Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын ұшқышы (1900–1933)
English aviator (1900–1933)
суретші
the artist
Уинифред Эвлин Спунер (11 қыркүйек 1900 – 13 қаңтар 1933) 1920-1930 жылдары өмір сүрген ағылшын ұшқышы және 1929 жылғы әлемдегі ең үздік әйел ұшқышы ретінде Хармон жүлдесінің иегері болды. Ол 32 жасында пневмониядан қайтыс болды.
Winifred Evelyn Spooner (11 September 1900 – 13 January 1933) was an English aviator of the 1920s and 1930s, and the winner of the Harmon Trophy as the world's outstanding female aviator of 1929. She died aged 32 from pneumonia.
Ерте өмір және білім
Виннифред Спуннер Кент графтығының Вулвич қаласында майор Уолтер Б. Спуннер мен Энни Спуннердің қызы болып дүниеге келді. Ол Дорсеттегі Шерборн қыздар мектебінде оқыды. 1927 жылдың қыркүйегінде Лондон әуе клубынан №8137 ұшқыш куәлігін алғаннан кейін, ол спорттық авиацияда бәсекелес атанды. Лицензия алған он алтыншы әйел ол болды. Сонымен қатар, ол 1931 жылдың 21 тамызында Орвилл Райт қол қойған Америка Құрама Штаттарындағы Авиатор куәлігін алды. Виннифредтің ағалары Тони мен Фрэнк Беркшир графтығының Вокингем қаласындағы Фолли-корт маңындағы егістік жер мен ат қораларын жалға алып, онда поло понилерін, аңшылық жылқыларын және тік жарға қашқыш жылқыларды оқытып, сатты. Олар өздерінің кәсіпорнын «Поло фермасы» деп атады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Фрэнк Үндістанда кавалерия офицері болып қызмет етті, ал 1917 жылдан 1918 жылға дейін ат спорты мектебінің директоры болды. Виннифредтің тағы бір ағасы, капитан Хью «Тони» Спуннер, 19-шы Король Георгтің жеке лансерлерінде қызмет еткен, Гленда Спуннерге үйленген, Мысырдың Misr Airwork компаниясының ұшу операцияларының бастығы және бас ұшқышы болды. Ол 1935 жылдың 15 наурызында Мысырдағы құмды дауыл кезінде болған авиаапатта қаза тапты. Фермада жеңіл ұшақтарды қондыруға жеткілікті үлкен алаң болды, сондықтан Виннифред ағаштан ангар салып, «Moth» ұшағын Stag Lane-нен көшірді. Осы кезеңде Виннифред, Хью және Фрэнк Вокингемдегі 4 South Drive мекенжайында тұрды. Виннифред әуе такси қызметін жалғастырды, сағатына 4 фунт стерлинг немесе бір мильге бір шиллинг төлемақы алып, Ұлыбритания мен Франция бойынша рейстер жасады және ұшу сабақтарын берді. Ол сондай-ақ автомобиль сатып алды; Вокингем тұрғындары оны аймақтағы алғашқы әйел жүргізушілердің бірі деп еске алады. Кейін ол Беарвуд маңындағы, қазір Вусхиллдің бөлігі болып табылатын Скотт фермасына көшіп барды.
Winifred Spooner was born in Woolwich in Kent, the daughter of Major Walter B. Spooner and Annie Spooner. She attended Sherborne Girls in Dorset. After she received pilot's licence No. 8137 from the London Aeroplane Club in September 1927, she became a competitor in sports aviation. She was the 16th woman to receive a licence. She also received an Aviator's Certificate in the United States, dated 21 August 1931 and signed by Orville Wright. Winifred's brothers, Tony and Frank, had leased farmland and stables near Folly Court in Wokingham, Berkshire, where they schooled and sold polo ponies, hunters and steeplechasers. They called their enterprise The Polo Farm. During the First World War Frank had served as a cavalry officer in India, and from 1917 to 1918 had been the head of the equestrian school. Winifred's other brother, Captain Hugh "Tony" Spooner, who served in the 19th King George's Own Lancers, married to Glenda Spooner, was Superintendent of Flying Operations and Chief Pilot to the Misr Airwork Company of Egypt. He was killed in a flying accident in a sandstorm in Egypt on 15 March 1935. There was a field on the farm big enough upon which to land a light aircraft, so Winifred built a wooden hangar and moved her Moth from Stag Lane. During this period Winifred, Hugh and Frank lived at 4 South Drive in Wokingham. Winifred continued her air taxi service, charging £4 an hour or one shilling a mile, covering Britain and France, and gave flying lessons. She also bought a car; Wokingham locals recall her being one of the first woman drivers in the area. Some time later she moved to Scott's Farm near Bearwood, now part of Woosehill.
Жетістіктер
1928 жылы шілдеде ол жетінші Патша кубогы жарысында 3-орынды иеленді және Siddeley Trophy жеңімпазы атанды, ал DH.60 Cirrus I Moth ұшағымен сызықты кесіп өткен алғашқы Ұшақ клубының ұшқышы болды. 1929 жылы ол Король кубогы жарысында бесінші орынды иеленді және әлемдегі ең үздік әйел ұшқыш ретінде Хармон трофиін жеңіп алды. Сонымен қатар, ол Халықаралық туристік ұшақ жарысында 10-шы орын алды. 1930 жылы ол 16 шілде мен 8 тамыз аралығында Берлинде өткен 1930 жылғы Халықаралық туристік ұшақ байқауының британдық командасының мүшесі болды. Ол өзінің De Havilland Gipsy Moth ұшағымен раллиді жалпы жетінші орында аяқтады. Ол бүкіл байқауды 4-ші орында аяқтады. Сол жылдың тамыз айының соңында ол Италиядағы Giro Aereo d'Italia мүгедектер жарысында төртінші орын алды. 1930 жылы 5 желтоқсанда капитан Эдвардспен бірге күндіз-түні ұшып, Оңтүстік Африкаға 5 күн ішінде жетуге болатынын дәлелдеу үшін жолға шықты. 16 сағаттан кейін, капитан Эдвардс ұшақты ұшырып бара жатқанда, ал Уинифред ұйықтап жатқанда, ұшақ Белмонте Калабро жағалауында қараңғылықта теңізге құлады. Ұшақтың биіктігін жоғалтуы механикалық ақауға байланысты болды. Капитан Эдвардс қатты жарақаттанғандықтан, Виннифред оны ағаш фюзеляжда қалдырып, "бір мезгілде 6 рет жүзіп" жағаға жетті; ол жағадан екі шақырымдай жерде болды. Кейін ол жергілікті балықшыларды шақырды, олар капитан Эдвардс пен ұшақты құтқару үшін жолға шықты. Ол төрт F.A.I – Халықаралық туристік ұшақ жарысының – 1929 жылғы сынға, 1930 жылғы сынға, 1932 жылғы сынға екі әйелдің бірі ретінде қатысты. Ол ең үздік қатысушылардың бірі болып, 1929 жылы 10-шы орынды және 1930 жылы 4-ші орынды иеленді. 1932 жылы техникалық сынақтардан кейін 4-ші орынды иеленді, бірақ ол отынға жасалған саботаж салдарынан мәжбүрлі қону жасағаннан кейін жарыстан шықты. Ол Англияның Камберленд қаласында Клеатор Мурда ұшақ апатына ұшыраған. Ұшақтың қай күні құлағаны белгісіз, бірақ оны "Милл-Ярд" әуежайына апарып әкетті, ал Спунердің зардап шеккені тек жыртылған шаруашылық киім ғана.
In July 1928 she took the 3rd place in the seventh King's Cup Race and won the Siddeley Trophy as the first Aeroplane Club aviator to cross the line, flying DH.60 Cirrus I Moth. In 1929 she finished fifth in the King's Cup Race, and won the Harmon Trophy as the world's outstanding female aviator. She also took 10th place in the International Tourist Plane Contests Challenge. In 1930 she was a member of the British team at the International Tourist Plane Contest Challenge 1930 between 16 July and 8 August in Berlin, Germany, finishing the rally seventh overall in her De Havilland Gipsy Moth. She completed the whole contest in 4th position. In late August of the same year she was fourth in the handicapped race Giro Aereo d'Italia in Italy. On 5 December 1930, accompanied by Captain Edwards, she set out to prove that South Africa could be reached within 5 days by flying day and night. After 16 hours, while Captain Edwards was flying the aircraft and Winifred was asleep, the plane crashed into the sea off the coast of Belmonte Calabro in complete darkness. The plane losing height was attributed to a mchanical failure. As Captain Edwards was quite badly injured, Winifred left him sitting on the wooden fuselage and swam ashore "6 strokes at a time"; the ditching was about two miles offshore. She then alerted local fishermen who set out to rescue Captain Edwards and the plane. She participated in three out of four F. A. I – International Tourist Plane Contests – Challenge 1929, Challenge 1930, Challenge 1932 – as one of only two women; being one of the top contestants and taking 10th place in 1929 and 4th place in 1930. In 1932 she occupied the 4th position after technical trials, but she decided to withdraw after a forced landing, caused by a sabotage on her fuel. She is reported to have crashed an aircraft in Cleator Moor in Cumberland, England. The date is unknown but the plane was taken to the Mill Yard, and Spooner is reported to have suffered no more than tattered stockings.
Өлім
1933 жылдың қаңтар айында Лестерширдегі Ратклиф әуежайында ешқашан ауырмаған Спунер суық тиді, ол тез нашарлап, төсегіне жатты. Келесі күні пневмония пайда болды және жергілікті дәрігер Нотингемнен маман шақырды. Өкінішке орай, қалың тұманға байланысты маман жолдан адасып, оның өмірін құтқара алатын оттегі кешігіп келді: Спунер жүрек талмасына ұшырады және стрихнин инъекциясына қарамастан, 13 қаңтарда қайтыс болды. Өмір бойы Спунерді қуып келген, оған көптеген жүлделерден айырылуға әкелген және «Жолдас Wimpey» деген лақап атын сыйлаған жаман тағдыр оны соңына дейін қуып жетті. Оның мәйіті ата-анасының қасына жерлеу үшін Уилтширдегі Суиндон қаласына жақын Хинтон Парвадағы Сент-Свитин шіркеуіне әкелінді. Пастор У. Лукас Стаббс, пастор С. Ф. Берджесс және пастор Гордон Сомс қызмет өткізді, отбасы мүшелерімен қатар, қатысушылар: Италия үкіметін ұсынушы капитан Трегона; Италияның әуе министрі, генерал Итало Балбо; Корольдік әуе клубының хатшысы, командир Х. Э. Перрин; және оның бұрынғы жұмыс берушісі Линдси Эверард. Төрт күннен кейін Лондонның Итон-сквердегі Санкт-Петер шіркеуінде естелік қызмет өтті. Көптеген адамдар қатысты, соның ішінде Виконтесса Элибанк; Азаматтық авиация директоры, лейтенант-полковник Ф. С. Шелмердин; Леди Актон және Дрогеда графесі Кэтлин, Әуе лигасының әйелдер комитетінен.
In January 1933, Spooner, who was never ill, caught a cold while at Ratcliffe Aerodrome, Leicestershire, which rapidly worsened and she took to her bed. Pneumonia set in on the following day and the local doctor sent for a specialist from Nottingham. Unfortunately, because of thick fog, the specialist lost his way and the oxygen he was bringing, which might have saved her life, arrived too late: Spooner suffered a heart attack, and, despite an injection of strychnine, died the next day, on 13 January. The bad luck that had dogged Spooner all her life, and which had cost her numerous trophies and earned her the nickname 'bad luck Wimpey', had followed her to the end. Her remains were taken to St. Swithin's Church at Hinton Parva, near Swindon in Wiltshire for burial beside her parents. The Rev. W. Lucas Stubbs, the Rev. C. F. Burgess and the Rev. Gordon Soames conducted the service, and in addition to members of her family, those present included: Captain Tregona representing the Italian Government; the Italian Air Minister, General Italo Balbo; Commander H. E. Perrin, Secretary of the Royal Aero Club; and her former employer, Lindsay Everard. A memorial service was held four days later at St. Peter's in Eaton Square, London. Many attended, including Viscountess Elibank; Lt. Col. F. C. Shelmerdine, Director of Civil Aviation; Lady Acton and Kathleen Countess of Drogheda representing the Women's Committee, Air League.
Еске алу
Дональд Гилберт жасаған Спунердің қола бюсті 1934 жылдың 30 мамырында Линдсей Эверард депутаты әйелдердің автомобиль және спорт қауымдастығының бас кеңсесінде, аты-жөні белгісіз донор сыйлаған.
A bronze bust of Spooner, created by Donald Gilbert, was unveiled on 30 May 1934 by Lindsay Everard MP at the headquarters of the Women's Automobile and Sports Association, presented by an anonymous donor.
Шерборн мемориалдық стипендиясы
1936 жылы Спунердің жақын досы Дугальд Макферсон Шерборн қыздар мектебінде оның құрметіне еске алу стипендиясын іске қосты.
In 1936, Spooner's close friend, Dugald Macpherson, founded a memorial scholarship to her memory at Sherborne School for Girls.