Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Роули – Ричард Валентин Уильямс (2 сәуір 1877 – 25 сәуір 1947), Ирландияның Белфаст қаласындағы 79 Дублин жолында дүниеге келген, өлеңдер, пьесалар және әңгімелер жазған жазушының псевдонимі.
Richard Rowley was the pseudonym of Richard Valentine Williams (2 April 1877 – 25 April 1947), born at 79 Dublin Road, Belfast, Ireland, who wrote poetry, plays and stories.
Ерте өмір
16 жасында ол мақтадан жасалған қалташалар шығаратын McBride and Williams отбасылық фирмасына кіріп, кейін оның басқарушы директоры болды. 1931 жылы компания банкрот болғаннан кейін ол Солтүстік Ирландия Жұмыссыздыққа жәрдем беру кеңесінің төрағасы болды. Оның "Құтқару қаласы" (1917) атты алғашқы өлеңдері өнеркәсіпті риторикалық мақтап көрсету болды. Оның келесі жинағы, "Қалалық әндер және басқалары" (1918) құрамына оның ең көп цитаталанған өлеңі "Аралдықтар" кірді.
At the age of 16 he entered the family firm, McBride and Williams, which manufactured cotton handkerchiefs and eventually became its managing director. After the collapse of the company in 1931 he was Chairman of the Northern Ireland Unemployment Assistance Board. His early poems, in The City of Refuge (1917), were rhetorical celebrations of industry. His next volume, City Songs and Others (1918), included his most quoted poem The Islandmen,
Кейінгі өмірі
Ол Ньюкаслға, Даун графтығына көшіп барды. Ол сонымен қатар "Морн әңгімелері" (1937) деген қысқа әңгімелер жинағын және кем дегенде бір өте табысты пьесаны, "Морндағы Аполлон" (1926) жазды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Роули Ньюкаслдағы үйінен қысқа ғұмырлы "Морн Пресс" баспасын құрып, басқарды. Ол Сэм Ханна Белл мен Майкл Маклавертидің алғашқы туындыларын жариялады, бірақ 1942 жылы баспа жабылды. Әртүрлі уақытта, тұрақты келушілердің арасында жазушылар Джон Бойд пен Денис Ирландия, актерлер Джозеф Томелти, Джек Лудон және Дж. Г. Девлин, ақындар Джон Хьюит және Роберт Грейсен, суретшілер Пэдрейк Вудс, Джеральд Диллон және Уильям Конор, сондай-ақ (секталық ағымдарға қарсы белсенді түрде сөйлеген) пастор Артур Агню болды. Олардың құрған шаттыққа толы атмосферасы Брайан Мурдың соғыс жылдарындағы "Өзін-өзі жетілдіру романындағы" "Кемпбелл кафесі" суретіне арқау болды. Роули 1947 жылы Армағ графтығының Друмилли қаласында қайтыс болды. Ақынның Ньюкаслдағы үйі, Брук Коттедж, кейіннен бұзылып кетті. Ньюкасл қаласында Роули есімі "Роули Медоуз" тұрғын үй кешені және Аралдар паркінің оңтүстік шебімен созылатын "Роули жолы" арқылы еске алынады.
He moved to Newcastle, County Down. He also wrote short stories: Tales of Mourne (1937), as well as at least one highly successful play, Apollo In Mourne (1926). During World War II, Rowley founded, and ran from his Newcastle home, the short lived Mourne Press. He published first collections of Sam Hanna Bell and Michael McLaverty, but the press failed in 1942. The regulars, at various points, included writers John Boyd and Denis Ireland, actors Joseph Tomelty, Jack Loudon and J. G. Devlin, poets John Hewitt and Robert Greacen, artists Padraic Woods, Gerald Dillon, and William Conor and (an outspoken opponent of sectarianism) the Rev. Arthur Agnew. The ebullient atmosphere the circle created was a backdrop the appearance of Campbell's Cafe in Brian Moore's wartime Bildungsroman, The Emperor of Ice Cream. Rowley died at Drumilly, County Armagh, in 1947. The poet's Newcastle home, Brook Cottage, has since been demolished. In Newcastle Rowley's name is remembered through the Rowley Meadows housing development and the Rowley Path, which runs along the southern boundary of the Islands Park.