Ричард Ле Галлиен: Өмір және шығармашылық жолы

Кіріспе

Британ жазушысы

Ричард Ле Галлиенн (20 қаңтар 1866 – 15 қыркүйек 1947) – ағылшын жазушысы және ақын. Британдық-американдық актриса Ева Ле Галлиенн (1899–1991) – оның екінші некесінен туған қызы, даниялық журналист Джули Нёррегард (1863–1942).

Өмір және мансап

Ричард Томас Галлиен Англияның Ливерпуль қаласында, Уэст-Дербиде туған. Ол Беркенхед сыраханасының директоры Жан ("Джон") Галлиеннің (1843-1929) және оның әйелі Джейн (1839-1910), туған Смиттың үлкен ұлы болған. Ол (сол кездегі) тек ұлдарға арналған Ливерпуль колледжінде оқыды. Мектепті бітіргеннен кейін ол өзінің атын Ле Галлиен деп өзгертті және Лондондағы есепшінің кеңсесінде жұмыс істеді. 1883 жылы әкесі оны Оскар Уайльдтың Беркенхедтегі лекциясына алып барды. Осыдан кейін Галлиен Хэмпширдегі Крайстчерч қаласында Джозеф Глисон Уайт және оның әйелімен бірге тұрды. 1891 жылы ол "The Star" газетіне жұмысқа орналасты және Logroller деген атпен түрлі газеттерге мақалалар жазды. Ол "Сары кітапқа" үлес қосты және "Римерлер клубымен" байланыста болды. Оның бірінші әйелі Милдред Ли және екінші қызы Мария 1894 жылы босанғанда қайтыс болды, Ричард пен олардың қызы Хеспер Джойсты жалғыз қалдырды. Милдредтің өлімінен кейін ол, тіпті екінші әйеліне үйленген кезде де, Милдредтің күлін сақтаған құбыршаны өзімен бірге алып жүрді. 1913 жылы Америка Құрама Штаттарына бағытталған кемеде Ле Галлиенмен кездескен Руперт Брук оған жақын болмады, осы мінез-құлқы туралы "Милдредтің құбыршасы үшін" атты қысқа өлең жазды. 1897 жылы ол дат журналисі Джули Нёррегардқа үйленді. Ол Хесперге өгей ана болды, ал олардың қызы Ева 1899 жылдың 11 қаңтарында дүниеге келді. 1901 және 1902 жылдары ол Герберт Вивиан шығарған "The Rambler" журналында жазушы болып жұмыс істеді, ол Сэмюэл Джонсонның сол аттас мерзімді басылымын қайта жаңғыртуға бағытталған еді. 1903 жылы Нёррегард Ричардты тастап, екі қызын Парижге алып кетті. Кейін Нёррегард Хесперді Лондондағы бай ауданда ата-анасымен бірге қалдырды, ал Ева анасымен бірге қалды. Кейін Джули оның тұрақты үй бере алмауы, қарыздарын төлей алмауы, алкоголизм және әйелдерге құмарлығын ажырасуға себеп ретінде келтірді. Олардың қызы Ева өскенде әкесінің жаман қасиеттерін, соның ішінде әйелдерге құмарлық пен ішімдікке салынуын қабылдады. Кейіннен Ле Галлиен АҚШ-та тұруға көшті. Ол 1906 жылы Пьер Нансеннің "Махаббат трилогиясын" дат тілінен аударғандығымен есептеледі. Ле Галлиен мен Ирма біраз уақыттан бері таныс болған және 1906 жылы бірлесіп мақала жариялаған. Ирманың қызы Гвендолин Хинтон Перри кейіннен өзін "Гвен Ле Галлиен" деп атады, бірақ ол, әдетте, оның заңды қызы емес, шамамен 1898 жылы туған. 1920 жылдардың соңынан бастап Ле Галлиен мен Ирма Парижде тұрды, онда Гвен эмигрант богемасының белгілі бір өкілі болды және ол газетке тұрақты мақалалар жазды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ментонға қайтуға тыйым салынды және соғыс аяқталғанға дейін Монакода тұрды. Оның Ментондағы үйін неміс әскерлері басып алды, ал кітапханасы Германияға сыйлық ретінде жіберілмекші болды. Ле Галлиен Монакодағы неміс офицеріне жүгінді, ол оған кітаптарын алу үшін Ментонға оралуға рұқсат берді. Соғыс кезінде Ле Галлиен жергілікті неміс және итальяндық билік үшін насихат жазудан бас тартты және табысы болмағандықтан аштықтан көшеде құлап кетті. Кейінірек ол Льюэллин Поуис пен Джон Коупер Поуисті таныды. Оның атын қалай айту керектігін сұрағанда, ол "The Literary Digest" журналына "соңғы буынға баса назар аудару керек: le gal i enn'. Көбінесе оны "гальон" деп жазғандай естіймін, бұл, әрине, дұрыс емес" деді. (Чарльз Эрл Фанк, "Аты қандай, өтінемін?", Фанк және Вагналлз, 1936). Оның көптеген еңбектері қазір интернетте қол жетімді. Ол сондай-ақ, 1925 жылы Нью-Йорктегі Мюррей Хиллдегі Джордж Х. Доран компаниясынан шыққан Лилли Лэнгтридің "Мен білген күндер" кітабына алғысөз жазды. Ле Галлиен Ментонда жерленген, оның қабірінің мерзімі (Трабуке зиратының B кеңейтімі, лицензия № 738) 2023 жылға дейін аяқталмайды.

Richard Thomas Gallienne was born at West Derby, Liverpool, England, eldest son of Jean ("John") Gallienne (1843 1929), manager of the Birkenhead Brewery, and his wife Jane (1839 1910), née Smith. He attended the (then) all boys public school Liverpool College. After leaving school he changed his name to Le Gallienne and started work in an accountant's office in London. In 1883, his father took him to a lecture by Oscar Wilde in Birkenhead. Directly following this affair, Gallienne stayed with Joseph Gleeson White and his wife in Christchurch, Hampshire. He joined the staff of the newspaper The Star in 1891 and wrote for various papers under the name Logroller. He contributed to The Yellow Book, and associated with the Rhymers' Club. His first wife, Mildred Lee, and their second daughter, Maria, died in 1894 during childbirth, leaving behind Richard and their daughter Hesper Joyce. After Mildred's death he carried with him at all times, including while married to his second wife, an urn containing Mildred's ashes. Rupert Brooke, who met Le Gallienne in 1913 aboard a ship bound for the United States but did not warm to him, wrote a short poem "For Mildred's Urn" satirising this behaviour. In 1897 he married the Danish journalist Julie Nørregaard. She became stepmother to Hesper, and their daughter Eva was born 11 January 1899. In 1901 and 1902, he was a writer for The Rambler, a magazine produced by Herbert Vivian intended to be a revival of Samuel Johnson's periodical of the same name. In 1903 Nørregaard left Richard, taking both of his daughters to live in Paris. Nørregaard later sent Hesper to live with her paternal grandparents in an affluent part of London while Eva remained with her mother. Julie later cited his inability to provide a stable home or pay his debts, alcoholism, and womanising as grounds for divorce. Their daughter Eva would grow up to take on some of her father's negative traits, including womanising and heavy drinking. Le Gallienne subsequently became a resident of the United States. He has been credited with the 1906 translation from the Danish of Peter Nansen's Love's Trilogy, Le Gallienne and Irma had known each other for some time and had jointly published an article as early as 1906. Irma's daughter Gwendolyn Hinton Perry subsequently called herself "Gwen Le Gallienne" but was almost certainly not his natural daughter, having been born circa 1898. From the late 1920s, Le Gallienne and Irma lived in Paris, where Gwen was by then an established figure in the expatriate bohème and where he wrote a regular newspaper column. During the Second World War he was prevented from returning to his Menton home and lived in Monaco for the rest of the war. His house in Menton was occupied by German troops and his library was nearly sent back to Germany as bounty. Le Gallienne appealed to a German officer in Monaco, who allowed him to return to Menton to collect his books. During the war Le Gallienne refused to write propaganda for the local German and Italian authorities and, with no income, once collapsed in the street owing to hunger. In later times he knew Llewelyn Powys and John Cowper Powys. Asked how to say his name, he told The Literary Digest the stress was "on the last syllable: le gal i enn'. As a rule I hear it pronounced as if it were spelled 'gallion,' which, of course, is wrong." (Charles Earle Funk, What's the Name, Please?, Funk & Wagnalls, 1936.) A number of his works are now available online. He also wrote the foreword to "The Days I Knew" by Lillie Langtry 1925, George H. Doran Company on Murray Hill New York. Le Gallienne is buried in Menton in a grave whose lease (license No. 738 / B Extension of the Trabuquet Cemetery) does not expire until 2023.

Көрмелер

2016 жылы Ричард Ле Галлиеннің өмірі мен шығармашылығына арналған көрме оның туған қаласы Ливерпульдегі орталық кітапханада өткізілді. "Ричард Ле Галлиен: Ливерпульдің жабайы(е) ақыны" деп аталған көрмеде оның Оскар Уайльдпен болған қарым-қатынасы, оның танымал актриса қызы Ева Ле Галлиен және қаламен байланысы көрсетілді. Көрме 2016 жылдың тамыз және қазан айлары аралығында алты аптаға созылды, сондай-ақ сол жылы Ливерпуль әдеби фестивалі аясында Виктория дәуірі әдеби симпозиумында оның өмірі мен шығармашылығы тақырыбында баяндама жасалды.