Кіріспе

Құстардың жойылған туысы

Конфуцийорнис – Қытайдың Йисиан және Цзюфотан формацияларының ерте бор кезеңінен, 125-120 миллион жыл бұрын өмір сүрген, қара қарғадай шамалы базальды эвиалан туысы. Қазіргі құстар сияқты Конфуцийорнистің де тіссіз мүсіні болған, бірақ қазіргі құстардың кейінгі және жақын туыстары, мысалы, Гесперорнис және Ихтиорнис тісті болған. Бұл Конфуцийорнис пен қазіргі құстарда тістердің жоғалуы конвергентті түрде болғанын көрсетеді. Бұрын ол ең ежелгі құс деп есептелген, бірақ қазір бұл атақ оның ертерек туысы Эоконфуцийорниске тиесілі. Ол қытайлық философ Конфуцийдің (б.з.д. 551–479) құрметіне аталған. Конфуцийорнис – Йисиан формациясында табылған ең көп кездесетін омыртқалы жануарлардың бірі, және жүздеген толық үлгілер табылды.

Ашу тарихы

1993 жылдың қарашасында Қытайдың омыртқалы жануарлар палеонтологиясы және палеоантропология институтының (IVPP) палеонтологтары Хоу Ляньхай мен Ху Йоаминг Пекин қаласындағы қазба коллекционері Чжан Хеге Jinzhou қаласындағы үйіне барып, ол жергілікті сауда нарығынан сатып алған қазба құс үлгісін көрсетті. Желтоқсан айында Хоу Янг Юшань есімді шаруаның екінші бір үлгі тапқанын білді. Екі үлгі де Бейпиаодағы Шангуань жерінде бірдей жерден табылған. 1995 жылы Хоу және оның әріптестері осы екі үлгіні, сондай-ақ үшінші бір үлгіні құстың жаңа туысы және түрі ретінде, Confuciusornis sanctus деп ресми түрде сипаттады. Туыс атауы философ Конфуцийді грекше ὄρνις (орнис), "құс" деген сөзбен байланыстырады. Түр атауы латын тілінде "қасиетті" деген мағынаны білдіреді және қытай тіліндегі 圣贤 (shèngxián), "ақылды" деген сөздің аудармасы болып табылады, бұл да Конфуцийге сілтеме жасайды. Алғашқы табылған үлгі холотип деп белгіленді және IVPP V10918 нөмірімен тізімделді; ол бас сүйегі мен алдыңғы аяқтарының бір бөлігін қамтиды. Қалған екі қаңқаның бірі (паратип, IVPP V10895) толық жамбас пен артқы аяқтарынан, ал екіншісі (паратип, IVPP V10919–10925) тік сүйекке (жамбас сүйегіне) бекітілген алты қауырсын іздері бар фрагментті артқы аяқтан тұрады. Көп ұзамай, екі паратиптік үлгіде холотиптен белгісіз сүйектер ғана бар екендігі және олардың арасындағы сәйкессіздік оларды осы түрге жатқызуды күмәнді ететіні анықталды. Тек жақсы сақталған көптеген үлгілердің табылуы ғана осы үлгілердің бір түрді білдіретінін растады. 1990 жылдардың соңында Confuciusornis ең көне мүсірлі құс және Археоптерикстен кейінгі ең ерте құс деп есептелді. Сондай-ақ, ол Археоптерикстен сәл ғана жас деп саналды – Confuciusornis үлгілерінің көпшілігі табылған Yixian Formation тау жыныстары бірлігі сол кезде Юра кезеңінің соңында (Tithonian) пайда болған деп есептелді. 1992 жылы Jehol биотасынан Sinornis және Cathayornis есімді екі құс туысы сипатталған болса да, олар тек фрагментті қалдықтарға негізделген және одан да жас Jiufotang Formation қалыптасуынан шыққан, ол ерте креда кезеңіне жатқызылған.

Қосымша түрлер мен синонимдер

Конфуцийорнис санктустың сипатталуынан бері тағы бес түр ресми түрде аталып, сипатталды. Көптеген басқа қазба түрлері сияқты, түрлерді анықтау қиын, себебі түрлер арасындағы айырмашылықтарды түр ішіндегі өзгерістерден ажырату жиі мүмкін болмайды. C. chuonzhous қазіргі кезде C. sanctus-пен синоним саналады. 1997 жылғы сол жарияланымда Хоу атайтын Confuciusornis suniae IVPP V11308 үлгісіне негізделген. Бұл атау Сикуан Лянның әйелі Сунь ханымның құрметіне берілген. 2011 жылы Маргуан Лобон және оның әріптестерінің статистикалық талдауы C. sanctus-тың ең кіші өлшем класына жататын үлгілерде маңызды айырмашылықтар жоқ екенін көрсетті, бұл болжамды айырмашылықтардың бір түрдің жеке вариациялары екенін ұсынады. Дегенмен, авторлар C. dui-дың, мүмкін жоғалған голотипін қайта таба алмады, сондықтан олар өлшемдер үшін осы үлгінің қалыптамасына сүйенуге мәжбүр болды. Түрдің жарамдылығын бағалау үшін C. dui үлгілерін қайта зерттеу қажет. Маргуан Лобон және оның әріптестері 2011 жылы бұл диагноздың мәселелі екенін айтты. Үлкен ашылу сол жақ иық сүйегінде болмаса да, голотиптің оң жақ иық сүйегінде анық байқалды. Бұдан әрі, олардың статистикалық талдауы көрсеткендей, бұл үлгі C. sanctus түрлерінің өзгеру диапазонына жақсы сәйкес келеді. Осы авторлар C. feducciai C. sanctus-пен бірдей (кіші синонимі) деген ұсыныс жасады. 2002 жылы Хоу Jinzhouornis туысын атады, бірақ Chiappe et al. (2018) және Wang et al. (2018) морфометрия және белгілі конфуцийорнитоформ үлгілерін зерттеу негізінде бұл туыстың Confuciusornis-тің кіші синонимі екенін көрсетті.

Өлшемі

Конфуцийорнис шамамен қазіргі заманғы қарғаның мөлшерінде болды, оның жалпы ұзындығы және қанаттарының ені шамамен 1500 мм, ал дене салмағы шамамен 400 граммды құрады.

Аз ғана үлгілер ми сауытының тігістерін сақтап қалған, бірақ бір үлгіде маңдай-шаңқай тігісі пост-орбитальдық үдерістің артында және орбитаның ең артқы қабырғасының жанынан бассүйек арқылы өтетіні көрсетілген. Бұл Археоптерикс пен Эналиорниске ұқсас, ал қазіргі құстарда ол кері иіліп, бассүйек төбесін әлдеқайда артқа қарай кесіп өтеді, бұл Конфуцийорнистің маңдай сүйегін қазіргі құстармен салыстырғанда кішірейтеді. Көрнекті орбитальдық жиек орбитаның жоғарғы шекарасын құрады және пост-орбитальдық үдеріс ретінде жалғасты, оның шеттеріне сыртқа қарай шығатын, орбита жиегінің кеңеюін құрайтын айқын қырлары болды. Сквамозальдық сүйек ми сауытының қабырғасына толыққандай енгізілген, сондықтан оның нақты шекараларын анықтау мүмкін емес, бұл ересек қазіргі құстар үшін де осылай. Орбиталардың артындағы уақытша аймақтағы сүйектердің морфологиясы мен сәйкестігі туралы әртүрлі түсіндірмелер ұсынылған, бірақ қолда бар қазбалармен оны шешу мүмкін болмайды. Конфуцийорнис 1990 жылдардың соңында ата-бабалық диапсидтік бас сүйегі бар (бассүйек әр жағында екі уақытша терезесі бар) алғашқы белгілі құс деп есептелді, бірақ 2018 жылы Эльзановски және әріптестері конфуцийорнитидтердің уақытша аймағындағы конфигурацияның аутапоморфты (примитивті жағдайдан сақталғаннан гөрі екіншілік дамыған бірегей белгі) екенін тұжырымдады. Төртбұрышты сүйек және жұғындық таяқшаның артқы бөлігі күрделі тіреу құрылымына байланысты, ол сквамозальдық сүйекті пост-орбитальдық үдерістің төменгі жағымен байланыстырды. Бұл тіреу құрылымы екі сүйекті көпірден – уақытша таяқшадан және орбитозигоматикалық қосылыстан тұрады, бұл уақытша ашылудың диапсидтік бас сүйектердегідей бөлінгенін көрсетеді, бірақ бұл құрылым қазіргі құстардың уақытша шұңқырындағы көпірлермен салыстыруға болады. 2020 жылы белгісіз түрге жататын тағы екі үлгі (STM13 133 және STM13 162) сипатталды; біріншісі қазіргі құстардан айырмашылығы, екі жақ тісі орта сызықта кездесетін екі бөлек элементтен тұрады, ал олардың арасында жоғарғы жаққа қауырсындар өседі екенін көрсетеді. Сондай-ақ қазіргі құстардан айырмашылығы, бұл үлгілер жоғарғы мүңкісінің жоғарғы жағындағы тесіктердің болуына байланысты жоғарғы мүңкіс артқа қарай максциллаға созылып кеткенін көрсетеді.

Бас сүйектің соңы

Әр түрлі үлгілерде мойын омыртқаларының саны әртүрлі, кейбіреулерінде сегіз, ал басқаларында тоғыз. Бірінші омыртқа, атлас, төменгі жағында әлсіз жалпақ тілімшеге ие болған. Келесісі, ось, жоғарғы жағында кеңейтілген омыртқалық өсіндісі және бүйірінде созылыңқы ойыс бар. Қалған мойын омыртқаларының барлығында салыстырмалы түрде төмен омыртқалық өсінділер болған. Мойын омыртқаларының денелерінде ішкі ауа қуыстары түрінде пневматизацияның нақты белгілері жоқ. Мойын омыртқаларының алдыңғы буындық беттері ернеу пішіндес. Олардың астыңғы жағы қысыңқы болған. Жыныш сүйектері (иық сүйектері) құбыр тәрізді сүйектерге біріккен және қанат бұлшық еттерін бекіту үшін берік негіз құраған болуы мүмкін. Иық буынының бағыты қазіргі құстардағыдай жоғары бұрышталған емес, бүйірге қарай бағытталған; бұл Конфуцийорнистің қанаттарын арқасынан жоғары көтере алмайтынын білдіреді. 2006 жылы Фил Сентердің зерттеуіне сәйкес, буын тіпті көбінесе төмен қарай бағытталған, яғни жамбас сүйегі көлденеңнен жоғары көтеріле алмайды. Бұл Конфуцийорнистің қанатты ұшу үшін қажетті жоғары соққы жасау қабілетін жоқ етеді; Археоптерикс үшін де осылай болған болар еді. Конфуцийорнистің білезігі бірігуді көрсетеді, нәтижесінде карпометакарп қалыптасады. Екінші және үшінші метакарпальдар да ішінара біріккен, бірақ біріншісі бірікпеген, ал саусақтар бір-біріне қатысты еркін қозғала алады. Ұшу қауырсындарын қолдаған екінші метакарпаль өте мықты құрылымдалған; оның саусағында кішкентай тырнақ бар. Керісінше, бірінші саусақтың тырнағы өте үлкен және иілген. Салыстырмалы түрде жетілген және ұзын қанат қауырсындарына қарамастан, қолдың алдыңғы сүйектерінде қауырсын түймелерінің (papillae ulnares) немесе қауырсын лигаменттерінің сүйекті бекіту нүктелерінің белгілері жоқ.

Қауырсын үлгісі

2010 жылдың басында Чжан Фученг басқаратын ғалымдар тобы сақталған меланосомалар (түс беретін органеллалар) бар қазбаларды зерттеді. Мұндай қазбаларды электронды микроскоп арқылы зерттегенде, олар IVPP V13171 нөміріндегі Confuciusornis қазбасында меланосомалардың сақталғанын анықтады. Олар меланосомалардың екі түрі бар екенін хабарлады: эумеланосомалар және феомеланосомалар. Бұл Confuciusornis-тің сұр, қызыл/қоңыр және қара түстерде болғанын көрсетті, мүмкін қазіргі зебра финк құсы сияқты. Бұл сондай-ақ ертедегі құс қазбасында феомеланосомалардың сақталғанының алғашқы рет анықталғаны болды. Дегенмен, екінші зерттеу тобы хабарланған феомеланосомалардың іздерін таба алмады. 2011 жылғы олардың зерттеуі мыс сияқты белгілі бір металдар мен сақталған меланин арасындағы байланысты анықтады. Қазбадағы меланосомалардың іздерін және қауырсындағы металдардың болуын біріктіре отырып, ғалымдардың екінші тобы Confuciusornis-тің дене қауырсындарын және жоғарғы қанат қауырсындарын қара түсті етіп қайта жасады, бірақ қанат қауырсындарының көп бөлігінде меланосомалардың немесе металдардың ізін таппады. Олар Confuciusornis-тің қанаттарының ақ немесе, мүмкін, каротиноидты пигменттермен боялған болуы мүмкін деп болжады. Ересек еркектердің ұзын құйрық қауырсындары да бүкіл ұзындығы бойынша қара түсті болған. 2018 жылы CUGB P1401 үлгісін зерттеу кезінде Confuciusornis-тің қанаттарында, тамағында және иегінде айқын дақтардың бар екені анықталды.

Жіктеу

1995 жылы Хоу Конфуцийорнисті Конфуцийорнитидтер тұқымдастығына жатқызды. Бастапқыда ол оның Enantiornithes құрамына жататынын және Gobipteryx-тің туыс таксоны екенін болжады. Кейін ол Конфуцийорнис энантиорнит емес екенін түсінді, бірақ оның ірі Sauriurae құрамындағы Enantiornithes-тің туыс таксоны екеніне келісім берді. Бұл Чьяппе тарапынан қатаң сынға ілікті, ол Sauriurae-ны парафилетикалық деп есептеді, себебі Конфуцийорнитидтер мен Enantiornithes-тің тығыз байланысты екенін көрсететін жеткіліксіз ортақ белгілер болды. 2001 жылы Цзи Цян Ornithothoraces-тің туыс таксоны ретінде баламалы орналасқан жерін ұсынды. 2002 жылы Цзидің гипотезасы Чьяппе жасаған кладистік талдаумен расталды, ол жаңа топты анықтады: Pygostylia, оның Конфуцийорнисі анықтама бойынша ең төменгі деңгейдегі мүшесі. Конфуцийорнистің бірнеше ерекшеліктері оның құстар эволюциясындағы орнын көрсетеді; оның бас сүйегі Археоптерикстен көнерек, бірақ ол Археоптерикстің ұзын құйрығынан айырылып, біріккен құйрық омыртқаларын, яғни пігостильді дамытқан алғашқы құс. Бір даулы зерттеу Конфуцийорнистің Археоптерикстен гөрі Microraptor және басқа да дромеозавридтерге жақын болуы мүмкін деген қорытындыға келді.

Палеобиология

Үлкен, ет тәрізді саусақ бунақтарының табақшалары, кішкентай саусақ аралық табақшалары, аяқтың төменгі жағында тек торлы қабықшалардың болуы (бұл икемділікті арттырады) және Конфуцийорнистің қисық тырнақтары – қазіргі ағаштарда қоныстанушы, қонға салатын құстармен ортақ белгілер. Бұл Конфуцийорнистің ұқсас тіршілік салты болғанын көрсетеді.

Ұшу

Конфуцийорнистің өте ұзын қанаттары мен күшті асимметриялық қауырсындары болғандықтан, ол білікті ұшқыш болған деп дәстүрлі түрде есептеледі. Ұшу қабілетін жақсартуға арналған басқа бейімделулерге: біріккен білезік, қысқа құйрық, орталық кемікпен сүйектелген кеуде сүйегі, коракоидқа ұқсас тірек, үлкен дельтопекторлық қыртыс, күшті құйрық сүйегі (ұлна) және кеңейтілген екінші метакарпаль кілегі кіреді. Кеуде сүйегінің кілі және дельтопекторлық қырқа (күштірек жоғары соққыны қамтамасыз етеді) – қазіргі құстардың ұшуына бейімделген, бұл Конфуцийорнистің де солай істегенін көрсетеді. Дегенмен, оның қолын денесінің артына бұра алмауынан ұшу соққысы өзгеше болуы мүмкін, ал салыстырмалы түрде кішкентай кеуде сүйегінің кілі ұзақ уақыт бойы ұшуға қабілетсіз болғанын көрсетеді. Кішкентай кеуде бұлшықетінің және жоғары акрокоракоидтың болмауы, М. супракоракоидтың көк сүйекті триосеум тесігі арқылы өтетін tendon арқылы көк сүйекті көтере алмайтындығына байланысты бағалау аз радикалды. Бұл, сонымен қатар иық буынының бүйірлік орналасуынан туындаған шектеулі жоғары соққы, биіктікке көтерілуді қиындатқан болар. Сондықтан кейбір авторлар Конфуцийорнис үлкен саусағының тырнақтарымен ағаш діңгектеріне көтерілгенін болжайды. Мартин оның денесін тік көтере алатынын болжады. Алайда Дэниел Хембри ағашқа көтерілу мүмкін екенін мойындағанмен, жамбас сүйегі тік тұрғанда 25°-тан артық көтерілмегенін, бұл жамбас буынындағы антитрохантердің орналасуынан көрінеді. Дитер С. Петерс Конфуцийорнистің ағашқа шығуының ықтимал емес екенін айтты, өйткені бас бармағының тырнағын ішке бұрғанда өте ұзын қанат алға созылып, кедергі келтіретін бұтақтардың жолына түсер еді. Петерс Конфуцийорнисті ұшып-қонуға қабілетті, бірақ жоғары ұшып-қонуға маманданған деп санайды. Грегори С. Пол олардың зерттеулерімен келіспеді. Ол Нэддс пен Дайк осы ерте құстардың салмағын асыра бағалаған, ал салмақты дұрыс бағалау тіпті салыстырмалы түрде тар рахиспен де қозғалтқышпен ұшуға мүмкіндік беретінін дәлелдеді. Нэддс пен Дайк Конфуцийорнис үшін қазіргі заманғы теректей ауыр салмақты қабылдады. Пауылдың айтуынша, дене салмағы шамамен , көгершін салмағынан азырақ. Пауыл сонымен қатар Конфуцийорнис көл түбіндегі шөгінділерде үлкен жиналыстар ретінде көп кездесетінін, өлімнен кейінгі кең көлемді тасымалдаудың дәлелі жоқ екенін және терең суда осындай көп санда кездесетін жылжитын жануарлар үшін өте сирек болатынын атап өтті. Бұл дәлел Конфуцийорнис көлдің бетінде ұшқыш жануарларға тән мекенде үлкен үйірмелермен саяхаттап жүргенін көрсетеді. Бірқатар зерттеушілер рахис өлшеулерінің дұрыстығына күмән келтіріп, олар зерттеген үлгілердің шахтасының қалыңдығы 0,7 мм-ге тең екенін, бұл Наддс пен Дайк мәлімдегеннен өзгеше екенін мәлімдеді. Нудд пен Дайк ауырлыққа қатысты мәселеден басқа, осындай үлкен шахта қалыңдығы ғана ұшып ұшуға мүмкіндік беретінін жауап берді; алайда, олар Қытайдың қазба материалдарында екі түрдің әртүрлі рахис диаметрімен болуы мүмкін екенін ескерді. 2016 жылы Фалк және басқалар. Конфуцийорнистің ұшу қабілетін дәлелдеу үшін екі жұмсақ тінінің флуоресценциясын қолданды. Олар Нэддс пен Дайк пікірлеріне қайшы, Конфуцийорнис қанатының ең үлкен ені шамамен 100 мм екенін анықтады. Қанат пішіні тығыз ормандарда тіршілік ететін құстарға немесе желкендеуші құстарға сәйкес келеді; біріншісі оның қоршаған ортасы тығыз орманды болғанына сәйкес келеді, жылдамдыққа қарағанда маневрлеуді және тұрақтылықты қажет етеді. Үлкен пропатагиум көтергіштікті мол қамтамасыз еткен болса, сонымен қатар үлкен постпатагиум қауырсынның калами үшін үлкен бекіту аймағын қамтамасыз еткен болар еді, бұл оларды тік аэрофоль ретінде сақтаған болар еді. Қауырсындары жоқ үлгілер арасында дененің қалған бөлігінде өте жақсы сақталған қауырсындары бар, бұл олардың болмауы тек нашар сақталуына байланысты емес екенін көрсетеді. 2016 жылы Луис Чиаппе мен Менг Цинжиннің кітабында үлкен үлгінің диафрагмасы (DNHM D 2454) ең үлкен жұмыртқа диаметріне нұсқайды. Қазіргі құстарда пропорционалды түрде үлкен жұмыртқалар көбінесе нәрестелері ата-аналарына толық тәуелді түрлерде кездеседі (алтрициалдық), ал кіші жұмыртқалар көбінесе нәрестелері дамыған және тәуелсіз түрлерде кездеседі (прекоциалдық). Қазіргі заманғы басқа құстар үшін күтілетіннен 30% -ға кішірек болатындықтан, Конфуцийорнис ерте пайда болған болуы мүмкін. Чарльз Диминг пен Джеральд Майр 2018 жылы түрлі мезозой құстарының, соның ішінде Конфуцийорнистің жамбас арнасының мөлшерін өлшеді, жұмыртқаның мөлшерін бағалау үшін, мезозой құстарының жұмыртқасы дене массасына пропорционалды шағын болғанын анықтады. Бұл зерттеушілер сонымен қатар динозаврлар мен мезозой құстарының, соның ішінде Конфуцийорнистің, жұмыртқаларын күтіп отыруы (жұмыртқаға отырып шайқау) мүмкін емес екенін, олардың денесі жұмыртқаларына қарағанда тым ауыр болғандықтан, деп болжайды. Кайзер 2007 жылы Конфуцийорнис ашық ұяда шайқамағанын, бірақ ағаштардың жарықтарын қорғану үшін пайдаланғанын, ал жалғыз белгілі жұмыртқаның кішкентай мөлшері үлкен жұмыртқаларға нұсқайды деп мәлімдеді.

Өсу

Өсімді ішкі сүйек құрылысына сүйене отырып қайта жаратуға болады. Конфуцийорнис туралы алғашқы зерттеуді 1998 жылы Фученг Чжан және әріптестері сканерлік электронды микроскопия арқылы жамбас сүйегінің қимасын талдау арқылы жүргізді. Сүйек жақсы қанмен жақсы қамтылған (көптеген қан тамырлары бар) және өсудің тоқтаған бір ғана сызығын (өсу сақинасы) көрсеткендіктен, авторлар өсудің қазіргі құстардағыдай жылдам және үздіксіз болуы керек екенін және Конфуцийорнис эндотермиялық болуы керек екенін анықтады. Чжан және әріптестері бұл тұжырымды кейінгі мақаласында растап, сүйек құрылымы қазіргі эктотермиялық аллигатордан өзгеше болғанын, бірақ қауырсынды құс емес динозавр Беипиаозаврға ұқсас екенін айтты. Алайда, бұл авторлар Конфуцийорнистегі эндотермия қазіргі құстарда байқалғаннан тәуелсіз дамыды деп болжады. Бұл көзқарас кейінгі зерттеулермен күмән тудырды, олар өсуі баяу сүйектің төмен метаболизмнің көрсеткіші емес екенін және мезозой құстарының жағдайында құстардың ерте эволюциясын сипаттайтын дене мөлшерінің төмендеуінің нәтижесі екенін көрсетті. Арман де Риклс және әріптестері 2003 жылы сүйектерді жұқа кесу негізінде толық зерттеу жариялады. Бұл зерттеуде Confuciusornis ересегінен алынған 80 жұқа бөліктің негізінде Чжан және әріптестері ұсынған жоғары өсу қарқыны расталды. Жылдам өсетін фиброламеллярлық сүйек тіні құс емес тероподтарда байқалғанға ұқсас болды және іріктелген жеке тұлға 20 аптадан аз уақыт ішінде ересек мөлшеріне жеткен болуы мүмкін. Кіші дене мөлшеріне жету негізінен өсуді баяулату арқылы емес, жылдам өсу кезеңін қысқарту арқылы жүзеге асырылды. Конфуцийорнис үшін есептелген өсу қарқыны қазіргі құстардың өте жылдам өсуінен (6-8 апта) әлі де төмен, бұл өсу құстар эволюциясында кейінірек екінші реттік жеделдетілгенін көрсетеді. Динозаврлар сияқты өсу тәсілі туралы идеяны 2008 жылы Винфрид пен Дитер Петерс сынға алды, олар кіші өлшем класының дене мөлшері ең жас өсу күйін білдіру үшін тым үлкен деп мәлімдеді. Зерттеушілер кеңейтілген деректерді талдап, үшінші өлшем класын анықтады, ол осы ең жас өсу күйін білдіреді. Конфуцийорнис екі түрлі өсу күшін көрсетуі өте сирек болғандықтан, олар екі үлкен өлшем класы екі жыныс емес, өсу кезеңдерін білдіреді деп қорытындылады (жыныстық өлшем диморфизмі). Ұзын құйрық қауырсындары екі жыныста да болуы мүмкін, олардың бірі үлкен болған. Бұл түсінік алдыңғы гистологиялық зерттеулерде көрсетілгендей, құс тәрізді өсумен сәйкес келеді. Бұл қазіргі құстармен салыстыруға да сәйкес келеді, онда ұзын құйрық қауырсындары әдетте жынысқа байланысты емес. Көптеген үлгілерде ұзын құйрық қауырсындарының болмауы өлімге дейін стрестен туындаған түсіп кетудің нәтижесі деп болжалды. Чиаппе және әріптестері 2010 жылғы пікірінде өздерінің қорытындыларын қорғап, құс тәрізді қысқа өсу кезеңінің болуы екіталай екенін дәлелдеді. De Ricqlès 2003 жылы ұсынған 20 аптадан аз өсу кезеңінің есебі сүйек диаметрінің күніне 10 мкм өсетініне негізделген, бұл субъективті. Гистология сүйектің әртүрлі тіндері әртүрлі жылдамдықпен өсетінін және өсудің тоқтағанын көрсетеді. Сондықтан, өсу кезеңдері қазіргі құстарға қарағанда ұзақ болған болуы керек және қазіргі киви сияқты бірнеше жылға созылған болуы мүмкін. Сондықтан, байқалған өлшемді бөлуді динозаврлар стилінде өсу арқылы түсіндіруге болады. 2010 жылы шақырылған жауапта Питерс пен Питерс Чьяппе және әріптестері негізгі аргументтеріне, кіші өлшем класы мен қорытындыланған жас дарақтар арасындағы дене мөлшерінің айырмашылығына тоқталмағанын айтты, бұл шаманың бір ретін білдіреді және жыныстық өлшем диморфизмімен сәйкес келеді. Чиаппе және әріптестері 2008 жылғы зерттеулерінде аяқ сүйектерінің өсуі шамамен изометриялық болғанын, яғни скелет пропорциялары өсу кезінде өзгермегенін қорытындылады. 2018 жылғы зерттеуде Цзинмай О'Коннор және әріптестері ми сүйектің сәйкестендірілуіне күмән келтірді, бұл ми сүйек тек алдыңғы аяқтарда табылды, ал қазіргі құстарда ол көбінесе артқы аяқтарда кездеседі. Сонымен қатар, бұл тіндер тек кішкентай фрагменттер ретінде сақталған, сондықтан оны түсіндіру қиын. Алайда, авторлар мезозойлық құстардың одан да көп алынған тобы - энантиорнитиннің артқы аяғындағы ми сүйегін анықтауға мүмкіндік алды. Конфуцийорнис үлгісі сияқты, бұл әйел дарақ соңғы мөлшеріне жетпеген, бұл ерте зерттеулерде болжалған негізгі құстардағы динозаврлар сияқты өсу режимін қолдайды.

Диета

1999 жылы қытай палеонтологы Ляньхай Хоу және оның әріптестері Конфуцийорнистің, мүмкін, шөппен қоректенгенін болжады, бірақ асқазанның ішкі мазмұны әлі белгісіз болды, тұмсығының жоғары қарай иілгенін және тоңғылық еместігін атап өтті. 2003 жылы қытай палеонтологтары Чжунхэ Чжоу мен Фучэн Чжан оның тамақтануы туралы ештеңе белгілі болмаса да, оның берік және тісі жоқ жақ сүйектері тұқымдармен қоректенуге қабілетті екенін көрсетті және Джехолорнис мұндай диетаның тікелей дәлелін сақтағандығын атап өтті. 2006 жылы Йохан Дальсетт және оның әріптестері Цзюфотан қабаттарынан C. sanctus (IVPP V13313) үлгісін сипаттады, ол жетіден тоғызға дейін омыртқалар мен бірнеше қабырғаларды сақтаған. Бұл балық сүйектері шамамен бір-біріне жақын орналасқан, ал бұл топ құстың жетінші және сегізінші мойын омыртқаларымен жанасқан. Балықтың жағдайы оның құсып жіберуге дайын болғанын немесе өнімде сақталғанын көрсетеді. Бұл тақтада басқа балықтардың қалдықтары табылған жоқ. Конфуцийорнис балықты қаншалықты жиі жегені белгісіз болса да, бұл зерттеулер шөпқоректі диетаны қолдамайды, ал зерттеушілер құстардың өсімдік талшықтарын қорытуға көмектесетін гастролиттермен (асқазан тастары) табылмағанын атап өтті. Оның орнына, олар оның қарғалар сияқты барлық нәрсені жейтін болғанын болжады. Андрей Зиновьев оның балықты қанатпен ұстағанын болжады. Бас сүйек салыстырмалы түрде қимылсыз болды, қазіргі құстардың мүйізін бас сүйектің артқы жағына қарай көтере алмайтындығындай қимылсыздыққа ие болды. Бұл қимылсыздық, көбірек базальды теропод динозаврларындағыдай, көз ұясын төменгі уақытша тесіктен бөліп тұратын трирадиатты пост-орбитальдың болуынан және мұрын сүйектерінің премаксиллалармен алдыңғы жаққа дейін жетіп, мұрынды бүйірге қарай итеруінен туындады. Бұл қазбалар су тасқыны мен жанартаулық шөгінділердің салдарынан көмілген. Мұндай сақталу әдісі өте жазық, дерлік екі өлшемді қазбаларға әкелді. Жанартаулық қабаттар әр түрлі жұмсақ тіндердің, мысалы, қауырсынның егжей-тегжейлі іздерін сақтауға мүмкіндік берді. 2010 жылы жүргізілген зерттеуде, формациядан табылған бауырымен жорғалаушы сүйектеріндегі оттегі изотоптарын пайдалану арқылы, Шығыс Азияның көптеген формациялары, соның ішінде Исиан, салқын температураға ие болғаны анықталды. Исиан формациясының орташа ауа температурасы 10 °C ± 4 °C деп бағаланды. Аймақ бойынша сол кездегі жылы аймақтарда кездесетін ксеноксилон ағашының бір түрінің қалдықтары табылған. Сонымен қатар, крокодилдер сияқты жылуды қажет ететін бауырымен жорғалаушылар жоқ. Jehol флорасының көп бөлігі төменгі Исиан формациясында табылды. Бұл флора мезозой өсімдіктерінің көпшілігін қамтиды, соның ішінде мүктер, клубмосс, атқуйрықтар, папоротниктер, тұқымдық папоротниктер, Чекановскиальдар, гинкго ағаштары, цикадеоидтар, гнетальдар, шоқжабақтылар және аздаған гүлді өсімдіктер. Jehol биотасында кездесетін фаунаға остракодтар, гастроподтар, екі қабаттылар, жәндіктер, балықтар, саламандралар, Psittacosaurus (екі формацияда кең таралған кішкентай кератопсия) және Sinosauropteryx (компсогнатид және Исианнан табылған алғашқы динозаврлардың бірі) жатады. Jehol биотасының басқа қауырсынды динозаврларына ірі компсогнатид Sinocalliopteryx gigas жатады, оның бір үлгісі құрсағында Конфуцийорнистің сүйектерімен табылған, кішкентай шөпқоректі овираптозавр Caudipteryx, Jehol құстары 20-дан астам туыспен өкілдік етілген, соның ішінде базальдық авиалан (Конфуцийорнис, Jeholornis және Sapeornis), одан әрі дамыған enantiornithes (мысалы, Eoenantiornis, Longirostravis, Sinornis, Boluochia және Longipteryx) және одан дамыған орнитурин (мысалы, Liaoningornis, Yixianornis және Yanornis).