Кіріспе

13 ғасырдағы ағылшын канцлері және епископы Ральф Невилл (немесе Ральф Невилл немесе Ральф де Невилл; бірақ тағы бір ықтимал туысы Роджер, Линкольнширде жер иеленген. Роберт – қазына министрі, ал Николай – қазына бароны болды. Ральф Невилл Англия королі Джонның бас орманшысы Хью де Невиллмен де туыс болған. Невилл 1207 жылдың көктемінде король Джонның кеңсе қызметкері болды, ал сол жылдың желтоқсан айында корольдік іс бойынша Марлборо қамалында болды. 1207 жылы Хью де Невиллге заттарды жеткізген Ральф Невилл немесе Хью де Невиллдің капелланы болған Ральф Невилл туралы бұрынғы жазбалар болашақ епископқа қатысты болуы мүмкін, бірақ дәлелдер нақты емес. Хью де Невилл мен Невилл кейін бірлесіп жұмыс істеді және қызметтік және жеке мәселелер бойынша хат алмасты. Екеуі де бір-бірін туыс деп есептеді. Невиллдің 1207 жылдан кейінгі жылдарындағы қызметі патшалық құжаттардың жетіспеуіне байланысты белгісіз, бірақ 1213 жылдың желтоқсан айында оған патшалықтың Ұлы мөрі сеніп тапсырылды. Невилл шамамен 1214 жылы патшалық канцелярияға тағайындалды, көбінесе Винчестер епискобы және корольдің сүйікті адамдарының бірі Питер де Роштің қолдауымен. 1214 жылдың наурыз айынан қазан айына дейін Невилл корольмен бірге Францияда болды. 1214 жылдан кейін король Англияға оралғаннан кейін Невилл Ұлы мөрді сақтамаса да, кем дегенде 1216 жылдың мамырына дейін патшалық қызметте болды. Оның 1216 жылдың қазанында күрт қайтыс болған король Джонның билігінің соңғы кезеңінде қандай істер атқарғаны белгісіз.

Патшалық қызмет және Чичестер епискобы

Невилл 1218 жылдың 6 қарашасынан бастап жаңа патша Генрих III (1216–1272 жылдары тақ отырған) тұсында патша мөрінің сақтаушысы болды. Ол 1218 жылдың мамыр айынан бері патша сарайында қызмет етіп, мөр дайындалған соң дереу оған тапсырылды. Невилл, 1217 жылы Дархэм епископы болып сайланған және көп уақытын солтүстік епархиясындағы шіркеу істерімен айналысқан Ричард Марш канцлерлік қызметін атқару кезінде Англияның вице-канцлері болды. Невилл, атақты болмаса да, канцлерлік міндеттердің барлығына жауапты болды және осы лауазымның көп бөлігін жүзеге асырды, алайда Марш 1226 жылы қайтыс болғанға дейін канцлер атағын сақтап қалды. Невилл 1220 жылдың 25 қаңтарында корольдің, Кентербери архиепискобы Стивен Лэнгтонның, басқа епископтардың және папаның легаты, кардинал Гуала Биккиридің ұсынысымен заңсыз туылғандығына байланысты папалық кешірім алды. Олардың барлығы оның жақсы беделі мен мінез-құлқына куәлік берді. Қазан айының соңында ол Чичестер епархиясының канцлері болып тағайындалды. 1223 жылдың сәуір айында папа Онорий III Невиллге патшалық кеңесінің мүшелерінің немесе әділет соткерінің бұйрығымен Ұлы мөрді қолдануды тоқтатуды бұйырды, оны тек патшаның бұйрығымен қолдану керек еді, бұл, тиімді түрде, патшалық биліктің толыққанды емеу кезеңін аяқтады. Алайда, бұл 1223 жылдың желтоқсанына дейін тоқтаған жоқ, тіпті содан кейін де патша әлі ресми түрде ересек деп жарияланбағандықтан, белгілі мерзімге берілген жәрдемақыларға тыйым салу күшінде болды.

Лорд-канцлер

Невилл 1226 жылғы 17 мамырда Англияның лорд-канцлері болып тағайындалды. Генрих III билікке келіп, үкіметті өз қолына алған кезде Хуберт де Бург қызметінен алынғаннан өзгеше, Невилл 1238 жылға дейін аз ғана келіспеушіліктермен канцлер қызметін атқаруын жалғастырды. Невиллдің кезінде канцлерлік патшалық үйдің бір бөлігі болған патшалық департамент емес, үкімет департаментіне айнала бастауының алғашқы белгілері көріне бастады. Замандас жазушы Мэтью Пэрис Невиллді канцлер ретіндегі іс-әрекеттері үшін мақтады, ол барлығына тең қарады және міндеттерін атқаруда ашық болды деп мәлімдеді, бұл өте маңызды болды, себебі канцлер кеңсесі патшаға қол жеткізуді бақылап тұрды. Невилл 1226 жылы жабық хаттардан бөлек жазу орамаларын бөліп, 1227 жылы Жарғылық орамаларды сақтауды қайта жаңғыртты. Ол сондай-ақ өз өкілеттігімен «Ритус де Курсу» деп аталатын жарлықтар шығарды. Бірақ ол өз епархиясының діни кеңселеріне қызметкерлерді жұмысқа алды және соборлық шіркеу басшыларымен жақсы қарым-қатынаста болды. Ол соборында теология пәнінің оқытушысын жұмысқа алды және Линкольн, Оксфорд және Дуай қалаларындағы студенттерге көмек қолын созды. Невилл 1231 жылғы 24 қыркүйекте Кентербери монахтарымен Кентербери архиепискобы болып сайланды, бірақ 1232 жылдың басында Папа Григорий IX Невиллдің сауатсыз немесе білімсіз екендігіне байланысты сайлауын жойды, тіпті ол 1214 жылы декан болып тағайындалған кезде білімді деп табылған болатын; осы контексте «білімді» дегені «оқымысты» емес, «білімді» дегенді білдірді. Басқа да алаңдаушылықтар болды: Кентербери архидиаконы Саймон Лэнгтон Невиллді нағыз діни қызметкер емес, сарай адамы деп сипаттап, оның мақсаты Англияны папалық феодалдық тәуелділіктен азат ету екенін мәлімдеді. 1232 жылы де Бургтың құлдырауына байланысты оқиғалар кезінде Невилл Честер графы Ранулфпен бірге де Бургты патшалық айыптауларға қарсы тұру үшін киелі орыннан сүйреп әкетпеуге шақырды. Невиллдің өтініштері біраз уақытқа дейін күшінде болды, бірақ ақыры де Бург киелі орыннан алып тасталды. Патша 1236 жылы Невиллді канцлерліктен айыруға тырысты, бірақ епископ патшалық ересектікке жетпеген кезеңде үлкен кеңестің келісімімен тағайындалғандықтан, оны тек кеңес ғана қызметтен босата алады деп қарсылық білдірді. 1238 жылы Винчестер епархиясының соборлық бөлімі Вильям де Рейлиді Винчестер епископы етіп сайлады, бұл патшаның Валенс епискобы Вильямды таңдауына қарсы болды. Оның сайлауы 1239 жылы күшін жойды. Генрих 1238 жылдан 1242 жылға дейін Невиллді Ұлы мөрді сақтаудан айырды, бірақ Невилл қайтыс болғанға дейін канцлер атағын сақтап қалды. Ұлы мөрдің өзі бірқатар кішігірім лауазымды адамдардың қолында болды, мүмкін Генрих оның қолданылуын бақылауды күшейту үшін, оның жоспарларына кедергі келтіретін тағы бір қуатты лауазымды тұлғаның пайда болуын болдырмау үшін. Бірақ олардың Невиллдің билік базасы болмады, бұл оған патшаға қарсы тұруға мүмкіндік берді. 1239 жылы Невиллге Ұлы мөрді сақтау ұсынылған болуы мүмкін, бірақ ол одан бас тартты. 1242 жылдың мамыр айында Невилл Генрих Францияда болған кезде мөрді тағы да басқарды, бұл жауапкершілік регентпен бөлісілді. Бұл кездегі регент – Йорк архиепискобы Уолтер де Грей. Оның өсиетінің кейбір ережелері белгілі: ол патшаға бірнеше зергерлік бұйымдар мен асыл тастар қалдырды, оның жерлерінің бір бөлігі епископ ретіндегі мұрагерлеріне берілді, ал қалған жерлері мен заттары Чичестердегі соборлық бөлімге мұра қалдырылды. Ол сондай-ақ Чичестердің кедей тұрғындарына нан таратуды қамтамасыз етті, бұл сыйлық 20 ғасырға дейін жалғасты. Невиллдің көптеген хаттары сақталған, өйткені ол оларды өмір бойы жинаған. Олар қазіргі уақытта Ұлыбританияның Ұлттық мұрағатында сақталады, бұрын олар Қоғамдық жазба кеңсесінің құрамына кірген. Невилл ағасы Уильямның мансабын ілгерілетуде маңызды рөл атқарды.