Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Брабант герцогы (1183 жылдан) және Төменгі Лотарингия герцогы (1190 жылдан)
Duke of Brabant (from 1183) and Duke of Lower Lotharingia (from 1190)
Генрих I (Гендрик,; шамамен 1165 – 5 қыркүйек 1235), "Батыл" атымен белгілі, Регинар әулетінің мүшесі және 1183/84 жылдан өмірінің соңына дейін Брабант герцогы болды.
Henry I (Hendrik, ; c. 1165 – 5 September 1235), named "The Courageous", was a member of the House of Reginar and first duke of Brabant from 1183/84 until his death.
Ерте өмір
Генрих, мүмкін, Лювенде (Лувен) дүниеге келген, ол Лювен графы Годфри III және оның әйелі Маргареттің, Лимбург герцогы Генрих II-нің қызының ұлы. Оның әкесі сонымен қатар Брабант ландгравы, Төменгі Лотарингия герцогы және Антверпен маркграфы атағын да иеленген. Генрих әкесімен бірге үкімділік еткен. 1180 жылы ол Булоньның Мариі мен Эльзастың Матьюының қызы Матильдаға үйленді және осы құрметке ие болып әкесінен Брюссель графлығын алды. 1182 жылдан 1184 жылға дейін Годфри III граф Иерусалимге қажылық сапарына кеткен кезде ол регенттік қызметін атқарды.
Henry was possibly born in Leuven (Louvain), the son of Count Godfrey III of Louvain and his wife Margaret, daughter of Duke Henry II of Limburg. His father also held the title of a landgrave of Brabant, duke of Lower Lorraine and margrave of Antwerp. Henry early appeared as a co ruler of his father. In 1180, he married Matilda of Boulogne, daughter of Marie of Boulogne and Matthew of Alsace and on this occasion received the County of Brussels from his father. He acted as a regent while Count Godfrey III went on a pilgrimage to Jerusalem from 1182 to 1184.
Мансап
1183 жылы Генрих Брабант герцогы атағын алды. 1190 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін король Генрих VI Брабанттың мәртебесін растады, ал ол Лотарингияның Төменгі бөлігі герцогтігін іс жүзінде жойды, Лотьер герцогының бос лауазымын құрды. Герцог Генрих өкіметін кеңейтуге ұмтылып, Генуя графы Бальдуин V-пен бірнеше дауға түсті. Ол сондай-ақ Германия короліне (1191 жылдан бастап императорға) қарсы болды, оның ағасы Альберт Лувенский Лиеж епископы болып сайланғанда және көп ұзамай өлтірілді. 1197 жылдың ортасында Брабант Генри VI-ның крест жорығына қатысып, көшбасшылардың бірі болды, ал бұрын Лимбург герцогы Генрих III және Гелдерс графы Отто I-мен қақтығыстар болған еді. Сол жылдың қазан айында ол Бейрутты қайтарып алуға қатысып, крестшілермен бірге Яффаға бет бұрды. Бірақ қалаға жетпей тұрып, Иерусалим патшасы Генрих II, Шампань графының қайтыс болғанын естіді және Акраға қайтып келді. Мұнда ол жаңа патша Амальрик II келгенге дейін регенттік қызметін атқарды. 1197 жылдың қыркүйегінде император қайтыс болғаннан кейін Германияға оралған герцог Генрих, Хогенштауфен әулетінен шыққан Филипппен бәсекелескен, қызы Марияның күйеуі Вельфтердің үміткері Оттон IV-тің сайлануын қолдады. Ол Филипптің қолдаушылары Голландия графы Дирк VII және Гелдерс графы Оттоға қарсы күресті, бірақ 1204 жылы Франция королі Филипп II-мен бірге Оттонға қарсы Филиппті қолдағандықтан жағын ауыстырды. 1208 жылы Филипп өлтірілгеннен кейін Генрихті патша Филипп II мұрагер ретінде ұсынды. Соңынан басталған соғыста ол император Оттон IV-пен келісімге келді. Олар 1214 жылы Бувин шайқасында король Филиппке қарсы шайқасты, бірақ екеуі де жеңіліске ұшырады. 1213 жылы герцог Генрих Степс шайқасында Льеж епископтығына қарсы ауыр жеңіліске ұшырады. 1217-1218 жылдары ол Мысырға жасалған Бесінші крест жорығына қатысты. Генрих I тұсында қала саясаты мен қала құрылысы дамыды. Оның назары өкіметін кеңейтуге мүмкіндік беретін аймақтарға аударылды және кейбір жерлерде ол жаңа қала құруды аймақтың саяси ұйымдастырылуының құралы ретінде пайдаланды. Герцог қала құқығын берген және сауда артықшылықтарын сыйлаған қалалардың қатарында Гертогенбос пен Эйндховен болды. 1234 жылы ол Стедингер крест жорығына қатысты. 1235 жылы император Фридрих II Генрихті Англияға жіберіп, Англия королі Джонның қызы Изабелланы алып келуді тапсырды. Генрих жолға қайтып келе жатқанда ауырып, Кёльн қаласында қайтыс болды. Ол Левендегі Санкт-Петер шіркеуіне жерленді, онда оның кешкі роман стиліндегі мүсіні әлі күнге дейін сақталған.
In 1183, Henry took the title of duke of Brabant. Upon the death of his father in 1190, King Henry VI confirmed the elevation of Brabant, while he de facto abolished the Duchy of Lower Lorraine by creating the empty title of a Duke of Lothier. Duke Henry sought to expand his power and soon picked several quarrels with the Count Baldwin V of Hainaut. He also was in opposition to the German king (emperor from 1191) when his brother Albert of Louvain was elected bishop of Liège and murdered shortly afterwards. Further conflicts with Duke Henry III of Limburg and Count Otto I of Guelders followed, before in mid 1197 Henry of Brabant joined the Crusade of Henry VI as one of the leaders. In October of the same year he took part in the recapture of Beirut and, then moved to Jaffa with the crusaders: however, before reaching the city he got news of the death of the King of Jerusalem, Henry II, Count of Champagne, and he returned to Acre. Here he acted as regent until the arrival of the new king, Amalric II. Back in Germany after the emperor's death in September 1197, Duke Henry supported the election of the Welf candidate Otto IV, the fiancé of his daughter Maria, who rivalled with the Hohenstaufen scion Philip of Swabia. He fought against Philip's seconders Count Dirk VII of Holland and Count Otto of Guelders, however, he switched sides in 1204, when he and King Philip II of France backed Philip against Otto. In 1208, after the assassination of Philip, Henry was proposed as successor by King Philip II. In the war which followed, he finally reached a reconciliation with Emperor Otto IV. Together they fought against King Philip in the 1214 Battle of Bouvines, but the two were defeated. In 1213, Duke Henry also suffered a heavy defeat against the Bishopric of Liège in the Battle of Steppes. From 1217 to 1218 he joined the Fifth Crusade to Egypt. Under Henry I, there was town policy and town planning. His attention went out to those regions that lent themselves to the extension of his sovereignty and in some locations he used the creation of a new town as an instrument in the political organisation of the area. Among the towns to which the duke gave city rights and trade privileges were 's Hertogenbosch and Eindhoven. In 1234, he participated in the Stedinger Crusade. In 1235, Emperor Frederick II appointed Henry to travel to England to bring him his fiancée Isabella, daughter of King John of England. Henry fell ill on his way back and died at Cologne. He was buried in Saint Peter's Church at Leuven where his Late Romanesque effigy can still be seen.
Өлім, жерлеу және қабір
1235 жылы Генрих I Германия императоры Фредерик II Хогенштауфеннің бұйрығымен Англиядан Германияға императордың никелері Изабелла Плантагенетті алып жүруге жіберілді. Алайда, ол міндетін аяқтамай, Кельн қаласында қайтыс болды. Оның Левендегі Санкт-Петр шіркеуіндегі қабірі осындай ескерткіштердің ең көнесі болып саналады. Генрих I-нің бейнесі рельефте сұлуландырылған: ол күлімсіреп тұрған жас жігіт ретінде бейнеленген. Ол сонымен қатар биік тұғырға жатқан, ұзын халат пен герцогтың плащын киген, сүңгі ұстап тұр, ал сол қолымен плащтың бауын ойнатып отыр. Бас періштелер Рафаэль мен Михаил оның басына түкіргішті (censer) дүркінеп тұр. Хендрик I ван Брабанттың қабірінен басқа, оның әйелі Матильда ван Булонь мен қызы Мария ван Брабанттың қабірлері де бар. Алғашқыда қабір алтарьдың жанында орналасқан. Бұл құрмет тек көрнекті әулеттер мен жоғары дін қызметкерлеріне ғана берілген. Алғашқыда роман стилінде салынған шіркеу XV ғасырда готикалық шіркеуге айналдырылды. Осы кезде Хендрик қабірі бас алтарьдың алдына, құрметті орынға көшірілді. XVIII ғасырда француз басқыншылығы кезінде қабір қиратылып, қалдықтары мұнараның астына жерленді. Тек 19 ғасырдың ортасында ғана қабір ескерткіші қалпына келтіріліп, Латеранның Әулие Иоанн шіркеуіне орналастырылды. Хендрик I-нің сүйектері 1929 жылы қазылып алынды, ал бірнеше онжылдықтан кейін, яғни 1998 жылы, қайтадан қабірге қойылды. Одан кейін ескерткіш басқа жерге көшіріліп, бастапқы орнына – бас алтарьдың алдына қайта орнатылды.
In 1235, Henry I was commissioned by the German emperor Frederick II of Hohenstaufen to accompany the imperial fiancée Isabella Plantagenet from England to Germany. However, he died en route in Cologne, before he could complete his assignment. His tomb in Saint Peter's Church, Leuven is the oldest surviving of its kind. The image of Henry I has been idealized in the relief: he is depicted as a smiling young man. In addition, he lies on a high base, wears a long robe and the duke's cloak, and holds a scepter; his left hand plays with the cord of the mantle. The archangels Raphaël and Michael wave the censer at his head. In addition to the tomb of Hendrik I van Brabant, there are also the tombs of his wife Mathilde van Boulogne and his daughter, Maria van Brabant. Originally, the tomb was at the altar. This was a privilege reserved only for prominent families and high clergy. The initially Romanesque church was replaced by a Gothic church in the fifteenth century. It was then that Hendrik's grave was moved and given a place of honor in front of the high altar. During the French occupation in the eighteenth century, the grave was destroyed and its remains were buried under the tower. Only in the mid 19th century was the burial monument restored and placed in the chapel of Saint John of Latheran. The bones of Hendrik I were dug up in 1929 and only a few decades later, namely in 1998, were they put back in the tomb. In the meantime, the monument has been relocated and is back in its original place: in front of the high altar.