Майкл Филд – қаламгерлер Кэтрин Брэдли мен Эдит Купердің бірлескен псевдонимдері. Ағылшын поэзиясы, 40-қа жуық туынды, Роберт Браунингпен байланысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кэтрин Харрис Брэдли мен Эдит Эмма Купердің ортақ псевдонимі, американдық тамақ жазушысы. Майкл Филд – ағылшын авторлары Кэтрин Харрис Брэдлидің (1846 жылдың 27 қазаны – 1914 жылдың 26 қыркүйегі) және оның қызы және қамқоршысы Эдит Эмма Купердің (1862 жылдың 12 қаңтары – 1913 жылдың 13 желтоқсаны) поэзиясы мен өлеңді драмалары үшін қолданылған псевдоним. Филд есімімен олар бірге шамамен 40 туынды және «Еңбектер мен күн» атты ұзақ күнделік жазды. Олардың ниеті – осы псевдонимді құпия сақтау еді, бірақ олар досы Роберт Браунингке сенгеннен кейін көп ұзамай ол жария болды.
Collective pseudonym for Katharine Harris Bradley and Edith Emma Cooper
the American food writer
Michael Field was a pseudonym used for the poetry and verse drama of the English authors Katherine Harris Bradley (27 October 1846 – 26 September 1914) and her niece and ward Edith Emma Cooper (12 January 1862 – 13 December 1913). As Field, they wrote around 40 works together, and a long journal Works and Days. Their intention was to keep the pen name secret, but it became public knowledge, not long after they had confided in their friend Robert Browning.
Өмірбаяндары
Кэтрин Брэдли 1846 жылғы 27 қазанда Англияның Бирмингем қаласында, темекі өндіруші Чарльз Брэдли мен Эмма Харрис (қыздығы Харрис) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, сондай-ақ Чарльз Брэдли, Жоанна Сауткотт пайғамбардың және оның ізбасары Джон "Сион" Уордтың белгілі қолдаушысы және қаржылай демеушісі болды. Ол 1868 жылы Франция колледжінде лекциялар тыңдады, ал 1874 жылы Кембридж университетінің Ньюнхэм колледжінде әйелдерге арналған арнайы курсқа қатысты, бірақ диплом алмады. Брэдлидің үлкен әпкесі Эмма 1860 жылы Джеймс Роберт Куперге тұрмысқа шығып, Кенилвортқа көшіп кетті, онда 1862 жылғы 12 қаңтарда олардың қызы Эдит Эмма Купер дүниеге келді. Эмма Купер екінші қызы Эми туғаннан кейін өмір бойына мүгедек болып қалды, ал Катарина Брэдли, оның қарындасы болғандықтан, оның немересі Эдит Купердің заңды қамқоршысы болды. Брэдли бір кезде Раскиннің утопиялық жобасына қатысты. Ол алғаш рет Элизабет Барреттке сілтеме жасай отырып, Арран Ли деген псевдониммен жарияланды. Эдит олардың бірінші бірлескен туындысы – «Беллерофон» үшін Исла Ли есімін қабылдады. 1870-ші жылдардың соңында, Эдит Бристольдегі Университет колледжінде оқыған кезде, олар бірге тұруға келісті және келесі 40 жыл бойы лезбияндық махаббатта болып, бірлесіп жазды. Майкл Филд ретінде олардың бірінші бірлескен туындысы 1884 жылы «Каллирхоя және Фэйр Розамунд» болды. «Афинеум» басылымы «Каллирхоя» кітабындағы атақты «Фавн әні», көптеген антологияларға енген, «Фэйр Розамунд» кітабындағы «Перілер әні» және «Әке трагедиясының» барлық терең драмасы жас автордың әлі қыз кезінде жазғанын атап өтті. Олар қаржылық тәуелсіздікке ие болды. Олар Уолтер Патердің ойларына күшті ықпал еткен эстетиктер еді. Олар көптеген әдеби достар мен байланыстарды дамытты, әсіресе суретшілер және өмірлік серіктестер Чарльз Рикеттс және Чарльз Шеннон, олардың жанында Лондонның Ричмонд қаласында қоныстанды. Роберт Браунинг олардың жақын досы болды, сонымен қатар олардың құпия ашылуына себепкер болды, ал Рудьярд Киплинг те олармен жақын болды. Олар Оскар Уайльдты да біліп, оған сый танытты, оның өліміне қатты қайғырды. Олар әрқашан жақсы байланыста болғанмен, бастапқы сындық табыс ұзаққа соқпады (бұл көбінесе Филдтің бірлескен авторлығы белгілі болғандықтан деп есептеледі). Олар 1890-шы жылдардағы эстетикалық қозғалыстың көптеген өкілдерін білді, соның ішінде Уолтер Патер, Вернон Ли, Дж. А. Саймондс және Бернард Беренсон. Уильям Ротенштейн олардың досы болды. 1899 жылы Эдиттің әкесінің қайтысы оларға «жақын неке» куәлігі ретінде өз үйін сатып алуға мүмкіндік берді, бірақ Эдит әкесінің өлімін олардың өмір салты үшін жаза деп қарады. Кейінірек Эдит олардың екеуін де белсенді католиктер ретінде тануға бастама көтерді. Кэтрин 1914 жылғы 26 қыркүйекте Роглидегі Хоуксиард монастырындағы МакНаббтың жанындағы коттеджге көшіп барғаннан кейін қайтыс болды. Олар Мортлейктегі Рим-католик шіркеуінің Әйен Магдалена шіркеуінің зиратында бірге жерленген.
Katherine Bradley was born on 27 October 1846 in Birmingham, England, the daughter of Charles Bradley, a tobacco manufacturer, and of Emma (née Harris). Her grandfather, also Charles Bradley, was a prominent follower and financial backer of prophetess Joanna Southcott and her self styled successor John "Zion" Ward. She attended lectures at the Collège de France in 1868, and in 1874 she attended a course at Newnham College, Cambridge specially designed for women, however did not receive a degree for it. Bradley's elder sister, Emma, married James Robert Cooper in 1860, and went to live in Kenilworth, where their daughter, Edith Emma Cooper was born on 12 January 1862. Emma Cooper became an invalid for life after the birth of her second daughter, Amy, and Katharine Bradley, being her sister, stepped in to become the legal guardian of her niece Edith Cooper. Bradley was for a time involved with Ruskin's utopian project. She published first under the pseudonym Arran Leigh, a nod to Elizabeth Barrett. Edith adopted the name Isla Leigh for their first joint publication, Bellerophôn. From the late 1870s, when Edith was at University College, Bristol, they agreed to live together and were, over the next 40 years, lesbian lovers, and co authors. Their first joint publication as Michael Field was "Callirhöe and Fair Rosamund" in 1884. The Athenaeum noted that 'the famous Faun song in 'Callirrhoé,' which has found its way into many anthologies, the Fairy songs in 'Fair Rosamund,' and the whole of the poignant drama of 'The Father's Tragedy' were the work of the younger writer while still a girl.' They had financial independence. They were Aestheticists, strongly influenced by the thoughts of Walter Pater. They developed a large circle of literary friends and contacts; in particular painters and life partners Charles Ricketts and Charles Shannon, near whom they settled in Richmond, London. Robert Browning was a close friend of theirs—if also the source of their leaked identity—as well as Rudyard Kipling. They also knew and admired Oscar Wilde, whose death they bitterly mourned. While they were always well connected, the early critical success was not sustained (this is often attributed to the joint identity of Field becoming known). They knew many of the aesthetic movement of the 1890s, including Walter Pater, Vernon Lee, J. A. Symonds and also Bernard Berenson. William Rothenstein was a friend. In 1899 the death of Edith's father enabled them to buy their own house as evidence of their "close marriage", although Edith saw her father's death as retribution for their lifestyle. Edith later led the way in establishing the couple as active Catholics. Katherine died 26 September 1914, having moved to a cottage near McNabb at Hawkesyard Priory, Rugeley. They are buried together in the cemetery of St Mary Magdalen Roman Catholic Church in Mortlake.
Мұра
1923 жылы олардың ескерткіштері болмағандықтан қынжылған Чарльз Рикетс олар үшін қара тастан ескерткіш жасады, ал Джон Грей оған эпитафия жазды («Қанмен біріккен, Мәсіхпен біріккен»). Дегенмен, бұл қабір тасы 1926 жылы, орнатылған жылы, түзетуге келмейтіндей жарылып, қазір жоғалып кетті. Олардың кең көлемді күнделіктері Британ кітапханасында сақталады және Викториялық өмір мен хаттар консорциумы оларды цифрлық форматқа көшіріп, қолжетімді етіп берді. Каролин Девер күнделіктерде Уим Чоу қайтыс болғанға дейін көптеген көркемдік ерекшеліктер бар екенін айтады. Журналдардан жасалған, көп рет өңделген таңдаулы материалдар – екі ондаған жылдық томдар түріндегі кітапшалар, олар өздігінен саналы әдеби стильмен және скрапбук элементтерімен үйлесім тапқан. Бұл материалдарды Т. Стюрдж Мур, оның анасы Мари арқылы танысқан досы дайындады.
In 1923, saddened at their lack of a memorial, Charles Ricketts designed one for them of black stone, for which John Gray wrote the epitaph ('United in blood, united in Christ'). However, this tombstone at St Mary Magdalen Roman Catholic Church Mortlake cracked irreparably in 1926, the year in which it was installed, and is now lost. Their extensive diaries are stored in the British Library, and have been digitized and made available by the Victorian Lives and Letters Consortium. Carolyn Dever argues that the diaries contain many novelistic qualities—at least up until the time of Whym Chow's death. A much edited selection from the journals, which were two dozen annual volumes in ledgers with aspects of scrapbooks combined with a self conscious literary style of composition, was prepared by T. Sturge Moore, a friend through his mother Marie.
Қабылдау
1908 жылы олардың өлеңдерін шолу кезінде «Лондондық апталықтардың бірі жаңа томды жариялап, «Майкл Филдс» сияқты көрнекті ақынның осы елде осыншалықты аз танылуына қатысты ерекше жағдайға тоқталды. «Академия» журналының бір авторы «ол, мүмкін, қазір жарып тұрған лирикалық ақындарымыздың ең ұлысы» деген пікір білдірді, ал ақынның туындыларымен танысқандар осы бағалаумен келісуі керек деп айтылды. («Yorkshire Observer» газеті) салыстырмалы құндылық туралы мәселеге тоқталмай, өлеңдердің айқын ерекшеліктері бар екенін мойындауға болады. «Афинеум» журналы атап көрсеткендей, «жеті жыл бұрын екі ақын да Рим шіркеуіне қабылданды, және олардың католиктік дінге адалдығын көрсететін еңбегі екі томдық құлшылық өлеңдерінен тұрады: кішісінен – «Сый-сияпат өлеңдері», ал үлкенінен – «Мистикалық ағаштар». «Бұғының астында» (1893) – өлеңдер жинағы. «Атилла, менің Атиллам» (1896) – өлеңдік драма. «Аукциондағы әлем» (1898) – Vale Press баспасы, өлеңдік драма. «Түскі тармақтар» (1899) – өлеңдік драма. «Анна Руина» (1899) – өлеңдік драма. «Жапырақтар жарысы» (1901) – Vale Press баспасы, өлеңдік драма. «Юлия Домна» (1903) – Vale Press баспасы, өлеңдік драма. «Борджиа» (1905) – өлеңдік драма. «Түрлі тимьяннан алынған жабайы бал» (1908) – өлеңдер жинағы. «Мариамне патшайым» (1908) – өлеңдік драма. «Кешірім трагедиясы» (1911) – өлеңдік драма. «Тристан де Леоно» (1911) – өлеңдік драма. «Диан» (1911) – өлеңдік драма. «Айдарман» (1911) – өлеңдік драма. «Мессия» (1911) – өлеңдік драма. «Сый-сияпат өлеңдері» (1912). «Мистикалық ағаштар» (1913) – өлеңдер жинағы. «Уим Чоу: Махаббат оты» (1914) – өлеңдер жинағы. «Рас-Византия» (1918) – өлеңдік драма. «Дейрдре» (1918) – өлеңдік драма. «Уақыт атынан» (1919) – өлеңдік драма. «Таңдаулы өлеңдер» (1923). «The Wattlefold: Жарияланбаған өлеңдер» (1930). «Еңбектер мен күндер: Майкл Филдтің күнделігінен» (1933), Т. Стёрж Мур құрастырған (жарияланбаған күнделіктер қазір микрофильмде сақталуда), 1888 жылдан 1914 жылға дейін жыл сайын жазылған. «Қысқаша Ширазад: Майкл Филдтің 101 өлеңі» (1999) – Айвор С. Треби таңдауы. «Күдікті аяқтар басып өткен жерлер» – өлең.
A review of their poems in 1908 noted that 'One of the London weeklies, announcing the new volume, comments on the strange anomaly that a poet of "Michael Field’s" distinction should have had such slight recognition in this country. A writer in the "Academy" is quoted as saying that "he is perhaps the greatest of our living lyric poets who are actually writing at this time," and it is claimed that those who are acquainted with the poet's work must agree with this appreciation. Without entering into the question of comparative merit (says the "Yorkshire Observer"), it may be readily admitted that the poems have had a genuine note of distinction'. The Athenaeum noted that 'Seven years ago both poets were received into the Roman Church, and their definitely Catholic work is represented by two volumes of devotional verse: 'Poems of Adoration,' by the younger, and 'Mystic Trees,' by the elder writer.' Underneath the Bough (1893) poems. Attila, My Attila (1896) verse drama. World at Auction (1898) Vale Press, verse drama. Noontide Branches (1899) verse drama. Anna Ruina (1899) verse drama. Race of Leaves (1901) Vale Press, verse drama. Julia Domna (1903) Vale Press, verse drama. Borgia (1905) verse drama. Wild Honey from Various Thyme (1908) poems. Queen Mariamne (1908) verse drama. Tragedy of Pardon (1911) verse drama. Tristan de Léonois (1911) verse drama. Dian (1911) verse drama. The Accuser (1911) verse drama. A Messiah (1911) verse drama. Poems of Adoration (1912). Mystic Trees (1913) poems. Whym Chow: Flame of Love (1914) poems. Ras Byzance (1918) verse drama. Deirdre (1918) verse drama. In The Name of Time (1919) verse drama. Selection (1923). The Wattlefold: Unpublished Poems (1930). Works and Days: From the Journal of Michael Field, (1933) edited by T. Sturge Moore (unpublished journals are now available on microfilm) kept from 1888, annual to 1914. A Shorter Shırazad: 101 Poems of Michael Field (1999) selection by Ivor C. Treby
Where the Blessed Feet Have Trod poem.