Америкалық бомбалаушы жобасы: Douglas XB-31 тарихы
Douglas XB-31
Америкалық XB-31 бомбалаушы ұшағы: тарихы, құрылысы, және Екінші дүниежүзілік соғысқа дайындық мақсатындағы армиялық жоба. B-29, XB-30 сияқты ұшақтармен салыстыру.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық бомбалаушы жобасы
American bomber project
Дуглас XB-31 (Дуглас Моделі 332) – АҚШ Әуе күштерінің өте ауыр бомбалаушы ұшаққа деген сұранысынан кейін Дуглас ұсынған жоба. Осы сұраныс Boeing B-29 Superfortress, Lockheed XB-30 және Consolidated B-32 Dominator ұшақтарының жасалуына да себеп болды.
The Douglas XB 31 (Douglas Model 332) was the design submitted by Douglas after the request by the United States Army Air Forces for a very heavy bomber aircraft, the same request that led to the Boeing B 29 Superfortress, Lockheed XB 30, and Consolidated B 32 Dominator.
Жобалау және әзірлеу
1938 жылы АҚШ армиясының әуе корпусының (USAAC) басшысы, АҚШ армиясының генерал Генри Х. "Хап" Арнольд, Еуропа мен Тынық мұхитында соғыс болу мүмкін деген алаңдаушылыққа толы болды. Әуе күшінің болашақтағы қажеттіліктеріне дайындалуды үміттене отырып, Арнольд бригадир генерал В. Г. Килнер төрағалық ететін арнайы комитет құрды, оның мүшелерінің бірі Чарльз Линдберг болды. Сол кезде «Дуглас» фирмасы одан да ірі, қанаттарының ұзындығы 64,6 метр болатын, төрт қозғалтқышты стратегиялық бомбалаушы ұшақтың – «Дуглас XB-19» прототипін жасап жатты, ол 1941 жылғы маусымның соңында алғашқы рейсін жасады. Линдберг Люфтваффе базаларын аралап көргеннен кейін, нацистік Германияның басқа еуропалық елдерден оқшау алда екеніне көз жеткізді. 1939 жылғы есепте комитет бірқатар ұсыныстар жасады, оның ішінде жаңа, ұзақ қашықтыққа ұшатын ауыр бомбалаушыларды әзірлеу де болды. Еуропада соғыс басталғанда, Арнольд бірнеше компаниядан 8000 км қашықтыққа ұша алатын ұшақтардың жобаларын сұрады. 1939 жылғы 2 желтоқсанда рұқсат берілді. 1939 және 1940 жылдары «Дуглас» компаниясы 332-ші модельдің жобасын әртүрлі қозғалтқыштармен (Wright R-2600, Pratt & Whitney R-2800, Wright R-2160, Wright R-3350) зерттеді. Олардың барлығы дерлік бірдей жұмыс радиусына ие болуы тиіс болды, ал болжамды қызмет ету биіктігінде айырмашылықтар болды. «XB-31» жобасы «B-29» және «B-32» (сондай-ақ «XB-30») ұшақтарының артықшылығына байланысты қабылданбады, себебі USAAC «B-29» ұшағының «Дуглас» және «Lockheed» ұшақтарынан жақсырақ екенін анықтады.
Around 1938, United States Army General Henry H. "Hap" Arnold, the head of the US Army Air Corps (USAAC), was growing alarmed at the possibility of war in Europe and in the Pacific. Hoping to be prepared for the long term requirements of the Air Force, Arnold created a special committee chaired by Brigadier General W. G. Kilner; one of its members was Charles Lindbergh. The Douglas firm at the time was working on an even larger, 212 foot (64.6 meter) wingspan four engined strategic bomber prototype airframe, the Douglas XB 19, that made her maiden flight in late June 1941. After a tour of Luftwaffe bases, Lindbergh became convinced that Nazi Germany was far ahead of other European nations. In a report in 1939, the committee made a number of recommendations, including development of new long range heavy bombers. When war broke out in Europe, Arnold requested design studies from several companies on a Very Long Range bomber capable of travelling 5,000 miles (8,000 km). Approval was granted on 2 December 1939. Throughout 1939 and 1940 Douglas investigated designs of the Model 332 with different powerplants (Wright R 2600, Pratt and Whitney R 2800, Wright R 2160, Wright R 3350). All were designed to have roughly same operating range, with variations in the projected service ceiling. The XB 31 design was rejected in favor of the B 29 and B 32 (along with the XB 30) because the USAAC found the B 29 superior to the Douglas and Lockheed designs.