Кіріспе

Биенно (Камун тілінде: Биэн) – Италиядағы коммуна, Ломбардия облысы Брешия провинциясындағы Камоника аңғарында орналасқан. Ол «Италияның ең әдемі ауылдары» (I Borghi più belli d'Italia) тізіміне кіреді.

География

Ауыл Валь Гринадада, Грина өзенінің солтүстік беткейінде орналасқан. Ол Баголино, Берцо Инфериор, Бовегньо, Брено, Чивидате Камуно, Коллио, Престин сияқты басқа да қалалармен шектеседі.

Тарих

1295 жылы көршілес Бовеньо ауылымен бірнеше биік жайылымдарға байланысты дау туындады. 1350 жылдың 25 қаңтарында Брешия епископы Биенно муниципалитетінің (вициния) және Биенно халқының аумақтарындағы құқықтардың оннан бір бөлігі үшін iure feuds-ты берді. Осыған орай, 1295, 1336, 1388, 1423 және 1486 жылдары да оқиға қайталанды. 1391 жылы гибеллиндер тарапында болған Биенно жері, Лоционың Барончино Нобили бастаған гвельф Камуни тайпасының мал ұрлауына ұшырады. 1397 жылдың 31 желтоқсанында Биенно қауымдастығының өкілі, гибеллин Ленини Бертолино ди Мартино Брено бейбіт шартына қол қойды. 1805 жыл мен 1815 жыл аралығында Биенно қаласы Престинмен біріктіріліп, "Престинмен Биенно" деп аталды.

Негізгі көрікті жерлер

Биенно Италия муниципалитеттер қауымдастығының (ANCI) Туризм кеңесі құрған "Италияның ең әдемі ауылдары" клубының мүшесі болып табылады.

Діни сәулет

Қасиетті Фаустино мен Джовитаға арналған шіркеу 17 ғасырдың басында Контрреформация ережелеріне қатаң сәйкес қайта салынған: алты жақты құрбандық орындары бар, жалғыз кемелі бар; әсерлі кескіндеме циклі, көбінесе Джованни Мауро делла Ровере (сонымен қатар Ил Фьямингино деп белгілі) жасаған; 1647 жылға дейінгі әдемі темір қақпа; Антеньяти отбасының мүшелері жасаған және Серасси жаңартып өңдеген 17 ғасырлық орган. Ескі қаланың төменгі бөлігіндегі ең кішкентай шіркеу – Chiesa di Santa Maria Annunziata (бұрын Santa Maria degli Orti деп аталған). Оның жалғыз кемесінде 16 ғасырда Джованни Пьетро да Цеммо және Романино сияқты әртүрлі суретшілер салған құнды фрескалар бар. Фрескалардың ішінде құрбандық орынының оң жағында бейнеленген "өлгендер биі" де бар. Санкт-Петер мен Пауылдың шөлмегі 20 ғасырдың екінші жартысында салынған, бірақ 11- немесе 12-ғасырға қарайды, сол кезде Клуни монахтары Валкамоникаға келген. Биенноның солтүстік кіреберісіндегі төбеде орналасқан Сан-Дефенденте шіркеуі 15 ғасырдан бастау алады. 16 ғасырлық Санкт-Петер-ад-Винкула (немесе Сан-Педер-Сук) шіркеуі. Ол Бахусқа арналған римдік құрбандық орынына (содан Сан-Педер Сукко атауы шыққан) салынған, оның қалдықтарын ғимараттың арт жағында көруге болады. Патша Мәсіх төбесінде 1931 жылы орнатылған Патша Мәсіхтің алтын мүсіні тұр. Бассейндер капелласы (Cappella delle piscine), 15 ғасырға жатады және 17 ғасырда қайта жөнделген.

Дәстүрлер мен фольклор

Скутумдар – камуния диалектісіндегі лақап есімдер, кейде жеке, ал кейде бірлестіктің ерекше белгілерін көрсетеді. Биенно халқына тән лақап – Падель. 28 маусымда, Әулие Петір мен Пауыл мерекесінің алдында, ауыл тұрғындары бір бөтелкеге жұмыртқаның ағын құйып, оны келесі күнгі таңға дейін сыртта қалдырады; ақуыз жіптей қатып, қайықтың мачталары мен желкендерін еске түсіреді, бұл – Әулие Петірдің қайығы.

Оқиғалар

Барлық ғимараттар, мұражайлар және шіркеулер жыл сайын, тамыз айында ауылдық "Мостра Меркато" фестивалі кезінде, бір апта бойы түнгі сағат 12-ге дейін жұртшылыққа ашық болады. Бұл аптада бұрынғы ұн диірмені мен ұстахана қайтадан жұмыс істейді және мыңдаған келушілерді қабылдайды.

Адамдар

Гелтруда Коменсоли (Биенно, 1847 – Бергамо, 1903), діндар. Луиджи Эрколи (Биенно, 1919 – Маутхаузен, 1945), итальяндық партизан. Баттистино Бонали (Биенно, 1962 – Хуаскаран, 1993), альпинист.