Аубурн: Американдық автокөлік өндірушісінің тарихы

Кіріспе

Америкалық автокөлік өндіруші "Ауберн" 1900 жылдан 1937 жылға дейін шығарылған американдық автомобильдердің танымал бренді болды. Ол жылдам, әдемі және қымбат "Ауберн Speedster" модельдерімен есімдері шықты. Бірақ 1929 жылғы Уолл-стрит құлағаннан кейін және одан туындаған экономикалық төмендеу кезінде "Ауберн" автомобильдерінің, сондай-ақ оның өте қымбат "Дюсенберг" және "Корд" серіктес брендтерінің сатылымы күрт азайды. 1937 жылы барлық көлік бизнесі тоқтатылды. 1940 жылғы банкроттық қайта құрылымынан кейін бұрынғы "Ауберн Автомобиль Компаниясы" "Орталық Өндіріс Компаниясымен" бірігіп, "Ауберн Орталық Өндіріс (ACM)" корпорациясын құрды. Олар Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде көптеген өндірістік тапсырыстар алды. Сөйтіп, 1943 жылы "ACM" компаниясы "Америка Орталық Өндірісі" деп қайта аталды. Олардың екінші дүниежүзілік соғысқа жасаған маңызды үлестерінің бірі – кем дегенде үштен екісі, яғни шамамен жарты миллион "Уиллис" және "Форд" 1/4 тонналық джиптерінің кузовтарын жасау болды.

Корпоративтік тарихы

Оберн автомобиль компаниясы 1874 жылы Индиана штатының Оберн қаласында Чарльз Экхарт (1841–1915) құрған Экхарт атпен белгілі көлік компаниясынан өркендеді. Экхарттың ұлдары, Франк және Моррис, автомобильдер жасаумен тәжірибе жасағаннан кейін, бұл бизнеске толыққанды кірісіп, 1909 жылы екі жергілікті автокөлік өндірушісін сатып алып, үлкен зауытқа көшті. Бірінші дүниежүзілік соғыста материалдық тапшылықтан зауыт жабылып, шағын табысқа ие болды. 1919 жылы Экхарт ағайындылары компанияны Ральф Остин Бард басқаратын Чикаго инвесторларының тобына сатты. Бард кейіннен Франклин Делано Рузвельт президенттің Әскери-теңіз күштері жөніндегі көмекші хатшысы және Рузвельт президенті мен Гарри С. Трумэн президентінің Әскери-теңіз күштері жөніндегі орынбасары болып қызмет етті. Жаңа иелері бизнесті қайта жандандырды, бірақ ол тиімді болмады. 1924 жылы олар өте табысты автомобиль сатушысы Эррет Лоббан Кордқа (1894–1974) компанияны басқаруды ұсынды. Корд компанияны толығымен иеленуді ұсынды, бұл Чикаго тобы қабылдаған кредиттік сатып алуға әкелді. Корд компанияның сатылмаған тауарын агрессивті түрде сатты және 1925 жылдың соңына дейін сатып алуды аяқтады. Бірақ 1929 жылғы қор нарығының күйреуінен кейін, озық инженерлік және агрессивті стильге қарамастан, Оберннің жоғары сапалы көліктері Ұлы депрессия кезеңіндегі нарық үшін тым қымбат болды. 1935 жылы Оберн компанияны аман қалдыру үшін ас үй жиһаздары мен раковиналар желісін шығара бастады. Кордтың заңсыз қор манипуляциялары оны өзінің автомобиль холдингінен, оның ішінде одан да қымбат Кордтан, Rolls Royce бағасы жоғары өнімділіктегі Duesenberg брендтерінен, сондай-ақ 1896 жылы құрылған Central Manufacturing Co. көлік құралы жасау компаниясынан бас тартуға мәжбүр етті, ол бірнеше автомобиль компаниялары үшін металлдан жасалған денелерді құрастырды, соның ішінде Оберн де бар. 1926 жылы Эррет Корд, енді Оберннің иесі, жарыс машиналарын жасаумен танымал Duesenberg Corporation компаниясымен серіктестік құрып, оны жоғары бағалы сәнді көліктер желісі үшін Duesenberg Model J платформасы ретінде пайдаланды. Ол сондай-ақ өзінің атын алдыңғы дөңгелекті жетектегі алғашқы автомобильдердің біріне қойды, ол Cord L 29 деп аталды. Компания 1933 жылғы Auburn Speedster-дің бас дизайнері Алан Лими және 810/812 Cord-тардың дизайнері Гордон Бьюриг сияқты талантты дизайнерлерді жұмысқа алды. Бьюриг 1926 жылы Индианаполистегі компанияға Duesenberg Motors компаниясымен бірге қосылды және өндірілген Model J-тің шамамен жартысын стильдеумен марапатталды. Duesenberg шассиді құрастырды, ал денелер Duesenberg-тің өз ерекшеліктеріне немесе сатып алушының арнайы тапсырысына сәйкес таңдалған тәуелсіз денелер компанияларымен жасалды. 1934 жылы Бьюриг Auburn Auto компаниясына ауыстырылып, онда 1935 жылғы Auburn 851 Speedster-ді жобалады. Speedster стильделді немесе қалған Speedster денелерін пайдалану үшін өзгертілді. Бьюриг пен дизайн тобы содан кейін Э.Л. Кордтың «Baby Duesenberg» деп аталатын кішкентай, қолжетімді автомобильді құруға тағайындалды. 1933 жылы Бьюриг жобалаған бұл модель 1936/37 жылдардағы Cord 810/812 Cord-тарға айналды, ол 1935 жылдың қарашасында Нью-Йорктегі жылдық автомобиль көрмесінде озық инженерлік және революциялық стильі үшін мақтауға ие болды. Оның дизайндық жұмысы аяқталғаннан кейін, ол 1937 жылы компаниядан кетті. [көз: қызы Барбара Бьюриг Орландо және ACDA мұражайы] және Duesenberg Model J (1928–37), Auburn Speedster (1935–37) және Cord 810/812 (1936–37) сияқты төрт есікті автомобильдерді өзгертті, олар озық инженерлік және әсерлі сыртқы түрімен танымал болды. Auburn Boattail Speedster 4.6 литрлік сегіз цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған, ол танымал суперчаржер опциясымен (150 а.к.) Голливуд нарығында танымал модельге айналды. Депрессия және Кордтың қор манипуляциялары компанияның құлауына және 1937 жылы өндірісті тоқтатуға әкелді. Компанияның Оберндегі арт-деко штаб-пәтері қазір Auburn Cord Duesenberg автомобиль музейіне айналды және 2005 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесін алды. Auburn Automobile Company бұрын Лексингтон мотор компаниясына тиесілі Коннерсвилл, Индиана штатында да зауыты болды.

The Auburn Automobile Company grew out of the Eckhart Carriage Company, founded in Auburn, Indiana, in 1874 by Charles Eckhart (1841–1915). Eckhart's sons, Frank and Morris, experimented making automobiles before entering the business in earnest, absorbing two other local carmakers and moving into a larger plant in 1909. The enterprise was modestly successful until materials shortages during World War I forced the plant to close. In 1919, the Eckhart brothers sold the company to a group of Chicago investors headed by Ralph Austin Bard, who later served as Assistant Secretary of the Navy for President Franklin Delano Roosevelt and as Undersecretary of the Navy for President Roosevelt and President Harry S. Truman. The new owners revived the business, but it proved unprofitable. In 1924 they approached Errett Lobban Cord (1894–1974), a highly successful automobile salesman, with an offer to run the company. Cord countered with an offer to take over completely in what amounted to a leveraged buyout, which the Chicago group accepted. Cord aggressively marketed the company's unsold inventory and completed his buyout before the end of 1925. But after the 1929 stock market crash, despite advanced engineering and aggressive styling, Auburn's upscale vehicles were too expensive for the Depression era market, and around 1935, Auburn started to produce a line of kitchen cabinets and sinks, to keep the company afloat. Cord's illegal stock manipulations would force him to give up control of his automobile holding company, which included the even more expensive Cord, and Rolls Royce priced high performance Duesenberg brands, as well as Central Manufacturing Co., an 1896 coach building company that built metal bodies for a number of different car companies, including Auburn. In 1926, Errett Cord, now the owner of Auburn, partnered with Duesenberg Corporation, famous for its racing cars, and used it as the launching platform for a line of high priced luxury vehicles, the Duesenberg Model J. He also put his own name on one of the first front wheel drive cars, Cord, known as the Cord L 29. The company employed imaginative designers such as Alan Leamy, chief designer of the 1933 Auburn Speedster, and Gordon Buehrig, designer of the 810/812 Cords. Buehrig joined the company in Indianapolis in 1926 with Duesenberg Motors, and is credited with styling roughly half of the Model Js produced. Duesenberg built the chassis while the bodies were built either to Duesenberg's own specifications, or to the special order of the buyer, by selected independent body companies. In 1934, Buehrig was transferred to Auburn Auto where he designed the 1935 Auburn 851 Speedster. The Speedster was styled or modified to use leftover speedster bodies. Buehrig and a design team were then assigned to E. L. Cord's so called "Baby Duesenberg" to build a smaller, more affordable car. Designed by Buehrig in 1933, it became the acclaimed 1936/37 Cord 810/ 812 Cords, a hit at the November 1935 annual New York Automobile Show—acclaimed for advanced engineering as well as revolutionary styling. His design work completed, he left the company in 1937. [source, daughter Barbara Buehrig Orlando plus the ACDA Museum] and modified the four door, Cord built cars such as the Duesenberg Model J (1928–37), the Auburn Speedster (1935–37), and the Cord 810/812 (1936–37) that became famous for their advanced engineering as well as their striking appearance. The Auburn Boattail Speedster was powered by a 4.6L straight eight that, with the popular supercharger option (150 hp), could top making it a popular model in the Hollywood market. The Depression, coupled with Cord's stock manipulations, spelled the end of the company and production ceased in 1937. The company's art deco headquarters in Auburn now houses the Auburn Cord Duesenberg Automobile Museum and became a National Historic Landmark in 2005. The Auburn Automobile Company also had a manufacturing plant in Connersville, Indiana, formerly owned by the Lexington Motor Company.