Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гректік мифологиядағы алыптар
Giants from Greek mythology
Гректік мифологияда Алоада (,/æ//l//oʊ/'/eɪ//d//iː/) немесе Алодтар (Ежелгі грекше: Ἀλωάδαι Aloadai) – Отос немесе Ото (Ὦτος – "қанғансыз") және Эфиалтес (Ἐφιάλτης – "қорқыныш"), Тессалиялық принцесса Ифимедияның, Алоэустың әйелінің, Посейдоннан болған ұлдары. Ол Посейдонды теңіз жағасына барып, толқындарда ойнау арқылы немесе кеудесіне теңіз суын құю арқылы жүкті болуға итермеледі. Олар Алоэустан, кейде олардың нағыз әкесінен, Алоада деген атауын алды. Олардың Панкратис (Панкрато) атты әпкесі болған, ол өте әдемілігімен танымал болды.
In Greek mythology, the Aloadae (,/æ//l//oʊ/'/eɪ//d//iː/) or Aloads (Ancient Greek: Ἀλωάδαι Aloadai) were Otus or Otos (Ὦτος means "insatiate") and Ephialtes (Ἐφιάλτης "nightmare"), Thessalian sons of Princess Iphimedia, wife of Aloeus, by Poseidon, whom she induced to make her pregnant by going to the seashore and disporting herself in the surf or scooping seawater into her bosom. From Aloeus, sometimes their real father, they received their patronymic, the Aloadae. They had a sister Pancratis (Pancrato) who was renowned for her great beauty.
Мифология
Алодалар күшті және шабуылға бейім алыптар еді, олар ай сайын тоғыз саусаққа өсетін. Тоғыз жасқа келгенде тоғыз құлаш биіктікте болып, сұлулығымен Орионнан кем түспейтін.
The Aloads were strong and aggressive giants, growing by nine fingers every month. Nine fathoms tall aged nine, they were only outshone in beauty by Orion.
Құдайлармен соғыс
Ағалар Олимп тауына шабуыл жасап, Отусқа Артемиданы, Эфиальтке Гераны алып келгісі келді. Олардың құдайлармен бетпе-бет келетін таулардың үйіндісін салу жоспарын әртүрлі авторлар (Гомер, Вергилий және Овидий сияқты) әртүрлі сипаттаған, ал аудармашылар кейде өзгертіп жазған. Олимп тауы көбінесе ең төменгі тау деп есептеледі, ал Осса және Пелион таулары Оссаның үстінде екінші және үшінші болып орналасқан, немесе керісінше. Гомер Алоадалардың Аполлонмен сақалдары өспей тұрып өлтірілгенін айтады, бұл олардың жыландармен жер асты әлеміндегі бағаналарға байланғандығымен үйлеседі, ал олардың үстінде Стикстің нимфасы бунақ түрінде қанатын соғып жүрген. Олимпиялықтарға қарсы күрестің тағы бір нұсқасында, эпикалық жырды тыңдағандарға бұрыннан мәлім болғандықтан, олар Аресті ұрлап, оны он үш ай (ай циклы) бойы қола құмырада, сақтау ыдысында ұстап тұрған. "Егер алыптардың өгей анасы Эрибоя Гермеске олардың не істегенін айтпаса, Арес пен оның соғысқа құштарлығы осылай тоқтатылар еді", - деді Диона. Эрибоя ескерткен соң Гермес Аресті босатып алды. Ағалы-інілері Наксос аралында қаза тапты, Артемида өзін бұғыға айналдырып, олардың арасына секіріп өтті. Алоадалар оның қашып кетуін қаламағандықтан, бірден найзаларын лақтырып, бір-бірін өлтірді. Тағы бір нұсқада Аполлон Алоадаларды көкке қарай тауға көтерілуге тырысқанда өлтірді немесе Отус Артемиданы зорлауға тырысып, Аполлон олардың арасына бұғы жіберіп, олардың өліміне себепкер болды. Олардың екі әпкесі, Элате мен Платан, олардың өліміне қатты қайғырып, тиісінше шырша мен жазық ағашқа айналды.
The brothers wanted to storm Mount Olympus and gain Artemis for Otus and Hera for Ephialtes. Their plan the construction of a pile of mountains atop which they would confront the gods is described differently by different authors (including Homer, Virgil, and Ovid), and occasionally changed by translators. Mount Olympus is usually said to be the bottom mountain, with Mounts Ossa and Pelion upon Ossa as second and third, either respectively or vice versa. Homer says that the Aloadae were killed by Apollo before they had any beards, consistent with their being bound to columns in the Underworld by snakes, with the nymph of the Styx in the form of an owl over them. According to another version of their struggle against the Olympians, alluded to so briefly that it must have been already familiar to the epic's hearers, they managed to kidnap Ares and hold him in a bronze jar, a storage pithos, for thirteen months (a lunar year). "And that would have been the end of Ares and his appetite for war, if the beautiful Eriboea, the young giants' stepmother, had not told Hermes what they had done", Dione related. Alerted by Eriboea, Hermes rescued Ares. The brothers died on the island of Naxos, when Artemis changed herself into a doe and jumped between them. The Aloadae, not wanting her to get away, threw their spears and simultaneously killed each other. In another version, either Apollo killed the Aloadae in their attempt to scale the mountains to the heavens, or Otus tried to rape Artemis, and Apollo sent the deer in their midst, provoking their deaths. Their two sisters, Elate and Platanus, mourned their deaths so much they were changed into trees, a fir and a plane tree respectively.
Басқа оқиғалар
Диодордың айтуынша, Алоадалар – әкесі Алоевтың анасы Ифимедияны және фракиялықтар ұрлап кеткен әпкесі Панкратисті алып келуге жіберген тесалиялық батырлар. Фракиялықтарды жеңіп, Стронгли (Наксос) аралына қоныс тепкен соң, олар фракиялықтарға билік етті. Бірақ көп ұзамай, араларында туған даудан бір-бірін өлтірісіп, наксиандықтар оларды батырлар ретінде құрметтеді. Бұл аңыздың бәрінде Алоадалардың ең басты қасиеті – олардың зор физикалық күші болды; бірақ оларды басқа қырынан көрсететін әңгіме де бар еді. Паузанияс олардың Геликон тауында Музаларға табынған алғашқы адамдар болғанын және осы тауды оларға арнағанын айтты; бірақ олар тек үш Музаға – Мелете, Мнеме және Аодеге ғана табынды. Олар өркениетті таратып, қалалар салып, адамзатқа мәдениетті үйретті. Олар Наксоста және Боэотиялық Аскрада, өздері құрған екі қалада ерекше құрметке ие болды. Осы екеуінен басқа, Фессалиядағы Алойум қаласын құрғаны да оларға жатады. Эфиалт (сөздік мағынасында "секіріп түсетін") грек тілінде "құмарлық" дегенді білдіреді, ал Эфиалт кейде құмарлықтың рухы деп есептелген. Дантенің "Құдайлық комедиясының" тозағында Эфиалт – тозақтың сегізінші және тоғызыншы шеңберлерін, яғни алдамшылық пен Кокитты бөліп тұратын үлкен шұңқырдағы алты алыптың бірі. Ол Юпитерге қарсы шыққандығы үшін жаза ретінде тізгінмен байланған.
According to Diodorus, the Aloadae are Thessalian heroes who were sent out by their father Aloeus to fetch back their mother Iphimedeia and their sister Pancratis, who had been carried off by Thracians. After having overtaken and defeated the Thracians in the island of Strongyle (Naxos), they settled there as rulers over the Thracians. But soon after, they killed each other in a dispute which had arisen between them, and the Naxians worshiped them as heroes. In all these traditions, the Aloadae were represented as only remarkable for their gigantic physical strength; but there was another story which placed them in a different light. Pausanias related that they were believed to have been the first of all men who worshiped the Muses on Mount Helicon, and to have consecrated this mountain to them; but they worshiped only three Muses — Melete, Mneme and Aoede. They were bringers of civilization, founding the cities and teaching culture to humanity. They were venerated specifically in Naxos and Boeotian Ascra, two cities they founded. Besides these two, the foundation of the town of Aloïum in Thessaly was ascribed to them. Ephialtes (lit. "he who jumps upon") is also the Greek word for "nightmare", and Ephialtes was sometimes considered the daimon of nightmares. In the Inferno of Dante's Divine Comedy Ephialtes is one of six giants placed in the great pit that separates the eighth and ninth circles of Hell, Fraud and Cocytus, respectively. He is chained as punishment for challenging Jupiter.
Палеонтология
Отозоум, сауроподоморф динозаврлар тобының із қалдыру туысы, Отус құстың құрметіне аталған.
Otozoum, the ichnogenus of sauropodomorph dinosaur, was named after Otus.