Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық ақын Фредерик Виктор Бранфорд (1892–1941) – Бірінші дүниежүзілік соғыс және одан кейінгі жылдардағы өлеңдерімен белгілі британдық ақын.
British poet
Frederick Victor Branford (1892–1941) was a British poet, known for verse of World War I and the years after.
Өмірбаян
Фредерик Виктор Рубенс Бранфорд Пауэлл, актерлер Мэри Бранфорд пен Джойнсон Пауэллдің ұлы болып дүниеге келді. Оған Мэридің ағасы Виктор Бранфордтың есімі қойылды және отбасында 'Фредди' Пауэлл деп аталатын. Анасы қайтыс болғаннан кейін оны Дороти тәтесі тәрбиеледі, ал ол Лионель Бранфордтан ажырасқаннан кейін Шотландияның Ардгей қаласына көшіп кетті. (Аласдейр Альпин Макгрегордың "Ешкі әйелі" атты кітабы оның еңбекқор және тапқыр Дороти тәтесінің әсерлі оқиғасын баяндайды, ол Эдинбургтегі жайлы өмірді Ардгейде (жергілікті тұрғындар бұл жерді "Қатты жел" деп атаған) Пасха Росс ауылындағы жеке шаруа ретінде өмір сүру үшін тастап кетті). Бранфорд кітапта "Виктор" кейіпкері ретінде бейнеленген. Ол әкесіне қарағанда Бранфордтарға жақын болған болуы мүмкін және өлеңдерін Бранфорд тегімен жариялаған. Ол Эдинбург және Лейден университеттерінде білім алған. Бірінші дүниежүзілік соғыста Корольдік әскери-әуе күшінде капитан қызметін атқарған Бранфорд Сомма шайқасында ауыр жарақат алды, ол Бельгия жағалауында атып түсіріліп, Нидерландқа жүзіп өтіп, онда тұтқындалды. Оның көптеген өлеңдері жараланғаннан кейін ұзақ сақайып, толық мүгедек болып қалған кезде жазылған. Ол өмірінің соңына дейін мүгедектік зейнетақысымен өмір сүрді. Бранфорд 1923 жылы болашақтағы бейбітшілікке деген үмітін жоғалтып, өлең жазуды тоқтатты. 1937 жылы ол қайтадан үйленді, оның екінші әйелі туысы Маргарет Бранфорд, Джон Бранфордтың драматург қызы болды.
Born Frederick Victor Rubens Branford Powell, the son of actors Mary Branford and Joynson Powell, he was given the second name of Mary's brother Victor Branford and was known in the family as 'Freddie' Powell. After the death of his mother he was brought up by his aunt Dorothy and after her separation from Lionel Branford, they lived in Ardgay, Scotland. (Alasdair Alpin MacGregor's The Goat Wife tells the evocative story of his hard working and resourceful Aunt Dorothy, who left a comfortable existence in Edinburgh for life as a solo crofter in the Easter Ross village of Ardgay (then known locally as "High Wind"). Branford appears in the book as "Victor".) He may have felt closer to the Branfords than to his father and published his poetry under the surname of Branford. He was educated at Edinburgh University and Leiden University. Serving as a captain in the Royal Naval Air Service during World War I, Branford was very badly wounded at the Battle of the Somme, when he was shot down over the Belgian coast and swam ashore to the Netherlands, where he was interned. Most of his poems were written in a long period of recovery from his injuries, which left him totally disabled. He lived on a disability pension for the rest of his life. Branford stopped writing poetry in 1923, disillusioned with the prospects for future peace. He remarried in 1937, his second wife was his cousin Margaret Branford, the playwright daughter of John Branford.