Америкалық қаһарман: Сатиралық роман немесе «Соғысты ойынға салу»
Wag the Dog (novel)
«Американдық Батыр» (1993) романданы Джордж Буш-әке сайлау үшін «Тәуекелді Ит» операциясы Голливудпен жасалған әйелдер туралы сатиралық көзқарас. Кітап фильмге негіз болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1993 жылғы Ларри Бейнхарттың сатирикалық романы.
1993 satirical novel by Larry Beinhart
«Американдық батыр» – 1993 жылғы сатирикалық құпия-қимыл романы, 2004 жылы Ларри Бейнхарттың «Wag the Dog: A Novel» деген атпен қайта басылды. Онда «Шөл даулы» операциясының Джордж Бушті екінші мерзімге қайта сайлау мақсатымен сценарийленген және сахналаған болуы мүмкін деген болжам айтылады (Маргарет Тэтчердің Фолкленд аралдарындағы соғысымен салыстырылады), сонымен қатар бұл қақтығыстың неліктен осыншалықты танымал болғаны талданады. Бұл кітап 1997 жылғы «Итті шауып-шауып» фильмінің идеялық негізі болды.
American Hero is a 1993 satirical conspiracy novel, reissued as Wag the Dog: A Novel in 2004, written by Larry Beinhart. It speculates that Operation Desert Storm had been scripted and choreographed as a ploy to get George H. W. Bush reelected to a second term (taking cues from Margaret Thatcher's similar war in the Falkland Islands), while at the same time analyzing exactly why that conflict had been so popular. The book formed the inspiration and basis for the 1997 film, Wag the Dog.
Сюжет
Өлім төсегінде жатқан Ли Атвотер президент Джордж Буштың қайта сайлануын қамтамасыз ету үшін голливуд агенті Дэвид Хартманның кәсіби деңгейде соғыс жасау жоспарын құрады. Жоспар Атвотердің қайтысынан кейін іске асырылады, ал Хартман фильм режиссері Джон Линкольн Биглді жалған соғысты түсіруге жалдайды. Бигл соғыс өндірісіне басымдық беру үшін басқа фильмдерді тоқтатады, соның ішінде киножұлдыз Магдалена Лазло жеке тергеуші Джо Брозды оның фильмінің неге тоқтатылғанын анықтау үшін жалдаған жобаны да тоқтатады. Броз, Лос-Анджелестегі ірі жеке қауіпсіздік компаниясы Universal Security (U. Sec.) қызметкері ретінде, алдымен Лазлоның жеке жүргізушісі/қауіпсіздік сақшысы болып жұмысқа орналасып, оның өткеніне қатысты ақпарат жинауға кіріседі. Ол Лазлоның үйіне өзінің жұмыс берушісі U. Sec. тың құлақ салғанын анықтағаннан кейін, екеуі байқаушыларды жаңылыстыру үшін махаббатқа толы қарым-қатынас жасағандай көрінеді. Осы жасырын әрекеттің бөлігі ретінде Броз Лазлоның жаңа өкілі болғандай әрекет етеді, бұл оған Лазлоға қарсы қастандық жасағандарға жақындауға мүмкіндік береді. Осы уақытта Бигл соғыс сценарийлерін ойлап табумен айналысады және "WWII видеосы" деп аталатын Екінші дүниежүзілік соғыстың қайта түсірілімін жасауға шешім қабылдайды. Жағдай шиеленіседі, Биглдің көмекшісі, болашақ сценарийші, Лазлоға арналған сценариймен Брозға хабарлассады, ал U. Sec. көмекшінің Биглдің құпия жобасы туралы ақпаратты жариялауға тырысып жатқанын ойлап, оны өлтіреді. Лазло мен Броз, соңғысының бұрынғы теңізші әріптестерімен бірге, жағдайдың мән-жайын жақсырақ түсіне бастайды және Биглден жобаның жоспарын жазып алған құжатты ұрлайды. Қарсылық ретінде U. Sec. Лазлоны ұрлап, оны құжатқа айырбастайды. Жауынгерлік өнер көрсетілімінен кейін барлық тараптар келісімге келеді, бірақ Мексикадағы түсірілім алаңында U. Sec. Лазлоны және оны Брозбен шатастырып алған бейтаныс адамды өлтіріп, бір жақты әрекетке барады. Жүрегі ауырған детектив ішімдікке салынып, ақырында фантастикалық автордың есігін қағып, өзінің оқиғасын айтады. Айтқандай, романның соңғы сюжеттік желісі тек кейбір басылымдарында ғана кездеседі және жеке аудармаларда кездеспейді.
On his death bed, Lee Atwater devises a plan to secure president George H. W. Bush's reelection by having a war professionally produced by Hollywood agent David Hartman. The plan is set in motion after Atwater's death, and Hartman hires movie director John Lincoln Beagle to produce the fake war. Beagle cancels other film projects to be able to prioritize the production of the war, among them one with movie star Magdalena Lazlo who hires private investigator Joe Broz to find out why her film was discontinued. Broz, who works for the Los Angeles branch of the large private security company Universal Security (U. Sec. ), first moves in with Lazlo as her chauffeur/bodyguard to perform background investigation. When he discovers that Lazlo's house has been bugged by his employer U. Sec., the two stage a simulated love affair to confuse their observers. As part of this cover story, Broz pretends to have taken over as Lazlo's agent, a social ascent that gives him better access to the people that might be behind what the two assume to be a conspiracy against Lazlo. Meanwhile, Beagle has brainstormed for possible war scenarios and has decided to produce a remake of World War II dubbed "WWII the video." The situation escalates when an aide to Beagle, an aspiring script writer, contacts Broz with a script for Lazlo and when U. Sec., assuming that the aide wants to leak details about Beagle's secret project, steps in and kills the writer. Lazlo and Broz, together with the latter's ex Marine friends finally begin to understand the background situation better and manage to steal a memo from Beagle outlining the project. In return, U. Sec. kidnaps Lazlo and trades her for the memo. After a martial arts showdown, all parties agree to a truce, but at a film gig in Mexico, U. Sec. decides to act unilaterally, killing Lazlo and a stranger they mistake for Broz. The detective, heartbroken, then turns to drinking and eventually knocks at a fictional author's door to tell his story. Notably, the final plot element is present only in some editions of the novel and is omitted from individual translations.
Қабылдау
Роман тек шектеулі сыншылар назарына ілікті. Ол Стейси Олстердің «Қалдық құбылысы» кітабының бір тарауында және Себастьян М. Херманның бірнеше ғылыми жарияланымдарында жан-жақты талданған. Олстер романды постмодернистік мәдени қайта өңдеу контекстінде және мәтіннен алыстауға жасалған мәдени өзгеріс туралы пікір ретінде қарастырады. Ол былай дейді: «Бейнхарт үшін «суреттер қазір тарихты сақтаушы ретінде сөздердің орнын басты», бұл «тарихтағы өзгерістер суреттердегі өзгерістер арқылы жүзеге асырылуы мүмкін» деген жағдайға алып келді». Херрман романның постмодернистік ерекшелігін және оның «диегетикалық және повестволық ойындарын» жоғары бағалап, саяси шындықты манипуляциялаумен байланысты негізгі мәселені «эпистемиялық үрей» деп сипаттайды және салдарынан пост-правда саясатының бастапқы нысандарының бірі деп санайды. Пікірлер көбінесе сюжетке бағытталған және әртүрлі болды. «Нью-Йорк Таймс» газетінде Кэрин Джеймс кітапты «көңіл көншітпейтін» деп сипаттады, ал «Лос-Анджелес Таймс» газетінде Ричард Эдер оны «күлкілі, тапқыр және әбден саяси триллер» деп мақтады.
The novel has received only limited critical attention. It is featured in depth in a chapter in Stacy Olster's The Trash Phenomenon and in several academic publications by Sebastian M. Herrmann. Olster reads the novel in the context of postmodern cultural recycling and as commentary on a cultural shift away from text, stating, "For Beinhart, 'images have now replaced words as repositories of history' leading to a situation in which 'changes of history can be achieved by changes in imagery'." Herrmann lauds the novel's postmodern quality and its "diegetic and narrative games" and reads its central concern with the manipulation of political reality as indicative of an "epistemic panic" and, in consequence, as indicative of early forms of post truth politics. Reviews focused mostly on the plot and were mixed. In The New York Times, Caryn James called the book "surprisingly flat", whereas Richard Eder in the Los Angeles Times praised it as a "funny, ingenious and outrageous political thriller".