Кіріспе

Венгр жазушысы Петер Надас (Péter Nádas; 14 қазан 1942 жылы туған) – венгр жазушысы, драматург және эссеші.

Өмірбаян

Ол Будапештте еврей отбасында дүниеге келді, Ласло Надастың (алғашқы аты Нуссбаум) және Клара Таубердің ұлы. Венгрия нацистері билікті басып алғаннан кейін, 1944 жылдың 15 қазанында Клара Таубер ұлымен Бачка мен Нови-Садқа қашып кетті, бірақ Будапешт қоршауы алдында астанаға қайтып келді. Петер Надас қоршау кезінде анасымен бірге ағасы, журналист Пал Араньоссидің пәтерінде аман қалды. Оның ата-анасы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жасырын коммунист болған және кейін коммунистік үкіметте де қатысқан болса да, екі ұлын – Петер мен Палды Поцоньи көшесіндегі реформат (кальвинистік) шіркеуінде крещение рәсімінен өткізді. 13 жасында анасы аурудан қайтыс болды. 1958 жылы әкесі – министрліктердің біріндегі бөлім басшысы, парақорлыққа айыпталып, жала жапқандардың құрбаны болды, бірақ соттың шешімімен барлық айыптан босатылды – өзін-өзі өлтірді; Петер Надас 16 жасында жетім қалды. Магда Араньосси екі баланың қамқоршысы атанды. 1961-1963 жылдары Петер Надас журналистика мен фотосуретке оқыды. 1965-1969 жылдары Будапешт журналында (Pest Megyei Hírlap) журналист болып жұмыс істеді. Ол сонымен қатар драматург және фотограф ретінде де жұмыс істеді. 1969 жылдан бері бос кәсіпкерлікпен айналысады. 1990 жылы Магда Саломонға үйленді (онымен 1962 жылдан бері бірге өмір сүріп келген). 1984 жылы олар Мажарстанның батысындағы Гомбоссег деген шағын ауылға көшіп, содан бері сол жерде тұрады, бірақ Будадағы Касл ауданында да үйі бар. 1993 жылы Сеченьи әдебиет және өнер академиясының мүшесі болып сайланды. 1970 жылдардың басынан бері ол Германияның Берлин қаласында жиі болып, Гумбольдт университетінде лекция тыңдайды немесе Штаттсбиблиотекте оқиды. Ол Берлиндегі Wissenschaftskolleg zu Berlin, Institute for Advanced Study институтының стипендияты болды. 2006 жылы Берлиндегі Академияның мүшесі болып сайланды. Ол Германияда жоғары беделге ие.

Шығармалары

Көптеген әңгімелер жинағын жариялағаннан кейін, ол 1977 жылы өзінің алғашқы романы «Отбасылық оқиғаның соңы» деп жариялады. 1986 жылы екінші романы «Естеліктер кітабы» жарық көрді. Надас осы кітапты он екі жыл бойы жазды. Романның эпиграфы Иоанн Евангелиясынан алынған: «Бірақ ол өзінің денесінің ғибадатханасы туралы айтты» (Жохан, 2:21). Осы романында Надас әлемді адам денелерін бір-бірімен байланыстыратын қарым-қатынастар жүйесі ретінде бейнелейді. Бұл кітап Надасты Прустпен салыстыруға мүмкіндік берді. Ол 2005 жылы өзінің соңғы романын – үш томдық «Параллельді әңгімелер» (I: Үнсіз әлем, II: Түннің ең тереңі, III: Еркіндіктің демі) жариялады. Бұл роман – бір біртұтас повесть құрап біріккен көптеген тәуелсіз оқиғалар жиынтығы. Надас осы кітапты аяқтауға он сегіз жыл жұмсады. Роман «он тоғызыншы ғасырдың жоғары реализмі мен жаңа романның экспериментализмінің шеберлік үйлесімі» деп сипатталған, ал «шын мәніндегі повесть – денелердің бір-біріне тигізетін әсері, олардың тартымдылығы мен құштарлығы, өзара естеліктері туралы» (Габор Чордас) айтылады. Сюжет екі отбасының тарихы төңірегінде құрылған: бірі – мажар Липпай Лерлер, екіншісі – неміс Дёрингтер. Бұл екі басты желі кейбір оқиғалар немесе тұлғалар арқылы біркелкі емес түрде байланысады. Надастың басқа романдары: «Фотография туралы әдемі әңгіме», «Жылнама», «Көктегі және жердегі махаббат туралы» және «Ричард Шварцпен диалог». Өлім – Надас шығармаларындағы, әсіресе клиникалық өлім тәжірибесіне негізделген «Өз өлімі» туындысындағы маңызды тақырып. Оның жазу стилі зиялы, егжей-тегжейлі, күшті, инновациялық және талапты деп сипатталады. Ол 2014 жылы «Würth Preis für Europäische Literatur» сыйлығының иегері атанды. Сондай-ақ, ол Нобель сыйлығына үміткер ретінде қарастырылды.