Уильям Ричард Гоуэрс: Ұлыбританиялық невролог және неврология саласының шебері
William Gowers (neurologist)
Уильям Ричард Гоуэрс – британдық невролог (1845-1915), ең үздік невролог саналды. Неврологиялық аурулар жөніндегі мануалы «Неврология Библиясы» деп аталады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық невролог (1845–1915)
British neurologist (1845–1915)
Сэр Уильям Ричард Гоуэрс (ағылш. Sir William Richard Gowers; 20 наурыз 1845 – 4 мамыр 1915) – британдық невролог, оны Макдональд Кричли 1949 жылы «барлық уақыттың ең ұлы клиникалық неврологы» деп сипаттаған. Ол 1870–1910 жылдар аралығында Лондонның Королева алаңындағы Паралич және эпилепсиямен ауыратын адамдарға арналған Ұлттық ауруханада (қазіргі Ұлттық неврология және нейрохирургия ауруханасы) қызмет етті, Королева Энн көшесіндегі үйінен консультациялар жүргізді, W1, және Университет колледжі ауруханасында дәріс оқыды. Ол көптеген еңбектер жариялады, бірақ ең бастысы – оның екі томдық «Нерв жүйесі аурулары туралы нұсқаулық» (1886, 1888) еңбегі, Королева алаңында неврологияның «Киелі кітабы» деп аталады.
Sir William Richard Gowers ('/g//aʊ//.//ər//z/; 20 March 1845 – 4 May 1915) was a British neurologist, described by Macdonald Critchley in 1949 as "probably the greatest clinical neurologist of all time". He practised at the National Hospital for the Paralysed and Epileptics, Queen Square, London (now the National Hospital for Neurology and Neurosurgery) from 1870–1910, ran a consultancy from his home in Queen Anne Street, W1, and lectured at University College Hospital. He published extensively, but is probably best remembered for his two volume Manual of Diseases of the Nervous System (1886, 1888), affectionately referred to at Queen Square as the Bible of Neurology.
Білім және ерте өмір
Уильям Ричард Гоуэрс, Хакниде әйелдерге арналған етік тігетін Уильям Гоуэрстің ұлы, Хакнидің Маре көшесіндегі әкесінің дүкенінің үстінде дүниеге келді. Ол 11 жасқа толғанда әкесі мен үш бауыры қайтыс болды, ал анасы Донкастерге қайтып, баланы Оксфордтағы Венаблз туыстарына қалдырды, ол жерде ол Крайст Черч мектебінде оқыды. Мектепті бітіргеннен кейін ол Йоркширдегі дос отбасының шаруасында жұмыс істеп, фермерлікпен айналысты, бірақ бұл іс сәтті болмады. Ессекс қаласындағы Когжесхоллға барғанда, әжесі оны жергілікті дәрігермен таныстырып, медициналық шәкірт болуды ұсынды. Ол өте ықылассыз келісті және келесі үш жылды Томас Симпсонның шәкірті ретінде өткізді. Гоуэрстің ата-анасы да, Симпсон да конгрегационалистік ортадан шыққан. Гоуэрс Лондон университетінің емтиханына түсуге көндірілді, себебі бұл университет нонконформистер және Тест заңы бойынша басқа университеттерге қабылдаудан шеттетілгендер үшін құрылған еді. 1862-1863 жылдары шәкірттік кезінде ол Питманның стенографиясын жазуды жаттығу үшін, университетке түсер алдында меңгеруді шешкен дағдыны жетілдіру үшін, күнделік жазып отырды. Когжесхоллдегі екі конгрегационалистік пастор, біріншісі – Рев. Брайан Дейл, ал кейін – Рев. Алфред Филпс жас жігітке басшылық етті, ол жергілікті Механика институтының ресурстарын пайдалана отырып емтиханға дайындалды. Ол 1863 жылы бірінші санатта емтиханды сәтті тапсырды. Оның екі қарындасы, Эдит пен Эвелин ересек болғанда пигментті ретинитке шалдықты. Оның демалыс кезінде салған бір суреті Корольдік академияда көрмеге қойылды, бұл оған үлкен мақтан әкелді. 1890 жылдардан бастап тым көп жұмыс істеуі салдарынан денсаулығы күрт нашарлады. 1913 жылы ол және оның әйелі пневмонияға шалдықты, нәтижесінде Мэри қайтыс болды. Гоуэрс екі жылдан кейін, 1915 жылы қайтыс болды. Ол 70 жаста еді. Кейбір студенттерінің арасында стенографияны қолдауы үшін ол қызық тұлғаға айналды, бірақ бұл оған өмір бойы жақсы қызмет етті, медициналық студент кезінен бастап, маңызды еңбектерін жазуда және іс қағаздарын жинауда көмектесті.
William Richard Gowers, son of Hackney ladies' bootmaker William Gowers, was born above his father's shop in Mare Street, Hackney. By the time he was 11 his father and all three of his siblings had died, and his mother returned to live in Doncaster leaving the boy with Venables relatives in Oxford, where he attended Christ Church school. When he left school he tried farming, working for a family friend in Yorkshire, but this was not a success. On a visit to Coggeshall, Essex, where his paternal grandmother lived, his aunt introduced him to the local doctor, and suggested that he might become a medical apprentice. Rather unwillingly he agreed, and spent the next three years apprenticed to Thomas Simpson. Gowers' parents both came from congregationalist backgrounds, as did Simpson. Gowers was persuaded to try to take the University of London matriculation, as it was a university established for Nonconformists and others excluded under the Test Act from most other universities. During 1862–3, while an apprentice, he kept a shorthand diary, largely to practice writing Pitman's shorthand, a skill he decided to master before going to university. Two congregationalist ministers at Coggeshall, first the Rev. Brian Dale and then the Rev. Alfred Philps provided guidance to the young man, who studied for his matriculation using the resources of the local Mechanics Institute. He passed his matriculation examination in 1863 in the First Class Division. Their two sisters, Edith and Evelyn, developed retinitis pigmentosa in early adult life. One of his holiday etchings was exhibited at the Royal Academy, much to his great pride. Overwork caused his health to deteriorate rapidly from the 1890s onwards. Both he and his wife succumbed to pneumonia in 1913, from which Mary died. Gowers died two years later, in 1915. He was 70. He became a figure of fun to some of his students for his advocacy of shorthand, but it clearly served him well throughout his life, from his days as a medical student, in drafting his major publications, and in collecting his case records.
Неврологияға қосқан үлесі
The Lancet журналында былай деп жазылған: «Гауэрс – ерекше байқағыш, дәл және жақсылап зерттейтін, кең көкжиегі мен салмақты ойлау қабілетіне ие болған, оның байқауларынан жасаған қорытындылары нақты және сенімді болған тұлға. Оның «жайылмалы дедукция» деп аталатын керемет қабілеті болды». British Medical Journal журналы «Гауэрс нейропатологияда өте ұсыныс беретін ұстаз болғанына еш күмән жоқ, және ол осы салада да, сондай-ақ бастапқы зерттеуші ретінде де оның шекараларын кеңейтуге және тәжірибесін жетілдіруге үлкен үлес қосты» деп мәлімдеді. Ол жазуының айқындығымен де танымал болды, бұл оның жазған әр нәрсесінің әсерін күшейте түсті. Ол сонымен қатар Хьюлингс Джексонның маңызды ойларын таратып, медицина әлеміне өзінің «ұстазы» деп атаған адамның тығыз және түсініксіз жазбаларын түсіндірді. Гауэрс өзінің есімін Гауэрс белгісіне (бұлшықет әлсіздігінің белгісі), жүйке жүйесіндегі Гауэрс жолына (алдыңғы спиноцеребелляр жолы), Гауэрс синдромына (жағдайлық вазовагальдық синкоп) және Гауэрс айналымына (Ұлттық неврология және нейрохирургия ауруханасының апталық жағдайларды талқылау және клиникалық оқыту сессиясы) берді. 1892 жылы Гауэрс сэр Дэвид Ферриер және Джон Хьюлингс Джексонмен бірге эпилепсиямен ауыратындарды жұмыспен қамту жөніндегі Ұлттық қоғамды (қазіргі Эпилепсия қоғамы) құрғандардың бірі болды.
The Lancet wrote that 'It may be stated without fear of contradiction that Gowers was an extraordinary observer, accurate and painstaking, with a wide horizon and a sound judgment which made his deductions from observations both definite and reliable. He had a marvellous power of what might be called intensive deduction'. The British Medical Journal stated 'There can be no doubt that in neuropathology Gowers was a very remarkable teacher, and that both in that capacity and as an original investigator he did very much to enlarge its bounds and to improve its practice'. He was also renowned for the clarity of his writing, a skill which added considerably to the impact of everything he wrote. He also disseminated the great insights of Hughlings Jackson, explaining to the medical world the dense and confusing writings of the man he referred to as his 'master'. Gowers gave his name to Gowers' sign (a sign of muscular weakness), the Gowers' tract (tractus spinocerebellaris anterior) in the nervous system, Gowers' syndrome (situational vasovagal syncope), and Gowers' Round (the National Hospital for Neurology and Neurosurgery's weekly case presentation and clinical teaching session). In 1892, Gowers was one of the founding members of the National Society for the Employment of Epileptics (now the Epilepsy Society), along with Sir David Ferrier and John Hughlings Jackson.
Таңдалған кітаптар (бірінші басылымдар)
Медициналық офтальмоскопияның нұсқаулығы мен атласы (Лондон: J & A Churchill, 1879). Псевдогипертрофиялық бұлшықет параличі (Лондон: J & A Churchill, 1879). Омыртқа миының ауруларын диагностикалау (Лондон: J & A Churchill, 1880). Эпилепсия және басқа да созылмалы конвульсивті аурулар: себептері, симптомдары және емдеуі (Лондон: J & A Churchill, 1881). Ми ауруларының диагностикасы бойынша лекциялар (Лондон: J & A Churchill, 1885). Жүйке жүйесінің аурулары туралы нұсқаулық, 1-том (Лондон: J & A Churchill, 1886). Жүйке жүйесінің аурулары туралы нұсқаулық, 2-том (Лондон: J & A Churchill, 1888). Сифилис және жүйке жүйесі (Лондон: J & A Churchill, 1892). "Өмір динамикасы" (Лондон: J & A Churchill, 1894). Органикалық ми ауруларының сипатының диагностикасы (Лондон: Isaac Pitman, 1897). Көзбен көру және естудің субъективті сезімдері, абиотрофия және басқа лекциялар (Лондон: J & A Churchill, 1904). Эпилепсияның шекаралық аймағы: естен тану, вагустық шабуылдар, бас айну, мигрень, ұйқы симптомдары және олардың емделуі (Лондон: J & A Churchill, 1907).
A Manual and Atlas of Medical Ophthalmoscopy, (London: J & A Churchill, 1879). Pseudo Hypertrophic Muscular Paralysis, (London: J & A Churchill, 1879). The Diagnosis of Diseases of the Spinal Cord, (London: J & A Churchill, 1880). Epilepsy and other Chronic Convulsive Disorders, their Causes, Symptoms and Treatment, (London: J & A Churchill, 1881). Lectures on the Diagnosis of Diseases of the Brain, (London: J & A Churchill, 1885). A Manual of Diseases of the Nervous System, Vol 1, (London: J & A Churchill, 1886). A Manual of Diseases of the Nervous System, Vol 2, (London: J & A Churchill, 1888). Syphilis and the Nervous System, (London: J & A Churchill, 1892). The Dynamics of Life, (London: J & A Churchill, 1894). Diagnosis of the Nature of Organic Brain Disease, (London: Isaac Pitman, 1897). Subjective Sensations of Sight and Sound, Abiotrophy and other lectures, (London: J & A Churchill, 1904). The Borderland of Epilepsy : Faints, Vagal Attacks, Vertigo, Migraine, Sleep Symptoms, and their treatment, (London: J & A Churchill, 1907).