Роберт Стэнли Кемп Велч: Канадалық саяхатшының өмірбаяны
Bob Welch (politician)
Роберт Стэнли Кемп Велч – канадалық саяхатшы, Онтарио заң шығару жиналысының мүшесі (1963-1985). Прогрессивті консервативтік партиясы, министрлік қызметтері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер Роберт Стэнли Кемп Уэлч (13 шілде 1928 – 29 шілде 2000) – канадалық саясаткер. Ол 1963 жылдан 1985 жылға дейін Онтарио заңнамалық құрылысында Прогрессивті консервативтік партия мүшесі ретінде қызмет етті және Джон Робартс, Билл Дэвис және Фрэнк Миллер үкіметтерінде министр болды.
Canadian politician
Robert Stanley Kemp Welch (July 13, 1928 – July 29, 2000) was a Canadian politician. He served in the Legislative Assembly of Ontario from 1963 to 1985 as a member of the Progressive Conservative Party, and was a cabinet minister in the governments of John Robarts, Bill Davis and Frank Miller.
Ерте өмір
Уэлч Сент-Катаринде теміржол тежегішінің ұлы болып дүниеге келді. Ол Гамильтон қаласындағы Макмастер университетінен бакалавр, ал Торонтодағы Осгуд Холл заң мектебінен заң бакалавры дәрежесін алды. Бітірген соң адвокат және солиситор болып жұмыс істеді, сондай-ақ 1955 жылдан 1963 жылға дейін Сент-Катарин қалалық білім беру кеңесінің мүшесі болды. Уэлч Англикан шіркеуінде миссионерлік уағыз айтумен де айналысты және 1965 жылдан 1992 жылға дейін Ниагара Англикан діни округінің канцлері қызметін атқарды.
Welch was born in St. Catharines, the son of a railway brakeman. He received a Bachelor of Arts degree from McMaster University in Hamilton, and a Bachelor of Laws degree from Osgoode Hall Law School in Toronto. He worked as a barrister and solicitor after his graduation, and was a member of that St. Catharines Board of Education from 1955 until 1963. Welch was also a lay preacher in the Anglican church, and served as chancellor of the Anglican Diocese in Niagara from 1965 to 1992.
Саяси мансап
Ол 1963 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы жиналысына сайланды және Линкольн ауылдық, оңтүстік-батыс Онтарио сайлау округінде үлкен артықшылықпен жеңіске жетті. Робертс үкіметін екі жыл бойы қолдағаннан кейін, 1966 жылдың 24 қарашасында ол провинциялық хатшы (Онтарио) және азаматтық министрі қызметіне тағайындалды. Уэлч 1967 жылғы провинциялық сайлауда үлкен көп дауыспен қайта сайланды және бұл екі лауазымда да қалды.
He was elected to the Ontario legislature in the 1963 provincial election, winning a convincing victory in the rural, southwestern Ontario constituency of Lincoln. After serving as a backbench supporter of the Robarts government for two years, he was named to cabinet on November 24, 1966 as Provincial Secretary (Ontario) and Minister of Citizenship. Welch was re elected by a landslide in the 1967 provincial election, and was retained in both portfolios.
Басшылық науқаны
Робартс зейнеткерлікке шыққаннан кейін Уэлч 1971 жылы Онтарио провинциясының прогрессивті консервативтік партиясының лидерлік конвенциясында оның орнын иеленуге ұмтылды. Ол көбінесе "бірлікке келісімге келген кандидат" ретінде бейнеленді және саяси мәселелерді талқыламағаны үшін сынға ұшырады. Оның сайлауалды ұйымы бастапқыда нашар болды, бірақ Робартстың төрт аға кеңесшісінен күтпеген көмек алды. Кейбір сарапшылар Робартстың Уэлчтің сайлауалды науқанына күшті көрініс беруді мақсат еткенін, соның арқасында басқа кандидат Билл Дэвис лидерлікті автоматты түрде жеңіп алғандай көрінбеуі үшін жасаған деп санайды. Уэлч жағымды мінезімен және жақсы сөйлеу қабілетімен көзге түсті, сондай-ақ қарсыласы Дарси МакКьюдың есебінен делегаттардың қолдауын жинады. Ол бірінші раундта төртінші орынды алды (МакКьюдан үш дауыс қалып қойды) және екінші раундтан кейін жарыстан шығарылды. Ол МакКьюды қолдайтыны туралы қауесеттерге қарамастан, жарыстан шыққаннан кейін бейтараптығын сақтап, делегаттарын босатты. Дэвис төртінші раундта жаңадан көзге шыққан кандидат Аллан Лоуренсті 44 дауыспен жеңіп, сайланды.
When Robarts retired, Welch ran to succeed him in the 1971 Ontario Progressive Conservative leadership convention. He was often depicted as a "consensus candidate", and was criticized for not debating policy issues. His campaign organization was initially weak, but received an unexpected boost from four of Robarts' senior advisors. Some have speculated that Robarts only intended to give Welch's campaign the appearance of strength, such that frontrunner Bill Davis would not appear to win the leadership by default. Welch proved a likeable figure and a good speaker, and built a base of delegate support at the expense of rival candidate Darcy McKeough. He finished fourth on the first ballot (three votes behind McKeough), and was eliminated after the second. Despite rumours that he would support McKeough, he remained neutral after his elimination and released his delegates. Davis was elected on the fourth ballot, defeating upstart candidate Allan Lawrence by 44 votes.
Дэвис жылдары
Уэлч жаңа премьер-министрдің кеңесшілерінің ішкі шеңберіне кірді және Дэвис үкіметінде жиі "шешімші" ретінде пайдаланылды, дағдарыс жағдайларын басқарушы ретінде қиын мәселелерде уақытша тағайындалды. Дэвис 1971 жылдың 1 наурызында Уэлчті Білім министрі лауазымына өзінің ізбасары етіп тағайындады. Осы лауазымда ол Онтарионың Рим-католик мектептеріне қаржыландыру жөніндегі саясатты әзірледі. 1971 жылғы провинциялық сайлаудағы үлкен жеңістен кейін, ол 1972 жылдың 2 ақпанында Әлеуметтік даму жөніндегі провинциялық хатшы болып тағайындалды. Әлеуметтік даму министрлігі жаңадан құрылған "супер министрлік" болды және Уэлчке Білім, Денсаулық сақтау, Университеттер мен колледждер және Әлеуметтік және отбасылық қызметтер министрліктеріне бақылау жүргізуге мүмкіндік беруді көздеді. Бұл лауазым қағида бойынша ықпалды болғанымен, тікелей әкімшілік жауапкершілігі болмады және министрдің беделін төмендетті. Уэлч жиі заң шығару отырысында сұрақтарға жауап беруден аулақ болды, ал оның бағынындағы министрлер оппозиция мүшелеріне жауап берді. Ол 1973 жылдың 7 қарашасында жоғары лауазымға оралды, ол кезде Дэвис оған Тұрғын үй министрі ретінде қосымша міндеттер жүктеді. Осы лауазымда ол Пикеринг маңындағы Дэвис үкіметінің "Cedarwood" жобасын тоқтатуын қадағалады. 1974 жылдың 26 ақпанындағы кабинет отырысынан кейін Уэлч Бас прокурор және Әділет жөніндегі провинциялық хатшы болып тағайындалды. Бұл лауазым оған Қоршау қызметі, Тұтынушылар және корпоративтік істер және Бас прокурор департаменттеріне бақылау жүргізуге мүмкіндік берді. 1975 жылдың 14 қаңтарында ол Мәдениет және демалыс министрі болып тағайындалды, ал сол жылдың 18 шілдесінде басқа екі лауазымынан босатылды. 1975 жылғы провинциялық сайлауда Прогрессивті консерваторлар азшылық үкіметке дейін жетті, бірақ оппозициялық партиялар арасындағы келіспеушіліктерге байланысты билікте қалды. Уэлч жаңадан құрылған Брок сайлау округінен қайта сайланды, ал Линкольн сайлау округі қайта бөлінгеннен кейін Либералдық партия жеңіске жетті. Сайлаудан кейін Уэлч Үкімет үйінің басшысы болып тағайындалды, оған үкіметтік заңнаманы қабылдауды қамтамасыз ету үшін оппозициялық партиялармен жұмыс істеу жауапкершілігі жүктелді. Ол сондай-ақ Мәдениет және демалыс министрі қызметін сақтап, 1975 жылдың 4 қарашасынан 1977 жылдың 29 сәуіріне дейін Ішкі экономика жөніндегі кеңестің комиссары болып қызмет етті. 1977 жылғы провинциялық сайлауда Прогрессивті консерваторлар тағы да азшылық үкіметін құрды. Уэлч 1978 жылдың 16 тамызына дейін Мәдениет және туризм министрі болды, содан кейін ол Әділет жөніндегі провинциялық хатшы болып қайта тағайындалды. Ол бұл лауазымда 1979 жылдың 30 тамызына дейін болды, содан кейін ол Энергетика министрі болып тағайындалды. 1977 жылдың 21 қыркүйегінде ол Онтарионың вице-премьері де болды, бірақ бұл сол кезде министрлік лауазымы емес еді. 1981 жылғы сайлауда Прогрессивті консерваторлар көпшілік үкіметпен билікке оралды. Уэлч келесі заң шығару сессиясы бойы вице-премьер болып қалды және 1983 жылдың 21 маусымындағы кеңес бұйрығымен бұл лауазым министрлік деңгейіне көтерілді. Сонымен қатар, ол сол жылдың 6 шілдесіне дейін Энергетика министрі болып қалды және 1983 жылдың 17 мамырында Әйелдер мәселелері жөніндегі министр болып тағайындалды. Осы лауазымда Уэлч ерлер мен әйелдер арасындағы жалақы айырмашылығын зерттеу және азайту жоспарларын жариялады.
Welch became part of the new premier's inner circle of advisors and was often used as a "fixer" in the Davis government, taking temporary placements in difficult portfolios as a crisis manager. Davis initially named Welch to be his own successor as Education Minister on March 1, 1971. In this capacity, he was responsible for drafting policy guidelines on funding for Ontario's Roman Catholic school system. After another convincing victory in the 1971 provincial election, he was named as Provincial Secretary for Social Development on February 2, 1972. The Social Development portfolio was a newly created "super ministry", and was intended to provide Welch with supervisory powers over the departments of Education, Health, Universities and Colleges and Social and Family Services. Though it was a powerful position in principle, it carried no direct administrative responsibilities and led to a reduced profile for the minister. Welch was often forced to remain silent in the legislative question period, while ministers under his watch responded to members of the opposition. He returned to a higher profile position on November 7, 1973, when Davis gave him additional responsibilities as Minister of Housing. In this capacity, he oversaw the cancellation of the Davis government's "Cedarwood" project near Pickering. Following a cabinet shuffle on February 26, 1974, Welch was promoted to Attorney General and Provincial Secretary for Justice. The latter position gave him supervisory powers over the departments of Correctional Services, Consumer and Corporate Affairs and the Solicitor General. He was also named Minister of Culture and Recreation on January 14, 1975, and was relieved of his other two positions on July 18 of the same year. The Progressive Conservatives were reduced to a minority government in the 1975 provincial election, but remained in power due to divisions among the opposition parties. Welch was re elected for the newly created Brock constituency, while the redistributed division of Lincoln was won by the Liberal Party. Welch was appointed Government House Leader after the election, giving him the responsibility for working with opposition parties to ensure the passage of government legislation. He was also retained as Culture and Recreation Minister, and served as Commissioner of the Board of Internal Economy from November 4, 1975 to April 29, 1977. The 1977 provincial election yielded another minority government for the Progressive Conservatives. Welch remained Culture and Tourism minister until August 16, 1978, when he was re appointed as Provincial Secretary for Justice. He held this position until August 30, 1979, when he was named Minister of Energy. He also became Ontario's Deputy Premier on September 21, 1977, although this was not a cabinet position at the time. The Progressive Conservatives were returned to power with a majority government in the 1981 election. Welch remained Deputy Premier throughout the legislative session that followed, and saw the position elevated to cabinet level by an order in council of June 21, 1983. He also remained Energy Minister until July 6 of the same year, and was named as Minister responsible for Women's Issues on May 17, 1983. In the latter position, Welch announced plans to study and reduce the wage gap between male and female workers.
Миллер премьер-министрі
Уэлч 1985 жылы Дэвистің партия басшысы лауазымына ие болу үшін Деннис Тимбреллдің сәтсіз сайлау кампаниясын қолдады. 1985 жылдың 8 ақпанында Фрэнк Миллер премьер-министр болып ант берген кезде, ол Уэлшты премьер-министрдің орынбасары қызметінде қалдырды және оны Бас прокурор лауазымына қайта тағайындады. 20 ақпанда Уэлч Үкімет үйінің жетекшісі болып тағайындалды. Ол 1985 жылғы облыстық сайлауға түспеді және 17 мамырда министрлік кабинетінен ресми түрде кетті.
Welch supported Dennis Timbrell's unsuccessful campaign to succeed Davis as party leader in 1985. When Frank Miller was sworn in as premier on February 8, 1985, he kept Welch as deputy premier and also re appointed him to the office of Attorney General. Welch was also named Government House Leader on February 20. He did not contest the 1985 provincial election, and formally resigned from cabinet on May 17.
Зейнеткерлік
Уэлч саясаттан кеткен соң заңгерлік тәжірибасына оралды және 1985 жылдан 2000 жылы қайтыс болғанға дейін Брок университетінің канцлері қызметін атқарды. 1993 жылы ол Канада орденінің офицері дәрежесіне ие болды.
Welch returned to his law practice after leaving politics, and served as chancellor of Brock University from 1985 until his death in 2000. In 1993, he was made an Officer of the Order of Canada.