Кіріспе

1950 жылдары Англияда белсенді болған суретшілер, мүсіншілер, сәулетшілер, жазушылар мен сыншылар тобы.

Тәуелсіз топ (IG) 1952 жылдан 1955 жылға дейін Лондондағы Қазіргі заманғы өнер институтында (ICA) жиналды. IG мәдениетке қатысты басым еуропалық модернистік көзқарастарға қарсы тұруды көздеген суретшілер, мүсіншілер, сәулетшілер, жазушылар мен сыншылардан тұрды. Олар бұқаралық мәдениетті жоғары мәдениет туралы талқылауларға енгізіп, модернизмді қайта қарастырып, «табылған» немесе «табылған объектілер» эстетикасын жасады. Пәнаралық кезеңде жаңа қызығушылық тудырған IG 2007 жылдың наурызында Tate Britain-де өткен екі күндік халықаралық конференцияның тақырыбы болды. Тәуелсіз топ Ұлыбританиядағы поп-арт қозғалысының алға басушысы саналады.

Бірінші сессия (1952)

Тәуелсіз топтың алғашқы кездесуі 1952 жылдың сәуірінде өтті, онда суретші және мүсінші Эдуардо Паолоцци эпидиаскоп арқылы американдық журналдардан алынған көптеген түрлі-түсті кескіндерді көрсетті. Бұл кескіндер жарнамадан, комикстерден және әртүрлі графикалық материалдардан құралды және Паолоцци 1947-1949 жылдары Парижде тұрғанда жиналды. Материалдың көп бөлігі альбом-коллаждар түрінде жиналып, оның 1972 жылғы BUNK! сериялы түсірілімдерінің және қазіргі V&A мұражайында сақталатын Krazy Kat мұрағатының негізін құрады. Шындығында, Паолоццидің 1947 жылғы "Мен бай адамның ойыншығы едім" атты коллажы "поп" деген сөзді қамтитын алғашқы "табылған заттардан" жасалған материал болып есептеледі және ол "поп-арттың" бастапқы белгісі саналады. Тәуелсіз топтың алғашқы сессиясының қалған бөлігі 1952 жылдың қыркүйегінен 1953 жылдың маусымына дейін философия мен технологияға арналды және оны дизайн сыншысы және тарихшы Рейнер Банхам басқарды. Осы кезеңдегі негізгі мүшелеріне Паолоцци, суретші Ричард Гамильтон, сюрреалист және журналдың көркемдік директоры Тони дель Ренцио, мүсінші Уильям Тернбулл, фотограф Найджел Хендерсон, суретші Джон МакХейл және өнер сыншысы Лоуренс Аллоуэй кірді.

Екінші сессия (1954)

Топ 1953 жылдың соңы мен 1954 жылдың басында жиналмады, себебі олар ICA-да «Қазіргі заманғы өнердің эстетикалық проблемалары» атты лекциялардың қоғамдық бағдарламасын жүзеге асыруға шоғырланды. Екінші толық сессияда тәуелсіз топқа сәулетшілер Алисон және Питер Смитсон сияқты жаңа мүшелер қосылды. Смитсон, Паолоцци, Хендерсон, Рональд Дженкинс, Тони дель Ренцио, Банхам және басқалар 1953 жылдың күзінде ICA-да «Өмір мен өнердің параллелі» атты маңызды көрмені ұйымдастырды. Рейнер Банхам Куртольд өнер институтында докторлық диссертациясымен айналысқандықтан тәуелсіз топ төрағасы қызметінен бас тартты, ал 1954 жылдың соңында Дороти Морланд өнер сыншысы Лоуренс Аллоуэй мен суретші Джон МакХейлден тәуелсіз топты екінші сессияға қайта шақыруды өтінді. Суретші Магда Корделл мен оның күйеуі, музыка продюсері Франк Корделл осы кезде тәуелсіз топқа қосылды. Екінші сессия американдық бұқаралық мәдениетке, атап айтқанда, вестерн фильмдеріне, ғылыми фантастикаға, билбордтарға, автомобиль дизайнына және танымал музыкаға назар аударды. Осы талқылаулар барысында олар футуризм, сюрреализм, Баухаус және дадаизм идеяларын пайдаланды. Джон МакХейл мен Лоуренс Аллоуэй 1954 жылы ICA-да «Коллаждар мен заттар» көрмесін ұйымдастырды, онда МакХейл өзінің алғашқы поп-арт коллаждарын көрсетті. Ричард Гамильтон 1955 жылдың соңында Ньюкаслдағы Хаттон галереясында және ICA-да «Адам, машина және қозғалыс» көрмесін ұйымдастырды, ол тәуелсіз топтың кейбір мәселелеріне назар аударды.

Бұл ертеңгі күн (1956)

1956 жылы топ «Бұл ертең» көрмесіне қатысу арқылы кеңінен танылды. IG 1955 жылы ресми жиналыстарын тоқтатты, бірақ IG мүшелері 1962/63 жылға дейін бейресми түрде кездесіп тұрды, және мүшелер арасындағы байланыстар олардың шығармашылық жолының келесі жылдарында да нәтижесін берді.