Кіріспе
Аканта (Ἀκάνθα) грек мифологиясындағы аз танымал кейіпкер болып саналады, оның метаморфозы Акантус өсімдігінің пайда болуына себеп болған деп есептеледі. Алайда, Аканта туралы әңгіме ешбір классикалық көзде кездеспейді.
Acantha (Ἀκάνθα) is often claimed to be a minor character in Greek mythology whose metamorphosis was the origin of the Acanthus plant. Acantha's myth however does not appear in any classical source.
Мифология
Аканта – Аполлон құдайының сүйген нимфасы болған деседі. Бірақ Аканта Аполлонның әрекеттеріне қарсылық көрсетіп, оның бетін сырғытыпты. Соның салдарынан Аполлон оны тікенді жапырақтары бар акантус гүліне айналдырған.
Мифтің шығу тегі
Бұл оқиға жылдар бойы кітаптарда, энциклопедияларда және журналдарда қайта айтылып келеді. Алайда, жинақтаушылар классикалық дереккөздерге жиі сілтеме жасамайды. Мысалы, Джон Лемприердің мифологиялық тұлғаларға арналған алғашқы энциклопедиясы Bibliotheca Classica-ның бірінші басылымында бұл оқиғаға сілтеме жоқ. 1839 жылғы жаңартылған басылымда үш сілтеме берілген. Бұлар – Плиний Үлкеннің «Табиғи тарихы», Педаний Диоскоридтің «De Materia Medica» және Александриялық Гесихийдің «Лексиконы». Алайда, Плиний Акантаға мүлдем сілтеме жасамайды, Диоскорид тек өсімдікке сілтеме жасайды, ал Гесихий сөздің мағынасын ғана түсіндіреді. Кейінгі бірнеше жинақтаушылар да мифті қайта баяндағанда классикалық сілтемелерді келтірмеген. Латын тіліндегі барлық сөздерді, соның ішінде жеке есімдерді қамтитын том да бар. Thesaurus Linguae Graecae, сондай-ақ, Гомерден бастап 200 жылға дейінгі ежелгі грек мәтіндерінің толық жиынтығын қамтитын, ұқсас толық дереккөз, бұл мифті де қамтымайды. Бұл оқиға «Лексикон иконографикум мифологией классика» (Lexicon Iconographicum Mythologiae Classicae) – өзінің кеңдігі мен сапасы үшін мақталған еңбекте де, не классикалық неміс ғылымының теңдесі жоқ шедеврі саналатын «Неуэ Паули» энциклопедиясында да кездеспейді. Акантаның әңгімесі Аполлонның бетін сырған нимфа Оенона туралы мифтен элементтер алған, бұл туралы римдік ақын Овидийдің «Fasti» поэмасында айтылған; алайда, бұл мәтін әртүрлі жалған Овидийден кейінгі қосымшалармен толықтырылған, ал Оенонаның зорлануы, Акантаның өзі сияқты, басқаша расталмаған. Цицеронның айтуынша, Аканто есімді әйел Родосте «төртінші күннің» анасы болған.