Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джозеф Стивен Джеймс, Джорджия штатының Дугласвилл қаласында тұратын, заңгер, қоғамдық қайраткер, форма нотасымен ән салатын адам, композитор және "The Sacred Harp" ән жинағын жаңартушы болды.
Joseph Stephen James, of Douglasville, Georgia, was a lawyer, community leader, shape note singer, composer, and a reviser of the tunebook known as The Sacred Harp.
Өмір
Джо С. Джеймс 1849 жылғы 20 наурызда Кэмпбелл округінде (қазір Дуглас округі) Стивен мен Марта (Шипли) Джеймстің ұлы болып дүниеге келді. Ол заңгер болған және жергілікті қоғамдық және саяси өмірде белсенді қатысқан. Ол Дугласвилл қаласының тұңғыш мэрі болды, Дугласвилл колледжін құруға, қаланың алғашқы су және телефон желілерін орнатуға, сондай-ақ қалаға бірнеше өнеркәсіп кәсіпорындарын тартуға зор үлес қосты. Джеймс методист шіркеуі мен масондық ложасының мүшесі болды. Ол Дугласвилл қаласының газеті "The New South" газетінің иесі және редакторы еді. 1869 жылы Джеймс Маргарет Элизабет Максвеллға үйленді, олардың жеті баласы болды: Маргарет Одесса, Стивен Эдвин, екі туған ұл, Юнис Леттиция, Лоис Кливленд және кіші Джо С. Ол 1931 жылы қайтыс болды және Джорджия штатындағы Дугласвилл қаласына жерленді.
Joe S. James was born March 20, 1849, in Campbell County (now in Douglas County), the son of Stephen and Martha (Shipleigh) James. He was an attorney and was active in local civic and political life. He was the first mayor of Douglasville, was instrumental in the establishment of Douglasville College, in obtaining the city's first water and phone systems, and in bringing several industries to the city. James held membership in the Methodist Church and the Masonic Lodge. He was owner and editor of The New South, newspaper of the city of Douglasville. J. S. James married Margaret Elizabeth Maxwell in 1869, and they had seven children: Margaret Odessa, Stephen Edwin, Infant twin sons, Eunice Lettitia, Lois Cleveland, and Joe S., Jr. He died in 1931 and is buried in Douglasville, Georgia.
Қасиетті арфаның әншісі және жетекшісі ретінде
Қасиетті арфа әнінде Дж. С. Джеймс музыкалық жетекші, прозалық шығармалардың авторы және күйлер жинағының редакторы ретінде маңызды рөл атқарды. Оның еңбектеріне «Қасиетті арфаның қысқаша тарихы және оның авторы, Б. Ф. Уайт, аға және авторлары» (1904), «Одақ арфасы және әндер тарихы» (1909), «Қасиетті әндер мен гимндер» (1913), «Қасиетті арфаны түсіндіру» (1920) және, ең бастысы, «Түпнұсқалық қасиетті арфа» кіреді. Соңғысы 1911 жылы жарық көрді. Ол көптеген әндерге альт партияларын қосты және Б. Ф. Уайт пен Оңтүстік музыкалық конвенциясының 1869-70 жылдарғы қайта қарауында жойылған бірнеше әнді қалпына келтірді. Джеймс қайта қарауды қадағалады және Біріккен қасиетті арфа музыкалық қауымдастығы тағайындаған қайта қарау комиссиясының төрағасы болды. Бұл басылым Б. Ф. Уайттың өзінен бастау алған дәстүрді жалғастырды және, өз кезегінде, «Денсон» деп аталатын түзетулерде дамыды, олар 1991 жылғы басылымның негізін құрайды – қазіргі таңда ең көп таралған қасиетті арфа жинағы. (Осы тарих туралы толық мәліметтер үшін «Қасиетті арфа» кітабына жүгініңіз.) Джеймстің 1911 жылғы кітабы оны екі дауға тартты. Ол, Купердің жазған альт партияларын плагиаттады деген айыппен, қарсыласы – «Қасиетті арфаның» басылымының редакторы В. М. Купер тарапынан сотқа берілді. Джеймс, авторлық құқықты бұзды деген шарапатпен, Ж. Л. Уайтқа «Қасиетті арфаны» қайта қарағаны үшін шағымданып, 3000 доллар көлемінде өтемақы талап етті. 1904 жылы Джеймс Біріккен қасиетті арфа музыкалық қауымдастығын құрды, ол қасиетті арфа әндері мен конгрестерінің «Ұлттық қауымдастығы» ретінде жұмыс істеуіне үміттенді.
In Sacred Harp singing, J. S. James was important as a musical leader, as an author of prose works, and as a tunebook editor. His works include A Brief History of the Sacred Harp and Its Author, B. F. White, Sr., and Contributors (1904), Union Harp and History of Songs (1909), Sacred Tunes and Hymns (1913), Explanation of the Sacred Harp (1920) and, probably most important, the Original Sacred Harp. The latter tunebook was released in 1911. It added alto parts to most of the songs and restored several songs that had been deleted in the 1869 70 revision of The Sacred Harp by B. F. White and the Southern Musical Convention. James supervised the revision and was head over a revision committee appointed by the United Sacred Harp Musical Association. This edition continued a tradition that stemmed from B. F. White's own time and in turn was extended in the so called "Denson" revisions, which form the basis of the 1991 Edition, now the most widely used Sacred Harp volume. (For details of this history, see Sacred Harp.) James' 1911 book quickly embroiled him in two controversies. He was sued by W. M. Cooper, editor of a rival Sacred Harp edition, for plagiarism of the alto parts as written by Cooper. James brought a suit against J. L. White for White's revision of The Sacred Harp, claiming infringement of copyright and seeking $3000 in damages. James led in organizing the United Sacred Harp Musical Association in 1904, which he hoped would function as a sort of "National Association" of Sacred Harp singings and conventions.