Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сифонья Кончертанта – Вольфганг Амадей Моцарт. Е мажордағы скрипка, альт және оркестрге арналған Сифонья Кончертанта, К. 364 (320d) Вольфганг Амадей Моцарттың туындысы. 1779 жылы жазылған кезде Моцарт Мангейм мен Парижді қамтыған Еуропа сапарында болған. Ол sinfonia concertante жанрымен тәжірибе жасап жатқан, ал бұл туынды симфония мен концерттің арасындағы гибридтік жанрдағы ең сәттік жұмысы деп есептеледі.
Sinfonia Concertante by Wolfgang Amadeus Mozart
The Sinfonia Concertante for Violin, Viola and Orchestra in E major, K. 364 (320d), was written by Wolfgang Amadeus Mozart. At the time of its composition in 1779, Mozart was on a tour of Europe that included Mannheim and Paris. He had been experimenting with the sinfonia concertante genre and this work can be considered his most successful realization in this cross over genre between symphony and concerto.
Аспаптар
Бұл шығарма үш бөлімнен тұрады және орындалуына соло скрипка, соло виола, екі гобой, екі мүйіз және струнный аспаптар қажет. Соңғы бөлімінде виолалар бөлініп орындалады, бұл шығарманың бай гармониясына себеп болады. Соло виола партиясы Е мажордың орнына Д мажорда жазылған, ал аспап жарты тон жоғары (скордатура техникасы) көмегімен күйлендіріледі, бұл оған жарқын дыбыс береді. Бұл техника қазіргі виолада сирек қолданылады және көбінесе түпнұсқа аспаптарда орындалады. Дегенмен, егер қазіргі виолашылар Моцарттың бастапқы нұсқасындағыдай скордатураны қолданса, оркестрдің үстінен ойнауларына мүмкіндік болады.
The piece is scored in three movements for solo violin, solo viola, two oboes, two horns, and strings, the last including a divided viola section, which accounts for the work's rich harmony. The solo viola part is written in D major instead of E major, and the instrument tuned a semitone sharper (scordatura technique), to give a more brilliant tone. This technique is less common when performed on the modern viola and is used mostly in performance on original instruments. However, modern violists that choose to play scordatura, the way Mozart originally composed it, will more easily project over the orchestra.
Жазбалар
Ричард Вигмор Gramophone журналында (қазан, 2015 жыл) барлығы 40-тан астам CD жазбасы бар екенін жазады. Ол бүгінгі күнге дейін ең жақсысы деп Иона Браун (скрипкашы және дирижер) мен Ларс Андерс Томтердің (виола), Норвегия камералық оркестрімен бірге жасаған Chandos CHAN9695 жазбасын атайды. Оның қысқа тізімінде 1989 жылғы Иона Браун мен Нобуко Имайдың (виола) қатысқан жазбасы да бар. Сондай-ақ, 1951 жылғы Касальдің Перпиньян фестиваліндегі Айзек Стерн мен Уильям Примроузбен жасалған, Касаль дирижерлік еткен жазбаны да атап өткен жөн.
Richard Wigmore in Gramophone (October 2015) writes that there are over 40 CD recordings in all. He rates as best to date one by Iona Brown, violinist and conductor, and Lars Anders Tomter, viola, with the Norwegian Chamber Orchestra, Chandos CHAN9695. Also on his short list is a 1989 recording, with Iona Brown, and with Nobuko Imai, viola. Mention should also be made of the 1951 Casals Perpignan Festival recording with Isaac Stern and William Primrose, Casals conducting.
Мұра
Бұл "Синфония Кончертанте" көптеген аранжировщиктерге оның тақырыптарын пайдалануға әсер етті. 1808 жылы шығарманың струнный секстетке арналған авторсыз аранжировкасы "Grande Sestetto Concertante" деген атпен жарияланды. Барлық алты партия алты музыкант арасында тең бөлінген; ол солистер мен сүйемелдеу ретінде ұсынылмайды. Сондай-ақ, виола партиясының орнына виолончельге арналған нұсқасы да жасалған. "Синфония Кончертанте" Уильям Стайронның 1979 жылғы "Софидің таңдауы" романында еске алынады; метрода бейтаныс адам Софиге шабуыл жасағаннан кейін, ол радиодан "Синфония Кончертанте" дыңдайды, бұл оның Краковтағы балалық шағының естеліктерін оятып, депрессиясынан шығарады. 1988 жылғы Питер Гринавейдің "Drowning by Numbers" фильмінің саундтрегі үшін композитор Майкл Найман баяу екінші бөлімдегі вариацияларды пайдаланды. Сценарийде әр суға бату эпизодынан кейін де түпнұсқа шығарма естіледі.
This Sinfonia Concertante has influenced many arrangers to use its themes. In 1808 an uncredited arrangement of the piece for a string sextet was published by de under the title Grande Sestetto Concertante. All six parts are divided equally among the six players; it is not presented as soloists with accompaniment. It has also been arranged for cello in place of the viola part. The Sinfonia Concertante was mentioned in William Styron's 1979 novel Sophie's Choice; after a stranger molests Sophie on the subway, she hears the Sinfonia Concertante on the radio, which brings back memories of her childhood in Kraków and snaps her out of her depression. Variations on the slow second movement were used for the soundtrack to the 1988 Peter Greenaway film Drowning by Numbers by composer Michael Nyman. The original piece is also heard after each of the drownings in the screenplay.