Кіріспе

Брюс А. Акерманның "Либералды мемлекеттегі әлеуметтік әділдік" кітабы. Бұл кітап саяси философия саласындағы эссе болып табылады, онда Акерман мемлекеттік бюрократияны да, жеке нарықты да мақтан тұтпайтын либерализмнің жағымды тұстарын қарастырады. Мемлекеттер арасындағы қарым-қатынастарға сирек нұсқау жасалса да, адам және қоғамның негізгі мәселелеріне жасалған шабуылдың кеңдігі әсерлі. Акерман үшін либерализм – бұл құрылымдалған әңгіме, онда жақсы өмір туралы әртүрлі көзқарастары бар адамдардың сөзді келіссөздері жалаңаш билікті қолданудың альтернативасы болып табылады. Акерман келісімшарттық ойлауға терең сын бағасын берді. Ол, келісімшарттық ойлаудың алғышарттарын манипуляциялау арқылы, теоретикке қызықтыратын кез келген нәтижеге (шамалы дәрежеде) қол жеткізуге болатындығы идеясына негізделген. Әлеуметтік келісім – бұл бүкіл халықтың, идеалды жағдайда, толыққанды және жан-жақты қарастырудан кейін бекітетін келісім. Акерман генетикалық түрлі топтағы адамдардың генетикалық кемістіктері бар-жоғын анықтау үшін ұсыныс жасады. Оның пікірінше, генетикалық үстемдіксіз болу үшін адам, кейбір адамдардың ие болатын өмірлік мақсатын, басқа кез келген адам сияқты оңайлықпен іске асыруға мүмкіндік беретін қабілеттерге ие болуы керек. Ол әр адамның генетикалық үстемдіксіз болуға құқығы бар деп мәлімдейді. Діни сенімдерді жекешелендіру де қатысты түрде қорғалады. Акерман либералды демократияның қоғамдық кеңістігінде дінге орын жоқ деген максималды бөліну доктринасын қолдайды. Кітапта сондай-ақ мәселелерді шешу тәсілі ретінде лотереялық дауыс берудің прототипі – "реактивті лотереялар" туралы қысқаша айтылады, бірақ лотереялық дауыс беруге көбірек мән беруге шақыру арқылы мәселені ашық қалдырады.