Бір Аяғы Жұмақта (Bir ayağı jumaqta)

Кіріспе

1941 жылы түсірілген АҚШ фильмінің режиссері Ирвинг Раппер.

"One Foot in Heaven" – 1941 жылы түсірілген американдық тамырлы драмалық фильм. Оны Ирвинг Раппер режиссерлік еткен, ал басты рөлдерді Фредрик Марч, Марта Скотт, Беула Бонди, Джин Локхарт және Элизабет Фрейзер сомдаған. Фильм Хартцелл Спенстің өмірбаяны негізінде Кейси Робинсонмен бейімделген. Оны Warner Brothers компаниясы өндірді және көрсетті. Фильм "Үздік фильм" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ие болды.

Сюжет

1904 жылы Онтарионың Стратфорд қаласында медицина студенті Уильям Спенс (Фредерик Марш) бір жексенбі күні методист шіркеуінің жанынан өтіп бара жатып "Шақыруды" сезінеді. Оның болашақ әйелі Хоуп Моррис (Марта Скотт) атақты және бай ата-анасының наразылығына қарамастан, оның дін қызметкері болу шешімін құлшыныспен қабылдайды. Уилл "толыққанды кіріседі", бірақ Канадада бос орын болмағандықтан, Айова штатындағы шағын ауылдық қалаға округтік пастор ретінде жіберіледі. Олар үшін бұл ауданда жиі көшіп-қонып, қарапайым пасторлық үйлерде тұрып, кедейлерден көмек алып, үйлену тойларын өткізуден тұратын өмір басталады. Хоуп балалары үшін лайықты пасторлық үйді және тұрақтылықты қалайды, бірақ оларға жақсы өмір мен Уиллге қолдау көрсететін үйді шағынбастан қамтамасыз етеді. Уилл өзінің мінезін жақсы түсінеді және өзінің кемшіліктеріне күліп қарайды, адалдығын сақтап, қажет болғанда икемделеді. Ол көбінесе ашуланып немесе нұсқау беру үшін жағдайға кіреді, бірақ соңында кішіпейілді болып, рухын жаңартады. Уилл шын жүректен методист дінінің қағидаларын өмірге енгізеді және оларды үлгісімен үйретеді (оның отбасы да осы үлгіге ереді), сонымен қатар ол өз қауымдарынан икемділікке және уақыттың өзгеруімен бірге өзгеруге үйренеді. Үшінші баласы, ұл дүниеге келгенде, Хоуп пен Уилл оның атын келісе алмайды және ол үш ай бойы крещениеден өте алмайды. Хоуп балаға Уильям Спенс кіші деп ат қоюды қалайды, бірақ Уилл ұлының ортаңғы есімі болмауына келіспейді, өйткені ол өзінің ортаңғы есімі болмағандығын жақсы біледі. Ол ұлының "ескі канадтық дәстүр бойынша" Фрейзер деген ортаңғы есімі болуын қалайды. Уилл Хоуптың тілегіне келіскендей болып көрінеді, бірақ келесі жексенбіде оны Уильям Фрейзер Спенс деп крещениелейді. Хоуп бұл өзгерісті тыныш қабылдайды. Ең үлкен ұлы Хартцелл (Уиллдің жетекші епископының құрметіне аталған) дін қызметкерінің ұлы басқа балаларға үлгі болуы керек деген ойға бейімделуде қиналады. Уилл: "Пастордың отбасы тар жолмен жүреді, бір аяғы жерде, екіншісі көкте теңдестіріледі" дейді. Хартцеллдің фильмдерге жасырын кіргенін білгеннен кейін, дінге қарсы деп есептелетін ойын-сауыққа баруға тыйым салынған, Уилл оны кинотеатрға алып барып, фильмтің неге оған зиян екенін түсіндіреді. Олар вестерн көреді, бірақ оны күнәлі деп таппайды, Уилл оның моральдық мәніне таңғалады. Келесі жексенбіде ол қауымға жастар аға буынға үйрететін нәрселері болуы мүмкін деген уағыз айтады. 1920 жылдары отбасы Денверге (Колорадо штаты) шіркеуге тағайындалады, онда көптеген бай мүшелері болса да, ол ескі, ыңғайсыз және тозығы жеткен. Елдің экономикалық өркендеу кезеңінде Спенстер ең қираған пасторлық үйімен күресуде. Уилл әйелінің өмірге деген бейбітшілігін бағалайды және оған лайықты пасторлық үй беру үшін жаңа шіркеу салуға шешім қабылдайды. Оның жоспарларын бастапқыда шіркеудің бірнеше сноб мүшелерінің арасындағы билік күресі тоқтатады. Ол бай демеуші, миссис Сандоуды (Бьюла Бонди) баптистерге жоғалтады, өйткені ол оның шоферіне (Гарри Дэвенпорт) қызмет етуді тоқтатудан бас тартады, және тағы бір ықпалды банкир Престон Турстонды (Джин Локхарт) балалар хорын ұйымдастырғаннан кейін жоғалтады, ол көп жылдар бойы миссис Турстон (Лора Хоуп Круз), оның отбасы және әлеуметтік айналымы басқарған шіркеу хорын алмастырады. Біраз уақыттан кейін Хартцелл (Фрэнки Томас) мектептен шығарылады, өйткені жалған уәдегерлік науқаны оны жас қызды жүкті ету және оның отбасын Сан-Францискоға көшіруге мәжбүр етуде айыптайды. Көңілі түскен Уилл Калифорниядағы жұмыс ұсынысын зерттейді, ол өзі мен Хоуп әрқашан армандаған әдемі шіркеу мен пасторлық үйді ұсынады, бірақ ол Турстондармен күресте жеңіліске ұшырамайтынын біледі. Ол қыздың отбасын іздеп, уәделердің ешқайсысының шындыққа сай емес екенін біледі. Денверге оралғанда Уилл Уиллді жазалау үшін уәделерді бастаған миссис Турстон мен оның айналасын кездестіреді және егер олар жаңа шіркеудің құрылысына елеулі үлес қосса, ол оларды уағыздарында айыптайтынын мәлімдейді. Өкінген миссис Сандоу шіркеуге қайта оралуын сұрайды және Уилл одан боялған шыны терезе, жаңа Скиннер органы мен каррильонды алады, бұл шіркеу үшін демалыс орталығын қаржыландыру жоспарларынан сән-салтанат ретінде алынып тасталады. Бір жылдан кейін олардың армандаған шіркеуі мен пасторлық үйі аяқталғаннан кейін, Уилл қиындыққа тап болған кішкентай шіркеуге көмектесу үшін Айоваға оралуға келіседі, ол жаңа шіркеуде ойнаған кезде, оның мүшелері, оның ішінде онымен келіспегендердің бәрі, өз еркімен жиналып, "Шіркеудің Бір Негізі" әнін орындайтынына сенімді.

In Stratford, Ontario, in 1904, William Spence (Fredric March), a medical student on the verge of becoming a doctor, receives "The Call" while passing a Methodist church one Sunday. His bride to be, Hope Morris (Martha Scott), accepts his decision to enter the ministry with a whole heart despite the disappointment of her prominent and affluent parents. Will "dives right in," but, with no vacancies in Canada, is posted as a circuit minister to a small town in rural Iowa, beginning a life for them of frequent moves around the district, dingy parsonages, and scraping a living from poor boxes and performing weddings. Hope yearns for a decent parsonage and a sense of permanence for their children, but uncomplainingly provides them a good life and a supportive home for Will. For his part, Will understands his own nature and laughs at his own foibles, bending where he can in good conscience. He often enters situations in anger or to instruct but leaves humbled and renewed in spirit. While Will sincerely lives by and teaches by example (which includes his family) the tenets of the Methodist Discipline, he also learns from his congregations to be flexible and change with the times. When their third child, a boy, is born, Hope and Will cannot agree on a name and he remains unbaptized for three months. Hope wants to name the baby William Spence Jr., but Will does not like the idea of his son going without a middle name as he did. He wants the boy to have and be called in "the good old Canadian custom" by the middle name of Frazer. Will seems to give in to Hope but the following Sunday baptizes him William Frazer Spence. Hope serenely accepts the change. Oldest son Hartzell (named for Will's guiding bishop) has a hard time coping with the idea that a minister's son should be an example to the other boys. Will explains that "a pastor's family walks a tightrope, balancing with one foot on earth and one foot already in Heaven." After learning that Hartzell has been sneaking into the movies, a pastime seemingly forbidden by the Discipline, Will takes him to the theater to point out why the film is bad for him. They see a western but rather than finding it sinful, Will is impressed by its moral. The following Sunday he preaches a sermon advising his congregation that young people may have something to teach their elders. In the 1920s, the family is assigned to a church in Denver, Colorado, that, despite having many well heeled members, is old, uncomfortable and decrepit. In a time of economic prosperity for the country, the Spences cope with possibly their most dilapidated parsonage yet. Will has come to appreciate his wife's serenity with life and resolves to provide her a decent parsonage by building a new church. His plans at first are thwarted by power struggles among several snobbish members of the church. He loses one wealthy patron, Mrs. Sandow (Beulah Bondi), to the Baptists when he refuses to stop ministering to her chauffeur (Harry Davenport), and another, influential banker Preston Thurston (Gene Lockhart), after organizing a children's choir to replace the off key church choir, run for years by Mrs. Thurston (Laura Hope Crews), her family and social circle. Soon after, Hartzell (Frankie Thomas) is expelled from school because of a gossip campaign falsely accusing him of making a young girl pregnant and forcing her family to move to San Francisco. A deeply discouraged Will investigates a job offer in California that offers the beautiful church and parsonage he and Hope have always dreamed of but discovers that he cannot surrender in his struggles with the Thurstons. He seeks out the girl's family and learns that there is no truth to any part of the rumor. Returning to Denver, Will confronts Mrs. Thurston and her circle, who started the rumors to punish Will, and suggests that if they don't contribute substantially to the building of the new church, he will call them out in his sermons. A repentant Mrs. Sandow begs to return to the church and Will inveigles from her the stained glass window, new Skinner organ, and carillon that as luxuries are being cut from the plans to finance a recreation center for the church. A year later, their dream church and parsonage finished, Will accepts the challenge of returning to Iowa to aid a small church in trouble, confident that he leaves behind a revitalized church when its members, including all those with whom he locked horns, gather spontaneously on a weekday morning to sing "The Church's One Foundation" as he plays it on the new carillon.

Қабылдау

Фильм театр прокатында да, сыншылар тарапынан да жылы қабылдалды, «Нью-Йорк Таймс» газеті оны «Министр өмірінің әдемі және адамгершілік хикаясы» деп бағалады.

Радионы бейімдеу

1942 жылдың 20 сәуірінде Lux Radio Theatre «One Foot in Heaven» туындысының 45 минуттық бейімдеуін ұсынды, онда Фредерик Марш және Марта Скотт бастапқы рөлдерін қайта сомдады. Бұл бағдарлама әдеттегі 60 минуттан он бес минутқа қысқартылды, себебі екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты жаңа баға бақылау шараларын түсіндіретін 15 минуттық үкіметтік хабарламаға орын босату қажет болды. «One Foot in Heaven» туындысының екінші Lux радиолық бейімдеуі, бұл жолы жазғы «Lux Summer Theatre» сериясында толық бір сағатқа созылып, 1953 жылдың 27 шілдесінде эфирге шықты, онда Дана Эндрюс басты рөлді ойнады.