Кіріспе
Англосаксон монахы Эггберт (немесе Эгберт, кейде Рат Мелсиги Эгберті деп аталса) (729 жылы қайтыс болды) – Нортумбриялық англосаксон монахы. Линдисфарн мен Рат Мелсигиде білім алғаннан кейін, ол өмірін Солтүстік Ұлыбританиядағы және Ирландия теңізі маңындағы монастырлар арасында саяхаттап өткізді. Витберттің Фризияға миссиясын құруда маңызды роль атқарды.
Ecgberht (or Egbert, and sometimes referred to as Egbert of Rath Melsigi) (died 729) was an Anglo Saxon monk of Northumbria. After studying at Lindisfarne and Rath Melsigi, he spent his life travelling among monasteries in northern Britain and around the Irish Sea. He was instrumental in the establishment of Wihtberht's mission to Frisia.
Өмір
Экгберт – ағылшын саксы, асыл текті отбасынан шыққан, болжам бойынша Нортумбриядан. Бірнеше жыл Линдисфарн монастырында оқығаннан кейін Ирландияға білім алуға барды. Сол кезде оның таныстарының бірі – Мерсиялық Чад еді. Ол қазіргі Карлоу графтығындағы Рат Мелсиги монастырына қоныстанды. 664 жылы оның Нортумбриялық саяхатшы әріптестерінің көпшілігі, соның ішінде Этельхун да обадан көз жұмды, ал ол да осы ауруға шалдықты. Экгберт, егер жазылса, туған жері – Британиядан мәңгілік қажылыққа шығып, өмірін тәубе мен оразада өткізетін «паломник» болатынына уәде берді. Экгберт дін қызметкері болып тағайындалды және Ирландиядағы монахтарды Фризияда дін таратуға ұйымдастыра бастады; оның жұмысына көптеген жоғары текті белгілі тұлғалар қатысты: Адалберт, Свитберт және Чад. Дегенмен, Боисилдің шәкірті болған монахтың (аббат Эатаның Мелроза преоры) оған көрсеткен көрісу арқылы ол олармен бірге барудан бас тартты. 684 жылы ол Нортумбрия королі Эгфритті генерал Берт басқаратын Ирландияға экспедиция жіберуден қайтаруға тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. 697 жылы Бёрр синодында Каин Адомнайнға кепілдік берілген кезде Экгберт Ирландияда болғандардың қатарында еді. Экгберттің Нортумбрия және пикттер патшаларымен, сондай-ақ шамамен 716 жылы Ионаға көшіп барған Ионамен ықпалды байланыстары болды. Ол ондағы монахтарды Римдік Пасха күнін қабылдауға көндіруге тырысты. Ол Ионада тоқсан жасында, 24 сәуірде 729 жылы монастырда Пасха мейрамын осылай атап өткен күні қайтыс болды. Оның Рим-католик шіркеуіндегі мерекесі – 24 сәуір, ол Рим және Ирландия мартирологияларында, сондай-ақ Йорк метрикалық күнтізбесінде кездеседі. Қазір ол тек мойындалған қызметкер ретінде құрметтеледі, бірақ Экгберт епископ болған болуы мүмкін. Шығыс православие шіркеуінде оның мерекесі 5 қаңтарда тойланады. Экгбертті кейінірек Йорк архиепископы болған Экгберт немесе Линдисфарндық Эгбертпен шатастыруға болмайды.
he travelled to Ireland to study. One of his acquaintances at this time was Chad of Mercia. He settled at the monastery of Rath Melsigi, in modern day county Carlow. In 664, most of his Northumbrian travelling companions, including Æthelhun, died of the plague, and he contracted it as well. Ecgberht vowed that if he recovered, he would become a "peregrinus" on perpetual pilgrimage from his homeland of Britain and would lead a life of penitential prayer and fasting. Ecgberht was ordained a priest and began to organize monks in Ireland to proselytize in Frisia; many other high born notables were associated with his work: Adalbert, Swithbert, and Chad. He, however, was dissuaded from accompanying them himself by a vision related to him by a monk who had been a disciple of Boisil (the Prior of Melrose under Abbot Eata). In 684, he tried to dissuade King Ecgfrith of Northumbria from sending an expedition to Ireland under his general Berht, but he was unsuccessful. While in Ireland, Ecgberht was one of those present at the Synod of Birr in 697, when the Cáin Adomnáin was guaranteed. Ecgberht had influential contacts with the kings of Northumbria and of the Picts, as well as with Iona, to which he moved around 716. He attempted to persuade the monks there to adopt the Roman Easter dating. He died on Iona at the age of ninety, on the first day that the Easter feast was observed in this manner in the monastery, on 24 April 729. His feast day in the Roman Catholic Church, 24 April, is found in both the Roman and Irish martyrologies, and in the Metrical Calendar of York. Although he is now honoured simply as a confessor, it is probable that Ecgberht was a bishop. In the Eastern Orthodox Church, his feast day is celebrated on January 5. Ecgberht ought not to be confused with the later Ecgberht, Archbishop of York, or Egbert of Lindisfarne.