Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын философы (1880–1962)
English philosopher (1880–1962)
Ричард Генри Тоуни (30 қараша 1880 – 16 қаңтар 1962) – ағылшын экономикалық тарихшысы, әлеуметтік сыншы, этикалық социалист, христиан социалисі және ересектер білімінің көрнекті жақтаушысы. «Британ тарихының Оксфорд серіктесі» (1997) Тоунидің осы «өзара байланысты рөлдерде» «маңызды әсер еткенін» атап көрсетеді. А. Л. Роуз одан да әрі барып, «Тауни өз заманының барлық тарихшыларының ішінде саяси, әлеуметтік және, ең бастысы, білім беру саласына ең зор ықпал етті» деп мәлімдейді.
Richard Henry Tawney (30 November 1880 – 16 January 1962) was an English economic historian, social critic, ethical socialist, Christian socialist, and important proponent of adult education. The Oxford Companion to British History (1997) explained that Tawney made a "significant impact" in these "interrelated roles". A. L. Rowse goes further by insisting that "Tawney exercised the widest influence of any historian of his time, politically, socially and, above all, educationally".
Ерте өмір және білім
1880 жылы 30 қарашада Британдық Үндістанның Калькутта қаласында (қазіргі Колкатта, Үндістан) туған Тауни санскрит ғалымы Чарльз Генри Таунидің ұлы болды. Ол Рэгби мектебінде білім алды, сол күні болашақ Кентербери архиепискобы Уильям Темплмен бірге келді; олар өмір бойы дос болып қалды. Ол Оксфордтың Балиол колледжінде "Ұлылар" мамандығын оқыды. Колледждің "әлеуметтік қызмет көрсетудегі күшті этикасы" және Таунидің өзінің "терең және берік англикандық діні" оның әлеуметтік жауапкершілік сезімін қалыптастыруға көмектесті. 1903 жылы Оксфордты бітіргеннен кейін ол досы Уильям Бевериджбен бірге Тойнби Холлда тұрды, ол сол кезде жаңадан құрылған Жұмысшылардың білім беру қауымдастығының (WEA) үйі болатын. Бұл тәжірибе оған терең әсер етті. Ол тек қайырымдылық жеткіліксіз екенін, кедейлерге әлеуметтік әділдік орнату үшін маңызды құрылымдық өзгерістер қажет екенін түсінді.
Born on 30 November 1880 in Calcutta, British India (present day Kolkata, India), Tawney was the son of the Sanskrit scholar Charles Henry Tawney. He was educated at Rugby School, arriving on the same day as William Temple, a future Archbishop of Canterbury; they remained friends for life. He read Greats at Balliol College, Oxford. The college's "strong ethic of social service" combined with Tawney's own "deep and enduring Anglicanism" helped shape his sense of social responsibility. After graduating from Oxford in 1903, he and his friend William Beveridge lived at Toynbee Hall, then the home of the recently formed Workers' Educational Association (WEA). The experience was to have a profound effect upon him. He realised that charity was insufficient and major structural change was required to bring about social justice for the poor.
Христиандық социализм
Тауни шіркеуге үнемі баратын болса да, оның христиандық сенімі жеке мәселе болып қала берді және ол өзінің сенімінің негізі туралы көпшілік алдында сирек сөйлейтін. Әлеуметтік радикализміне сай, Тауни Англия шіркеуін "мүлікті және әдептілікті құрметпен қарсы алатын, өзінің дініне жеткілікті сенімсіздікпен, Жаңа өсиеттегі қарапайым тілмен бір нәрсені бір нәрсе деп атауға батыл болмайтын саяси институт" деп қарастырды. 1908 жылдың қаңтарынан бастап үш жыл бойы Тауни Лонгтон, Стоук-он-Трент және Ланкаширдегі Рочдейл қалаларында Жұмысшылар білім беру қауымдастығының алғашқы оқулық сабақтарын оқытты. Бір кезде, Женнетке (Уильям Беверидждің қарындасы және Сомервилл түлегі) үйленіп, Манчестерге көшкенге дейін, Тауни Глазго университетінде жартылай штаттан экономика оқытушысы болып жұмыс істеді. WEA-ға берген оқыту міндеттемесін орындау үшін ол әр жұма сайын кешкі сабаққа Лонгтонға, ал содан кейін сенбі күні түстен кейін Рочдейлге баратын. Тауни осы сабақтарды өзара оқыту процесі ретінде қарастырды. "Тігушілердің, қыш құмырашылардың, кеншілердің және инженерлердің сыни ескертулері мені саяси және экономикалық ғылымдар мәселесі бойынша кітаптардан оңай үйрене алмайтын көп нәрсеге үйретті".
Whilst Tawney remained a regular churchgoer, his Christian faith remained a personal affair, and he rarely spoke publicly about the basis of his beliefs. In keeping with his social radicalism, Tawney came to regard the Church of England as a "class institution, making respectful salaams to property and gentility, and with too little faith in its own creed to call a spade a spade in the vulgar manner of the New Testament". For three years from January 1908, Tawney taught the first Workers' Educational Association tutorial classes at Longton, Stoke on Trent, and Rochdale, Lancashire. For a time, until he moved to Manchester after marrying Jeannette (William Beveridge's sister and a Somerville graduate), Tawney was working as part time economics lecturer at Glasgow University. To fulfil his teaching commitments to the WEA, he travelled first to Longton for the evening class every Friday, before travelling north to Rochdale for the Saturday afternoon class. Tawney clearly saw these classes as a two way learning process. "The friendly smitings of weavers, potters, miners and engineers, have taught me much about the problem of political and economic sciences which cannot easily be learned from books".
Бірінші дүниежүзілік соғыс қызметі
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тоуни 22-ші Манчестер полкінде сержант болып қызмет етті. Саяси нанымына байланысты офицерлік шенге өтуден бас тартып, қатардағы әскери қызметті таңдады. Бастапқыда ол саяси себептермен соғысқа қарсы болған, алайда неміс әскерінің Бельгияны басып алу кезінде жасалған қиянаттар туралы хабарлар оны қатарына жазылуға итерді. Ол 1916 жылғы Сомма шайқасында қатысты, онда ол бірінші күні екі рет жараланды және медициналық қызметкер оны эвакуациялағанша 30 сағат бойы бейтарап аймақта жатуға мәжбүр болды. Ол француздық далалық госпиталіне жеткізіліп, кейін Ұлыбританияға эвакуацияланды. Соғыс Тоуниді бастапқы күнәнің мәнін зерделеуге жетеледі. "Біз жеткен жақсылық – қара лайға қадалған қазықтарға салынған үй, және егер күні-түні салмайтын болсақ, ол үнемі оған құлап түседі". Сондай-ақ, бұл оның мағыналы әлеуметтік, экономикалық және саяси өзгерістерді жеделдету қажеттігін күшейтті. 1918 жылы ол негізінен «Христиандық және өндірістік мәселелер» еңбегін жазды, бұл Англия шіркеуі комиссиясының бесінші есебі (алдыңғы төртеу діни мәселелерге қатысты) және онда бірқатар епископтар да бар болды. Бұл есеп социалистік бағытымен ерекшеленді және "англикандықтардың соғыстан кейінгі әлеуметтік ойлауына бағыт берді".
During the First World War, Tawney served as a Sergeant in the 22nd Manchester Regiment. He turned down a commission as an officer as a result of his political beliefs, preferring instead to serve in the ranks. He had initially opposed the war on political grounds, however he decided to enlist following reports of atrocities committed during the German Army's invasion of Belgium. He served at the Battle of the Somme (1916), where he was wounded twice on the first day and had to lie in no man's land for 30 hours until a medical officer evacuated him. He was transported to a French field hospital and later evacuated to Britain. The war led Tawney to grapple with the nature of original sin. "The goodness we have reached is a house built on piles driven into black slime and always slipping down into it unless we are building night and day". It also heightened his sense of urgency for meaningful social, economic and political change. In 1918, he largely wrote Christianity and Industrial Problems, the fifth report (the other four were on more ecclesiastical matters) from a Church of England commission which included a number of bishops. Notable for its socialist flavour, the report "set the tone for most Anglican post war social thinking".
Академиялық тарихшы
Таунидің тарихшы ретінде алғашқы маңызды еңбегі "The Agrarian Problem in the Sixteenth Century" (1912) болды. 1918-1921 жылдары Баллиол колледжінің мүшесі болды. 1917 жылдан 1931 жылға дейін Лондон экономика мектебінде оқытушы болып жұмыс істеді. 1926 жылы ол, басқалармен бірге, сэр Уильям Эшлимен бірлесіп Экономикалық тарих қоғамын құруға көмектесті және оның журналының, "The Economic History Review" журналының бірлескен редакторы атанды. 1931 жылдан 1949 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін LSE-де экономикалық тарих профессоры болды. Ол Америка философиялық қоғамының халықаралық мүшесі болып сайланды. Таунидің тарихи еңбектері оның этикалық көңілі мен экономикалық тарихқа деген қызығушылығын көрсетеді. Ол 16-17 ғасырлардағы ағылшыл ауылдарындағы жерді қоршау мәселесіне және Макс Вебердің протестантизмнің пайда болуы мен капитализмнің өрлеуі арасындағы байланыс туралы тезисіне ерекше қызығушылық танытты. Англияда азамат соғысының басталуына дейінгі ғасырда дворянствоның күшеуіне сенімі, оның әдістері Хью Тревор-Ропер мен Джон Купердің қатаң сын-пікірлеріне ұшыраған "Дворянство даулы" жағдайын тудырды. "Дін және капитализмнің өрлеуі" (1926) – оның классикалық еңбегі, ол оны тарихшы ретінде танымал етті. Ол 16-17 ғасырлардағы протестантизм мен экономикалық даму арасындағы қатынасты зерттеді. Тауни "протестанттық реформация салдарынан туған сауда мен әлеуметтік мораль арасындағы айырмашылықты өкінішпен атап өтті, себебі бұл христиандық ілімді материалдық байлыққа ұмтылуға бағындырды". Оксфорд тарихшысы Валери Перл бір кезде Тауниді оның қасындағыларға "қасиеттілік сәулесін" шағылыстырған адам ретінде сипаттаған. Ол өзінің есімін Регби мектебіндегі Тауни қоғамына, Лондон экономика мектебіндегі Р.Х. Тауни экономикалық тарих қоғамына, жыл сайынғы Тауни естелік лекцияларына (Христиандық социалистік қозғалысы), Кил университетіндегі Р.Х. Тауни ғимаратына және Эссекс университетіндегі Тауни мұнарасының студенттер жатақханасына берді. Адриан Хейстингс былай деп жазды: "Басылымдар тізімінің артында үкіметке, Еңбек қозғалысына, шіркеуге және академиялық қауымдастыққа жаңа қоғамды – толық демократиялық, саналы түрде социалистік және христиандық сенімге толық сәйкес келетін қоғамды басшылық ететін адамның ақыл-ойы тұрды. Интеллектуалдық тұрғыдан алғанда, оның буынындағы британдық қоғамның дамуына осы деңгейде әсер еткен басқа біреу болды дегенге күмәнді қарауға болады."
Tawney's first important work as a historian was The Agrarian Problem in the Sixteenth Century (1912). He was a Fellow of Balliol College from 1918 to 1921. From 1917 to 1931, he was a lecturer at the London School of Economics. In 1926 he helped found the Economic History Society with Sir William Ashley, amongst others, and became the joint editor of its journal, The Economic History Review. From 1931 until retirement in 1949, he was a professor of economic history at the LSE He was an elected International member of the American Philosophical Society. Tawney's historical works reflected his ethical concerns and preoccupations in economic history. He was profoundly interested in the issue of the enclosure of land in the English countryside in the 16th and 17th centuries and in Max Weber's thesis on the connection between the appearance of Protestantism and the rise of capitalism. His belief in the rise of the gentry in the century before the outbreak of the Civil War in England provoked the 'Storm over the gentry' in which his methods were subjected to severe criticisms by Hugh Trevor Roper and John Cooper. Religion and the Rise of Capitalism (1926) was his classic work and made his reputation as an historian. It explored the relationship between Protestantism and economic development in the 16th and 17th centuries. Tawney "bemoaned the division between commerce and social morality brought about by the Protestant Reformation, leading as it did to the subordination of Christian teaching to the pursuit of material wealth". The Oxford historian Valerie Pearl once described Tawney as having appeared to those in his presence as having an "aura of sanctity". He lent his name to the Tawney Society at Rugby School, the R. H. Tawney Economic History Society at the London School of Economics, the annual Tawney Memorial Lectures (Christian Socialist Movement), the R. H. Tawney Building at Keele University and the Tawney Tower Hall of Residence at Essex University. Adrian Hastings wrote: blockquote|Behind the list of major publications was the mind of a man tirelessly guiding government, Labour movement, Church and academic community towards a new society, at once fully democratic, consciously socialistic and fully in accord with Christian belief. In effective intellectual terms it is doubtful whether anyone else had remotely comparable influence in the evolution of British society in his generation The former, one of his most widely read books,
Ересектер білімін қолдау
Еңбек партиясындағы зиялылар арасындағы беделін пайдалана отырып, ол жоғары білімді демократияландыруға елеулі әсер ету үшін жылдар бойы жұмыс істеді. Ол құрылымдық өзгерістер мен оқу бағдарламасын жаңару арқылы теңдікті қолдады. 1905 жылдан 1948 жылға дейін, қырық жылдан астам уақыт бойы Тауни Жұмысшылардың білім беру қауымдастығының басқарушы органында қызмет етті, вице-президент (1920–1928; 1944–1948) және президент (1928–1944) лауазымдарын атқарды.
Leveraging his base among intellectuals in the Labour Party, he spent years in making a lasting impact on democratising higher education. He promoted equality, through restructuring and curricular innovation. For more than forty years, from 1905 to 1948, Tawney served on the Workers' Educational Association executive, holding the offices of Vice President (1920–28; 1944–48) and President (1928–44).
Өлім және жерлеу
Тауни 1962 жылдың 16 қаңтарында Лондонда қайтыс болды. Ол Хайгейт зиратының шығыс бөлігінде жерленген. Ричард Рис оның әдеби мұрагері болды.
Tawney died in London on 16 January 1962. He is buried on the eastern side of Highgate Cemetery. Richard Rees was his literary executor.