Кіріспе

Мотивациялық теориялардың бір бөлігі

Мазмұн теориясы – адамдарды не нәрсеге жігерлендіретінін анықтауға тырысатын мотивациялық теориялардың бір бөлігі. Мотивацияның мазмұндық теориялары көбінесе адамдардың іс-әрекеттерін қозғайтын қажеттіліктер жүйесін сипаттайды. Егер мотивацияның процестік теориялары біздің жігерленуіміздің мінез-құлқымызға қалай және неге әсер ететінін түсіндіруге ұмтылса, мазмұндық теориялар осы жігерленулердің немесе қажеттіліктердің қандай екенін анықтауға бағытталған. Мазмұн теориясына Дэвид МакКлелланд, Абрахам Маслоу және басқа да психологтардың еңбектері кіреді.

Макгрегордың Х және Y теориясы

Дуглас Макгрегор екі түрлі мотивациялық теорияны ұсынды. Менеджерлер көбінесе осы екі теорияның бірін қабылдайды және қызметкерлеріне осы сенімге сәйкес қарауы мүмкін. Х теориясы бойынша, қызметкерлер жұмысты ұнатпайды және одан қашуға тырысады, сондықтан оларды жұмыс істеуге мәжбүрлеу қажет. Көптеген жұмысшылар жауапкершілікті қаламайды, амбицияға ие емес және жұмындағы қауіпсіздікті ең бастысы деп санайды. Ал Макгрегор жеке өзі, Y теориясының көбірек негізді екенін айтқан. Бұл теорияға сәйкес, қызметкерлер жұмысты табиғи процесс ретінде қарастыра алады, шығармашылыққа қабілетті, өздігінен мотивациялана алады және жауапкершілікті бағалайды. Бұл көзқарас қазір кең таралған, себебі адамдар өздігінен жұмыс істейтін командалардың тиімділігін жақсырақ түсіне бастады.

ERG теориясы

ERG теориясы Клейтон Алдерфер Маслоудың қажеттіліктер иерархиясын кеңейту ретінде ұсынған. Бұл теорияда тіршілік немесе физиологиялық қажеттіліктер негізге алынған. Оларға тамақ, су, баспана және қауіпсіздік сияқты қажеттіліктер кіреді. Одан кейін – байланыс қажеттіліктері, яғни басқа адамдармен немесе топпен байланыста болу қажеттілігі. Бұл қажеттіліктер қарым-қатынастар құру және сақтау арқылы қанағаттандырылады. Иерархияның ең жоғасында – өсу қажеттіліктері, жеке жетістіктерге жету және өзін-өзі дамыту қажеттіліктері тұрады. Егер адам өсу қажеттіліктерін қанағаттандыруға тырысып, үнемі тоқырап қалса, байланыс қажеттіліктері қайтадан маңызды болады. Бұл құбылыс – көңіл көшіру регрессиясы деп аталады.

Герцбергтің мотивация-гигиена теориясы (Екі фактор теориясы)

Фредерик Герцберг жұмыстан қанағаттану мен қанағаттанбаушылықтың бір-бірімен байланысты емес, екі бөлек шкала екенін айтты. Яғни, Герцберг гигиеналық факторлар деп атаған белгілі бір жағдайлар адамды жұмысына наразы етуі мүмкін. Осы жағдайларға, жалақы, жұмыс орнының тұрақтылығы және физикалық ортасы кіреді, бірақ олар ешқашан жұмыстан қанағаттануға әкелмейді. Ал мотивациялық факторлар жұмыстан қанағаттануды арттыра алады. Қызметкерлерге мойындық көрсету, жауапкершілік беру немесе жетістікке жетуге мүмкіндік беру олардың қанағаттануына себеп болуы мүмкін.

Қажеттілік теориясы

Дэвид МакКлелланд адамдардың қажеттіліктерін түсіну үшін бір тұжырымдама ұсынды, ол олардың мотивациясы мен мінез-құлқын түсінуде маңызды рөл атқарады. Ол үш санатқа бөлінеді: жетістікке ұмтылу қажеттілігі, қарым-қатынас қажеттілігі және билікке ұмтылу қажеттілігі. Жетістікке ұмтылу қажеттілігі – алға жылжу және сәттілікке жету туралы ұғым. Қарым-қатынас қажеттілігі – адамдармен бірге болу және әлеуметтік ортада жақсы қабылдану тілегі. Оған топқа мүше болу және конформизмге ұмтылу да кіреді. Билікке ұмтылу қажеттілігі – басқаларды және өзіңді бақылауға құштарлық. Бұл сені қоршаған әлемде басшылық етуге және жағдайларды өзгертуге мүмкіндік береді. Жетістікке ұмтылу қажеттілігі жоғары адамдар осы тілегін қанағаттандыру үшін бәсекелестікке бейім. Қарым-қатынасқа мұқтаж адамдар клубтарға, топтарға және командаларға қосылып, осы қажеттілігін қанағаттандыруға тырысады. Билікке ұмтылу қажеттілігі бар адамдар ұйымдардағы жоғары лауазымдарға үміттенеді және осы үстемдікті жүзеге асыру мүмкіндіктерін іздейді, бұл осы қажеттілікті қанағаттандыратын іс-әрекеттер. Бір адамда үш санаттағы қажеттіліктердің болуы мүмкін емес деуіміз дұрыс емес. Адам бір уақытта қарым-қатынасқа және билікке ұмтылу қажеттіліктерін сезінуі мүмкін. Бұл алғашқыда қайшылықақандай көрінсе де, кейбір жағдайларда екі қажеттілік те қанағаттандырылуы мүмкін. Сонымен қатар, уақытқа байланысты қажеттіліктердің күші өзгеруі мүмкін. Мысалы, адам жалғыздық сезімінде қарым-қатынасқа мұқтаж болса, басқа уақытта іс-шара ұйымдастыру тапсырылғанда билікке ұмтылу қажеттілігі күшейеді. Қажеттіліктер жағдайдың өзгеруімен туындауы және өзгеруі мүмкін.

Жыныстық қатынас, ләззатқұмарлық және эволюция

Гедонизм тақырыбын талқылаған алғашқы ықпалды тұлғалардың бірі Сократ болды, ол б.з.д. 470–399 жылдар аралығында ежелгі Грецияда осы мәселені көтерген. Сократ түсіндіргендей, гедонизм – адамның ләззатты бақыттап, азабын азайтуға ұмтылатын мотивациясы. Адамның ләззаттан гөрі көп азапқа ұшырауы мүмкін жағдай – мінез-құлқының салдары туралы білімінің жетіспеуі ғана. Жыныстық қатынас – адамдардың іздейтін ләззаттарының бірі. Жыныстық қатынас Маслоудың қажеттіліктер иерархиясының бірінші деңгейінде орналасады. Бұл ауа, жылу немесе ұйқы сияқты қажетті физиологиялық қажеттілік, егер денеде жетіспесе, қалыпты жұмыс істемейді. Жыныстық қатынастан алынатын оргазмсыз адам "азап" сезінеді, ал гедонизм болжағандай, адам осы азапты жою үшін жыныстық қатынасқа ұмтылады. Алайда, жыныстық қатынас негізгі қажеттілік ретінде Маслоу иерархиясының үшінші деңгейіндегі жыныстық жақындыққа деген қажеттіліктен өзгеше. Жыныстық құштарлықтан өзге, романтикалық махаббаттың мотивациясы да түрдің өмір сүруі үшін эволюциялық функцияға ие. Эмоционалдық деңгейде романтикалық махаббат жатақтық қажеттілікті қанағаттандырады. Сондықтан, бұл – ләззат іздеудің тағы бір гедонистік жолы. Эволюциялық тұрғыдан алғанда, романтикалық махаббат ата-ана мен бала арасындағы байланысты құрайды. Бұл байланыс ата-ананың баласын бірге күтіп-бағуын және қорғауын қамтамасыз етеді. Балаларды бірге тәрбиелеу ұрпақтың аман қалу мүмкіндігін арттырады және олардың гендерін ұрпақтан-ұрпаққа жеткізеді, осылайша түрдің өмір сүруін қамтамасыз етеді. Романтикалық байланыс болмаса, еркек жыныстық құштарлығын мүмкіндігінше көп әйелмен қанағаттандыруға тырысады, ал аналық баласын жалғыз өзі тәрбиелейді. Бір ата-анамен бала тәрбиелеу екі ата-анамен тәрбиелеуге қарағанда қиын, және баланың аман қалуына кепілдік аз. Сондықтан романтикалық махаббат ата-ананың бірге болуын қажет ететін міндеттеме мәселесін шешеді; бір-біріне адал және сенімді жандар өзара өмір сүрудің артықшылықтарын көреді. Эволюция шеңберінде Дарвиннің "жыныстық таңдау" термині де бар. Бұл аналықтың ұрықтандыру үшін еркекті қалай таңдайтынына қатысты. Еркек жоғарыда аталған себептерге байланысты жыныстық қатынасқа ұмтылады, бірақ оған жету жолы оның қасиеттеріне байланысты әртүрлі болуы мүмкін. Кейбір аналықтар негізінен өмір сүруге ұмтылады және дене күшімен қорғауға немесе қаржылық тұрғыдан қамтамасыз етуге қабілетті жұпты бағалайды (адамдар арасында). Ал кейбір аналықтар сүйкімділікке көбірек тартылады, себебі ол адал және сенімді жары болуға және бала тәрбиесінде жақсы серік болуға нұсқау береді. Қорытындылай келе, жыныстық қатынас – физиологиялық және психологиялық қажеттіліктерді қанағаттандыратын, эволюция принциптерімен басқарылатын ләззат іздеу мінез-құлқы.

"16 негізгі тілек" теориясы

6000-нан астам адамға қатысты зерттеулердің нәтижесінде Рейс барлық дерлік адам әрекеттерін 16 негізгі қалау басқарады деген пікірді ұсынды. Осы модельде біздің іс-қимылдарымызға түрткіс беретін және біздің жеке басымызды анықтайтын негізгі қалаулар:

Табиғи теориялар

Табиғи жүйе адамдардың жоғары деңгейдегі қажеттіліктері бар екенін болжайды, бұл жұмысты ұнатпайтын және тек сыйақы мен жазаға жауап беретін адамдар туралы рационалды теориямен қарама-қайшы келеді. Макгрегордың Y теориясына сәйкес, адамның мінез-құлқы қажеттіліктердің иерархиясын қанағаттандыруға негізделген: физиологиялық, қауіпсіздік, әлеуметтік, өзіндік құндылық және өзін-өзі жүзеге асыру. Физиологиялық қажеттіліктер ең төменгі және ең маңызды деңгей болып табылады. Бұл негізгі қажеттіліктерге тамақ, демалыс, баспана және физикалық жаттығулар кіреді. Физиологиялық қажеттіліктер қанағаттандырылғаннан кейін, қызметкерлер қауіпсіздік қажеттіліктеріне назар аудара алады, оларға "қауіптен, қатерден және кемшіліктерден қорғау" кіреді. Мейоның сөзіне қарағанда, әлеуметтік құрылымдағы өзгерістер жұмыс орнын одан да икемді және бейімделгіш етеді. Осының салдарынан, жеке қызметкерлер топқа мүше болу арқылы қамтамасыз етілетін тұрақтылық және қауіпсіздік сезімін жоғалтты. Дегенмен, егер командалар жұмыста үнемі ауысып отырса, қызметкерлер алаңдап, шаршап, ақылдан асып, олармен жұмыс істеу қиынға соғады. Рационалды мотивация теориясынан өзгеше, табиғи жүйе бойынша адамдар экономикалық мүдделермен ғана жетектелмейді. Мысалы, тікелей еңбекақы жүйесі қызметкерлерге олардың өндірген әрбір бірлігі үшін төлейді. Bank Wiring Observation Room сияқты зерттеулерге сүйенсек, бірлік бағасы бойынша ынталандыру жүйесі өндірістің артуына әкелмейді.

Рационалды мотивациялар

Адамдардың рационалды екендігі және адам мінез-құлқының ақыл-оймен басқарылатындығы туралы идея көне заманнан келе жатыр. Дегенмен, соңғы зерттеулер (мысалы, қанағаттану туралы) «гомо экономикус» немесе толыққанды рационалдылық идеясын күрт әлсіретіп, шектеулі рационалдылыққа көбірек баса назар аударды. Мінез-экономика саласы экономикалық агенттердегі рационалдылықтың шектерімен ерекше айналысады.

Көтерме теориясы: ішкі және сыртқы мотивация

Мотивацияны ішкі (ішкі немесе қызметтің өзінде бар) мотивация және сыртқы (сыртқы сыйлыққа немесе жазаға байланысты) мотивация деп аталатын екі түрлі теорияға бөлуге болады.

Сыртқы мотивация

Сыртқы мотивация адамнан тыс жағдайлардың ықпалынан туындайды. Сыртқы мотивациядағы ең қиын сұрақ – адамдар қайдан мотивация алады және оны табандылықпен жалғастырады. Әдетте сыртқы мотивация адамның ішкі мотивациядан ала алмайтын нәтижелерге жету үшін қолданылады. Мысалы, егер адам теннис ойнау арқылы жүлде алуды мақсат тұтса, бұл сыртқы мотивация болады. Ал егер адам ойынды ләззат алып ойнаса, онда бұл ішкі мотивация болады. Әлеуметтік психологиялық зерттеулер сыртқы ынталандырулардың артық ақталуға және ішкі мотивацияның төмендеуіне әкелуі мүмкін екенін көрсетті. Осыны көрсететін бір зерттеуде сурет салғаны үшін лента мен алтын жұлдыз сыйлық күткен (және алған) балалар, күтпеген сыйлық алған балаларға қарағанда, кейінірек сурет салу материалдарымен ойнауға аз уақыт жұмсады. Бұл адам сыйлық күтсе, нәтижеге мән бермейтінін көрсетеді. Ал сыйлық күтпесе, тапсырмаға көбірек қызығушылық танытады. Сыртқы ынталандырулардың беруі қызметтің тартымдылығын төмендетсе де, жазалау қаупі сияқты сыртқы шектеулерді қолдану, керісінше, сол қызметке деген қызығушылықты арттыруы мүмкін. Бір зерттеуде балаларға тартымды ойыншықпен ойнамау үшін жұмсақ ескерту жасалғанда, бұл ескерту баланың ойыншыққа деген қызығушылығын арттырды, бұл ойыншық бұрын бала үшін ескерту болмағанда қажет емес еді. Сыртқы мотиваторлардың артықшылығы – олар жұмысқа ынталандырып, мақсатқа жетуге көмектеседі. Сыйлықтар материалдық және пайдалы. Михали Чиксентмихали «Ағын» теориясын «Адамдар қандай да бір іс-әрекетке соншалықты берілген күйде болады ki, басқа ештеңе маңызды көрінбейді; тәжірибе соншалықты қызықты ki, адамдар оны үлкен құрбандықтарға барып, оны жасау үшін ғана жалғастыра береді» деп сипаттады. «Ағын» теориясының идеясын алғаш рет Чиксентмихали ұсынған. Мотивация тұрғысынан қарағанда, ағын – тым қиын, көңілді қалдыратын немесе ашуландыратын, немесе тым оңай, тым тез орындалатын іс-әрекет емес. Егер адам толық ағынға қол жеткізсе, онда іс-әрекет ең жоғары әлеуетіне жеткен болады. Чиксентмихали ағынның 8 сипаттамасын былай сипаттайды: тапсырмаға толық назар аудару, мақсаттар мен сыйақының анықтығы және дереу кері байланыс, уақыттың өзгеруі (уақыттың жылдамдауы/баяулауы), тәжірибе өздігінен құнды, күш-жігерсіздік және оңайлық, қиындық пен дағдылар арасындағы тепе-теңдік, іс-әрекет пен сананың бірігуі, өзіне сыни қараудың жоғалуы және тапсырманы бақылау сезімі.

Мінез-құлық теориясы

Көптеген мотивация теориялары менталистік көзқарасқа ие болғанымен, мінез-құлықтанушылар тек байқалатын мінез-құлыққа және тәжірибелік деректерге негізделген теорияларға назар аударады. Бихевиоризм тұрғысынан мотивация – әр түрлі мінез-құлықты тудыратын, тоқтататын немесе шектеуге түсіретін факторлар туралы сұрақ ретінде қарастырылады, ал саналы мотивация сияқты мәселелер назардан тыс қалады. Басқалар тікелей байқауға келмейтін құндылықтар, жігерлер немесе қажеттіліктер туралы болжам жасағанда, мінез-құлық зерттеушілері байқалатын мінез-құлықтың түріне, қарқындылығына, жиілігіне және ұзақтығына әсер ететін байқалатын айнымалыларға қызығушылық танытады. Павлов, Уотсон және Скиннер сияқты ғалымдардың негізгі зерттеулері арқасында мінез-құлықты басқаратын бірнеше негізгі механизмдер анықталды. Олардың ең маңыздылары – классикалық шарттау және операнттық шарттау.

Классикалық және оперативті кондиционирлеу

Классикалық (немесе респонденттік) кондиционирлеуде мінез-құлық белгілі бір орталық немесе физикалық тітіркендіргіштерге жауап ретінде түсіндіріледі. Олар туа біткен рефлекстердегідей шартсыз болуы мүмкін, немесе шартсыз тітіркендіргішті басқа тітіркендіргішпен жұптастыру арқылы оқу арқылы пайда болуы мүмкін, содан кейін ол шартты тітіркендіргішке айналады. Мотивацияға қатысты, классикалық кондиционирлеуді белгілі бір жағдайларда адамның белгілі бір жауаптар мен мінез-құлықтарды неге орындайтынының бір түсіндірмесі ретінде қарастыруға болады. Мысалы, стоматолог пациенттің кездесуге келуге құлшыныс танытпауының себебін ойластыруы мүмкін, себебі пациент стоматологты (шартты тітіркендіргіш) ауырсынумен (шартсыз тітіркендіргіш) байланыстырады, бұл қорқыныш реакциясын (шартты жауап) тудырады, нәтижесінде пациент стоматологқа барудан тартынады. Операнттық кондиционирлеуде мінез-құлықтың түрі мен жиілігі негізінен оның салдарымен анықталады. Егер белгілі бір тітіркендіргіштің қатысуымен белгілі бір мінез-құлық қалаған нәтижеге (күшейткіш) ие болса, онда осы мінез-құлықтың жиілігі болашақта артады, мінез-құлыққа дейін келген тітіркендіргіштің (немесе оған ұқсас) қатысуымен. Керісінше, егер мінез-құлыққа жағымсыз нәрсе (жазалаушы) ілесе, онда мінез-құлықтың тітіркендіргіштің қатысуымен пайда болуының ықтималдығы төмендейді. Сол сияқты, мінез-құлықтан кейін тікелей ортадағы тітіркендіргіштің алынуы болашақта осы мінез-құлықтың жиілігін арттыруы немесе азайтуы мүмкін (жағымсыз нығайту немесе жазалау).

Мотивациялық операциялар

Мотивациялық операциялар, МО, мотивация саласына қатысты, себебі олар мінез-құлықтың операнттық шарттаумен қамтылмаған аспектілерін түсінуді жақсартуға көмектеседі. Операнттық шарттауда, күшейткіштің функциясы болашақ мінез-құлыққа әсер ету болып табылады. Күшейткіш ретінде жұмыс істейді деп саналатын стимулдың болуы, осы терминология бойынша, организмнің қазіргі мінез-құлығын түсіндірмейді – тек осы мінез-құлықтың бұрынғы оқиғалары (бірдей немесе ұқсас жағдайларда) ғана түсіндіреді. МО-ның мінез-құлықты өзгерту әсері арқылы, адамның қазіргі мінез-құлығына әсер етуге болады, бұл мотивацияның құпиясын ашуға бір қадам жақындатады. Мотивациялық операциялар – белгілі бір контексте үйренген мінез-құлыққа әсер ететін факторлар. МО-ның екі әсері бар: құнды өзгерту әсері, ол күшейткіштің тиімділігін арттырады немесе азайтады, және мінез-құлықты өзгерту әсері, ол бұрын белгілі бір стимулмен жазаланған немесе күшейтілген үйренген мінез-құлықты өзгертеді. Әлеуметтік-мәдени теорияның мысалы – адамдардың ұжымдық мәселелерді шешу үшін бірлесіп жұмыс істейтін әлеуметтік орта. Жеке адамдар өзінің ішкі мақсаттарын қатар қойса, сонымен бірге басқалардың ішкі мақсаттарын және олармен әлеуметтік байланыста сезінетіндерімен бірлесіп жаңа мүдделер мен мақсаттарды дамытады. Көп жағдайда, барлық мәдени топтар бірдей мотивацияланған деп есептеледі. Дегенмен, мотивация бала тәрбиесінің әртүрлі тәсілдерінен және мәдени топтар арасында айқын ерекшеленетін мәдени мінез-құлықтардан туындайды. Кейбір жергілікті мәдениеттерде балалар мен ересектердің қоғамдық және үй шаруасында бірлесіп жұмыс істеуі өте маңызды саналады. Бала жергілікті қоғамнан болса, ол көп уақытын отбасы және қоғам мүшелерімен бірге, қоғамға пайдалы әртүрлі жұмыстар мен тапсырмаларды орындауға жұмсайды. Ынтымақтастықтың пайдасын көргеннен және қатысуға мүмкіндік алғаннан кейін, бала ұқсас тапсырмаларға қатысуға ішкі мотивацияны сезінеді. Бұл мысалда, қоғамдағы ересектер балаларға тапсырмаларды таңудың орнына, балалар өзіндік мотивацияны сезінеді және тапсырма арқылы қатысуға және үйренуге құштарлық танытады. Баланың айналасындағы қоғамдық құндылықтардың нәтижесінде, оның мотивациясының көзі әртүрлі қоғамдар мен олардың әртүрлі құндылықтарына байланысты өзгеруі мүмкін. Батысқа қарай дамыған қоғамдарда ересектер мен балалардың жұмысқа қатысты міндеттерде бөлініп отыруы – кең таралған практика. Осының салдарынан, бұл жасөспірімдер ата-аналарына қарағанда өз ортасындағы істерді істеуге ішкі мотивацияны аз көрсетеді. Алайда, егер белсенділікке қатысуға ынталандыру отбасының маңызды құндылығы болса, жасөспірімдердің дербестігі айтарлықтай жоғарылайды. Осылайша, бала кезінде ынтымақтастық пен бөлінбеушілік міндеттер тәрбиесінде өскен балалардың қоғамдық міндеттерге қатысуға ішкі мотивациясы артады. Балалық шақта ересектермен бірлесіп жұмыс істеуге мүмкіндік алған балалар ересектеген кезде көбірек ішкі мотивацияны сезінеді. Әлеуметтік мотивация адамның топтағы белсенділігімен байланысты. Ол жеке санадан туындамайды. Мысалы, жалғыз боулинг ойнау – шарды түйреудің ғана жайсыз әрекеті, сондықтан адамдар осы іс-әрекетті жалғыз ойнағанда, тіпті соққы алғанда да күлімдеуге бейім емес, себебі олардың қанағаттануы немесе қанағаттанбауы туралы хабарлау қажеті жоқ, сондықтан ол ішкі сезімге айналады. Алайда, топпен бірге болғанда, адамдар нәтижелеріне қарамастан күлімдеуге бейім, себебі ол жағымды қарым-қатынас пен командалық жұмыс үшін пайдалы жағымды сигнал болып табылады. Бірақ, итеру мотивациясымен, жетістікке жету жолында кедергілер туындағанда, көңіл көтеріңкісіз болу оңай. Итеру мотивациясы – ерік күші ретінде әрекет етеді, ал адамның ерік күші ерік күшінің артындағы құштарлыққа пропорционал. Сонымен қатар, әлеуметтік желілердің итеру және тарту әсері туралы зерттеу жүргізілді. Бір мәселе айтылды: "Өкініш пен қанағаттанбаушылық итеру факторларына сәйкес келеді, себебі өкініш пен қанағаттанбаушылық – пайдаланушыларды қазіргі қызмет провайдерін тастауға итермелейтін жағымсыз факторлар". Осылайша, итеру мотивациясы сонымен қатар теріс күш болуы мүмкін екенін білеміз. Бұл жағдайда, бұл теріс күш – өкініш пен қанағаттанбаушылық.

Тарту

Тарту мотивациясы – итермелеу мотивациясының қарама-қарсысы. Бұл күштірек мотивация түрі. "Саяхатқа бейімділігі бар адамдардың қабылдауы бойынша, мақсатты орынның тартымдылығынан туындайтын факторлар бар. Оларға жағажайлар, демалыс құрылғылары және мәдени тартымдар сияқты материалдық ресурстар, сондай-ақ саяхатшылардың жаңалыққа құштарлығы, күтілетін пайдасы және маркетингтік бейнесі сияқты қабылдаулары мен күтулері кіреді". Адам көптеген дәстүрлі интеллект тесттерімен өлшенгенде жоғары интеллектілі деп танылса да, зихи еңбекке ұмтылуға мотивацияланбауы мүмкін деген пікір бар. Врумның "күту теориясы" адамдардың белгілі бір мақсатқа жету үшін өздерін бақылауға шешім қабылдайтын жағдайларды түсіндіреді.

Дисктер

Жетелгіш күш немесе қалау – мақсатқа немесе ынталандыруға бағытталған әрекет-қимылды қозғаушы кемшілік немесе қажеттілік ретінде сипатталуы мүмкін. Осы жетелгіш күштер адамның ішкі әлемінен туындайды деп есептеледі және мінез-құлықты ынталандыру үшін сыртқы тітіркендіргіштердің қажеті болуы мүмкін емес. Негізгі жетелгіш күштер аштық сияқты кемшіліктермен туындауы мүмкін, ол адамды тамақ іздеуге итермелейді, ал одан да нәзік жетелгіш күш – мақтау мен беделге ұмтылыс болуы мүмкін, ол адамды басқаларға ұнайтын тәріздес әрекет етуге жетелейді. Тағы бір негізгі жетелгіш күш – жыныстық жетелгіш күш, ол тамақ сияқты бізді қозғауға итермелейді, себебі ол біздің тірі қалуымыз үшін маңызды. Жыныстық құштарлық барлық адамның миына терең бойына сіңген, бездер гормондарды бөліп, олар қан арқылы миға жетіп, жыныстық құштарлықтың пайда болуын күшейтеді. Жетелгіш күш теориясының түсінікті негізі бар. Мысалы, тамақ дайындағанда, жетелгіш күш моделі тамақ дайындалған кезде аштықтың күшею сезімімен, ал тамақ жегеннен кейін жекелей аштықтың азаюымен сәйкес келеді. Дегенмен, жетелгіш күштің азаюын күмәндандыратын бірнеше мәселелер бар.

Когнитивтік диссонанс теориясы

Леон Фестингердің айтуынша, когнитивтік диссонанс – адам екі түсінік арасындағы қарама-қайшылықтан туындайтын белгілі бір деңгейдегі дискомфортты сезінуімен пайда болады: олардың айналасындағы әлемге қатысты көзқарастары мен жеке сезімдері және іс-әрекеттері. Мысалы, тұтынушы сатып алған нәрсесіне өзін көндіруге тырысуы мүмкін, мүмкін басқа шешім дұрыс болған деген ойға келеді. Олардың басқа сатып алу дұрыс болған деген сезімі, жасаған сатып алуларымен үйлеспейді. Олардың сезімдері мен сенімдері арасындағы айырмашылық диссонанс тудырады, сондықтан олар өзін сенімді етуге тырысады. Бұл мотивация теориясы емес, бірақ когнитивтік диссонанс теориясы адамдардың диссонансты азайтуға мотивациялық қажеттілігі бар екенін көрсетеді. Когнитивтік үнемділік көзқарасы бойынша, адамдар танымдық процеске жұмсаған күш-жігерін азайту үшін нәрселерді қарапайым жолмен ақтауға ұмтылады. Олар мұны өз көзқарастарын, сенімдерін немесе іс-әрекеттерін өзгерту арқылы жасайды, себебі қарама-қайшылық – бұл психикалық күш түсіру. Диссонанс ақтау, кінәлау және жоққа шығару арқылы да азаяды. Бұл әлеуметтік психологиядағы ең ықпалды және кеңінен зерттелген теориялардың бірі.

Уақытша мотивация теориясы

Мотивацияның кең, интегративтік теориясын әзірлеудегі жаңа тәсіл – уақытша мотивация теориясы. 2006 жылы «Менеджментті шолу» академиясының мақаласында ұсынылған бұл теория, бір арнаға біріктіріп, бірнеше маңызды мотивациялық теориялардың негізгі аспектілерін қамтиды, соның ішінде Ынталандыру теориясы, Қозғау теориясы, Қажеттілік теориясы, Өзіндік тиімділік және Мақсат қою. Бұл мотивация саласын қарапайымдайды және бір теорияның нәтижелерін екіншісінің тілімен түсіндіруге мүмкіндік береді. Уақытша мотивация теориясын дамытуға көмектескен тағы бір мақала – «Қиылысудың табиғаты», ол Америка Психологиялық қауымдастығының Джордж А. Миллер сыйлығымен марапатталды, себебі ол жалпы ғылымға елеулі үлес қосты. Мұнда Мотивация – нақты нәтижеге деген ұмтылыс, Күту немесе Өзіндік тиімділік – сәттілік мүмкіндігі, Құндылық – нәтижемен байланысты сыйақы, Импульсивтілік – кешіктіруге сезімталдық, ал Кешіктіру – мақсатқа жетуге кеткен уақыт. Сонымен қатар, әлеуметтік мотивация сияқты, үстемдік та бар. Жеке тұлғаның ерекшеліктері, тәуекелге төзімділік, сәтсіздік қорқынышы сияқты қасиеттері, жетістікке жету мотивациясымен тығыз байланысты. Жетістік мотивациясын осы теорияға сүйенген «Жетістік мотивациясы инвентаризациясы» арқылы өлшеуге болады, ол кәсіби және мансаптық жетістікке қатысты үш факторды (17 бөлек шкала бойынша) бағалайды. Бұл мотивация жиі жақсы бейімделген мотивациялық үлгілермен байланысты, мысалы, жақсы жұмыс істеу, қиын оқу тапсырмаларын таңдауға дайындық және сәттілікті еңбекке жатқызу. Жетістік мотивациясын Дэвид К. МакКлелланд, Джон В. Аткинсон және олардың әріптестері 1950 жылдардың басынан бері зерттеп келеді. Бұл мотивация – эмоционалдық жағдайдан туындайтын күш. Адам сәттілікке ұмтылып, сәтсіздіктен қашу арқылы осы күшті сезінеді. Жетістікке жету мотивациясында, адам өз ісінде жақсы нәтижелерге қол жеткізуді үміттенеді және сәтсіздіктер мен жағымсыз жайттар туралы көп ойланбайды. Олардың зерттеулері көрсеткендей, табысты бизнес-менеджерлер, мәдениетке қарамастан, жетістікке жетуге үлкен қажеттілік танытқан. МакКлелландтың зерттеулеріне сәйкес, жетістікке жетуді қатты қажет ететін адамдардың үш негізгі ерекшелігі бар. Олар проблемаларды шешуге жауапкершілік ала алатын жұмыс ортасын қалайды. Олар есептелген тәуекелге барады және оңай қол жеткізе алатын мақсаттар қояды. Олар өздерінің жұмысын қаншалықты жақсы атқарып жатқанын білу үшін үнемі мақтау мен кері байланыс алғысы келеді.

Танымдық теориялар

Когнитивтік теориялар мотивацияны адамдар жағдайларды қалай түсінетіні тұрғысынан анықтайды. Мотивацияның когнитивтік теорияларына мақсат қою теориясы және күту теориясы кіреді.

Мақсат қою теориясы

Мақсат қою теориясы адамдардың нақты анықталған соңғы нәтижеге жетуге ұмтылысы бар деген идеяға негізделген. Көбінесе, осы соңғы нәтиже өзі сыйлық болып табылады. Мақсаттың тиімділігіне үш фактор әсер етеді: жақындық, қиындық және нақтылық. Бір кең таралған мақсат қою әдістемесі SMART критерийлерін қамтиды, онда мақсаттар: нақты, өлшенетін, қолжетімді/жетілуге болатын, маңызды және уақыт белгіленген болуы керек. Уақытты басқару – мақсатқа жетуге ықпал ететін фактор ретінде қарағанда маңызды аспект. Уақыттың тым көп болуы алаңдату мен кейінге қалдыруға мүмкіндік береді, бұл да назарды бастапқы мақсаттан ауыртқылық тудырып, ойды шашыратады. Идеалдық мақсат күш-жігердің басы мен соңғы нәтиже арасындағы уақыттың жақын болуын қамтамасыз етуі керек. Уақыт шектеуі тым қатаң болған жағдайда, адамның мақсатқа жетуге деген ынтасы төмендеуі мүмкін, себебі берілген уақыт жеткіліксіз немесе ақылға қонымсыз. Осы себепті кейбір балалар алгебраны меңгергенге қарағанда велосипед тебуді үйренуге көбірек құлшыныс көрсетеді. Мақсаттың оңай да, тым қиын да емес, орташа деңгейде болуы керек.

Тематикалық апперцепция сынағы

Тематикалық апперцепция тесті (TAT) 1930 жылдардың басында Гарвардта американдық психологтар Генри А. Мюррей мен Кристина Д. Морган жасаған. Олардың басты мақсаты – ішкі қақтығыстар, үстемдік ететін күштер мен мотивтер сияқты тұлғаның динамикасын зерттеп, анықтау болды. Тестілеу кезінде адамға 31 сурет ұсынылып, олардың ішінде он суретке таңдап, олар бойынша әңгіме айту сұралады. Бағалауды аяқтау үшін, тестіленуші жасаған әрбір әңгіме мұқият жазылып, бақыланып, осылайша әрбір адамның жасырын қажеттіліктері мен реакция үлгілері анықталады. Бағалаудан кейін, зерттеудің екі кең таралған әдісі – «Қорғаныс механизмдері нұсқаулығы» (DMM) және «Әлеуметтік таным және объектілермен қарым-қатынас» (SCOR) қолданылып, әрбір тестіленуші объектілік және қарым-қатынастық идентификацияның әртүрлі өлшемдері бойынша бағаланады. Осыдан әрбір жеке тұлғаның негізгі динамикасы, нақты мотивтері мен күштер анықталады.

Атрибуция теориясы

Атрибуция теориясы адамның өзі бастан өткерген оқиғаларға түсіндірмелер беруге, яғни себептер іздеуге деген талпынысын және осы сенімдердің олардың эмоциялары мен мотивацияларына қалай әсер ететінін сипаттайды. Атрибуциялар мінез-құлықты өзгертеді деп есептеледі, мысалы, емтиханды сәтсіз тапсыруды оқуға жеткіліксіз дайындалғандыққа байланыстыру ұят сезімін туғызып, одан да жақсы оқуға ынталандыруы мүмкін. Фриц Хайдер және Бернард Вайнер – осы саладағы маңызды зерттеушілер. Вайнердің теориясы ішкі және сыртқы көзқарастарды ажыратады. Ішкі көзқарас – өзіне қатысты ойлар мен сезімдерді қамтиды. Сыртқы көзқарас басқалардың жауапкершілігі туралы сенімдерді және басқа адамдарға бағытталған эмоцияларды қамтиды, мысалы, кінәні басқа біреуге жүктеу.

Қарап-қарау мен қашу

Жақындату мотивациясы (яғни, ынталандырудың маңыздылығы) белгілі бір мінез-құлық немесе жағдайға/ортаға реакция сыйақы әкелгенде немесе оң немесе қалаулы нәтижеге қол жеткізгенде анықталады. Керісінше, қашу мотивациясы (яғни, жағымсыздық маңыздылығы) белгілі бір мінез-құлық немесе жағдайға/ортаға реакция жазаланғанда немесе теріс немесе жағымсыз нәтижеге әкелгенде анықталады. Зерттеулер көрсеткендей, басқа барлық нәрсе тең болғанда, қашу мотивациясы жақындату мотивациясынан күштірек болады. Адамдар жоғалтулардың тең шамадағы пайдадан гөрі күшті эмоционалды салдарға ие болады деп күтеді, сондықтан олар пайда алу үшін емес, жоғалтудан қашу үшін көбірек тәуекелге барады. Бұл қатынасты түсіндіру үшін ол екі бөлмелі метафораны пайдаланды. Екі бөлменің кішісі адамның санасына қол жетімді ойлар, сезімдер және естеліктерімен толған, яғни алды-санасы. Бұл бөлмеде адамның санасы да орналасқан, ол сол уақыттағы алды-сананың назар орталығы болып табылады. Кішкентай бөлмемен үлкен бөлме байланысты, ол адамның санасыз дүниесін қамтиды. Бұл сананың бөлігі адамның санасына қол жетімді емес және ынталар мен жасырылған ойлардан тұрады. Осы екі бөлме арасындағы есік адамның психикалық цензурасы ретінде әрекет етеді. Оның міндеті – санаға алаңдатушы ойларды, әлеуметтік жағынан қабылдаусыз мінез-құлықтарды немесе тілектерді өткізбеу. Фрейд есікте ойдың немесе ынтаның тоқтатылуын жасыру деп атайды, ол көптеген қорғаныс механизмдерінің бірі. Бұл процесс адамды санасыз ойлар мен ынталардың әсерінен туындаған ұяттан қорғауға арналған. Мотивация тұрғысынан Фрейд адамның санасыз инстинктивті ынталары, оның бастауын білмесе де, мінез-құлыққа үлкен әсер ете алады деп санайды. Бұл инстинкттер ынталандырғыш ретінде қызмет еткенде, адам тек ынтаның мақсатын ғана біледі, бірақ оның нақты көзін емес. Ол осы инстинкттерді жыныстық инстинкт, өлім инстинкті және эго немесе өзін-өзі сақтау инстинкті деп бөледі. Жыныстық инстинкттер адамдарды тірі қалуға және адамзаттың жалғасуын қамтамасыз етуге итермелейді. Екінші жағынан, Фрейд адамдарда өзін-өзі жоюға деген туа біткен құштарлық, яғни өлім инстинкті де бар деп санайды. Әркімнің иығындағы шайтан мен періште сияқты, жыныстық инстинкт пен өлім инстинкті үнемі қанағаттану үшін күресіп жатады. Өлім инстинкті Фрейдтің басқа да тұжырымдамасымен, яғни салдарына қарамастан, бірден ләззат алу қажеттігімен тығыз байланысты. Мотивацияға әсер ететін инстинкттің үшінші түрі – эго немесе өзін-өзі сақтау инстинкті. Бұл инстинкт адамның қандай мінез-құлық немесе ой болса да, өзін дұрыс сезінуіне бағытталған. Психикалық цензура, яғни санасыз және алды-сана арасындағы есік, осы инстинктті қанағаттандыруға көмектеседі. Мысалы, адам жыныстық инстинктіге байланысты басқа біреуге тартымды болуы мүмкін, бірақ өзін-өзі сақтау инстинкті осы адамға әрекет етуге кедергі келтіреді, осылайша ол бұл әрекеттің әлеуметтік тұрғыдан қабылдануын күтеді. Оның id, эго және суперэгомен айналысатын психикалық теориясына ұқсас, Фрейдтің инстинкт теориясы осы үш инстинкттің өзара байланыстылығын көрсетеді. Үш инстинкт те тепе-теңдік және бақылау жүйесі ретінде қызмет етеді. Олар қандай инстинкттерге әрекет ету керектігін және қандай мінез-құлықтарды бірден олардың көпшілігін қанағаттандыру үшін пайдалану керектігін бақылайды.

Бастапқы

Прим – бұл көбінесе тәжірибелік әдіс ретінде қолданылатын құбылыс, онда белгілі бір тітіркендіргіш субъектіні ұқсас тітіркендіргіштің кейінгі ұсынысына сезімтал етеді. "Приминг" – бұл белгілі бір тітіркендіргіштерге деген сезімталдықтың артуы, бұған дейін көрген немесе естіген байланысты визуалды немесе аудио хабарлардың әсерінен туындайды. Мысалы, егер адам "қатерлі ісік" деген сөзді естіп, содан кейін темекі шегу ұсынылса, ол бұрынғы әсерден кейін темекі тартпауды таңдау ықтималдығы жоғары болады. Приминг мотивацияға әсер етеді, себебі сыртқы факторлар бізді әрекет етуге итермелейді. Примингді тек қана әсер ету теориясымен байланыстыруға болады. Адамдар бұрын таныс болған нәрселерді ұнатады. Жарнама компаниялары өз өнімдерін сатып алуға итермелеу үшін жай ғана танысу теориясын пайдаланады. Мысалы, өнімнің суретін көргеннен кейін оны сатып алу. Егер адам бөлмеде екі бейтаныс адаммен бірге болса, ол көшеде кездейсоқ кездесетін адамға, ешқашан көрмеген адамға қарағанда көбірек тартылады. Танысу теориясының қолданылу мысалын фильмдер мен телешоулардағы өнімдерді жарнамалауда көруге болады. Біз сүйікті фильміміздегі өнімді көреміз, сондықтан оны қайтадан көргенде сатып алуға бейімбіз. Приминг мына санаттарға бөлінеді: семантикалық приминг, визуалды приминг, жауап приминг, қабылдау және түсінік приминг, оң және теріс приминг, ассоциативтік және контексттік приминг, және иіс приминг. Визуалды және семантикалық приминг мотивацияда ең көп қолданылады. Приминг көбінесе эмоциямен байланысты, эмоция қаншалықты күшті болса, естелік пен тітіркендіргіш арасындағы байланыс та соншалықты күшті болады. Ол сондай-ақ, бұл мотивацияға әсер ететін тұлғалық қасиеттердің үш деңгейлі иерархиясы бар деп санайды: Бұл жұмыс орнында немесе мектепте жақсы байқалады. Психикалық шаршаудың айқын мысалы – емтихан алдындағы колледж студенттері. Олар әдеттегіден көп тамақтана бастағанын және достарымен және сыныптастарымен араласуға аз қызығушылық танытатынын байқауға болады. Психикалық шаршау адам күрделі жұмыспен айналысып, бірақ физикалық белсенділік көрсетпегенде пайда болады және шаршаған сезімге әкеледі. Мұның себебі ми адам ағзасының метаболизмінің шамамен 20 пайызын пайдаланады. Ми сағатына шамамен 10,8 калорияны тұтынады. Яғни, ересек адамның миы 12 ватт электр қуатымен жұмыс істейді, бұл стандартты шамның бес бөлігіне тең. Бұл көрсеткіштер мидің күнделікті, қиын емес тапсырмаларды орындау кезіндегі жұмысын көрсетеді. Бір зерттеуге сәйкес, күрделі тапсырманы орындағаннан кейін адам демалып немесе сергіп қалғаннан гөрі шамамен 200 калорияға артық тұтынады, бірақ бұл жоғары калориялық шығынға емес, стреске байланысты болып көрінеді. Зерттеуге сәйкес: ұзақ танымдық жүктемеден туындаған психикалық шаршау, симпатикалық жүйе гипербелсенділігімен байланысты, "сау ересектерде ұзақ танымдық жүктемеден туындаған психикалық шаршаумен симпатикалық белсенділіктің төмендеуі және салыстырмалы симпатикалық белсенділіктің артуы байланысты екендігіне дәлелдер бар". Бұл физикалық белсенділік болмаса да, симпатикалық жүйке жүйесінің белсендірілгенін білдіреді. Психикалық шаршауды сезінетін адам жайсыздық сезінбейді, керісінше, стрестің физикалық белгілерін сезінеді.

Еңбекқорлыққа үйренген

Үйренген еңбекқорлық теориясы – физикалық немесе психикалық күш-жігерді сақтап тұру қабілеті туралы теория. Оны субъективті шаршау сезімі күшейсе де, жанынан табылмаушылықпен жалғастыру деп те сипаттауға болады. Студенттердің жоғары білім алуға (аспирантураға) түсуінің себептерінің бірі осы. Студенттер шаршаған болуы мүмкін, бірақ мектепті бітіргеннен кейін жақсы жалақы алатын жұмысқа ие болу үшін оқуды жалғастыруға дайын.

Керілеу теориясы

1970 жылдары доктор Майкл Аптер және доктор Кен Смит алғаш ұсынған кері теория психологиялық күйлер мен олардың динамикалық өзара әрекетін құрылымдық, феноменологиялық тұрғысынан түсіндіреді. Бұл теория эмоциялар мен жеке тұлғаны түсінуге көмектеседі, онда эндогендік (танымдық) және экзогендік (сыртқы орта) факторлар ескеріледі. Теорияда барлық адам тәжірибесін қозғауға және оған жауап беруге қабілетті төрт жұптан құралған сегіз мета-мотивациялық күй қарастырылады. Күйдің тоқтатылуы немесе қанағаттандырылуы жағдайында, адам сол жұптың (доменнің) екінші күйіне "кері озады". Жеке тұлғаға қатысты көптеген теориялардан өзгеше, кері теория адам мінез-құлқының уақыт бойынша мінез-құлқының орташа көрсеткіштерінен гөрі, динамикалық күйлерді зерттеу арқылы жақсы түсіндіріледі деп санайды. Кері теорияның тағы бір ерекшелігі – психотерапияның көптеген түрлерінде кездесетін Йеркес-Додсон ояну заңының Хеббтің нұсқасымен тікелей қайшылығы. Оптималды ояну теориясы ең қолайлы немесе қажетті ояну деңгейінің тым жоғары немесе тым төмен болмауын қажет етеді. Кері теорияның бистабильділік принципі бойынша, кез келген ояну немесе ынталандыру деңгейі адамның мета-мотивациялық күйіне байланысты қажетті немесе қажетсіз деп танылуы мүмкін. Кері теория 30-дан астам сала (мысалы, спорт психологиясы, бизнес, медициналық қызмет көрсету, тәуелділік және стресс) және 30-дан астам елде академиялық тұрғыдан қолдау тапты және практикалық қолданысқа ие болды.