Кіріспе

Виртуалды команда (сонымен қатар географиялық тұрғыдан шашыраңқы команда, үлестірілген команда немесе қашықтан жұмыс істейтін команда деп те аталады) әдетте әртүрлі географиялық жерлерден бірлесіп жұмыс істейтін және ынтымақтастық үшін электрондық пошта, жылдам хабар алмасу, бейне- немесе дауыстық конференция сияқты коммуникациялық технологияларға сүйенетін адамдар тобын білдіреді. Бұл термин сондай-ақ асинхронды немесе ұйымдық деңгейлерде бірлесіп жұмыс істейтін топтарға немесе командаларға да қатысты болуы мүмкін. Пауэлл, Пикколи және Айвс (2004) виртуалды командаларды "бір немесе бірнеше ұйымдық міндеттерді орындау үшін ақпараттық және телекоммуникациялық технологиялармен біріктірілген географиялық, ұйымдық және/немесе уақыт бойынша шашыраңқы жұмысшылардың тобы" деп анықтайды. Гибсон (2020) мәлімдегендей, 2000-2020 жылдар аралығында виртуалды командалардың маңыздылығы мен саны артты, әсіресе 2020 жылғы COVID-19 пандемиясы көптеген адамдарды үйде жұмыс істеуге мәжбүр еткен кезде. Оптикалық талшықтың кеңінен таралуы қашықтан байланыс мүмкіндіктерін едәуір арттырғандықтан, виртуалды командаларды пайдалану және оларды тиімді етудің жолдарын зерттеуге ғылыми қызығушылық күшейді (Станко & Гибсон, 2009; Hertel, Geister & Konradt, 2005; және Martins, Gilson & Maaynard, 2004). Хэмбли, О'Нил және Клайн (2007) "виртуалды командалар жүйелер, процестер, технологиялар және адамдар арқылы шекараларды кесіп өтетін жаңа жұмыс тәсілдерін қажет етеді, бұл тиімді басшылықты талап етеді" дейді. Орталықтандырылмаған жұмыс ұйымдастыру формасы алғаш рет 1970 жылдары "тележұмыс" деп аталып, "жұмысшының орталық кеңселерден немесе өндіріс орындарынан алыс жерде атқаратын жұмысы, онда ол әріптестерімен тікелей байланысқа түспейді, бірақ электрондық түрде байланыса алады" деп анықталды. Әдетте, қашықтан жұмыс істейтін орын үй болып табылады, бірақ тележұмыс орталықтары мен қашық кеңселер де қолданылады. 1980 жылдары үйде компьютерлер, ал 1990 жылдары ноутбуктер мен ұялы телефондардың пайда болуы кеңсе қызметкерлерінің әртүрлі орындардан жұмыс істеу мүмкіндігін арттырды. Ұйымдастырылған жұмыс және тележұмыс кеңінен таралды, АҚШ және басқа елдерде тұрақты өсімді көрсетті. 2012 жылға қарай, шамамен 3,3 миллион американдық жұмысшының кем дегенде жартысы тележұмыспен айналысты. 254 жоғары деңгейдегі басшылардың қатысуымен өткізілген халықаралық сауалнама көрсетті, олардың әлемдік фирмаларының үштен екісіндегі қызметкерлер жұмысты үлестіріп атқарады. Алғашқы зерттеулер виртуалды командаларды фирмаларды біріктірудің және инновациялық қабілеттерді барынша пайдаланудың перспективті моделі ретінде көрсетті. Олар сондай-ақ міндеттерді орындау орнының икемділігін қамтамасыз ету, қызметкерлерге үй шаруашылығының қажеттіліктерін қанағаттандыруға және ұйымдарға өздерінің жұмыс ұйымдастыруын өзгеретін орта мен еңбек нарығының қажеттіліктеріне бейімдеуге мүмкіндік беретін құрал ретінде қарастырылды. Әртүрлі елдерден келген әріптестер командаға әртүрлі мәдени құндылықтарды, ойлау жолдарын, адалдық пен коммуникация стильдерін әкелуі мүмкін. Динамикалық құрылым/мүшелік – командадан мүшелердің қаншалықты жиі келіп-кетіп отыратынын және мүшелердің рөлдерінің қаншалықты тұрақты немесе өзгермелі екенін көрсетеді. Виртуалды команда мүшелері ұйымның жаһандық бәсекелестік қысымға және бизнес ортаның белгісіздігіне жауап ретінде өкілдік ететін бөлімдері жоғары деңгейде дифференциалдануы мүмкін, бұл тиімді ынтымақтастыққа кедергі келтіруі мүмкін. Интеграция деңгейі төмен болған сайын, ортақ түсіністікті дамыту қиынға соғады. Өзара немесе ұжымдық сенім – командадағы басқалардың ниеттері мен мінез-құлқына деген сенімге негізделген осалдықты қабылдаумен сипатталатын ортақ психологиялық күй. Мүшелердің географиялық тұрғыдан шашыраңқы болуы және әртүрлі ортадан, тәжірибеден және мәдениеттен келуі виртуалды командаларда сенімді орнатуды қиындатады. Сондықтан команданың қалай құрылуы және басқарылуы қолайлы жағдайды тудырады.

Құрылыс факторлары

Виртуалды команданың табысты болуына қажетті бірнеше құрылымдар мен жүйелер бар. Виртуалды команданы жобалау өзара әрекеттесуді ұйымдастыруды, қолданылатын коммуникация құралдарын және мүмкін болатын жеке кездесу уақытын қамтиды. Бұл жобалау факторлары бес санатқа бөлінеді: контекст, топтық құрылым, технология, адамдар және процестер. Біріншіден, ұйымдық контекстті құрайтын құрылымдарға білім беру мен оқыту, сыйақылар, атқаруды бағалау жүйелері сияқты бағалаулар және іріктеу кіреді. Екіншіден, виртуалды команданың құрылымы мақсаттар, басшылық, міндеттерді жобалау және әлеуметтік құрылымдар арқылы міндеттерді орындауға көмектеседі. Үшіншіден, ақпараттық технологиялар командаларға байланыс орнату және жұмысын үйлестіру арқылы виртуалды ынтымақтастық үшін инфрақұрылым құрайды. Мұндағы қиындық – қандай технологиялардың қандай міндеттерге және қашан қолайлы екенін анықтау. Төртіншіден, виртуалды командада жұмыс істейтін адамдар басқалармен тиімді жұмыс істеу үшін жеткілікті міндетке қатысты білім мен дағдылар сияқты белгілі бір қабілеттерге ие болуы керек. Сонымен қатар, команда мүшелері виртуалды командалық жұмыстың ерекшелігі болып табылатын құрылымсыз коммуникациямен күресу үшін белгісіздікке төзімді болуы керек. Соңында, команданың және жұмыс процестерінің өзі жағдай жасауға көмектеседі немесе кедергі келтіреді. Бұл басшылар мен менеджерлердің тиімді коммуникация, шешім қабылдау және қақтығыстарды шешу тәсілдерін құруын қамтиды.

Виртуалдылық және айырмашылықтардың дәрежесі

Жоғарыда талданғандай, Гибсон мен Коэн (2003) дизайн факторлары мен қажетті жағдайлар арасындағы байланыстың виртуалдылық дәрежесімен және айырмашылықтар дәрежесімен реттелетінін көрсетті. Мұндай берік командалық идентичность конструктивті пікірталасқа мүмкіндік береді, бұл мүшелердің идентичностарымен сәйкес келетін көзқарастардың, білімнің және перспективалардың ашық бөлісуін қамтамасыз етеді. Гибсон және авторлар (2020) анықтағандай, жоғары төзімділікке, белгісіздікке төзімділікке және күшті командалық идентичносқа ие командалар өзіндік идентичность қақтығысын аз сезінеді және осылайша жұмыста жақсы нәтижелерге жетеді. Гибсон және оның әріптестері (2021) виртуалды командалардың қолданыстағы технологиялар шектеуге айналғанда оны сезініп, білімді басқару қызметінің өзгеруіне бейімделу үшін технологиялық мүмкіндіктерін стратегиялық түрде өзгерте білгенде тиімдірек болатынын анықтады. Тан және басқалар командада қабылданған шешімдерге қанағаттанушылықты арттыратын диалогтық техниканы қолданған командалардың жоғарырақ екенін көрсетті. Бір зерттеуде дәстүрлі команда виртуалды командаға қарағанда бастапқыда қанағаттанушылық деңгейі жоғары болды. Бірақ бір жыл ішінде виртуалды команданың қанағаттанушылығы артып, дәстүрлі командадан асып кетті. Әйелдер виртуалды командалармен жұмыс істегенде ерлерге қарағанда көбірек қанағаттанады, сондай-ақ бетпе-бет командалардағы әйелдерге қарағанда да қанағаттанады. Қанағаттанушылық деңгейі жоғары команда мүшелері қанағаттанушылық деңгейі төмен мүшелерге қарағанда көбірек оқытылған және көбірек коммуникация құралдарын пайдаланған.

Желідегі командалар

Жалпы, желілік командалар географиялық тұрғыдан шашыраңқы болып келеді және міндетті түрде бір ұйымнан құралмайды. Бұл командалар жиі құрылады және сондай-ақ жиі таратылады; олар әдетте нақты тақырыптарды талқылау үшін құрылады, онда тиісті сала мамандары, мүмкін түрлі ұйымдардан, өз идеяларын бірдей талқылауға ұсынады. Мәселенің күрделілігіне қарай, командаға кез келген уақытта қосымша мүшелер қосылуы мүмкін. Бұл командалардың қызмет ету мерзімі мәселенің қаншалықты жылдам немесе баяу шешілуіне байланысты едәуір өзгеріп отыруы мүмкін. 1. Дайындық 2. Іске қосылу 3. Орындалуды басқару 4. Команданы дамыту 5. Тарату

Дайындықтар

Команданы құру кезіндегі бастапқы міндет – команданың жалпы мақсатын анықтау және осы мақсаттарға жету үшін тиімді виртуалдылық деңгейін белгілеу. Мақсат, әдетте, адамдарға нақты іс-қимыл қадамдары түрінде ұсынылады, бұл ортақ мақсаттардан, жеке тапсырмалардан және күтілетін нәтижелерден тұратын белгілі бір құрылыммен байланысты. Виртуалды команда мүшелерінің өнімділігіне әсер ететін бірнеше фактор бар. Мысалы, жоғары деңгейде назар шоғырландырып, уақыттық диссоциацияның (немесе ағын күйінің) төмен деңгейін көрсеткен команда мүшелері жоғары нәтижелерге қол жеткізе алады. Бұдан әрі, назарын шоғырландыру деңгейі жоғары мүшелер асинхронды коммуникация арналарын қалауы мүмкін, ал ағын күйі төмен мүшелер синхронды коммуникация арналарын қалауы ықтимал. Мұндай шешімдер, әдетте, бірігулер, нарық көлемін ұлғайту, шығындарды төмендету, икемділік және нарыққа жылдам бейімделу сияқты стратегиялық факторлармен анықталады. Дайындық кезеңіндегі басқаруға қатысты іс-шараларға миссиялық мәлімдеме жасау, персоналды іріктеу, тапсырмаларды жобалау, сыйақы жүйесін құру, ұйымдық интеграция және қолдағы міндеттерге сәйкес технологияларды таңдау кіреді.

Іске қосу

Көп жағдайда виртуалды командалық жұмыстың басында мүшелер бір-бірімен бетпе-бет кездесуге ұмтылады. Мұндай "бастау" семинарының маңызды элементтері – топтың басқа мүшелерімен танысу, команданың мақсаттарын нақтылау, команда мүшелерінің рөлдері мен міндеттерін анықтау, коммуникациялық технологияларды тиімді пайдалану туралы ақпарат пен оқыту, сондай-ақ командалық жұмыс үшін жалпы ережелерді әзірлеу. Осының нәтижесінде "бастау" семинарлары команда процестерін түсіндіруге, сенімділік қалыптастыруға, ортақ түсінік қалыптастыруға және командамен жоғары деңгейде сәйкестікке қол жеткізуге көмектеседі деп күтілуде. Танысу, мақсатты нақтылау және команда ішіндегі ережелерді әзірлеу де осы кезеңде жүзеге асырылады. Виртуалды командаларды мұндай "бастау" жиналыстарымен және оларсыз салыстыратын алғашқы зерттеулер команданың тиімділігіне оң әсерін растайды, бірақ одан әрі егжей-тегжейлі зерттеулер қажет. Эксперименттік зерттеулер компьютерлік жұмыс басталғанға дейін танысудың ынтымақтастық пен сенімділікті жеңілдететінін көрсетеді. Сондықтан команда мүшелері белгілі бір уақытта қажетті мүмкіндіктерді ұсыну үшін технологияны мұқият таңдауы керек, өйткені әр технология өзімен бірге өзара әрекеттесу үшін мүмкіндіктермен қатар шектеулерді де әкеледі. Гибсон және оның әріптестері командалардың қажеттіліктерін қанағаттандырмайтын жағдайда, технологияны ауыстыру қажеттілігін көрсететін бірқатар психосоциалдық белгілерді анықтады. Бұл белгілер ақпараттың барлық команда мүшелерімен қаншалықты жақсы бөлісіп, түсінілгенімен, сондай-ақ мүшелердің командаға қаншалықты қатысқандығымен байланысты. Видео және экранды ортақтастыру сияқты жоғары медиалық байлықты технологиялар контексттегі қайшылықтарды азайтуға және коммуникацияны жеке және тиімді етуге көмектеседі. Мотивациялық және эмоционалдық процестерді басқару үшін эмпирикалық зерттеулерде осыған дейін осындай процестердің үш тобы қарастырылды: мотивация және сенім, команданы анықтау және біріктіру, команда мүшелерінің қанағаттануы. Көптеген айнымалылар жеке тұлғаның ішінде пайда болатындықтан, олар команда мүшелері арасында айтарлықтай өзгеше болуы мүмкін, сондықтан көп деңгейлі талдаулар үшін тиісті жинақтау процедуралары қажет (мысалы, мотивация жеке тұлғалар арасындағы сенім арқылы жүзеге асырылуы мүмкін). Команданы дамыту кезеңдері қажеттіліктерді/жетіспеушіліктерді бағалауды, жеке және командалық оқытуды және оқытудың нәтижелерін бағалауды қамтиды. Covid-19 пандемиясы виртуалды командалардың маңыздылығын арттырды. Менеджерлер үшін виртуалды команданың өсуі мен табысына қолдау көрсетудің кейбір жолдары сенім деңгейін бақылау, коммуникацияны жақсартуға назар аудару, топтағы эмоционалдық қауіпсіздік арқылы қатысуды ынталандыру және командалық жұмыс туралы топпен жиі және белсенді түрде талқылауды қамтиды.

Тарату және қайта кірігу

Соңында, кейбір командалар жұмысын жалғастырып, жаңа міндеттермен немесе мүшелермен толықтырылса, қысқа мерзімді виртуалды командалар тарап, қайта құрылу кезеңінен өтеді. Осы кезеңде мүшелер кеңсеге оралуы немесе басқа виртуалды жобаларға қосылуы мүмкін. Команда мүшелерінің тарауы мен қайта кірігуі – виртуалды командаларға қатысты зерттеулерде және теориялық жұмыстарда көңілсіз қалған маңызды мәселе. Виртуалды жобалық топтардың өмірлік циклі қысқа болғанда және олар тез қайта құрылатын болса, қызметкерлердің жоғары мотивациясын және қанағаттануын сақтау үшін мұқият және конструктивті тарату өте қажет. Уақытша жобалық топтардың мүшелері командалық жұмыстың аяқталуын күтеді, бұл өз кезегінде басқа команда мүшелерімен өзара әрекеттесуге және ортақ нәтижелерге көңіл бөлмеуіне әкелуі мүмкін. Топтың дамуының соңғы кезеңі – бұл бірте-бірте эмоционалдық байланыстан кету болуы керек, ол бөлісуге байланысты өкінішті де, (сәтті топтарда) команданың жетістіктеріне деген қуаныш пен мақтанышты да қамтиды. Виртуалды командалар балаларға немесе басқа отбасы мүшелеріне күтім жасайтындар үшін, сондай-ақ түрлі себептерге байланысты икемді жұмыс жағдайын қалайтындар үшін де ыңғайлы жұмыс ортасын жасайды. Жұмыс жағдайын жеңілдету арқылы виртуалды командалар қолданыстағы білікті кадрлардың шеңберін кеңейтеді, соның нәтижесінде компаниялар ең үздік үміткерлерді тарта алады. Сонымен қатар, виртуалды командалардың коммуникациялық технологияларды пайдалануы мәдени әртүрлілікке байланысты кейбір мәселелерді азайтуға көмектеседі. Мысалы, электрондық пошта акценттерді бермейді және дауыстық байланысқа қарағанда тілдік айырмашылықтарды аз көрсетеді. Мәдени кедергілер командадан жойылмайды, бірақ олар маңызды емес жағдайларда көзден қорғалады. Шындығында, команданың әртүрлілігін түсіну және оған бейімделу әртүрлі мәдениеттерден келген команда мүшелері арасындағы қарым-қатынасты нығайтады. Бұл әсердің бір бөлігі мәдени әртүрлілікке байланысты, ол топ шешімдерін қабылдауға оң әсер ететіні дәлелденген. Бұл топ мүшелерінің әртүрлі тәжірибесі мен білімі шығармашылықты ынталандырады және түрлі көзқарастарды тудырады, бұл көптеген нұсқаларды зерттеуге және қарастыруға мүмкіндік береді.

Географиялық таралуы

Көпұлттық ұйымдар жиі географиялық және мәдени шекараларды басып өту үшін, негізгі операцияларды үйлестіру механизмі ретінде әртүрлі елдерде орналасқан жаһандық командаларды қолданады. Бұл виртуалды командалар компанияның орналасқан жерлерінде білім алмасу мен интеграцияны күшейтуге көмектеседі, соның арқасында фирманың географиялық ауқымы салыстырмалы түрде төмен құнмен кеңейеді. Виртуалды командалар фирмалардың үздік тәжірибелерді анықтау және тарату мүмкіндігін арттырады, нәтижесінде әрбір орынның операциялық тиімділігі айтарлықтай жақсарып, ешбір орынның "дөңгелекті қайта ойлап табуына" жол бермейді. Тиімді басқарылса, виртуалды командалар фирмаларға алуан түрлі және шығармашылық көзқарастарды пайдалануға мүмкіндік береді. Ерекше айта келерлік жайт, виртуалды командалар жеке тұлғалық сәйкестік қақтығыстарына ұшырауы мүмкін және кіші топтармен күшті байланыс орнату салдарынан ортақ командалық көзқарас дамытуда қиындықтар туындайды. Гибсон мен Гиббс (2006) жүргізген, GLOBE мәдениет моделіне негізделген көп елдік зерттеу виртуалды коммуникация ортасын әртүрлі мәдениеттердегі адамдардың әртүрлі сезінуін көрсетті. Дегенмен, Хаас (2006) жергілікті тұрғындар мен космополиттердің үйлесімі жаһандық виртуалды команданың жұмысындағы тиімділікке оңтайлы екенін анықтады. 20-дан астам фирмадағы өнімді әзірлеу жұмыстарын зерттеу көрсеткендей, жобалық топтардың алуан түрлі мүшелері интеграцияланған ақпарат ағынын жақсарту үшін өз көзқарастарын итеративті түрде біріктіргенде, олар инновациялыққа бейімділігі артады. Соңында, жаһандық команда мүшелері арасындағы алуан түрлі көзқарастар мен ақпарат алмасу, жақсы білім алмасу және жоғары сапалы шешімдер арқылы команда мен ұйымның өнімділігін арттырады.

Көшіру мен саяхаттауды азайту

Виртуалды командалар саяхат уақытын және шығындарын үнемдеуге мүмкіндік береді, бұл көп локациясы бар немесе әртүрлі жерлерде орналасқан виртуалды клиенттері бар бизнес үшін маңызды қаржылық үнемдеу. Олар сондай-ақ жеке тұлғаның жұмыс орнынан физикалық түрде шығуын қажет етпеу арқылы күнделікті жұмыс процесін бұзуды азайтады. Осы себепті, виртуалды командалар шешім қабылдау үшін көбінесе ұзақ уақыт алады. Дегенмен, виртуалды жұмыс бетпе-бет кездесулердің азаюы және коммуникацияның жетілмеуі салдарынан жұмыс ортасындағы қарым-қатынастардың нашарлауына әкелуі мүмкін. Нақты қорытындыларға келудегі бір қиындық – осы инновацияға қатысты зерттеулер ақпараттық жүйелер, логистика, еңбек қатынастары, психология, операциялар, жылжымайтын мүлік, басқару және т.б. салаларын қамтитын әртүрлі ғылыми еңбектерде шашырап жатыр, бұл көп салалы ғалымдардың назарын аударады.

Технология және ортақ негіз

Топ мүшелері кеңінен тараған кезде, мүшелер әртүрлі сыртқы жағдайларға еніп, осылайша ортақ жағдайлық білімдері азаяды, нәтижесінде қатысушылар ортақ білімді әдеттегідей деп қабылдайды. Соле және Эдмондсон (2002) мұны «жағдайлық білім» деп атайды. Транзактивті жад виртуалды командаларда құру қиын, себебі ол көбінесе жаңа мүшелерге берілмейді, жағдайлық білім сақталмай немесе жақсы құжатталмайды, ал байланыс тікелей емес немесе сирек болады. Осы ортақ түсінікті дамыту, әсіресе құрылымдық тұрғыдан динамикалық немесе жоғары кадр алмасуы бар виртуалды командаларда қиын, бұл команда мүшелері арасында таратылатын ақпараттың мөлшері мен әртүрлілігін шектейді. Қолдау көрсетілген коммуникациялық ахуалға шешім қабылдауға қатысу, мүшелерді пікір білдіруге ынталандыру, талқылау үшін айырмашылықтарды көтеру, спонтанды және бейресми байланысқа түсу, сұралмаған ақпарат беру, жаңа идеялар мен көзқарастарға ашық болу және үкім шығаруды тоқтату арқылы айырмашылықтарды теңестіру сияқты факторлар кіреді. Ортақ білімді дамытудың тағы бір жолы – менеджерлердің команда ішінде және сыртындағы билік динамикасын басқару үшін саясаткер ретінде әрекет ету қабілетіне байланысты. Мысалы, бір менеджер команда мүшелері арасындағы диалогты арттыру үшін, оларды бірлесіп жұмыс істеуге және білімді бірлесіп құруға ынталандыру мақсатында жауап беруден әдейі бас тартты. Ашық диалогты тежеп, теңсіз қатысуға, білімнің бір жаққа қарай ағылуына және шеттетуге алып келуі мүмкін. Сонымен қатар, жаңа білімді ғана емес, сонымен қатар қолданыстағы білімді жазып, каталогтауға бағытталған білім қоймаларын құру, ақпараттың теңсіз таралуын азайтуға және білімді үздіксіз беруді жеңілдетуге көмектеседі. Бұл тәсілдер мәртебелік айырмашылықтарды жоюға және команда мүшелерінің бір пікірде болуын қамтамасыз етуге көмектеседі.

Қандай мәлімет ерекшеленеді

Компьютерлік делдалдық коммуникация (КДК) хабардың түсініктілігі мен байлығына үлес қосатын тон, жылылық және назар сияқты жеке қарым-қатынастардағы сезімдер туралы вербальдық емес белгілерді азайтады, ал КДК-ны пайдаланатын әріптестер жүзбе-жүз қарым-қатынасқа қарағанда көбінесе аз әлеуметтік белгілермен тікелей коммуникация стиліне көшеді. Жао (2003) коммуникаторлар бір-бірінің білімі туралы қорытындылар жасау үшін физикалық және лингвистикалық «бірге болу» – жақындық және қашықтық туралы субъективті сезімді пайдаланатынын анықтады. Виртуалды қызметкерлер ұйымдық сәйкестілікті нығайтатын ұйымдық құрылымдар мен процестерге (ұйымдық киім, символдар, рәсімдер және салтанаттар) сирек қатысып, олардың әсері азаюы мүмкін. Сонымен қатар, әріптестер арасындағы бейресми әңгімелер, виртуалды «су көлдігі» әңгімелері, жеке таныстырулар және маңызсыз тақырыптар талқылауы виртуалды командалар арасында байланыс пен сенімді нығайтуға көмектеседі. Асинхрондық коммуникацияны басқару қиын, ал синхрондық коммуникацияға қарағанда оны үйлестіруге көбірек күш жұмсау қажет. Гибсон және авторлар (2011) тұрақты, уақыт бойынша үлгіленген коммуникация тәртібін құру жақын жұмыс қарым-қатынастарын дамытуға көмектесетінін көрсетті. Дегенмен, Чжан, Ю және Марин (2021) атап өткендей, COVID-19 пандемиясы кезінде көптеген қызметкерлер қашықтан жұмыс істеуге мәжбүр болды. Пандемияның басталуы виртуалды жұмысқа жылдам көшумен, дәстүрлі жұмыс орындарының жабылуымен, физикалық қашықтық талаптарымен, технологияны тарату және үйдегі жұмыс жағдайларына бейімделудегі қиындықтармен, сондай-ақ жаңа виртуалды қызметкерлердің оқшаулануы мен үмітсіздік сезімімен сипатталды. Сонымен қатар, қолдаушы коммуникациялық ахуал қанағаттану мен адалдықты болжайды және шешім қабылдауға қатысу және коммуникациялық ашықтық сияқты факторларды қамтиды, бұл жоғары өнімді виртуалды командалар үшін қажетті жағдай. Дегенмен, тиімді басқару және виртуалды командаларға тән жұмыстың ерекшеліктеріне сәйкес мақсат қою принциптерін сақтау команданың тиімділігін арттыруға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, мәдени ынтымақтастық зерттеулері жеке тұлғалардың ерекшелігін мойындаудың және ұжымға тиесілілік сезімін қалыптастырудың маңыздылығын көрсетті. Зерттеулер командамен сәйкестігі бар мүшелер жұмыс орнында көмектесу, ұйымдық азаматтық мінез-құлық, әлеуметтік бәсекелестікті азайту, жұмыс орнындағы зорлық-зомбылықты азайту және жұмыстан кету ниетін азайту сияқты жағымды нәтижелерді көрсетуге бейім екенін көрсетеді. Пандемия кезінде инклюзияға басымдық берген ұйымдар қосымша жұмыс уақытын төлеу, шексіз науқас демалысы, ақылы демалыс, жұмыс іздеушілерді мүмкіндіктермен байланыстыру үшін жоғары білім берудің тегін сынақтары және медициналық жабдықтарды сыйлық ретінде беру сияқты тәсілдерді қабылдады. Онлайн өзара әрекеттесуде позитивтілік пен төзімділіктің мысалдарын көрсеткен ұйымдар оң эмоциялық жұқпаны тудырып, жандануды арттыра алды. Көптеген ұйымдар қарапайым қамқорлық және сабырлық туралы хабарламалар жеткізді, таңертеңгі медитация сеанстарын ұсынды, қызметкерлерге демалу үшін экранда үй жануарларын ұстауға рұқсат берді, онлайн йога және фитнес сеанстарын өткізді және қызметкерлерге қамқорлық пакеттерін жіберді. Бұдан әрі, Шао және авторлар (2021) қызметкерлердің үйде немесе кеңседе жұмыс істеудегі жаңа икемділігіне олардың алдыңғы күні кездескен стресс факторларының әсер ететінін айтады. Бұл зерттеу күнделікті жұмыс орнын таңдаудың себептерін және COVID-19 пандемиясынан кейінгі әлемде тележұмыстың қалай дамитынын түсінуге көмектеседі. Тағы бір зерттеу мәселесі жұмыс орнындағы қоғамдық жұқтыру қаупіне байланысты, ол қайта оралатын қызметкерлерге қауіп төндіреді. Дегенмен, компаниялар қызметкерлерін қорғау үшін қолданған шаралар айтарлықтай өзгеше болды. Штайнбах, Каутц және Корсгаард (2021) осы компаниялардың өтемақы шаралары мүдделі тараптардың оң көзқарасының өсуімен байланысты екенін анықтады. Қызметкерлердің бетпе-бет жұмыс ортасына қайта оралуы міндетті вакцинация талаптары мен/немесе апталық тестілеуге байланысты құпиялылық және этикалық мәселелер туралы академиялық пікірталасқа да бастады. Онлайн ынтымақтастық туралы біліміміз әлі де пандемия тудырған жедел динамиканы қамтымайды, бірақ дәстүрлі жұмыс орындарының жабылуы, физикалық қашықтық талаптары және компаниялардың орындарын қайта ашудағы қиындықтары виртуалды жұмыс туралы зерттеулерді түбегейлі өзгерте алады.