Кіріспе

Ямайкаға тән пісіру стилі.

Жерк – Ямайкаға тән пісіру стилі, онда етке құрғақ сүртіледі немесе ыдысқа салынған дәмдеуішпен маринадталады. Жерк жасау өнері (немесе жерк дәмдеуішімен пісіру) Ямайканың аравак және таино тайпаларынан шыққан жергілікті халықтарында пайда болды, ал 17 ғасырдағы Ямайка марондарының ұрпақтары оны дамытты. Жерк етінің түтінге толы дәмі әртүрлі пісіру әдістері арқылы қол жеткізіледі, соның ішінде қазіргі заманғы ағаштан отынмен пісірілетін пештерді пайдалану да бар. Ет әдетте тауық немесе шошқа еті болады, ал дәмді жерк маринад соусының негізгі ингредиенттері – бұйраш және шотландтық капот бұрышы. Жерк пісіру Кариб теңізі және Батыс Үндістан диаспорасының Солтүстік Америка, Канада және Ұлыбританиядағы қауымдастықтарында кең таралған.

Этимология

"Жерк" деген сөз испан тіліндегі "чарки" сөзінен шыққан деседі, ол кешюа тілінен алынған, кептірілген немесе құрғатылған етті білдіреді, ағылшын тілінде бұл сөз "жерки" деп аударылған. "Жерк дәмдеуіші" (кейде "Ямайка жерк дәмдеуіші" деп те аталады) – етке үйкелетін дәмдеуіш қоспасын білдіреді. "Жерк" сөзі осы дәмдеуіш қоспасына, одан жасалған ылғал маринад пен соусына, сондай-ақ ерекше пісіру тәсіліне қатысты. Жерк тағамы бүкіл әлемде, әсіресе Америка, Канада және Батыс Еуропаның ірі қалаларында кең таралды.

Тарих

Тарихшылардың мәліметінше, кептірілген етті алғаш рет тайно тайпасы дайындаған. 1655 жылы Ямайкаға жасалған шапқыншылық кезінде испан отарлаушылары құл африкалықтарды босатып, олар Ямайканың ішкі аймақтарына қашып, қалған тайно тайпасымен араласып, олардың мәдениетін үйреніп, бейімделіп, алғашқы ямайкалық марондардың бірі болды. Кейбір деректерге сүйенсек, жер астындағы шұңқырларда пісіру әдісі, олардың орналасқан жерін көрсетер түтінді жасамау үшін қолданылған, бірақ бұл әдіс бүкіл әлемде кең таралған және батыста луаудағы калуа стиліндегі иму пісіруімен танымал. Сондай-ақ, тайно тайпасы осы пісіру және дәмдеу стилін дамытқан деген болжам бар. 17 ғасырда барлық тайпалар Ямайканың ішкі аймағында жабайы шошқаларды аулап, оларды кептіріп пісіргенімен, 18 ғасырдың соңына қарай көптеген тайпалар импортталған шошқа етіне көшті. Тек марондар ғана жабайы шошқаларды аулап, етін кептіріп дайындауды жалғастырды. Ямайкалық джерк соусы негізінен осы марондардың әзірлегені, жабайы шошқаларды жергілікті бұрышпен дәмдеп, жергілікті пименто ағашында баяу пісіргені. Уақыт өте келе, әртүрлі мәдениеттердің ықпалымен негізгі рецепт өзгертілді. Джерк пісіру және дәмдеуіш Кариб диаспорасымен бірге бүкіл әлемге тарады, сондықтан Кариб тегіндегі халық көптеп қоныстанған елдерде, мысалы Ұлыбритания, Канада немесе АҚШ-тағы мейрамханаларда оның түрлерін кездестіруге болады. Пулет букане (немесе "кептірілген тауық") – Мартиника және Гваделупа сияқты француздық Кариб елдерінде кездесетін тағам, ол дәстүрлі ямайкалық джерк тауығына өте ұқсас.

Техникалар

Бұл пісіру әдісі, сондай-ақ оның нәтижесі уақыт өте келе, шұңқырда от жағудан бастап, ескі мұнай барабандарының жартысында көмірде пісіруге дейін дамыды. 1960 жылдары Кариб теңізі аймағындағы кәсіпкерлер ыңғайлырақ, көшіруге оңай әдіс іздеп, мұнай барабандарын бойлық бағытта кесіп, түтінді жинау үшін желдету тесіктерін және қақпақтарын қосты. Жерк еті, әдетте тауық немесе шошқа еті, қатты қамырдан жасалған нанмен, қуырылған кассава баммимен (жазық нан, көбінесе балықпен), ямайкалық қуырылған кнедликтерімен ("Джонникейк" немесе "саяхат торттары" деп те аталады) және фестивальмен – қант қосылған тәтті дәмді қуырылған кнедликтердің бір түрімен бірге сатылады.

Құрамында бар заттар

Жерк дәмдегіші негізінен бұрыш пен шотландтық капот бұрышынан тұрады. Басқа ингредиенттерге қарағай, корица, пияз, мускат жаңғағы, тимьян, сарымсақ, қоңыр қант, имбирь, соя соусы, сірке су және тұз кіруі мүмкін.

Қолданылуы

Дәмдеуіш бастапқыда тауық пен шошқа етіне қолданылған, бірақ қазіргі рецепттерде оны балық, креветка, теңіз өнімдері, сиыр еті, шұжық, қозы, ешкі, тофу және көкөністер сияқты басқа да ингредиенттермен қолданады.