis previously diagnosed as "periarteritis nodosa", accompanied by hypereosinophilia and severe asthma. Churg and Strauss noted three features which distinguished their patients from other patients with periarteritis nodosa but without asthma: necrotizing vasculitis, tissue eosinophilia, and extravascular granuloma. Watt's case was unusual in that it mainly affected his gastrointestinal tract, leaving his lungs largely unaffected; this unusual presentation contributed to a delay in proper diagnosis. His treatment required the removal of 5 m (15 ft) of necrotized small intestine (about 75%), leaving him on a permanently restricted diet. DJ and author Charlie Gillett was diagnosed with EGPA in 2006; he died four years later. Japanese ski jumper Taku Takeuchi, who won the bronze medal in the team competition in 2014, has the disease and competed at the Sochi Olympics less than a month after being released from hospital treatment. New Zealand reporter and television presenter Toni Street was diagnosed with the condition in 2015. Street has had health problems for several years, including removal of her gallbladder four months prior. American professional basketball player Willie Naulls died on 22 November 2018 in Laguna Niguel, California, from respiratory failure due to EGPA, which he had been battling for eight years. Canadian stand up comic Candy Palmater died on December 25, 2021, shortly after being diagnosed with EGPA. Filipino actress Kris Aquino, sister of former Philippine President Benigno Aquino III, revealed on 16 May 2022 that she was diagnosed with EGPA.