Хаг против Өнеркәсіптік Ұйымдар Комитеті ісі: Бірінші түзету және жиналу бостандығы
Hague v. Committee for Industrial Organization
АҚШ Жоғарғы Сотының Hague v. CIO ісі (1939) жұмысшылар құқығын, сөз бостандығын және қоғамдық орындарда жиналу құқығын қорғады. Коммунизм айыбымен шектеуге қарсы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Hague v. Committee for Industrial Organization, 307 U.S. 496 (1939) – АҚШ Жоғарғы Сотының қарауына тиесілі АҚШ еңбек құқығының ісі.
Hague v. Committee for Industrial Organization, 307 U. S. 496 (1939), is a US labor law case decided by the United States Supreme Court.
Фактілер
1937 жылы Нью-Джерси штатының Джерси қаласында мэр Фрэнк Хейг қоғамдық орындарда еңбекшілер жиналыстарын өткізуге және Өнеркәсіптік Ұйымдар Комитетінің мақсатына қатысты материалдарды таратуға тыйым салу үшін қалалық ереже қолданды. Ол CIO-ны «коммунист» деп атады. «Көшелер мен саябақтардың меншігі кімде болса да, олар тарихи түрде халықтың пайдалануына берілген және ұзақ уақыттан бері жиналыстар өткізуге, азаматтар арасында ой алмасуға және қоғамдық мәселелерді талқылауға арналған. Мұндай көшелер мен қоғамдық орындарды пайдалану ежелгі заманнан бері азаматтардың құқықтарының, жеңілдіктерінің, иммунитеттерінің және бостандықтарының бір бөлігі болып келді» (Төреші Робертс).
In Jersey City, New Jersey, Mayor Frank Hague had in 1937 used a city ordinance to prevent labor meetings in public places and stop the distribution of literature pertaining to the Committee for Industrial Organization's cause. He referred to the CIO as "communist." “Wherever the title of streets and parks may rest, they have immemorially been held in trust for the use of the public and, time out of mind, have been used for purposes of assembly, communicating thoughts between citizens, and discussing public questions. Such use of the streets and public places has, from ancient times, been a part of the privileges, immunities, rights, and liberties of citizens” (Justice Roberts).
Үкім
Аудандық және округтік соттар CIO пайдасына шешім шығарды, ол мэрге қарсы осы әрекеттері үшін сотқа шағымданды және оны Моррис Л. Эрнст, Сполдинг Фрейзер, Ли Прессман және Бенджамин Каплан қорғады. Хейг Жоғарғы Сотқа шағым түсірді, ол оған қарсы үкім шығарды және Хейгтің саяси жиналыстарға тыйым салуы Бірінші түзетуде қарастырылған жиналыс бостандығы құқығын бұзғанын, демек қаулылардың күші жойылды деп танылды. Бұл іс Жоғарғы Сотқа «қоғамдық форум» ұғымын енгізді және Бірінші түзету құқықтарымен/қоғамдық форум мәселелерімен айналысатын көптеген басқа да істерде құрал ретінде пайдаланылады. 14-ші түзету қабылданғаннан (1866) және ратификацияланғаннан (1868) кейін Жоғарғы Сот оны мемлекеттік және жергілікті билік органдарына қарсы жеке құқықтарды қорғау үшін қолдана бастағанға дейін көп уақыт өтті; бұл бейбіт жиналу және сөз бостандығы үшін күресу құқығын арттырды.
District and circuit courts ruled in favor of the CIO, which brought the suit against the mayor for these actions and which was represented by Morris L. Ernst, Spaulding Frazer, Lee Pressman and Benjamin Kaplan. Hague appealed to the Supreme Court which ruled against him and held that Hague's ban on political meetings violated the First Amendment right to freedom of assembly, and so the ordinances were void. This case brought forth the public forum to the Supreme Court, and is used as a tool for many other cases dealing with First Amendment Rights/ public forum issues. It took a long time after the 14th Amendment was adopted (1866) and ratified (1868) before the Supreme Court began to use it to assert individual rights against State and local Governments; which amplified the right to peacefully assemble and fight for freedom of speech.