Вакциналық сынамалар: қауіпсіздік пен тиімділікті зерттеу
Vaccine trial
Вакцина сынақтары: қауіпсіздік пен тиімділікті анықтау үшін клиникалық зерттеулер. Преклиникалық зерттеулер, фазалар және антидене дамуы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клиникалық сынақ
Clinical trial
Вакциналық сынақ – лицензия алу алдында вакцинаның қауіпсіздігі мен тиімділігін анықтау мақсатында жүргізілетін клиникалық сынақ. Вакцинаға үміткер препараттар алдымен жоғары өнімділіктегі скрининг пен иммундық жауапты тудыруға қажетті антигенді таңдауды қамтитын клиникаға дейінгі бағалаулар арқылы анықталады. Кейбір вакциналық сынақтар қатысушылар вакцинаға реакция жасап, қажетті антиденелерді өндіруіне кеткен уақытқа байланысты бірнеше ай немесе жылдарға созылуы мүмкін.
A vaccine trial is a clinical trial that aims at establishing the safety and efficacy of a vaccine prior to it being licensed. A vaccine candidate drug is first identified through preclinical evaluations that could involve high throughput screening and selecting the proper antigen to invoke an immune response. Some vaccine trials may take months or years to complete, depending on the time required for the subjects to react to the vaccine and develop the required antibodies.
Клиникалыққа дейінгі кезең
Вакцина кандидатының иммуногендік потенциалын және қауіпсіздік профилін анықтау үшін клиникалық алдын даму кезеңдері қажет. Бұл кезеңде дәрілік препаратты І фазалық сынақтарға дейін зертханалық жануарларда сынау мүмкін. Ауызша полиомиелит вакцинасы сияқты вакциналар алдымен маймылдарда, сондай-ақ адам емес приматтар мен зертханалық егешқұйрықтарда тестіленген. Жақындағы ғылыми жетістіктер трансгенді жануарларды вакцинаның клиникалық алдын даму протоколының бір бөлігі ретінде пайдалануға көмектесті, бұл адамдардағы дәрілік реакцияларды дәлірек анықтауға мүмкіндік береді. Вакцина немесе плацебо енгізілгеннен кейін зерттеушілер антиденелер өндірісі, денсаулық жағдайы (мақсатты инфекциядан немесе басқа инфекциядан туындаған ауру сияқты) туралы деректер жинайды. Сынақ протоколына сәйкес, емдеу және бақылау топтары арасындағы байқалған айырмашылықтардың статистикалық маңыздылығын бағалау үшін белгіленген статистикалық тест жүргізіледі. Вакцинаның жанама әсерлері де тіркеледі және бұл вакцина кандидатын ІІ фазалық сынаққа жіберу туралы шешім қабылдауға септігін тигізеді. Вакцинаның І фазалық зерттеулерінің бір түрі эскалациялық зерттеуді қамтиды, ол көбінесе медициналық зерттеулерде қолданылады. Дәрі аз мөлшерде сау еріктілердің шағын тобына енгізіледі. Вакцинаның эскалациялық зерттеулері дәрінің дозасын немесе жиілігін біртіндеп арттыру арқылы қауырсың жағымсыз әсерлердің (ҚЖӘ) ықтималдығын азайтуға бағытталған. Эскалациялық зерттеудің бірінші деңгейінде әдетте 10-ға жуық сау еріктілерден тұратын екі немесе үш топ болады. Әрбір топқа бірдей вакцина дозасы беріледі, ол иммундық жауапты қозғау үшін қажетті ең төменгі доза болып табылады (вакцинаның басты мақсаты – иммунитетті қалыптастыру). Егер алдыңғы топта ҚЖӘ тіркелмесе, басқа дозалау режимін сынау үшін жаңа топтар қосылуы мүмкін. Зерттеулерге қарай вакцина салу тәртібі әртүрлі болуы мүмкін. Мысалы, бірінші топ екінші топ басталмас бұрын емдеу режимін толығымен аяқтауы мүмкін немесе екінші топ біріншісі аяқталмас бұрын басталуы мүмкін, егер ҚЖӘ анықталмаса. ІІ фаза вакцинаның мақсатты тобындағы (~ жүздеген адам) сау еріктілерден тұрады, бұл адамдардың әртүрлі топтарында реакцияларды анықтауға және әртүрлі кестелерді сынауға мүмкіндік береді.
Preclinical development stages are necessary to determine the immunogenicity potential and safety profile for a vaccine candidate. This is also the stage in which the drug candidate may be first tested in laboratory animals prior to moving to the Phase I trials. Vaccines such as the oral polio vaccine have been first tested for adverse effects and immunogenicity in monkeys as well as non human primates and lab mice. Recent scientific advances have helped to use transgenic animals as a part of vaccine preclinical protocol in hopes to more accurately determine drug reactions in humans. After the administration of the vaccine or placebo, the researchers collect data on antibody production, on health outcomes (such as illness due to the targeted infection or to another infection). Following the trial protocol, the specified statistical test is performed to gauge the statistical significance of the observed differences in the outcomes between the treatment and control groups. Side effects of the vaccine are also noted, and these contribute to the decision on whether to advance the candidate vaccine to a Phase II trial. One typical version of Phase I studies in vaccines involves an escalation study, which is used in mainly medicinal research trials. The drug is introduced into a small cohort of healthy volunteers. Vaccine escalation studies aim to minimize chances of serious adverse effects (SAE) by slowly increasing the drug dosage or frequency. The first level of an escalation study usually has two or three groups of around 10 healthy volunteers. Each subgroup receives the same vaccine dose, which is the expected lowest dose necessary to invoke an immune response (the main goal in a vaccine – to create immunity). New subgroups can be added to experiment with a different dosing regimen as long as the previous subgroup did not experience SAEs. There are variations in the vaccination order that can be used for different studies. For example, the first subgroup could complete the entire regimen before the second subgroup starts or the second can begin before the first ends as long as SAEs were not detected. Phase II will consist of more healthy volunteers in the vaccine target population (~ hundreds of people) to determine reactions in a more diverse set of humans and test different schedules.
ІІІ кезең
Сол сияқты. ІІІ кезеңдегі клиникалық сынақтар токсикалық әсерін, иммуногенділігін және қауіпті жағырарлық құбылыстарды (SAE) әлдеқайда кең ауқымда бақылауды жалғастыруда.
Similarly. Phase III trials continue to monitor toxicity, immunogenicity, and SAEs on a much larger scale.
IV кезең
IV кезеңдегі сынақтар вакцина қолданылуын, қолайсыз әсерлерін және вакцина лицензияланып, сатуға түскеннен кейінгі ұзақ мерзімді иммунитеттің жай-күйін үнемі бақылап, ақпарат жинау сатысы болып табылады. IV кезеңдегі сынақтарда анықталған зиянды әсерлер, мысалы, бауыр жеткіліксіздігі немесе жүрек талмасының қаупінің артуы, препараттың сатылуын тоқтатуға немесе оны белгілі бір жағдайларда ғана қолдануға алып келуі мүмкін. Мысалдарға серивастатин (Baycol және Lipobay саудалық атауларымен), троглитазон (Rezulin) және рофекоксиб (Vioxx) жатады. Сонымен қатар, Гиллен-Барре синдромы (ГБС) және ішек бүктелісі (интуссуцепция) қаупін арттырған шошқа тұмауы вакцинасы мен ротавирус вакцинасын да келтіруге болады. Осылайша, клиникалық сынақтардың төртінші кезеңі вакцинаның ұзақ мерзімді қауіпсіздігін қамтамасыз ету мақсатында жүргізіледі.
Phase IV trials are typically monitor stages that collect information continuously on vaccine usage, adverse effects, and long term immunity after the vaccine is licensed and marketed. Harmful effects, such as increased risk of liver failure or heart attacks, discovered by Phase IV trials may result in a drug being no longer sold, or restricted to certain uses; examples include cerivastatin (brand names Baycol and Lipobay), troglitazone (Rezulin) and rofecoxib (Vioxx). Further examples include the swine flu vaccine and the rotavirus vaccine, which increased the risk of Guillain Barré syndrome (GBS) and intussusception respectively. Thus, the fourth phase of clinical trials is used to ensure long term vaccine safety.