Кіріспе

Монреаль аннексиясы манифесті – 14 қыркүйек 1849 жылы Монреальде, Канаданың шығысында жасалған және қол қойылған, Канада провинциясын АҚШ-қа қосуға шақыратын саяси құжат. Манифестті Монреальдің 325 кәсіпкерінен құралған Аннексия қауымдастығы екі нұсқада (11 қазан 1849 және 1849 жылғы желтоқсан) жариялады. Олардың көпшілігі – ағылшын тілінде сөйлейтін торилер, олар Ұлыбританияның астық заңдарын жоюға, бұл отарлық саудадағы артықшылықты жойды, сондай-ақ көтеріліс шығындары туралы заңға келісім беруіне қарсы болды. Сондай-ақ, АҚШ-тағы республикалық үкімет жүйесін қолдаған француз канадалық ұлтшылдар (Луи Жозеф Папиноны қоса) осы манифестті қолдады. Бұл бизнесмендер Канада Ұлыбритания билігінде болғанша, британдық аристократия мен бизнесмендердің мүдделеріне бағынады деп сенді. Папино да Франция тарапынан осындай бағындырудың орын алғанын айтты. Манифестке қол қойғандар Канаданың халқы АҚШ-пен салыстырғанда өте аз, көлік инфрақұрылымы шектеулі болғандықтан, Канаданың экономикалық дамуының алғашқы кезеңінде кедендік баждарды жою канадалық бизнестің дамуына зиян келтіретініне сенді. Олар шетелдік капиталдың тартылуына, экономикалық құлдырауға және жұмыс орындарының көптеп қысқаруына әкелетінін болжады. Аннексия қозғалысы және манифесті туралы жаңалықтар Нью-Йоркте кеңінен таралды. "Нью-Йорк дейлі трибьюн" газеті Монреальге тілші жіберді. "Нью-Йорк геральд" және "Нью-Йорк таймс" газеттері британдық колонияның АҚШ-қа қосылу алдында Ұлыбританиядан тәуелсіздік алу туралы келіссөздер жүргізуі керек екенін ұсынған редакциялық мақалалар жариялады. Болашақ Канада премьер-министрі Джон Эбботт та манифестке қол қойған, бірақ кейін бұл әрекетін жастық шағындағы қателік деп атады. Манифестке Британдық Америка лигасының мүшелері, Роберт Болдуин және Луи Ипполит Лафонтеннің жақтастары сияқты жетекші саясаткерлер қарсы болды. 1854 жылы Канада-Америка өзара келісім шартына қол қойылғаннан кейін аннексия қозғалысы тоқтатылды.