Кіріспе

Каталондық сәулетші (1850–1923)

Луис Доменек и Монтанер (; 21 желтоқсан 1850 – 27 желтоқсан 1923) – каталондық архитектор, Каталондық Модернизмге (català) және модерн/югенд стилі қозғалысына зор үлес қосып, ықпал еткен тұлға. Ол сондай-ақ каталондық саясаткер болды. Барселонада туған ол бастапқыда физика және табиғаттану ғылымдарын оқыды, бірақ көп ұзамай сәулет өнеріне ауысты. 1873 жылы Барселонада архитектор ретінде тіркелді. Сонымен қатар, 45 жыл бойы Барселонаның сәулет мектебі Escola d'Arquitectura-да профессор және директор болып қызмет етті, эсселерде, техникалық кітаптарда және газеттер мен журналдарда сәулет туралы көптеген жазбалар жариялады. Оның ең танымал құрылыстары – Барселонадағы Сант-Пау ауруханасы мен Palau de la Música Catalana ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұра тізіміне енген. Архитектор, 45 жылдық сәулет профессоры және сәулет туралы жазған зерттеуші ретінде Доменек и Монтанер Каталониядағы архитектуралық модернизмді қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. Бұл стиль, негізінен Антони Гаудидің еңбектерінің арқасында, халықаралық деңгейде танымал болды. Доменек и Монтанердің 1878 жылы «La Renaixença» журналында жарияланған «En busca d'una arquitectura nacional» («Ұлттық сәулетті іздеу») атты мақаласы сол кездегі архитекторлардың каталондық мінезді көрсететін құрылымдар салуға тырысқандығын көрсетті. Оның ғимараттарында рационализм және испан-араб сәулетінен шабыт алған әдемі әшекейлер үйлесім тапқан, сонымен қатар Арт-нуво стиліне тән қисық сызықты дизайн қолданылған. Барселонадағы El castell dels 3 dragons мейрамханасы (1888 жылғы Дүниежүзілік көрмеге арналған, көп жылдар бойы Зоологиялық музей болған) өте жетілген шешімдерді (көрнекті темір конструкция және керамика) қолданды. Кейіннен ол бұл стильді басқа да ғимараттарда дамытты, мысалы, Барселонадағы Каталон музыка сарайы (1908), онда мозаика, керамика және боялған шыны кеңінен қолданылды, Барселонадағы Сант-Пау ауруханасы және Реустағы Пере-Мата институты. Доменек и Монтанердің жұмысы ашық құрылымдар мен жеңіл материалдарға қарай дамыды, бұл Каталон музыка сарайында айқын көрінеді. Гауди сияқты басқа архитекторлар кері бағытта жұмыс істеді. Доменек и Монтанер каталондық автономиялық қозғалыста да маңызды рөл атқарды. Ол «La Jove Catalunya» және «El Centre Català» ұйымдарының мүшесі болды, кейіннен «Lliga de Catalunya» (1888) (Каталон лигасы) және «Unió Catalanista» (1892) (Каталон одағы) ұйымдарының төрағасы болды. Ол Каталонияның автономиясын талап ететін «Базалар де Манреса» тізімін бекіткен комиссияның ұйымдастырушыларының бірі болды. Ол Centre Nacional Català (1889) және Lliga Regionalista (1901) мүшелері болды және 1901 жылы «төрт президенттің кандидатурасы» деп аталған сайлауда жеңіске жеткен төрт парламентарийдің бірі болды. 1903 жылы қайта сайланғанымен, ол 1904 жылы саясаттан қол үзді және өзін археологиялық және сәулеттік зерттеулерге толықтай арнады. Ол 1923 жылы Барселонада қайтыс болды және сол қаладағы Сант-Герваси зиратында жерленді.

Білім және оқытушылық мансап

Барселонадағы Каррер Авиньо көшесінде дүниеге келген ол, беделді баспагер және кітап мұқабасын жасаушы Пере Доменек и Сало мен Канет-де-Мардың бай отбасынан шыққан Мария Монтанер и Виланың екінші ұлы болды. Доменек и Монтанер көп уақытын қазір мұражайға айналған үйінде/кеңсесінде өткізді. Физика және математиканы оқығаннан кейін, Барселонада және Мадридтегі Корольдік Искусство академиясының сәулет мектебінде сәулетші мамандығын оқыды, одан 1873 жылдың 13 желтоқсанында бітірді. Оның оқытушылық қызметі 45 жылға созылды және Каталониядағы Модернизмнің қалыптасуына зор ықпал етті. Әріптесі Антони Мария Галлиссамен бірге сәулетке қолданылатын декоративтік өнер саласындағы жоғары деңгейдегі жұмыстарды жүзеге асыру үшін шеберхана құрды.

Сәулет жұмыстары

Доменек и Монтанердің ғимараттары құрылымдық рационалдылықты испан-араб сәулет дәстүрінен және Модернизмге тән қисық сызықтардан шабыт алған керемет әшекейлеумен үйлестіреді. Олар сол кездегі сәулет авангардында болды, құрылымдық болатты және ашық кірпішті толыққанды пайдаланды, сондай-ақ мозаика, керамика және боялған шыныдан жасалған өте үйлесімді әшекейлерді қолданды. Архитектура мектебінің директоры ретінде ол көптеген шәкірттері қабылдаған стильді насихаттады. Пуиг-и-Кадафальх оны "бір белгілі кезеңнің және көркемдік мектептің адамы деп есептеді, ол басқа елдердегі жаңалықтарды тыңдап, оларды өзінің ерекшелігімен жаңаша бейімдеді". Уақыт өте келе, көптеген Модернист сәулетшілерден айырмашылығы, Доменек и Монтанердің ғимараттары жеңілдеп, құрылымдық материалдың мөлшерін азайтты, бірақ әшекейлеуді басты элемент ретінде сақтап қалды.

Модернистік дәуірге дейінгі кезең

Доменек бітіргеннен кейін Жозеп Виласекамен бірге Еуропаға саяхатқа шығып, прус архитектурасына қызығушылық танытты. Бұл, сондай-ақ Виласеканың тұлғасы, оның келесі жұмыстарына әсер етті. Бұл әсер Доменектің 1878 жылға дейінгі (оның «En busca d'una arquitectura nacional» манифесті жарық көрген жыл) бірнеше жұмыстарында көрінеді: Клаве отбасының мазары, Университет сағатындағы Каса Монтанер, сондай-ақ ешқашан салынбаған провинциялық білім беру мекемелерінің жобасы. Бұл туындыларды модернизм алдындағы туындылар деп санауға болады. «Montaner i Simón» баспасының ғимараты (1879–1885) – шын мәнінде манифесттен кейінгі оның алғашқы жұмысы болды, ол германдық әсер мен символизмді толықтыра, мудехар стиліндегі әшекейлік шешімдерді қолданады. Рамон Монтанер и Вила оған Барселонадағы Палау Рамон Монтанер қалалық үйін салуды және Канет-де-Мардағы Санта-Флорентина қамалын қайта жаңартуды тапсырды.

Қазіргі заман

Доменек Барселонадағы Кө universalльді көрмеге (1888) қатысты бірнеше тапсырыс алды, бұл оның Сәулет мектебінің және көрменің жұмыстарының директоры Элиес Рожентпен жақын достығының арқасында болды. Ол Кен комитетінің мүшесі және Ситадель саябағындағы жақсарту жұмыстарына жауапты сәулетші болды. Сонымен қатар, ол шара барысында патшалық отбасын орналастыру үшін Барселона қалалық әкімшілігін қайта жаңартылды. Бұл жұмыстардың ең танымалдары, әрине, қазір жоқ «Интернационал» қонақ үйінің құрылысы, ол рекордтық 53 күнде салынды, сондай-ақ «Кастель делс Трес Драгонс» (қазіргі Барселона Зоология мұражайы) деп аталатын кафе-ресторан, бұл ғимарат жаңа бағыттарды ең жақсы көрсетеді және Модернизм дәуірінің басталуы деп есептеледі. Ашық қызыл кірпіш және ашық металл конструкцияларын пайдалану ғимаратқа өнеркәсіптік көрініс береді, төменгі қабаттары берік және ықшам, ал жоғары қабаттары жеңіл және ашық, тік парапеттерімен. Ішкі кеңістігі екі аркамен біріктірілген, олар сатылап орналасқан симметриялық шатырды ұстап тұрады. Доменек қолданбалы өнердің ең жақсы үлгілерін және әшекейлік шешімдерді, мысалы, капительдердің гүлді тәждерін енгізді. Пюжоль и Баусис фабрикасының керамикасы қолданылды, оның дизайндарын Антони М. Галлисса, Жозеп Ллимона, Дж. А. Пелишер және Александр де Рикер жасады. Сондай-ақ, Антони Ригальт и Бланштің витражды терезелері болды, бірақ олар қазір жойылды. Монтанер и Симон ғимаратында осы техникаларды қолдану Хендрик Петрус Берладжге Амстердам биржасын жобалау кезінде шабыт берді. Кейіннен ол Реустегі «Каса Навас и Рулл», Барселонадағы «Каса Льо Морера», «Каса Томас» және Олоттағы «Каса Сола Моралес» сияқты жеке тұрғын үйлерді жобалады. Осылардың барлығында ол Модернизмге тұтас көзқараспен қарады, қолданбалы өнерді, әсіресе мүсіндеме, мозаика және витражды кеңінен пайдаланды.

Негізгі жұмыстар

Кәсіби мансабының ең жоғалған шағында Доменек і Монтанер ең ірі және күрделі жұмыстарын қолға алды, олар үшін ол ең көп танылды. Осы жобалар бойынша жұмыстары уақыт бойынша бір-бірімен қабаттасып, ол әрқайсысынан алынған тәжірибені пайдалана алды. Экспо мейрамханасында (Castell dels Tres Dragons, қазір геология мұражайы) алынған көптеген білім мен техникалық жаңалықтар кейіннен Palau de la Música-ның жобалау және құрылысында қолданылды, ал Institut Pere Mata-да қолданылған авангардтық идеялар Hospital de Sant Pau-да қабылданып, жетілдірілді. Каталондық музыка сарайы мен Сант-Пау ауруханасы 1905 және 1913 жылдары Барселона қалалық кеңесі ұйымдастырған жылдық сәулет конкурсында жүлде алды. Соңғы кезде ЮНЕСКО оларды Әлемдік мұра деп жариялады.

Пере Мата институты

XIX ғасырдың соңына дейін, модернизмнің өрбу кезеңінде Доменек Реус қаласында психикалық ауруларға арналған Пере Мата институтын (1897–1919) салды. Бұл – таза эстетикалық аспектіні ескере отырып, адамдарға қызмет ететін архитектураның үлгісі. Жоба Pau Font de Rubinat-тың қолдауымен басталып, денсаулық сақтауға әлеуметтік тұрғыдан қарау қолдауға ие болған кезде медициналық қызмет көрсетуде маңызды қадам болды. Институттың құрамында барлық емдеу қажеттіліктерін қамтитын, ішкі "көшелер" бойында орналасқан жеке павильондар бар. Доменек әшекейлік тілді пайдаланды, онда табиғат боялған әйнек, керамика және мозаика арқылы барлық бөлмелерге еніп, адамның жанын сергітеді. Бір жыл өткен соң, ол институтта алған тәжірибесін Sant Pau ауруханасының медициналық жаңалықтарға толы дизайнында пайдаланды.

Каталон музыкасы сарайы

Доменек бұл жұмыста өте жетілген құрылымдық шешімдерді пайдаланды, оның ішінде ламинатталған бөлімдер, тіреулер жүйесімен бекітілген болат қаңқа, готикалық үлгідегі периметриялық күмбездер және үлкен шыны қабырғалар бар. Бұл ғимарат Доменек өнерінің көрнекті үлгісі: ішкі кеңістік пен жарықты екі қабатты қасбет арқылы бақылау, қолданбалы өнердің – мүсін, мозаика, витраж және металл өңдеудің стильдік үйлесімділігі.

Сант-Пау ауруханасы

Аурухана жобасы сол кездегі ірі қалалардағы денсаулық сақтау туралы өрбудегі алаңдаушылықтың ықпалымен туды. Доменек Еуропа бойынша қолданылған түрлі шешімдерді зерттеді (Париждегі Ларибозиер ауруханасы, Лондондағы Сент-Томас, Бельгияның Лейкен қаласындағы Брюгман және Францияның Туль қаласындағы әскери аурухана) және жер асты жолдарымен байланысқан жеке павильондар негізінде толығымен жаңа тәсіл ойлап тапты. Каталондық күмбездер мен Tres Dragons және Palau сияқты болат конструкцияларды үйлестіру арқасында кең, ашық кеңістіктер құрылды. Доменек еңбектеріне тән кірпіш қалаудың қарапайымдылығы Монжуик тасының жылылығымен үйлеседі, дәл осылай Палау де ла Музикада Пау Гаргалло мен Франсеск Мадурелл и Торрес жасаған мүсіндерін де көруге болады.

Жазбалар

Доменек Каталонияның жетекші басылымдарына үлес қосты: La Renaixença, Lo Catalanista, Revista de Catalunya, El Diluvio және La Veu de Catalunya. 1904 жылы Франческ Камбомен араздасқаннан кейін, ол La Veu de Catalunya басылымына үлес қосуын тоқтатып, El Poble Català апталық газетін құрды. Ол сонымен қатар көптеген кітаптардың авторы болды, олардың ішінде техникалық жұмыстар (Historia general del arte: arquitectura, 1886; Iluminación solar de los edificios, 1877) және саяси-әлеуметтік эсселер ("La política tradicional d'Espanya", 1898; "Estudis polítics", 1905, "Conservació de la personalitat de Catalunya", 1912, "La Política tradicional d'Espanya: com pot salvar se'n Catalunya", 1919) бар. 1878 жылғы 28 ақпанда La Renaixença басылымында жарияланған «En busca de una arquitectura nacional» (Ұлттық сәулетті іздеу) атты мақаласында Каталония үшін қазіргі заманғы ұлттық сәулеттің басшылық қағидаларын жариялады. Ол баспагерлік қызметпен де белсенді айналысты. Ол отбасылық фирмасы Editorial Domènech баспасынан шыққан Biblioteca Artes y Letras журналының редакторы болды, сонымен қатар көптеген кітап мұқабаларын жасады, онда елдің ең үздік жазушыларының шығармалары мен сол кездегі ең маңызды еуропалық авторлардың аудармалары кірді. 1886 және 1897 жылдар аралығында Editorial Montaner i Simón баспасы оның жетекшілігімен монументалды Historia General del Arte еңбегін жариялады. Доменек оның бірінші бөлімін суреттеді, ал Жозеп Пуиг и Кадафальх оны жалғастырды. Достары Антони М. Галлисса және Жозеп Фонт и Гумамен, сондай-ақ Каталония саяхатшылар клубының мүшелерімен бірге Каталонияның әртүрлі аймандарындағы романдық шіркеулерді зерттеді; 1904 жылы Палларс, Рибагорса және Сердания аймақтарын, 1905 жылы Риполлес, Жиронес, Вальлеспир, Россельо және Валль-д'Аран аймақтарын, ал 1906 жылы ол стилін «Алғашқы романдық» деп атаған Эмпорда аймағындағы шіркеулерді зерттеді. Осылайша Доменек романдық сәулет туралы зерттемесі үшін материал жинады және Сәулет мектебіне маңызды фотоархивпен қамтамасыз етті.

Канет де Мар

1883 жылы Мария Пужадас Ллюис Доменек и Монтанеге қаладағы би залын театр ретінде қайта жаңартуды тапсырды. 20 қазанда Доменек өзінің Renaixença достарын және Àngel Guimerà-ның «Judith de Welp» пьесасын тұсаукесер етті. Жоғалды. 1884–1885 жылдары Канет-де-Мар Атенейі Риера-дель-Пинар, s/n. Бұл құрылыс, мүмкін, рим дәуірінен бастау алады, ол шаруашылық өндірісінің орталығы болған. 11 ғасырда ол бекінілген шаруашылыққа айналды, ал 16 ғасырда қорғаныс құрылыстарымен кеңейтілді. 19 ғасырдың соңында Доменектың туысы Рамон Монтанер и Вила ғимаратты сол кездегі талғамға сай етуді қалады. Сәулетші Таллат монастырының бөліктерін қосып, құрылысқа ортағасырлық сипат берді. Сондай-ақ, ол 1900 жылы қайтыс болған Рамон Монтанердің әйелі Флорентина Малатоның қабірі үшін крипт салдырды. 1949 жылдан бері ол ұлттық мәдени маңызы бар мүлік ретінде тіркелген. Жақсы. 1892 жылы Casa Roura Ca la Bianga, Riera de Sant Domènec, 1. 1889 жылы сәулетшінің туыстары Жасин де Капмани мен Пакита Рура үшін, Дүниежүзілік көрменің аяқталуынан кейін тұрғын үй ретінде салынды. Үй, Castell dels Tres Dragons сияқты, ашық кірпіш және темір конструкциясымен, сондай-ақ керамикамен әрленген алғашқы ғимараттардың бірі болып ерекшеленеді. Материалдар 1891 жылға дейін Доменектың Castell dels Tres Dragons қаласындағы шеберханасынан алынған. Жақсы. 1902 жылы Pedracastell Крестінің жолы. 1901 жылы Папа XIII жаңа ғасырды еске алу үшін қалалар мен ауылдарға кресттер орнатуға шақырды. 1902 жылы Луис Доменек и Монтанердің жобасымен және Мариà Серраның қолдауымен крест орнатылды. 1926 жылы боран кезінде құлап, оның орнына Пере Доменек салған көшірмесі орнатылды, бірақ ол Азамат соғысы кезінде қиратылды. Қазіргі крест 1954 жылы орнатылған. Жоғалды. 1905 жылы Rocosa шаруашылығына реформа жасау, Гаварра және Бускаронс өзендерінің қиылысы. Үйдің түпкілікті құрылысы 16 және 17 ғасырларда салынған, ал Доменек оны зерттеу үшін пайдаланған. Оның алдында Доменек и Монтанер үйі орналасқан, екеуі де дәстүрлі және модернистік элементтердің үйлесімін құрайды. Жақсы. 1910 жылы Доменек и Монтанер пантеоны, қалалық зират. Рикар де Капмани мен Джулия Монтанердің тапсырысымен салынды. 1915 жылдан бастап Доменек өз ұлы Рикард Доменекты (1892–1915) осы жерге жерлеу үшін пантеон берілді. Луис Доменек өзі де қайтыс болғанда осы жерге жерленгісі келетінін айтқан, бірақ 1923 жылы Примо де Ривераның диктатурасы кезінде отбасы Барселонадағы Сант-Герваси зиратындағы нишада жерлеуге шешім қабылдады. Қазіргі уақытта Канеттегі пантеонда оның ұлдары Рикард Доменек және Пере Доменек, сондай-ақ әйелі Мария Рура жатыр. Пантеонның қарапайымдылығы рационалистік стильде, соғыста зақымдалған болса да, Жозеп Ллимонаның мүсіні ерекше көзге түседі. Жақсы. 1912 жылы Монтанер отбасының фонтан-пантеоны, Гаварра және Бускаронс өзендерінің қиылысы. Доменек 1918 және 1920 жылдар аралығында осы ғимаратты салу үшін ескі үйді сатып алды. Сыртқы жағы әртүрлі стильдердің үйлесімі, ортағасырлық элементтер заманауи элементтермен кезектеседі. Луис Доменек и Монтанердің соңғы модернистік туындысы саналатын бұл үй қазір Доменек и Монтанер мұражайы болып табылады. Жақсы.

Комиллалар

ЖылАтауыОрындықТүсініктемеҮлгі1883–1892Комиллас Паптық университетіКомиллас маркизі Антонио Лопес и Лопес қаржылаған жобалар, Джоан Мартореллдің эклектикалық стильдегі жұмысы, онда Доменек і Монтанер аудитория, қоғамдық шіркеу, зал, баспалдақ, қола есік, мозаика және ойылған қаптамалармен, бастапқы ғимараттың қатаңдығын бұзып, нақты модернизм рухында безендіруге шақырылды. Жақсы1889Тре Каньос фонтаныХоакин дель Пьелаго алаңыОрталық бағананың айналасында үш су шығару орналасқан, олар алғыс сөздерімен, готикалық мотивтермен, пішіндермен, гүлдік шекаралармен және періштелермен әшекейленген. Бағана оралған дельфинмен судың негізгі көзі ретінде бейнеленген. Жақсы1890Комьильяс маркизіне арналған ескерткішМаркиз де Комьильяс саябағыАнтонио Лопес пен Лопестің отарлық және теңіздік империясының әлеуметтік және экономикалық өрлеуі Кубадан оралғаннан және Барселонада бизнесін құрғаннан бері тоқтамады. 1878 жылы король Альфонсо XII оған Кубадағы көтеріліске қарсы күресте көрсеткен қаржылық қолдауы мен жабдықтауы үшін туған қаласының (Комиллас) маркизі атағын берді. Осы кезде Комиллас қаласы маркиздің бейнесімен ұсырылып, оның естелігіне ескерткіш орнатылды. Жұмыс Лопестің досы Анхель Перестің шабындығында жүргізілді, ол ауылды сыйға берген және муниципалитет қаржыландырған ескерткішке орын берген еді. Бастапқыда ескерткішті Кристобаль Каскантеге тапсырған, бірақ ақырында Доменек і Монтанер орындады, бастапқы жобаның бір бөлігін сақтап қалды. Ескерткіш кеме қамыты сияқты түпкілікті тұғыр мен маркизтің мүсіні орналасқан бағанада тұр. Теңіз тақырыбына көптеген сілтемелер бар, Антиль аралдары мен Филиппиннің аллегориясы бейнеленген қола мүсіндері ерекше көзге түседі. Бұл туындылар, азамат соғысы кезінде маркиздің мүсінімен бірге, уақытша алынып қойылды. Жақсы1893Комьильяс зиратыБұл Антонио Лопес и Лопестің, бірінші Комиллас маркизінің тапсырысы бойынша салынған. Зират 15 ғасырға жататын ежелгі шіркеудің орнында салынды, оның кейбір құрылымдары мен аркалары пайдаланылды. Пиэлаго отбасының пантеонын Доменек жобалаған, ал мүсінін Жозеп Ллимона жасаған, ол сонымен қатар "Қырылушы періште" атты таңғажайып мүсіннің авторы. Жақсы.

Франколидің сусауы

1913Жылғы Ынтымақтастық шарап зауытыДоменек и Монтанер жобалаған, оны оның ұлы Пере Доменек и Роура аяқтаған. Үш бөлімі бар және сыртқы әшекейлерімен безендірілген. Ішкі кеңістігі архитектуралық элементтерін сақтап өзгертілді: ішкі бөлімнің тіректері, бағаналары және аркалары. Жақсы.

Льобрегаттың егістік жерлері

ЖылАтауыОрындықТүсініктемеЖарамсыздығыСурет1915–1920Монсион монастырыCarrer de l'Església, 101Антони Мария Галлиссаның бастапқы жобасы бойынша 1516 жылы шаруа үйін қайта жаңарту. 1915 жылы Жозеп Пухоль и Бочидің ұлы Жозеп Пухоль и Коломға тапсырылған жұмыс, жабындыны өзгерту, қасбетке жаңа терезелер мен кірпіштен әшекейлеу элементтерін қосу және ғимараттың арт жағындағы ең қызықты бөлігі – орталық корпусты салудан тұрды. Кейіннен үй Санта-Мария-де-Мон-Сио доминикандық қауымдарына сатылды. Жақсы.

Олот

ЖылАтауыОрындықТүсініктемеЖарамсыздығыСурет1913–1916Casa Solà MoralesPasseig d'en Blay 38 40Бұл қаланың модернізмінің ең әдемі мысалы, галереясы және он екі безендірілген бағанасы, сондай-ақ эваздағы валенсиялық плиткасы ерекше көзге түседі. Бұған қоса, қасбеті өсімдік өрнектерімен әсемделген. Бірінші қабатта мүсінші Эусеби Арнои Маскорттың еңбегі болған екі тамаша кариатида орналасқан. Жақсы.

Пальма

ЖылАтауыОрындықТүсініктемеЖағдайСурет1903Grand HotelPlaça Weyler, 3Каса Льо Морераға ұқсас ғимарат. Қазіргі уақытта ол La Caixa компаниясының бас кеңсесі.

Реус

ЖылАтауыОрындықСипаттамаЖағдайыСурет1900Рулл үйіCarrer de Sant Joan 27Жоғарғы қабаттағы әшекей жұмыстары қызықты, готикалық үлгідегі терезелер, үй иесі Пере Руллдің гербі және ғимаратты безендіретін тік бұрыштар бар. Қазіргі уақытта Муниципалдық мәдени шаралар институатының кеңсесі болып табылады. Жақсы1901Navàs үйіPlaça Mercadal, 5Иесіне арналған ерекше коммуникацияны дамытатын, біртұтас кешен ретінде жобаланып, безендірілген. Шеберлердің жұмысы Доменектың ең толыққанды туындысы. Өте жақсы1911Gasull үйіCarrer de Sant Joan, 29Noucentistes мектебінің қарапайымдық және сызықтардың тазалығы туралы идеялары бағаналардың, қоршаулардың және капительдердің қарапайымдастырылуында көрінеді. Бұл стильдік өзгеріс жобаға оның ұлының қатысқан болуы мүмкін екенін көрсетеді. Жақсы1912Pere Mata институтыCtra. de l'Institut Pere Mata, 1Қазіргі уақытта бастапқы қызметін сақтап қалған психиатриялық аурухана. Жобаның техникалық ерекшелігі ғимараттардың жекелеген аймақтарға бөлінуіне бейімделген. Тас, кірпіш, керамика және мозаика сияқты әртүрлі материалдардың сәнді үйлесімі бар. Өте жақсы

Таррагона

ЖылАтауыОрындысыТүсініктемеСурет1906Жау I мавзолейіТаррагона қалалық әкімдігіПласа АжументаментАрагонның I Жау I-нің қабірлерін орналастыру үшін 1906 жылы Таррагона ескерткіштері комиссиясы тапсырыс берді, бірақ ол Луис Доменек тірі кезінде аяқталмады және оның ұлы Пере Доменек аяқтады. I Жау I-нің қабірлерін қайда қою туралы кешігулер мен пікір алмасулар мавзолей 1992 жылға дейін қазіргі орнына орналастырылмауына себеп болды. Ол ешқашан I Жау I-нің қабірлерін сақтаған емес. Жақсы