Кіріспе

Сөйлеу қабілетінің бұзылуы
сөйлеу қабілетінің бұзылуы

Қоса аурулар

Эхолалия аутизмдегі коммуникациялық бұзылыстардың белгісі болуы мүмкін, бірақ ол синдромдарға тән емес және олармен бірдей емес. Эхофеномендер (әсіресе эхолалия және эхопраксия) Туретт синдромының (ТС) алғашқы сипаттамаларында маңызды қасиеттер ретінде қарастырылған, сондай-ақ бас жарақаты алған, көзі көрмейтін балаларда, тілдік дамуы бұзылған және кейбір қалыпты дамып келе жатқан балаларда да кездеседі.

Анатомиялық корреляттар

Эхолалия сол жарты шардың зақымдануы салдарынан туындауы мүмкін. Атап айтқанда, сол жарты шардың маңдай бөлігінің зақымдануы күш салуды қажет ететін эхолалиямен байланысты. Эхолалияның кейстері сол жақ медиалдық маңдай бөлігі мен қосымша моторлық аймақтардың зақымдануынан кейін пайда болған. Кездейсоқ немесе беймәлім эхолалия, маңдай желісінің тежелуінен кейін байқалатын еліктеу мінез-құлқымен ұқсас келеді және бұл, көбінесе, айна тілдік нейрондармен байланысты. Эхолалия аралас уақытша афазияның бір бөлігі болған жағдайларда перисильвиялық тіл аймағы бұзылмаған күйде қалады, бірақ оны қоршаған алдыңғы және артқы ассоциациялық қабықшалар дегенерацияға ұшырайды немесе инфаркт болады.

Еліктеу және үйрену

Эхолалия сөйлеуді жаңадан үйреніп жатқан кішкентай балаларда жиі кездеседі. Эхолалия – еліктеудің бір түрі. Еліктеу – әлеуметтік оқытудың пайдалы, қалыпты және қажетті құралы: еліктеу арқылы оқыну "бақылаушы еліктеу арқылы жаңа мінез-құлықтарды қабылдағанда" және мимикрия немесе автоматты еліктеу "қайта орындалған мінез-құлық бұрынғы моторлық (немесе дауыстық) үлгілерге негізделгенде" болады. Бұл сала бойынша зерттеулерге мұқтаждық бар. Марджори Х. Шарлоп аутизмді балалармен бірқатар тәжірибелер жүргізді. Нәтижелерге сәйкес, кейбір тапсырмаларда (мысалы, қабылдамалы атау) эхолалияны жоюдың орнына, оны пайдалану керек, себебі ол аутизмді балалардың білуін және жалпылауын жеңілдете алады. Аутизмді балаларға қатысты осы зерттеу "эхолалияны жоюға немесе ауыстыруға талап ететін мінез-құлықты өзгерту бағдарламаларына қатысты сұрақтар тудырды". Ута Фрит, Призант және басқалар эхолалияны аутизмді балалардағы "гестальт" өңдеудің, соның ішінде тілді меңгерудің куәсі ретінде қарастырды. Дегенмен, 1990 жылы Тагер Флусберг пен Калкинс грамматиканы меңгеру бойынша жүргізген зерттеулерінде эхолалия аутизмді балалардың грамматикалық дамуына көмектеспегенін көрсетті.